 Thrillkiller is het nieuwe project van Rob Bradley & Maxim Sobchenko die voorheen beiden in Aries speelden. Eind 2015 kwam er een eind aan het Aries verhaal maar blijkbaar was dit van korte duur en stond dit duo er opnieuw met wat anders. Gelukkig maar want Rob Bradley heeft een geweldig stemgeluid met een indrukwekkend bereik en wat hij ook zingt, hij doet het met stijl en overgave. Thrillkiller schudt Baltimore dus weer wakker met hun nieuwste creaties die je zou kunnen thuisbrengen onder eigentijdse rock. Met ‘eigentijds’ blik ik ook graag terug naar de jaren ‘90 en komen er spontaan herinneringen aan de glorietijd van Extreme naar boven. Toch zit er veel nieuws in dit album dat zich zeker onderscheid van de rest. Het duo Rob & Maxim gingen een samenwerking aan met Matt Bittman van de Wrightway Studios (Mars Volta, Slipknot & Imagine Dragons) om dit frisse schijfje op te nemen. Het is gewoon opwindend om al dit te horen, dit is geen metal meer maar een frisse en geslaagde mix van metal, pop, funk & dance music. Er echt een stempel op kleven kan ik niet maar het staat wel vast dat de ep bol staat van vocale acrobatie, knappe melodieën, schitterende hooks, knappe riffs en schitterend soleerwerk. Qua songschrijven heeft de band zeker de lat hoger gelegd. De nummers hebben een zeker pop en funk randje gekregen maar zonder in te boeten aan het rock gehalte. Dit is waarschijnlijk te danken aan het gitaarspel van Maxim Sobchenko die als enige gitarist het geheel onvoorspelbaar houdt met zijn welgeplaatst ritmespel en gepassioneerde solo’s. De nummers hebben een knappe inslag, groovy elementen en zijn elk op zich interessant om naar te luisteren. Elke nummer verschilt ook van een ander en houdt deze schijf boeiend maar op alle songs is wel een duidelijke Thrillkiller identiteit te kleven. Ik zou graag een vergelijking met andere bands maken maar kan me geen geschikte vergelijking bedenken, eerder vernoemde Extreme komt misschien nog het dichts in de buurt maar dekt zeker de lading niet. Mogelijk ook door het eigen en breed stembereik van Rob Bradley dat in het territorium komt waarin ook Adam Levine (Maroon 5) zich begeeft. En toch… Rob is één van de zangers die je zo herkent tussen andere zangers. Dus vergelijken heeft ook hier geen zin. Zonder meer een interessante ep waarbij ik enkel maar mag hopen dat de volledige cd in de maak is. Deze staat op de webstek wel in aankondiging en de band vraagt om de steun hiervoor. Ik sta nu al te popelen om te horen wat de heren in de toekomst gaan brengen. Johan Kaethoven (4) This is definitely an own brew of original music with a blend of Metal, Pop, Funk and Dance music.
0 Opmerkingen
Je opmerking wordt geplaatst nadat deze is goedgekeurd.
Laat een antwoord achter. |
|
RSS-feed