Was januari al geen al te beste maand wat muzikale uitschieters betreft, februari bracht niet echt beterschap. Helemaal bovenaan prijkte onze Vlaamse King Will met

het door castagnetten aangedreven, zonnige ‘Angelina’. Tura werd geflankeerd door een bedenkelijk duo met name de ‘Casatshok’ en ‘Ob La Di, Ob La Da. Onderaan in die hitregionen was het die maand al niet veel beter, tenzij je vrolijk werd van Franca’s ’O Impresario’ of je je aangesproken voelde door de smeekbede van Peggy die wel met je wilde trouwen. Neen dank u, als we toch in het Nederlandstalig genre blijven, doe mij maar dan maar een laatste dans met het fenomeen Anja, dat even over de grens kwam gluren. Enkele decennia later refereerde Luc De Vos met de debuutsingle van Gorky naar dit nummer.

Met die andere formatie die door onzer Noorderburen werd uitgezonden kon ik het stukken beter vinden destijds. De beatgroep Zen stootte in thuisland Nederland Barry Ryan’s ‘Eloise’ van de troon. Bij ons duurde het wat langer voor deze uitvoering van ‘Hair’, dat uit de gelijknamige hippiemusical geplukt werd, zijn opmars begon.

Een langgerekte ‘Daaaaarlinggg’… vormde de aanzet van dit met psychedelisch snarenwerk doorspekte nummer waarin zanger Dirk van der Ploeg vocale assistentie kreeg van John Brands. Zinnen als “I want it long, straight, curly, fuzzy, snaggy, shaggy , matty, oily, greecy, freecy shining, gleaming, streaming flaxen waxen” werden in een lijzig staccato ritme door de strot geramd. Maar het werkte wel, het was één van de eerste singletjes van een Nederlandse groep die ik kocht en ik bewaar het kleinood met het diepblauwe hoesje en fel oranje Oosters symbool nog steeds zorgvuldig in mijn platenkast.

Een ander memorabel nummer dat dezelfde maand de jukebox hitlijsten sierde kwam uit eigen land meer bepaald uit ‘t stad ‘Seven Horses In The Sky’ blijft een onvergetelijke klepper van The Pebbles. De Antwerpse formatie van Fred ‘Bekky’ Beekmans en Bob ‘Bobbot’ Baelemans scoorde al in ’68 met het lichtjes fantastische ‘Get Around’. ‘To The Rising Sun’ en ‘No Time At All’ één van de laatste singles zijn me immer bijgebleven. ‘Seven Horses’ blijft hun bekendste nummer en wordt als één van de beste Belgische popsongs beschouwd.

Gedonder en hoefgetrappel en het orgel van Luk De Smet die de leadzang voor zijn rekening nam vormden een weergaloze inleiding.

Even later mocht ik voor het eerst naar een optreden in zaal Nova. Voordien pikte ik stiekem stukjes van concerten van onder andere Brian en Jess & James mee in dezelfde zaal. The Pebbles waren de eerste groep waarvan ik een volledig concert mocht meemaken en ik koester nog steeds deze dierbare herinnering evenals het Barclay-singeltje met de foto van de muzikale trots van de Sinjorenstad die ietwat samenzweerderig en chauvinistisch voor de Kathedraal poseert. Er werd gefluisterd dat het niet veel heeft gescheeld dat niet Badfinger maar The Pebbles bij Apple, het platenlabel van The Beatles, zouden tekenen.

Onze hoofdredacteur Alfons die wat ouder is dan ondergetekende beleefde deze periode wellicht bewuster als rasecht Antwerpenaar en muzikant en zag de groep nog aan het werk op Jazz Bilzen, even verder volgt zijn getuigenis.

Inderdaad, Jazz Bilzen 1969 was een memorabele editie die gekenmerkt werd door het slechte weer maar vooral ook door de uitstekende muziek. Waar anders op de wereld kon je op een kleine drie dagen zoveel talent achter elkaar in actie zien? En een van die talenten waren The Pebbles die net een serieuze hit hadden met hun ‘Seven Horses In The Sky’. Wat ik me er nog van herinner is dat het publiek wel op een bijzondere afstand werd gehouden en dat had niets te maken met de voorliefde voor The Pebbles maar veel meer omdat ze een echte vuurshow bijhadden. En de organisatie wilden geen brokken. Die werd naar een climax gestuurd bij de eerste noten van deze nog steeds grote hit voor de Antwerpenaren. Dat dit een fragment is dat voor de rest van je leven ‘gebrandmerkt’ werd op je netvliezen is een understatement want geen andere andere band dat jaar had voor zo’n geweldige show gezorgd. Hoe dan ook maar The Pebbles, en ik heb ze enkele jaren terug in het Sportpaleis, tijdens de Golden Years, terug aan ’t werk gezien, is en blijft een sterke band.

Buiten hun deelname aan Jazz Bilzen konden we de Pebbles ook vrij vaak zien in het Antwerpse zelf en dit op zeer frequente basis maar de kroegen en zalen waar ze toen zo glansrijk speelden bestaan helaas nier meer. Of café Jackson (gelegen aan de St. Bernardsesteenweg te Hoboken, Antwerpen), waar ze vroeger al eens repeteerden nog bestaat, weet ik niet maar het zou fijn zijn dat je daar nog steeds de sfeer zou kunnen opsnuiven van weleer.

Helaas bleef het in het Sportpaleis maar voor één reünieconcert en dat is spijtig. Zoveel talent maar helaas opgeborgen voor de rest van de wereld. (Alfons Maes)

Cis Van Looy 


1

Angelina

Will Tura

2

Casatshok

Dimitri Dourkini

3

Ob La Di, Ob La Da

The Marmalade

4

Hair

Zen

5

Lily The Pink

The Scaffold

6

Eloise

Barry Ryan

7

Seven Horses In The Sky

The Pebbles

8

Mr. Moody

The New Inspiration

9

A Minute Of Your Time

Tom Jones

10

Ob La Di, Ob La Da

The Beatles

11

Say Goodbye

John Rowles

12

Ik Wil Met Je Trouwen

Peggy

13

The Way It Used To Be

Engelbert Humperdinck

14

Vergeef Het Mij / Slaapwel

Marc Dex En Nelleke

15

Lea

The Cats

16

Ik Ben Met Jou Niet Getrouwd

Tony Bass

17

Baby Want You Leave Me Alone

The Web

18

O Impressario

Franca

19

De Laatste Dans

Anja

20

Toy

The Casuals