Rachel Sage: Delancey St

Picture
De uit New York afkomstige pianiste heeft niet stilgezeten.

Sinds het uit ’96 daterende ‘Morbid Romantic’ leverde Sage zowat om de twee jaar met eigen composities gevulde werkstukjes. Na het lichtjes fantastische ‘The Blistering Sun’ bleek het vorig jaar uitgebrachte ‘Chandelier’ iets minder. Sinds haar vijfde verzon Rachel teksten bij de muziekjes die ze op de radio hoorde in East Village. Op haar negende langspeler ‘Delancey Street’ keert ze terug naar de Joodse wijk in Manhattan met tien stijlvol gearrangeerde songs. Evenals op de vorige studiosessies verzamelde de zangeres weer een stel klassenbakken in de studio baskoordakrobaten Todd Sickafosse en Will Lee en gitaristen Jack Petruzelli en Ben Butler schitteren met subtiele bijdragen. Na een ontmoeting en jamsessie met drummer Quinn, bekend van zijn werk met Marshall Crenshaw en Joan Armatrading, wist Sage waar ze naartoe wou. Vergeleken met de meer terughoudende teneur van ‘Chandelier’ steunt het romantisch getinte repertoire van ‘Delancey Street’ op een ingehouden energieke benadering waarin de rusteloosheid van de Big Apple doorklinkt. Dat wordt meteen duidelijk met de koortsige opener ‘Hope’s Outpost’ en loopt verder in songs als het ritmische ‘Big Star’. Sage blijft op haar best in intimistische mijmeringen, als ze haar gevoelens met vibrerende stembuigingen en delicaat pianospel vertolkt in songs als ‘Wasn’t You’ en ‘Meet Me In Vegas’. De alomtegenwoordige cello van Dave Egger geeft het geheel de juiste mistroostige toets. Een zeldzame cover ‘Rich Girl’ (Hall & Oates) wordt naadloos in het repertoire geïntegreerd. Helemaal mooi wordt het als het ondertussen vertrouwde gedempte trompetje van Ross Johnson op de achtergrond figureert. De tot het einde opgespaarde titelsong sluit in schoonheid af met sobere instrumentatie en lieflijke softspoken words aan de grand piano. Meesterlijk!

Cis Van Looy (4)