donderdag 11 december 2025
Muze-cafe, Heusden Zolder

Report: Sis Van Hoof
Foto's: Stefan Meekers ©

​Met dank aan: Move2Blues
Na de succesvolle passage van Hook Herrera, gekoppeld aan de Marc Tee Band, werd opnieuw gekozen voor een Belgische band met heel wat muzikale kilometers op de teller. Danny  en zijn ploeg medewerkers van Move2Blues kozen als afsluiter van weerom een boeiende jaargang voor Fred & The Healers, een Waals trio ontstaan in de jaren negentig waarin ze destijds veel succes oogstten tot 2004, toen er de stekker even uit ging. Bij Move2Blues waren ze destijds in 2001 ook al te gast in de toenmalige Hasseltse Muziekodroom. Na de herstart met vele live-optredens en nieuw platenwerk (Hammerbeatmatic) wonnen ze in 2014 de Belgische Blues Challenge en ging de bal dus goed aan het rollen met als gevolg veel toernees in binnen- en buitenland.

Energieke gitarist
 In het Muzecafé speelden Fred & The Healers één van de laatste gigs van hun Belgische toer naar aanleiding van hun nieuwe zesde album ‘No Escape’, gekoppeld aan hun 30-jarige muzikale carrière. Met aan het roer zanger-gitarist Frédéric Lanie, bijgestaan door zijn broer Bertrand op bass en Nicolas Sand op drums. Het was dus benieuwd uitkijken hoe dit Waalse trio klonk momenteel want in vroegere tijden herinneren we hen van een energieke rock-en bluesband met een sterke livereputatie.
De eerste set maakte al snel duidelijk dat ze nog wel over de nodige muzikale vitaliteit beschikken met uiteraard vooral nieuwe platenwerk. Maar de band begon met ‘How Blue Can You Get’, een klassieker van BB King om vervolgens over te schakelen op nieuw eigen werk zoals ‘Back To Basics’, zowaar een liefdesverklaring. Ook het schitterende en ruwe ‘Wise Men’, ondersteund met stevig snarenwerk, passeerde de revue. Evenals uptemponummers zoals ‘Big Bang’ en het door een soulvibe gedragen ‘Another Fall’ klonken fris, met dank ook aan Walter Broes, die voor de productie zorgde van hun nieuwste album, zoals frontman Fred meegaf tijdens de set.
​Wat we nog onthouden van deze set zijn de fraai gekozen covers en dan denken we aan ‘Tore Down’(F.King), ‘All About My Girl’ (Albert Collins) en ouder werk van de band zoals het funky klinkende ‘Watcha Wanna Do’ en het stevig gebrachte ‘The Best Thing’ uit het vroegere album ‘Electerified’ (2014).
​
Stevige lap
Met klassieker ‘Messing With The Kid’ (bekend door vooral Rory Gallagher) kwam een einde aan deze eerste gevarieerde set.
Ook in deel twee kregen nog een flink aantal nummers te verwerken met een mix van oud en nieuw werk zoals ‘No Love For Old Man’, een stevige rocker en  ‘The Escape’, een bluesy song overgoten met een toetsje folk.Het was ook genieten van een aantal prachtige covers zoals ‘Tramp’ (Lowell Fulson)  en‘ All Your Love’ (Magic Sam). Nadien was het tijd voor het gemoedelijk begonnen ‘Lonesome Light’, topnummer uit het album wat mij betreft met uitstekend zang- en gitaarwerk. Maar tussendoor was het ook genieten van ouder eigen werk van de band zoals  het slidegerelateerde ‘Remedy' en dansbare songs als  ‘Lovers Boogie’, waarin het publiek betrokken werd in een interactiemoment. Frontman Fred gaf er nog een stevige lap op met de Guttlingitaar in aanslag en sloot af met een aantal bisnummers zoals onder andere ‘Thanks For The Snack’ en ‘Bullfrog Blues’ (bekend door o.a. Rory Gallagher). Een sfeervol afscheid van deze aangename en gevarieerde avond.

​Op donderdag 8 januari 2026 zwaaien de deuren van het Muzecafé terug open met de komst van de Franse band Muddy Gurdy.