Keys and Chords  •   Music was our first love... and it will be our last...
  • Home
    • OUR TEAM>
      • Contact>
        • vacatures
  • On Stage
  • Coming Shows
  • Rockpalast Live
  • CD Reviews
    • CD's on the spot
  • DVD Reviews
  • Articles
    • Articles 2009
    • Articles 2008
  • Jukebox Jive
  • London Venue's
  • Books
  • Radio Nostalgia
    • Memory Lane
  • New Page

Jukebox Jive Oktober 1970


Het snelheidsrecord ter land voor ‘automobielen’ bereikte op 23 oktober de magische grens van 1000 km/u. Ene Gary Gabelich brak de heerschappij van C Breedlove en zijn Spirit of America door met zijn futuristische bolide The Blue Flame tegen exact 1001,671 km/u over de zoutvlakten van Utah te racen. De vrouwelijke ontvoogding verliep minder snel in onze contreien maar de PAG pluralistische actiegroepen voor gelijkheid van man en vrouw boekten politiek succes met zeven vrouwen in de gemeenteraad van Brugge. In muziekland begint de maand bijzonder slecht. Janis Joplin zou nooit meer in een Porsche noch Mercedez Benz op de highways scheuren. Op 4 oktober gaat de uit Texas afkomstige maar in San Francisco residerende flamboyante blanke blueszangeres voorgoed heen na een overdosis heroïne. ‘Pearl’ zal de uitgave van haar gelijknamige en beste soloalbum niet meer meemaken en leeft eeuwig verder in het van Kris Kristofferson geleende ‘Me and Bobby McGhee’. In de hitparade valt vooral beduidend minder onsterfelijk materiaal te bespeuren. Hoewel ‘Are You Ready’ van het eveneens vanuit San Francisco opererende Pacific Gas & Electric veertig jaar later nog steeds een bijzonder fijn fuifnummer blijkt. De groep werd opgericht door gitarist Tom Marshall. Drummer Charlie Allen bleek de betere vocalist en werd de onbetwiste frontman. Samen met toetsenman John Hill componeerde hij ‘Are You Ready’, tevens titelsong van de derde langspeler. De merkwaardige combinatie van gospelblues op een koortsig funkritme, het klinkt nog steeds bijzonder. De donkere openingszin “There’s rumors of war” verwijst naar een bijbelpassage van Mattheus. De zinssnede “He’ll carry you home” is ongetwijfeld rechtstreeks geïmporteerd uit de aan de Heer gewijde gezangen. Het waren nochtans veeleer zondige gedachten die in onze jongeman’s harten slopen bij het aanschouwen van stoere brothers en wulpse sisters. De schitterende niet van enige seksuele symboliek gespeende platenhoes liet overigens weinig aan de verbeelding over. We blijven bij onze zwarte broeders. Motownfenomeen Smokey Robinson scoorde bij ons zijn allergrootste en meteen laatste hit in The Miraclesformule met ‘Tears of a Clown’. De instrumentale basis was al uitgewerkt door producer Hank Cosby en Stevie Wonder. Wonder vond geen geschikte tekst en gaf de demo door aan Robinson. Bij de opgewekte intro dacht hij meteen aan de muziek uit de circuspiste en transformeerde de tragiek van operafiguur Pagliacci in de song naar een clown. Zo zingt het hoofdpersonage “Just like Pagliacci, I’ll try to keep my sadness hid”, een zin die eerder in het voor Carolynn Crawford gecomponeerde ‘My smile is just a frown’ figureerde. Hoe dan ook, het werd na het fantastische ‘Track Of My Tears’, dat een gelijkaardige dramatische sfeer uitademt, één van de meest memorabele nummers uit de rijkelijk gevulde Robinson- en Motowncatalogus. Van subtiele soul en doowop naar rudimentaire hardrockdreunen, het is een kleine stap in hitparadeland. In augustus beleefde ik mijn eerste festivalervaring in Bilzen. Tot mijn niet geringe verbazing en vreugde prijkte één van die festivalcts enkele maanden later in onze hitparade. Black Sabbath, het muzikale vehikel van Ozzy Osbourne en gitarist Tony Iommi, raasde op dreigende doemdeunen. De Britse formatie uit Birmingham zou later uitgroeien tot één van de meest invloedrijke bands in de afdeling zware metalen en de uitspattingen van Ozzy en zijn gezin komen nog later uitgebreid aan bod in de realityshow ‘The Osbournes’. Maar ter afsluiting keren we nog even terug naar braver vermaak. Helemaal bovenaan prijkte ene Marc Hamilton. De gebaarde Franse Canadees zorgde er met de zwierige zeurslijper ‘Comme J’ai Toujours Envie d’Aimer’ voor dat de dansvloer nooit leeg bleef. Een buitenkansje voor minder lenige en weinig op ritmiek ingestelde discotheekbezoekers om toch ook eens over de dansvloer te schuifelen met een al dan niet ingebeelde geliefde. In ieder geval een hartverwarmende bezigheid tijdens die wintermaanden van 1970.



Cis Van Looy

Oktober 1970


01
Comme j’ai toujours envie d’aimer
Marc Hamilton


02
Back home
Golden Earring


03
Sex machine
James Brown


04
Are you ready
Pacific Gas & Electric


05
Sweetheart
Engelbert Humperdinck


06
Lola
Kinks


07
Wigwam
Bob Dylan


08
Ik ben verliefd op jou
Paul Severs


09
Tears of a clown
Smokey Robinson & The Miracles


10
Wild world
Jimmy Cliff


11
Paranoid
Black Sabbath


12
I’ve lost you
Elvis Presley


13
My way
Samantha Jones


14
Helicopter US Navy ‘66
Samantha


15
I who have nothing
Tom Jones


16
Try a little love
Oscar Harris & The Twinkle Stars


17
Looking out my back door
Creedence Clearwater Revival


18
Sarah
Rocco Granata


19
Look what they’ve done to my song, ma
New Seekers


20
Something
Shirley Bassey
A Woodland Hillcrest Promotion Production • © All Rights Reserved