Masters Of American Music: Bluesland – A Portrait In American Music
De bluesliefhebbers, en daar reken ik mijzelf uiteraard ook bij, hebben de laatste tijd niet te klagen voor wat betreft het uitgeven en heruitgeven van beeldmateriaal met betrekking tot de bluespioniers en hun nakomelingen.
Inderdaad, na Bill Wyman’s Blues Odyssey, de fantastische zevendelige filmreeks van Martin Scorsese over The Blues, M For Mississippi en de verschillende uitgaven in zwart-wit van het American Folk And Bluesfestival zijn we nu toe aan “Bluesland, A Portrait In American Music”. Die laatste dvd mogen we gerust tussen alle voorgangers klasseren. De beeldkwaliteit is niet altijd optimaal. Het gaat hier dan ook meestal over oude zwart-wit opnamen. Maar soms worden die beelden geel- of zalmkleurig ingekleurd en dit hoefde voor mij niet. De beelden zijn beter genietbaar in hun oorspronkelijke zwart-witte staat.
Vertellers van dienst zijn Albert Murray en Robert Palmer. Zij doen de hele geschiedenis van de blues uit de doeken. Net zoals bij Bill Wyman wordt ook hier een chronologische volgorde van de gebeurtenissen gerespecteerd. Je komt heel wat aan de weet over de artiesten die afkomstig waren uit de Docery Plantation zoals Sonny Boy Williamson en de licht ontvlambare Charley Patton. Er wordt voldoende tijd gespendeerd aan de belangrijkste artiesten die er tussen Memphis en Vicksburg te vinden waren. De muziek van W.C. Handy stond dichter bij de jug bands dan wel bij de blues, maar hij is en blijft de peetvader.
Blind Lemon Jefferson was misschien wel de best verkopende platenartiest van die tijd en we maken kennis met de meesters van de twaalf snaren zoals Blind Willie McTell. We zien een piepjonge B.B. King en de muziek uit New Orleans wordt eveneens onder de loep gehouden.
Leadbelly zingt ‘Pick A Bale Of Cotton’. Die opnamen waren oorspronkelijk in kleur. De kleuren zijn wat geschoten maar het fragment is toch nog de moeite waard.
De raaklijnen tussen jazz en blues worden ook uitvoerig onder het licht gehouden en hier komen we terecht bij Duke Ellingon, Miles Davis en Count Basie. Deze laatste had trouwens een zuivere blueszanger in zijn rangen onder de vorm van mister Five by Five Jimmy Rushing. Count Basie himself verklaart hierbij zelf dat alle moderne muziek, dus ook jazz, de blues als basis heeft.
En jawel, we krijgen heel wat zeldzame beelden te zien van bijvoorbeeld Ma Rainey. De mooiste zijn echter van Bessie Smith, die zich theatraal lazarus drinkt terwijl ze ‘St. Louis Blues’ aan het croonen is. Er wordt ruim aandacht besteed aan de boogie woogie pianisten uit
Kansas City en Chicago met daarbij een prachtig duel tussen Albert Ammons en Pete Johnson.
Ook de overgang van de akoestische blues naar de elektrische met onder meer Muddy Waters, Howling Wolf en John Lee Hooker komt uitgebreid aanbod. En zo komen we bij de rock’n’ roll van Elvis Presley (Sun) en Chuck Berry (Chess) terecht.
Het beeldmateriaal met betrekking tot Chuck Berry is uniek. Het is afkomstig uit de film ‘Jazz On A Summer’s Day’ en werd op 5 juli 1958 opgenomen ter gelegenheid van het Newport Jazzfestival. We zien hier een fantastische Chuck Berry, die zich samen met het orkest van Buck Clayton een weg doorheen ‘Sweet Little Sixteen’ duckwalkt. Dit laatste fragment alleen al maakt het de moeite waard om de dvd in huis te halen.
Ivan Van Belleghem (4)
Label: Lower 5th
Nr.: 2057168
Distr.: EuroArts
Meer info: www.fsk.de
Inderdaad, na Bill Wyman’s Blues Odyssey, de fantastische zevendelige filmreeks van Martin Scorsese over The Blues, M For Mississippi en de verschillende uitgaven in zwart-wit van het American Folk And Bluesfestival zijn we nu toe aan “Bluesland, A Portrait In American Music”. Die laatste dvd mogen we gerust tussen alle voorgangers klasseren. De beeldkwaliteit is niet altijd optimaal. Het gaat hier dan ook meestal over oude zwart-wit opnamen. Maar soms worden die beelden geel- of zalmkleurig ingekleurd en dit hoefde voor mij niet. De beelden zijn beter genietbaar in hun oorspronkelijke zwart-witte staat.
Vertellers van dienst zijn Albert Murray en Robert Palmer. Zij doen de hele geschiedenis van de blues uit de doeken. Net zoals bij Bill Wyman wordt ook hier een chronologische volgorde van de gebeurtenissen gerespecteerd. Je komt heel wat aan de weet over de artiesten die afkomstig waren uit de Docery Plantation zoals Sonny Boy Williamson en de licht ontvlambare Charley Patton. Er wordt voldoende tijd gespendeerd aan de belangrijkste artiesten die er tussen Memphis en Vicksburg te vinden waren. De muziek van W.C. Handy stond dichter bij de jug bands dan wel bij de blues, maar hij is en blijft de peetvader.
Blind Lemon Jefferson was misschien wel de best verkopende platenartiest van die tijd en we maken kennis met de meesters van de twaalf snaren zoals Blind Willie McTell. We zien een piepjonge B.B. King en de muziek uit New Orleans wordt eveneens onder de loep gehouden.
Leadbelly zingt ‘Pick A Bale Of Cotton’. Die opnamen waren oorspronkelijk in kleur. De kleuren zijn wat geschoten maar het fragment is toch nog de moeite waard.
De raaklijnen tussen jazz en blues worden ook uitvoerig onder het licht gehouden en hier komen we terecht bij Duke Ellingon, Miles Davis en Count Basie. Deze laatste had trouwens een zuivere blueszanger in zijn rangen onder de vorm van mister Five by Five Jimmy Rushing. Count Basie himself verklaart hierbij zelf dat alle moderne muziek, dus ook jazz, de blues als basis heeft.
En jawel, we krijgen heel wat zeldzame beelden te zien van bijvoorbeeld Ma Rainey. De mooiste zijn echter van Bessie Smith, die zich theatraal lazarus drinkt terwijl ze ‘St. Louis Blues’ aan het croonen is. Er wordt ruim aandacht besteed aan de boogie woogie pianisten uit
Kansas City en Chicago met daarbij een prachtig duel tussen Albert Ammons en Pete Johnson.
Ook de overgang van de akoestische blues naar de elektrische met onder meer Muddy Waters, Howling Wolf en John Lee Hooker komt uitgebreid aanbod. En zo komen we bij de rock’n’ roll van Elvis Presley (Sun) en Chuck Berry (Chess) terecht.
Het beeldmateriaal met betrekking tot Chuck Berry is uniek. Het is afkomstig uit de film ‘Jazz On A Summer’s Day’ en werd op 5 juli 1958 opgenomen ter gelegenheid van het Newport Jazzfestival. We zien hier een fantastische Chuck Berry, die zich samen met het orkest van Buck Clayton een weg doorheen ‘Sweet Little Sixteen’ duckwalkt. Dit laatste fragment alleen al maakt het de moeite waard om de dvd in huis te halen.
Ivan Van Belleghem (4)
Label: Lower 5th
Nr.: 2057168
Distr.: EuroArts
Meer info: www.fsk.de
