Keys and Chords  •   Music was our first love... and it will be our last...
  • Home
    • OUR TEAM>
      • Contact>
        • vacatures
  • On Stage
  • Coming Shows
  • Rockpalast Live
  • CD Reviews
    • CD's on the spot
  • DVD Reviews
  • Articles
    • Articles 2009
    • Articles 2008
  • Jukebox Jive
  • London Venue's
  • Books
  • Radio Nostalgia
    • Memory Lane
  • New Page

Op 21 juni startte de regering van Groot-Brittannië onderhandelingen voor het lidmaatschap van de Europese Gemeenschap maar het blijft veertig jaar later nog altijd een beetje het eigenzinnige en lastige kind. Overigens staat die Europese Gemeenschap weer helemaal in de actualiteit met de financiële perikelen van de Griekse lidstaat die op de rand van het bankroet balanceert. Ook in 1971 kreeg de nationale trots van de Grieken een flinke deuk toen Ajax Panathinaicos met 2-0 versloeg in de Europese Cupfinale op Wembley en zo de begeerde voetbalbeker binnenhaalde. Voor Will Tura was het nog één en al zonneschijn en The Sweet vond het plotse succes ‘very funny’. Helemaal bovenaan in juni bevond zich ‘Rosetta’, een pianoduet van Georgie Fame met Alan Price. Afgaande op de voorgeschiedenis van deze Britse muzikanten van stand zou je wat meer verwachten, maar goed, dit luchtige schalkse liedje was een ware verademing tussen pakweg Middle of The Road, Peter Orloff, waarom denk ik bij deze schlemiel spontaan aan iets stukken smakelijker uit de keuken? Om nog maar te zwijgen van ene Juan Bastos (het betreft hier wellicht de dubbele zware shag) die het wanstaltige ‘Loop Di Love’ uit de doorrookte longen perste en zodoende onze hitparade ernstig bezoedelde. Neil Diamond maakte enige indruk met ‘I Am … I Said’ maar het was ene Oscar Harris die de dansvloeren liet vollopen. De uit Suriname afkomstige zanger verhuisde naar Nederland om te studeren maar werd prompt als dienstplichtige bij de krijgsmacht ingelijfd. Met de vanuit Amsterdam opererende Twinkle Stars scoorde hij met het smartelijke ‘Soldiers Prayer’ een grote hit die nog lange tijd zal overleven bij liefhebbers van echte ‘plakkers’.

Het was in de jaren zeventig al iets geminderd maar voordien was je ofwel Beatles- of Stonesfan. Vooral het vroegere werk van The Beatles, de pré ‘Sgt Peppers’ periode die ik bij wat oudere buurjongens op het gecombineerde radiopickupmeubel ontdekte fascineerde mij mateloos. De Fab Four maakten nog wel schitterende muziek tot het bittere einde maar de Rolling Stones vormden een hecht team dat ook op het podium te bewonderen was. Na de dood van Brian Jones en de laatste Deccarelease ‘Let Bleed’ brak met de vervangende gitarist Mick Taylor een nieuwe creatieve periode aan. De destijds fel gecontesteerde ritshoes van Warhol prijkte als een trofee in onze platenkast. ’Wild Horses’, die machtige countrybluesslijper blijft de favoriet maar het ritmische ‘Brown Sugar’, tevens openingssong van de langspeler vormde samen met ‘Bitch’ de initiële release op het eigen label van de rollende kiezeltjes. Met strak rockende bluesriffs en sexy blaaspartijen werd dit nummer, dat in de inspirerende omgeving van de Muscle Shoals Studios van Alabama werd ingeblikt, ook bijzonder goed onthaald in de souldiscotheken. De tekst is een amalgaam van onderwerpen waarop destijds en nu in bepaalde kringen nog steeds een taboe rust. De verkrachting van slaven, ongebreidelde seks in combinatie met drugs, interraciale seks, … uiteraard gedebiteerd in die typerende, onverbloemde macho benadering. Naar verluidt werd Jagger geïnspireerd door Claudia Lennaer, één van The Ikettes van Ike & Tina Turner waarmee de Stones destijds toerden. Andere bronnen spreken van een andere geheime minnares van Jagger, de flamboyante zwarte zangeres Marsha Hunt, moeder van wellicht Jaggers eerste uk Karis. Overigens durft Jagger de oorspronkelijke tekst al eens wijzigen in minder expliciete versies. Niet dat we daar in de tijd oor voor hadden. ‘Brown Sugar’ was in onze vriendenkring telkens het startschot om eens uitgebreid uit de bol te gaan op al bij al, wel erg ‘brave’ feestjes waar de decadentie die ‘Brown Sugar’ uitstraalde ver zoek was.

Eveneens een absolute dansvloerkraker op die party’s van weleer was ‘Double Barrell’. Van Dave and Ansell Collins. Na een eerdere kennismaking via Desmond Dekker’s ‘Israelites’ werd ook deze reggaetune een immense hit. Zanger Dave Barker werkte in Jamaica met ondermeer Lee Perry, samen evenals toetsenman Ansell Collins. Het door Collins gecomponeerde ‘Double Barrell’ haalde hen uit de isolatie van het reggaegetto. De drumbeat die je hoort is afkomstig van Sly Dunbar (één van zijn vroegste sessies). Niet verwonderlijk dat dit aanstekelijke deuntje nog steeds en niet uitsluitend in ska-kringen populair is.

Cis Van Looy


01
Rosetta
Georgie Fame & Alan Price

02
Loop Di Love
Juan Bastos

03
Irina
Paul Severs

04
Les Rois Mages
Sheila

05
Funny Funny
The Sweet

06
Zonneschijn
Will Tura

07
Ein Mädchen Für Immer
Peter Orloff

08
Brown Sugar
Rolling Stones

09
I Am… I Said
Neil Diamond

10
Put Your Hand In The Hand
Ocean

11
A Soldier’s Prayer
Oscar Harris & The Twinkle Stars

12
Hot Love
T. Rex

13
Tweedle Dee Tweedle Dum
Middle Of The Road

14
It Don’t Come Easy
Ringo Starr

15
Me And You And A Dog Named Boo
Lobo

16
Pour Un Flirt
Michel Delpech

17
Als Je Eenzaam Bent
Marva

18
Judy Please
New Inspiration

19
Too Busy Thinking About My Baby
Mardi Gras

20
Double Barrel
Dave & Ansil Collins
A Woodland Hillcrest Promotion Production • © All Rights Reserved