Veel onzin in de Vlaamse hitparade, titels als ‘Knock Three Times’ en ‘Chirpy Chirpy Cheep Cheep’ klinken wat onnozelheid betreft overduidelijk.
‘I never promised you a rose garden’ kweelde Lynn Anderson bijzonder toepasselijk en de onvolprezen chansonnier Charles Aznavour keek even achteruit met ‘Yesterday When I Was Young’. Dat ‘young’ is zelfs veertig jaar later een relatief begrip voor Aznavour De man lijkt op zijn zesentachtigste nog very alive en soms zelfs kicking, binnenkort komt deze ‘Grand Monseigneur’ nog eens naar Vorst Nationaal om zijn trouwe fans en zichzelf te plezieren.
Overigens is die andere gentleman die we op de zevende plaats aantreffen met ‘She’s A Lady’ eveneens nog actief op de podia. Tom Jones is heel wat jonger dan Aznavour maar ‘tijger’ Tom’ blaast op zijn zeventig jongere generaties nog moeiteloos omver met zijn imposant keelgeluid. Om maar te zeggen met wat voor klassezangers de hitparade destijds bevolkt werd, of ze nog iets te zeggen hadden is een andere zaak. In het geval van Gilbert O’ Sullivan valt dat nog mee. ‘Nothing Rhymed’ was een eerste kennismaking met de Ierse zanger en pianist. Eerlijk gezegd was ik aanvankelijk niet overdonderd door dat nummer van die Ierse zanger-pianist die in 1960 naar Swindon verhuisde en met zijn poorman’s outfit van een schooljongen en bijhorende bloempotkapsel de aandacht trok bij de kijkbuisgeneratie. De combinatie van een mooie melodie en de niet van heimwee gespeende poëtische tekst balanceerde op de rand van meligheid. ‘Nothing Rhymed’ was evenals het latere ‘Alone Again Naturally’ één van de weinige muziekjes van O’Sullivan die ik zonder al teveel tegenzin samen met mijn ouders beluisterde. Als het dan toch melancholisch moest klinken koos ik resoluut voor ‘Silver Moon’. Wat me juist in dat nummer aantrok kan ik niet meteen uitleggen, is het die overslaande stem, die steelgitaar? Michael Nesmith, ja die met dat groene mutsje, kende ik uiteraard van het waanzinnig populaire teenagerskwartet The Monkees dat destijds via een tv-serie als een soort prefab Amerikaanse Beatles gelanceerd wordt. Nesmith eiste meer artistieke vrijheid maar de groep zal nooit het teenybopperstadium ontgroeien en hij besluit zijn eigen weg te gaan met The First National Band een countryrockgroup avant la lettre. Nesmith was niet aan zijn proefstuk toe in dat ontluikende genre en componeerde in ’66 al het schitterende ‘Different Drum’ een jaar later een dikke hit voor de Stone Poneys met de piepjonge chanteuse Linda Ronstadt in een vroege glansrol. Hoe dan ook met die First National Band en trouwe steelgitaarman Red Rhodes maakte Nesmith zijn beste werk. Ook onvergetelijk blijft ‘Have You Ever Seen The Rain ?’ de flipzijde van ‘Hey Tonight’. Creedence Clearwater Revival bevond zich na een uiterst creatieve periode en eindeloze reeks hits op een keerpunt met ‘Pendulum’ Het was het laatste werkstuk van CCR waarbij mainman John Fogerty op de hulp van broertje Tom kon rekenen. De groep ging als trio verder en zo heb ik ze ook in het Antwerpse Sportpaleis beleefd eind september met Tony Joe White, een andere persoonlijke favoriet, in het voorprogramma. Fogerty had het eerder al eens over regen gehad in ‘Who’ll Stop The Rain’. Ook nu leidde dat tot speculaties. Was de song geïnspireerd door de gebeurtenissen in Vietnam of was het een verwijzing naar het einde van het hippietijdperk. Fogerty zelf verklaarde tijdens concerten dat vooral de toenemende spanningen in CCR door het nakende vertrek van zijn broer de aanleiding vormden om ‘Have You Ever Seen The Rain?’ te componeren. Helemaal onderaan de hitparade bengelde ‘When I’m Dead I’m Gone’ van McGuinnes Flint. Verder dan een twintigste plaats in februari is deze merkwaardige single nooit geraakt. Nadat Manfred Mann zijn populaire hitgroep ontbond en met Chapter Three en even later Manfred Mann’s Earthband andere muzikale horizonten opzocht, besloot gitarist en bassist Tom McGuinness samen met Hughie Flint, die de drumvellen bij John Mayall beroerde, en toetsenman Dennis Coulson een nieuw muzikaal collectief op te zetten. Het trio werd aangevuld met het duo Gallagher & Lyle dat het nummer componeerde. ‘When I’m Dead And Gone’ zou geïnspireerd door het leven van Robert Johnson. Het prominent aanwezige opzwepende mandolinespel van Benny Gallagher in een laidback skiffle folk textuur vormde een unieke combinatie. In ieder geval een bijzonder fraai muzikaal buitenbeentje in de hitparade.

Cis Van Looy

01
Rose Garden
Lynn Anderson

02
Nothing Rhymed
Gilbert O’Sullivan

03
My Sweet Lord
George Harrison

04
Knock Three Times
Dawn

05
Chirpy Chirpy Cheep Cheep
Middle Of The Road

06
Rainbow I Love You
New Inspiration

07
She’s A Lady
Tom Jones

08
Have You Ever Seen The Rain
Creedence Clearwater Revival

09
Yesterday When I Was Young
Charles Aznavour

10
Rozen Voor Sandra
Jimmy Frey

11
Geen Wonder Dat Ik Ween
Paul Severs

12
Bridget The Midget
Ray Stevens

13
I Hear You Knocking
Dave Edmunds

14
She Likes Weeds
Tee Set

15
Silver Moon
Michael Nesmith

16
Holy Holy Life
Golden Earring

17
Butterfly
Danyel Gerard

18
Rozen Die Bloeien
Corry & De Rekels

19
Do It
Neil Diamond

20
When I’m Dead And Gone
McGuinness Flint