Phil Lynott: Thin Lizzy – The Rocker
Philip Parris Lynott werd geboren op 20 augustus 1949 in West Bromwich (West-Midlands, Engeland), en overleed op 4 januari 1986 te Salisbury (Wiltshire). Dus voor de goede orde van zaken: hij was geen Ier alhoewel zijn band Thin Lizzy (1971 ontstaan) zijn oorsprong vond in het groene land.
Lynott was de zoon van een Braziliaanse vader en een Ierse moeder. Maar eigenlijk werd hij grootgebracht door zijn oma die in Dublin woonde. Al vrij vlug in de jaren zestig was hij actief binnen enkele bandjes tot hij begin jaren zeventig de beroemde Ierse Thin Lizzy oprichtte. Met deze band die typerend was voor zijn twee lead gitaristen (waaronder ook Gary Moore), maakte hij diverse knappe langspelers maar vooral hun bewerking van de Ierse traditional ‘Whiskey In The Jar’ zal ons allen bijblijven. Dit was 1973, het jaar van de vele hits. Natuurlijk werd Thin Lizzy een véél gevraagde festivalact en ook op het vermaarde Jazz Bilzen festival hebben zij een indrukkend concert gegeven dat nog steeds door velen gekoesterd wordt. Maar er zat ook een slechte zijde aan dit concert, althans toch voor de jongens van de band, want voor een onbekende reden werd vanuit het publiek een leeggemaakt flesje Coco Cola, maar opgevuld met zand, naar hun gong geslingerd met gevolg dat deze een grote scheur vertoonde en dus niet meer gebruikt kon worden.
Buiten zijn werk met Thin Lizzy was Lynott ook betrokken bij andere muzikale projecten. Op vraag van producer Jeff Wayne participeerde hij op diens muzikale epos ‘War Of The Worlds’.
Maar omdat Lynott ook graag solo wat deed verscheen in 1980 zijn eerste soloproject, ‘Solo In Soho’ waarmee hij teruggrijpt naar zijn eigen roots in Engeland. Een goede twee jaar later worden zijn fans verrast met ‘The Phil Lynott Album’, waaruit de hitsingle ‘Old Town’ voortsproot.
1983 was het einde (voorlopig toch) van de rockformatie Thin Lizzy. De leden gingen elk hun eigen weg en de komende jaren zullen de jaren zijn waarbij Lynott met veelvuldig gebruik van drugs geassocieerd werd.
Toch was het niet afgelopen voor Phil en samen met zijn vroegere gitarist, Gary Moore, scoorde hij in 1985 nog een hitje, ‘Out Of The Fields’. Omdat het niet echt voldeed aan zijn muzikale eisen startte hij een nieuwe band op, Grand Slam. In deze band zaten buiten hemzelf ook nog Mark Stanway, Laurence Archer, Robbie Brennan en Doish Nagle. Hij wilde aanvakelijk twee leden van Thin Lizzy in deze nieuwe outfit maar ze vonden het maar niks om een ‘nieuwe Thin Lizzy’ op te starten die toch niet het niveau van de originele zou halen. Maar ook dit was maar van korte duur gezien zijn drugsprobleem de bovenhand haalde en kort daarom belandde hij in het hospitaal waar hij op 4 januari 1986 zou overlijden tengevolge van overmatig gebruik van drugs.
Geruchten, alhoewel die niet echt door het label geconfirmeerd werden, doen de ronde dat het een idee was van de platenfirma om Thin Lizzy enkele jaren in de ijskast op te bergen om nadien weer commercieel te kunnen uitpakken zoals begin jaren zeventig. Kennelijk had Lynott het hier ontzettend moeilijk mee en een ander lid van de band beweerde dat dit de voornaamste reden is dat Thin Lizzy niet aan een revival is kunnen beginnen. Hoe dan ook, het had dan ook nooit lang kunnen duren...
In Dublin (Grafton Street) werd, ter nagedachtenis van deze grote man, een standbeeld onthuld. Tijdens de ceremonie werden talrijke prominenten geteld maar ook de moeder van Phil en enkele Lizzy bandleden.
Ieder jaar, op zijn sterfdag, wordt hier een groot muzikaal feest, The Vibe For Philo’, georganiseerd waarbij de moeder van Phil een grote rol speelt.
De dag na de erectie van het levensgrote standbeeld werd ter ere van hem een tribute-concert gegeven met o.m. Gary Moore, terzijde gestaan door Brian Downey, Scott Gorham, Brian Robertson en Eric Bell.
Deze dvd vertelt ons het leven van Phil Lynott in woord en beeld en ik moet toegeven dat het een imposant maar ook ontroerend document is geworden. Het is altijd lastig om afscheid te nemen van iemand waar je zo tegenaan kijkt en zo vroeg is moeten vertrekken. Kijk maar naar Janis Joplin, Michael Bloomfield, Jimi Hendrix, Jim Morrison… En dat was Phil Lynott in ieder geval.
Wie van goede, uitstekende rockmuziek houdt en nog nooit van Phil of zijn band Thin Lizzy heeft gehoord, doet er best aan om onmiddellijk al hun cd’s (want de vinyls behoren nu al tot de zware collectors) en dvd’s aan te schaffen. Je zult meteen merken wat je gemist hebt. Phil Lynott én Thin Lizzy was geen doordeweeks band, het was een geschenk uit de hemel... maar helaas veel te vroeg teruggeroepen vanuit diezelfde spirituele plaats.
