Trettioåriga Kriget: Seaside Air

​DETAIL ALBUM

Tracks:

1. The Photograph
2. Seaside Air
3. Forgotten Garden
4. Snow
5. Billy
6. Dreaming of Vermeer
7. Behold the Pilot

Platenlabel
Mellotronen

Labelnummer
MELLO CD 036

Distributie
Niet Gekend

Website Artiest
Trettioåriga Kriget

Trettioåriga Kriget (Zweeds voor Dertigjarige oorlog) is een progressive rockgroep die in 1970 opgericht werd in Zweden. Hoewel ze in hun biografie beweren één van de meest beïnvloedende groepen van progressieve rock te zijn, had ik er amper van gehoord. Maar dat is niet zo verwonderlijk want tot hiertoe waren al hun albums in hun moedertaal. ‘Seaside Air’ is hun eerste poging om het buitenland te veroveren met een volledig Engelse CD. Waaromhebben ze daar 46 jaar en 10 albums mee gewacht?
Ik ken hun vorig werk niet, maar is dit nieuwe album wel progressieve rock? Hun nummers duren tussen 4 en 8 minuten, dus daar klopt het nog. Ritmewijzigingen zijn er ook wel, maar alles is iets teveel koeplet/refrein gericht. Maar de vraag over stijl is niet zo belangrijk, als de muziek maar goed is en daar scoren ze duidelijk beter. 
De nummers bevatten mooie melodieën, maar zijn compositiegewijs nogal eenvoudig. Alles blijft ook traag en barst nooit eens echt los. Toch ga je na meerdere beluisteringen details horen die eerst niet opvielen. 
‘The Photograph’ is het meest progressieve nummer met een mooie terugkerende melodie en een krachtig instrumentaal tussenstuk. Robert Zima heeft een prachtige stem, die erg lijkt op die van David Gilmour, (zelfs nog meer op die van Yogi Lang van RPWL) vooral tijdens “Snow”, een nummer met een ware ‘post-Waters’ Pink Floyd sound. Ook ‘Forgotten Garden’ valt onder die noemer en bevat een iets heviger tussenstuk.
‘Billy’ wordt gezongen door een andere zanger, ik veronderstel dat dat Stefan Fredin is. Een stem waar je wel even moet aan wennen, maar dat lukt wel na enkele beluisteringen. Toch gaat mijn voorkeur uit naar Zima. Ook de titelsong wordt gezongen door Stefan. In dat nummer had ik ook liever Zima gehoord, dan was dit nog zo’n Floydnummer geworden. De schitterende gitaarsolo maakt echter veel goed.
‘Dreaming of Vermeer’ duurt 4 minuten waarvan 2 gebruikt worden voor de intro. Een kort nummer dat je vlug weer vergeet, behalve de uitspraak van Vermeer, Vondelpark en Rijksmuseum in het Zweeds-Engels. 
De CD wordt afgesloten met ‘Behold the Pilot’ waarin veel samenzang gebruikt wordt. Dat had ook al gekund tijdens de andere nummers?
Dit album wordt beter bij iedere beluistering. Hoe meer ik luister, hoe positiever mijn bespreking wordt. Telkens wijzig ik bovenstaande tekst weer, dus geef de groep een kans en leg de CD niet onmiddellijk opzij.

Line-Up: 

• Stefan Fredin – bass, vocals
• Dag Lundquist – drums
• Robert Zima - vocals, guitar
• Christer Åkerberg - guitar
• Mats Lindberg - keyboards, saxophone
• Olle Thörnvall – harmonica, lyricist

Release date: 14/03/2016

Danny Focke (4)