Keys and Chords  •   Music was our first love... and it will be our last...
  • Home
    • OUR TEAM>
      • Contact>
        • vacatures
  • On Stage
  • Coming Shows
  • Rockpalast Live
  • CD Reviews
    • CD's on the spot
  • DVD Reviews
  • Articles
    • Articles 2009
    • Articles 2008
  • Jukebox Jive
  • London Venue's
  • Books
  • Radio Nostalgia
    • Memory Lane
  • New Page
_In de eerste week van december eisen bomaanslagen en geweld tussen protestanten en katholieken dertig mensenlevens in Noord-Ierland. Triest hoogtepunt is de bomaanslag door de Ulster Volunteer Force op de McGurk’s Bar, een door katholieken en Ierse Nationalisten bezochte pub in de buitenwijken van Belfast met 15 doden.
Dezelfde nacht brandt het Casino van Montreux in Zwitserland af tijdens een concert van Frank Zappa & The Mothers Of Invention. Een idiote fan zet het podium in lichterlaaie met een lichtpistool en het complex wordt met de grond gelijk gemaakt. Aan de overkant van het meer van Genève merken groepsleden van Deep Purple de vlammen op in de opnamestudio. De gebeurtenissen vormen de aanzet tot het schrijven van ‘Smoke On The Water’.

In de hitparade gaat het er wat rustiger aan toe. Hoewel, we vinden sinds lange tijd nog een nummer één, die naam waardig: ‘The Witch Queen Of New Orleans’ van Redbone. Een naam die naar de Indiaanse afkomst van de groepsleden verwijst. Het kwartet wordt aangevoerd door de Mexicaans-Amerikaanse broers Pat en Lolly Vegas, die hun Yaqui-afkomst koesteren en het jaar voordien imponeren met een fusie van latin- en cajunelementen en scoren met het funky ‘Maggie’. ‘The Witch Queen’ is een ode aan Marie Laveu. De Creoolse voodoomeesteres uit de French Quarter werd eerder expliciet bezongen door Dr. John, Canned Heat en Bobby Bare. Redbone laat ook het hitparadepubliek kennismaken met deze magische dame. Het opzwepende ritme en het verhaal over duivelse mystiek mist zijn uitwerking niet en Redbone verkent in haar repertoire minder bekende oorden die decennia later door Robbie Robertson, spilfiguur van The Band, verder geëxploreerd worden in zijn solowerk.

Een andere kraker die in die periode furore maakt op de dansvloer is Isaac Hayes’ ‘Theme From Shaft’. Hayes kiest na baanbrekend werk voor de Memphissoul op het Staxlabel het solopad. Hij verlegt op ‘Hot Buttered Soul’ de grenzen van disco, funk en soul met breed uitgemeten orkestratie en introduceert terloops het rapgenre.
Op concerten tooit de immer achter een zonnebril verscholen ‘Black Moses’ zijn massieve blote bast graag overvloedig met klatergoud, iets wat later gretig navolging vindt bij het lichtelijk infantiele gangsta rap milieu. ‘Shaft’ vormt de voorbode van het zogenaamde blaxploitaion genre, langspeelfilms voor en door een zwart publiek dat ook ‘Shaft’s Big Score’ en ‘Shaft In Africa’, eveneens van regisseur Gordon Parks met Richard Roundtree als een soort witte ridder in de hoofdrol, omarmt. Souliconen als James Brown en Curtis Mayfield wagen zich met ‘Black Ceasar’ en ‘Superfly’ in regie van Gordon Parks Jr., aan het genre.
De combinatie van geweld, seks en sensatie zal Quinten Tarantino in niet geringe mate beïnvloeden. Het zijn bovenal de sublieme soundtracks van die prenten die veertig jaar na datum nog steeds overtuigen. Luister nog maar eens naar de fantastische funky wah wah gitaar van Michael Toles en de muzikale verrichtingen van de overblijvende Bar Kays, na de fatale vliegtuigcrash met Otis Redding, in dit geniaal opgebouwde epos. Hayes won er geheel terecht een Oscar mee voor beste filmmuziek

Een ideale afsluiter voor het jukeboxjaar 1971, ene John Lennon beslist daar op de valreep anders over. Na de split met The Beatles vormt Lennon samen met Yoko Ono The Plastic Ono Band. ‘Cloud Piece’, een gedicht van Lennon’s geliefde en muze leidt tot ‘Imagine’. De dromerige poëzie van ‘rebel’ John werd destijds niet, nu nog steeds niet overigens, door alle fans in dank aanvaard. “Imagine there’s no heaven, no countries, no possessions…” Het blijft meer dan ooit bijzonder actueel en legt het falen van religie, het nog steeds gekoesterde kapitalistisch systeem en een verwerpelijk, hatelijk (ja ja, mijnheer B.D.W.) nationalisme nog eens pijnlijk bloot. Het is niet de bedoeling om Nonkel Pater de loef af te steken met een melige wat zelfvoldane kerstboodschap maar enige bezinning lijkt gepast. Wellicht een wat naïeve gedachte, maar deze fraaie pianoballade biedt wellicht nog een sprankeltje hoop voor dromerige zielen die in onzekere, bange tijden aan een toekomst bouwen.

Cis Van Looy

_01
The Witch Queen Of New Orleans
Redbone

02
Soley Soley
Middle Of The Road

03
Ieder Mens
Paul Severs

04
Schön Ist Es Auf Der Welt Zu Sein
Roy Black & Anita

05
Maggie May
Rod Stewart

06
Spanish Harlem
Aretha Franklin

07
Is This The Way To Amarillo
Tony Christie

08
Only Lies
Greenfield & Cook

09
Till
Tom Jones

10
Theme From Shaft
Isaac Hayes
_11
Mamy Blue
Pop Tops

12
Akropolis Adieu
Mireille Mathieu

13
Hang On Sloopy
David Porter

14
Zeven Anjers, Zeven Rozen
Willy Sommers

15
Alle Wegen Leiden Naar Rome
Will Tura

16
Imagine
John Lennon

17
Soldiers Who Want To Be Heroes
Rod McKuen

18
Help, Get Me Some Help
Tony Ronald

19
Without A Worry In The World
Rod McKuen

20
How Do You Do
Mouth & MacNeal
A Woodland Hillcrest Promotion Production • © All Rights Reserved