Scarleth: The Silver Lining

Scarleth is een vijftal dat zijn thuishaven heeft in Donetsk, Oekraïne en in 2005 werd opgericht door, naar ik vermoed, gitarist Viktor Morozov. Pas in 2011 verscheen het eerste album, 'Break The Silence', dat ons een mix bracht van melodic metal die zijn invloeden haalde uit power metal, doom metal, folk metal en gothic metal. Intussen zijn we vier jaar verder en is de enige overgebleven man in de line-up Viktor (vandaar mijn vermoeden dat hij de bezielende kracht is achter dit vijftal). Op dit tweede album laat hij zich omringen mat mensen die al heel wat ervaring hebben opgedaan in de muziekwereld. Artem Kravchenko (bass) en Philipp Kharouk (drums) zijn de mensen die nu instaan voor de erg subliem klinkende ritmesectie, Yana Kovalskaya (keyboards) zorgt samen met Viktor voor de mooie melodieuze klanken en Oksana Element beschikt over een warme soepele stem die echt wel voor de kers op deze taart zorgt. 'The Silver Lining' is mijn kennismaking met dit vijftal, maar de negen tracks bevallen me enorm zodat ik het aan mezelf verplicht ben om op zoek te gaan naar hun debuutalbum. En inderdaad invloeden uit de vier vermeldde subgenres zijn hier allemaal terug te vinden. Heel vaak allen samen in een en dezelfde track maar soms ook slechts een paar ingrediënten die in een fragment worden verwerkt. De hoofdeigenschap van de nummers is melodie en dat vertaalt zich dus in vrij melodieus klinkende tracks die zorgen voor heel wat luisterplezier. Mijn lievelingstrack op dit bevat alle ingrediënten die het muzikale aspect vormen van Scarleth in een song waarin de band afwisselt van meer doom gerichte passages over folky toetsen tot krachtige en aanstekelijke fragmenten. Voeg daarbij de uiterst soepele vocalen van Oksana die zich in zowat alle bochten kan wringen (en heel af en toe wat wordt ondersteund door mannelijke grunts) en je begrijpt dat ik het meer dan acht minuten durende 'The Gates Of Dark Sun' als het paradepaardje op dit album beschouw. Maar vrees echt niet dat de overige tracks minderwaardig zijn: niets is immers minder waar. Vanaf de eerste klanken van de krachtige openingstrack 'Night Of Lies' zit je immers gebeiteld en komen prachtige fragmenten, spitsvondige ideeën en indrukwekkende passages in sneltreinvaart over je heen gewalst. Deze pracht stopt enkel bij de laatste tonen van het afsluitende 'Last Hope'. Meteen opnieuw een bewijs dat je een “onbekende” band soms wel degelijk een echte kans moet geven en misschien doe je dan wel de ontdekking van de maand of zelfs van het jaar.


Luc Ghyselen (4½)

---

The Leaders Records I Scarleth