Tja, deze hitparade oogde niet meteen indrukwekkend met op de allerhoogste plaats de dekselse Marc Dex, broer van Juul Kabas en later vader van Barbara, met ‘Maar in Amerika’. Een gruwelijk onding dat ik met plezier meteen naar de maan had gecatapulteert, zoals de maker zelf ergens in dit kermisliedje suggereerde. Dan zag ik onze driekleur beter en stukken stijlvoller vertegenwoordigd met Tura’s ‘Het Kan Niet Zijn’ of Louis Neefs.

Louis deed dat overigens grandioos op het Eurovisiesongfestival in Madrid en behaalde met het sprankelende ‘Jennifer Jennings’ een zevende plaats. De hoogste Vlaamse score ooit en dezelfde plaats die hij twee jaar eerder behaalde met ‘Oh Oh Ik Heb Zorgen’. In ’69 werd de eerste plaats uitzonderlijk gedeeld door vier landen, eigenlijk behaalde onze Louis virtueel een vierde plaats die hij op zijn beurt met Ierland deelde. Je kan hem in de bijgevoegde clip nog eens aan het werk zien met onze legendarische orkestleider Francis Bay in het door Salvator Dali ontworpen decor. The Wallace Collection  prijkte geheel terecht op het ereschavot van de hitparade met ‘Daydream’. Veertig jaar later nog steeds één van de zeldzame fusies van pop met klassiek die echt werken. Deze  merkwaardige Belgische productie van Sylvain Vanholme en Raymond Vincent werd in samenwerking met producer David McKay een jaar eerder opgenomen in de Londense Abbey Road studio’s.

In Frankrijk had de mei revolte van ‘68 de positie van De Gaulle ernstig ondergraven. Een terugkeer naar het’ ancien regime’ bleek onmogelijk. De ‘grote’ staatsman trok zijn conclusies na de uitslag van het referendum op 27 april en besloot af te treden. Niet alleen mijn naaste vriendenkring raakte in vervoering en in de ban van ’la douce France’ op de tonen van ‘Where Do You Go To My Lovely’ van Peter Sarstedt.  Het werd in zowat gans Europa een enorme hit. We komen meteen in de sfeer met zwierig walsende accordeonklanken met daarop het sensueel gezongen eerste couplet “You talk like Marlene Dietrich, and you dance like Zizi Jeanmaire, your clothes are all made by Balmain, and there’s diamonds and pearls in you hair, yes they are.” Het volstond om onze jeugdige verbeelding op hol te laten slaan. Om nog maar te zwijgen van de exotische en mondaine oorden als Juan-les-Pins, waar Marie Claire topless ligt te zonnen of in een winters Saint Moritz gracieus van haar Napoleon brandy nipt. Ach het klinkt nu een beetje belachelijk maar als jonge snaak liet ik me onvoorwaardelijk meevoeren en fantaseerde ik weleens dat ik in het smaakvol ingerichte appartement van dat onbereikbare goddelijk wezen op de Boulevard Saint Michel naar haar favorieten, de Rolling Stones luisterde. Ik werd dan ook meedogenloos uit mijn natte droom wakker geschud toen bleek dat het gebroken Engels met charmant accent in dit tragisch epos niet door een fijnbesnaarde fransoos maar door een zwaar besnorde donkere man van vreemde origine werd gepleegd. Het blijft hoe dan ook een zwoel en sfeervol tijdsbeeld met al die verwijzingen. Nog indrukwekkender was de eerste kennismaking met Creedence Clearwater Revival  Het blijft een onvergetelijke belevenis en daar was het machtige ‘Proud Mary’ verantwoordelijk voor. Ik hoorde het singeltje voor het eerst bij een wat oudere buurjongen. Die draaide veel liever de b-kant ‘Born On The Bayou’. Evenmin te versmaden deze hypnotische swamprocker. John Fogerty componeerde in die dagen nagenoeg uitsluitend memorabel werk voor CCR. ‘Proud Mary’ was de eerste hitsingle van een hele reeks die dat jaar de hitsjarels bevolkte. Voor mijn verjaardag mocht ik dat singletje even lenen. Tot wanhoop van mijn huisgenoten draaide ik ‘Proud Mary’ die dag bijna ononderbroken. Op zo’n uit de kluiten gewassen soort dressoir met daarin een combinatie van pickup en buizenradio klonken de aanrollende gitaarriffs en de massieve zang haast even machtig als een zwellende Mississippi. De songtitel had ie al, het  draaiende scheprad van zo’n rivierboot vormde de inspiratiebron vertelde de man uit Californië later. Het ging dus niet om een trots, ravissant vrouwenmens maar om een… rivierboot. “Rolling, rolling on the River”. Wisten wij veel in die dagen, we verkeerden jaren later nog in de waan dat Fogerty de buurman van Tony Joe White was en in de drassige swamps van Louisiana huisde in plaats van het zonnige Californië.



1
Maar In Amerika
Marc Dex

2
Als Een Kus Naar Tranen Smaakt
Jimmy Frey

3
Daydream
The Wallace Collection

4
Don Juan
Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick And Tich

5
De Laatste Dans
Anja

6
The Way It Used To Be
Engelbert Humperdinck

7
Love Is Love
Barry Ryan

8
Why
The Cats

9
Boom Bang-A-Bang
Lulu

10
First Of May
The Bee Gees

11
Op Avontuur
Franca

12
Sorry Suzanne
The Hollies

13
Proud Mary
Creedence Clearwater Revival

14
Jennifer Jennings
Louis Neefs

15
Crimson And Clover
Tommy James And The Shondells

16
Good Times
Cliff Richard

17
Het Kan Niet Zijn
Will Tura

18
Cara-Lin
Brianbrian

19
Baby Want You Leave Me Alone
The Web

20
Where Do You Go To My Lovely
Peter Sarstedt

 
Cis Van Looy