Enkele van hun langspelers:
1971: Thin Lizzy
1972: Shades Of Blue Orphanage
1973: Vagabonds Of A Western World
1974: Night Life
1975: Fighting
1976: Johnny The Fox
1976: Remembering
1977: Bad Reputation
1979: Black Rose
e.v.a.
Alfons Maes *****
Lynott was de zoon van een Braziliaanse vader en een Ierse moeder. Maar eigenlijk werd hij grootgebracht door zijn oma die in Dublin woonde. Al vrij vlug in de jaren zestig was hij actief binnen enkele bandjes tot hij begin jaren zeventig de beroemde Ierse Thin Lizzy oprichtte. Met deze band die typerend was voor zijn twee lead gitaristen (waaronder ook Gary Moore), maakte hij diverse knappe langspelers maar vooral hun bewerking van de Ierse traditional ‘Whiskey In The Jar’ zal ons allen bijblijven. Dit was 1973, het jaar van de vele hits. Natuurlijk werd Thin Lizzy een véél gevraagde festivalact en ook op het vermaarde Jazz Bilzen festival hebben zij een indrukkend concert gegeven dat nog steeds door velen gekoesterd wordt. Maar er zat ook een slechte zijde aan dit concert, althans toch voor de jongens van de band, want voor een onbekende reden werd vanuit het publiek een leeggemaakt flesje Coco Cola, maar opgevuld met zand, naar hun gong geslingerd met gevolg dat deze een grote scheur vertoonde en dus niet meer gebruikt kon worden.
Buiten zijn werk met Thin Lizzy was Lynott ook betrokken bij andere muzikale projecten. Op vraag van producer Jeff Wayne participeerde hij op diens muzikale epos ‘War Of The Worlds’.
Maar omdat Lynott ook graag solo wat deed verscheen in 1980 zijn eerste soloproject, ‘Solo In Soho’ waarmee hij teruggrijpt naar zijn eigen roots in Engeland. Een goede twee jaar later worden zijn fans verrast met ‘The Phil Lynott Album’, waaruit de hitsingle ‘Old Town’ voortsproot.
1983 was het einde (voorlopig toch) van de rockformatie Thin Lizzy. De leden gingen elk hun eigen weg en de komende jaren zullen de jaren zijn waarbij Lynott met veelvuldig gebruik van drugs geassocieerd werd.
Toch was het niet afgelopen voor Phil en samen met zijn vroegere gitarist, Gary Moore, scoorde hij in 1985 nog een hitje, ‘Out Of The Fields’. Omdat het niet echt voldeed aan zijn muzikale eisen startte hij een nieuwe band op, Grand Slam. In deze band zaten buiten hemzelf ook nog Mark Stanway, Laurence Archer, Robbie Brennan en Doish Nagle. Hij wilde aanvakelijk twee leden van Thin Lizzy in deze nieuwe outfit maar ze vonden het maar niks om een ‘nieuwe Thin Lizzy’ op te starten die toch niet het niveau van de originele zou halen. Maar ook dit was maar van korte duur gezien zijn drugsprobleem de bovenhand haalde en kort daarom belandde hij in het hospitaal waar hij op 4 januari 1986 zou overlijden tengevolge van overmatig gebruik van drugs.
Geruchten, alhoewel die niet echt door het label geconfirmeerd werden, doen de ronde dat het een idee was van de platenfirma om Thin Lizzy enkele jaren in de ijskast op te bergen om nadien weer commercieel te kunnen uitpakken zoals begin jaren zeventig. Kennelijk had Lynott het hier ontzettend moeilijk mee en een ander lid van de band beweerde dat dit de voornaamste reden is dat Thin Lizzy niet aan een revival is kunnen beginnen. Hoe dan ook, het had dan ook nooit lang kunnen duren...
In Dublin (Grafton Street) werd, ter nagedachtenis van deze grote man, een standbeeld onthuld. Tijdens de ceremonie werden talrijke prominenten geteld maar ook de moeder van Phil en enkele Lizzy bandleden.
Ieder jaar, op zijn sterfdag, wordt hier een groot muzikaal feest, The Vibe For Philo’, georganiseerd waarbij de moeder van Phil een grote rol speelt.
De dag na de erectie van het levensgrote standbeeld werd ter ere van hem een tribute-concert gegeven met o.m. Gary Moore, terzijde gestaan door Brian Downey, Scott Gorham, Brian Robertson en Eric Bell.
Deze dvd vertelt ons het leven van Phil Lynott in woord en beeld en ik moet toegeven dat het een imposant maar ook ontroerend document is geworden. Het is altijd lastig om afscheid te nemen van iemand waar je zo tegenaan kijkt en zo vroeg is moeten vertrekken. Kijk maar naar Janis Joplin, Michael Bloomfield, Jimi Hendrix, Jim Morrison… En dat was Phil Lynott in ieder geval.
Wie van goede, uitstekende rockmuziek houdt en nog nooit van Phil of zijn band Thin Lizzy heeft gehoord, doet er best aan om onmiddellijk al hun cd’s (want de vinyls behoren nu al tot de zware collectors) en dvd’s aan te schaffen. Je zult meteen merken wat je gemist hebt. Phil Lynott én Thin Lizzy was geen doordeweeks band, het was een geschenk uit de hemel... maar helaas veel te vroeg teruggeroepen vanuit diezelfde spirituele plaats.
Enkele van hun langspelers:
1971: Thin Lizzy
1972: Shades Of Blue Orphanage
1973: Vagabonds Of A Western World
1974: Night Life
1975: Fighting
1976: Johnny The Fox
1976: Remembering
1977: Bad Reputation
1979: Black Rose
e.v.a.
Alfons Maes *****
