 Throne Of Heresy werd gevormd in 2009 in Mjölby, Zweden door gitarist Thomas Göransson en drummer Mathias Westman. Met de nodige Black Metal en Thrash ervaring hebben deze twee het idee opgevat Thrash metal een nieuw jasje te steken. In de drie jaar voorafgaand op de eerste CD varieerde het genre van pure Thrash naar death/thrash hybrid. Hun eerste CD “The Stench of Deceit” werd in 2012 uitgebracht en werd openlijk ontvangen door reviewers en fans, het enige nadeel was dat dit een self-release was waardoor deze nooit de grote massa bereikte. In dat jaar wijzigde ook de line-up; bassist Björn Ahlqvist en gitarist Ted Sjulmark werd toegevoegd en later datzelfde jaar besloot zanger Kristoffer Larsson te stoppen, deze werd na een paar maanden ingevuld door Thomas Clifford. De line-up was compleet en men nam de EP: “Realms of Desecration” op die weerom als self-release uitgebracht werd in 2013 en enorm geprezen werd in de metal wereld. Throne of Heresy werd bekroond als ‘unsigned band of the month’ in het Zweedse Close-UP magazine alsook met meerdere ‘band van de week’ nominaties. De tijd was rijp om aan opvolger “Antioch” te schrijven die na twee jaar het daglicht te zien krijgt op 12 Februari 2016. De CD klinkt zeer krachtig, waarin je duidelijk de invloeden hoort van het Black metal en Trash genre, in een zeer evenwichtige balans tussen de massieve gitaarsound, drums, bas en krachtige teksten. De nummers doen je allen huiveren naar een moshpit, wall of death, circle pit, en konsoorten. De forse sound breekt door de geluidsmuur en brengt het monster in je naar boven. Geteisterd door deze helse sound staat je meubilair op de grondvesten te beven. En het is op deze basis dat brulboei Thomas Clifford zijn lyrics overtuigend uitspuwt. De knappe gitaarriffs (luister eens naar de intro van “Nemesis Rising”) en de rustigere passages, vooral in de bridges van de nummers zorgen voor de afwisseling en houden dit album boeiend. Het instrumentale “Exordium” toont dat de band best ook wel interessant kan klinken zonder zang. Ook de instrumentale passage in “Souls For The Spirit” toont dat de band niet aan hun proefstuk toe is. En voor wie dacht dat Throne Of Heresy enkel brutaal geweld op je los laat moet zeker eens luisteren naar “Where Bleak Spirits Pass” waar de band zich van hun meest melodische kant toont. Ik ben alvast benieuwd naar hoe deze band live klinkt, de manier waarop ze het publiek bespelen en hoe het publiek te keer zal gaan. Lars Kaethoven (3½) A brutal black thrash album straight from the darkest corner of the universe.
0 Opmerkingen
Je opmerking wordt geplaatst nadat deze is goedgekeurd.
Laat een antwoord achter. |
|
RSS-feed