Sonic Syndicate: Confessions

DETAIL ALBUM
 
Tracks:

1. Confessions
2. It’s A Shame
3. Start A War
4. Falling
5. I like It Rough
6. Still Believe
7. Crystalize
8. Burn To Live
9. Life Is Not A Map
10. Russian Roulette
11. Closure
12. Halfway Down The Road

Platenlabel
Despotz Records
 
Labelnummer
Niet Gekend
 
Distributie
niet gekend
 
Promo-agent
Noise To Have
 
Website Artiest
Sonic Syndicate

Sonic Syndicate is een Zweedse band met oorsprong in het stadje Falkenberg. Ze maakten vroeger metalcore met ook invloeden uit de melodieuze deathmetal maar daar is helaas weinig van over gebleven. Het lijkt wel of veel metalcore bands de rustige weg beginnen opzoeken. Na Bring Me The Horizon brengt nu ook Sonic Syndicate een album uit dat weinig met de originele sound gemeen heeft. Het enige wat ze hebben overgehouden zijn de synthesizers en keyboards. Na heel wat bezettings veranderingen en zelf een hiatus achter de rug had ik veel meer verwacht van deze band. Ze konden me vroeger meer bekoren dankzij de mix van clean en ruw. Nu lijkt het een flauw afkooksel van wie of wat ze vroeger waren. De muziek is op zich niet slecht als je deze band totaal niet kende en dit je eerste ervaring hiermee is. Van metalcore/melodieuze deathmetal naar rock is echter een voor mij te grote stap. Het album begint nochtans met de synthesizers die we wel van hen gewoon zijn maar die breakdown die er lijkt aan te komen, komt er helaas nooit. Titelnummer ‘Confessions’ zal een nummer zijn dat de toon van de rest van het album zet. Helaas is dit niet wat ik er van verwachtte. ‘It’s A Shame’, ‘Start A War’ en ‘Falling’ zitten in dezelfde lijn waarbij ‘Falling’ al meer de rockballad weg opgaat. Beterschap had ik gehoopt op ‘Like It Rough’ maar zo ruw als de titel laat vermoeden is het totaal niet. Het is een goede rocktrack maar meer niet. De verdere nummers op het album ga ik niet allemaal apart bespreken daar het allemaal in dezelfde richting ligt, rustigere rock en niks meer wat ook maar in de buurt komt van metal. Enige aparte nummer is de acoustische ballad ‘Closure’. Dit album is voor mij een grote teleurstelling uitgaand vanuit hoe ik de band kende maar de rockliefhebber zal dit wel kunnen pruimen.

Peter Smet (2)

Call the missing items sections because this band has lost its balls