Nog een mooie getuigenis van ver vervlogen tijden is deze registratie van Jimi’s concert op het al even beroemde Festival Van Wight in 1970. Dit werd in de volksmond ook wel eens het ‘Woodstock van Engeland’ genoemd en vond in het begin driemaal plaats: 1968, 1969 en in 1970. Ongeveer een 600.000 bezoekers waren aanwezig op deze (voorlopig) laatste editie (en ook het laatste festival waarop Jimi heeft gespeeld). Op 26 t/m 30 augustus 1970 zakten dus heel wat hippies af naar dit ondertussen beroemde geworden eiland. Andere bands die naast Hendrix het podium deelden waren o.m. The Moody Blues, Jethro Tull, Sly & The Family Stone, The Band, Joe Cocker en ga zo maar door…

Maar deze registratie gaat alleen maar over The Jimi Hendrix Experience met Billy Cox aan de bas.
In de sectie ‘Special Features’ vinden we onder andere materiaal zoals ‘A Second Look’, een ‘Behind The Scenes’ en aandacht voor wat ‘Memorabilia’.

In de opening van de fim krijgen we eerst wat personen aan ‘t word die wat uitleg geven over Jimi Hendrix in het algemeen maar ook over zijn deelname aan dit festival. Mitch Mitchell, Billy Cox, Murray Lerner, de regisseur van de film, Eddie Kramer die het over wat studio-opnames heeft maar ook de tour manager Gerry Stickless brengen weer wat leuke herinneringen naar boven.

In de sectie ‘Song Selection’ kunnen we uit een greep nummers van Hendrix songs selecteren en net zoals hij deed op Woodstock met de ‘Star-Spangled Banner’, het nationale volkslied van de USA deed hij dit nu ook met ‘God Save The Queen’. Ik geef, indien je niet op het festival aanwezig was, wat titels van de nummers die de Experience daar speelde: ‘God Save The Queen’, ‘Sgt. Pepper’s’, ‘All Along The Watchtower’, ‘Red House’, ‘Foxy Lady’, ‘Ezy Ryder’, ‘Voodoo Child, Slight Return’ e.v.a. Ook hier mogen we weer spreken van mooi gereserveerde beelden en een sublieme klankband.

Maar het is vooral het begeleidende boekje dat ontzettend veel info over het optreden op Wight bevat en mooi geïllustreerd werd met bijzondere foto’s van het festival.
Zelf Lerner liet zich vrij vaak verleiden om beelden te schieten van het aanwezige publiek en daarom kon ik mezelf met diverse van deze hippies associëren. Helaas heb ik dit festival moeten missen maar deze dvd is een uitstekend surrogaat die ik nu keer op keer kan herbeleven.

Alfons Maes (5)