vrijdag 19 december 2025
Cultuurcentrum, Hasselt​
​
Report: Marino Serdons 
Foto's: Stefan Meekers ©

​Met dank aan: Cultuurcentrum, Hasselt
Met telkenmale uitverkochte zalen over heel Europa, moet het wel waar zijn wat host Stijn Meuris declameerde tijdens de Christmas shows van LeNoise: “ Dit is zoveel meer dan een gewone coverband van Neil Young’s  oeuvre.  LeNoise is grote klasse wanneer zelfs Londenaars voor hen afzakken naar het Cultuurcentrum van Hasselt”.  De band van Piet De Pessemier was voor het derde jaar op rij te gast in CC Hasselt voor een dubbelconcert met special guests.  Het werd een overdonderend succes!

Dat onze eigenste Limburger Stijn Meuris de presentatie deed, zal zeker mee gelegen hebben aan de talrijke opkomst.   En na de intro waarbij frontman Piet enkele opwarmertjes met zelfde timbre als Neil Young traag als een paard over de zaal liet galmen, mocht Stijn met trots de eerste gast aankondigen: Sarah Pepels, zangeres van Portland en afkomstig van Rommershoven Hoeselt (of all places dixit Stijn).  Gekleed met engelenvleugels betrad ze het podium voor de toepasselijke song ‘Bethlehem’.  Haar bijdrage werd echter overschaduwd door een teveel aan resonantie, wat tijdens de zeemzoete lovesong ‘Wrecking Ball’ gelukkig was weggewerkt.  Ondertussen had Lars Van Bambost, ja die van Noordkaap en Novastar, in het geniep meegespeeld. Een onaangekondigde guest als vierde gitarist.

Ondertussen was ook de rustige country folk voorbij en werd het hoogtijd voor het ruwere werk. Voor het eerst kon de band zich uitleven in ‘Cinnamon Girl’ uit 1969; het was Neil Young’s beginperiode met de Crazy Horse band.  Sterke strakke rocksong waarin ook de 3 gitaristen van LeNoise zich voor de eerste maal konden uitleven.  En verrassend genoeg werd dit vervolgd door enkele minder bekende songs uit Neil Young’s duistere periode vlak na het album Harvest: het gitaarrijke ‘Revolution Blues’, ‘On The Beach’ met shoegaze van Lars en de bluesrocker ‘Tonight’s The Night’.  Stuk voor stuk sterk gebracht en deels meegezongen door die-hards in de zaal.  Want die waren, als leeftijdsgenoten van Neil Young, zéér talrijk aanwezig.
​
Eigen aan de jaarlijkse Ho Ho My My Christmas concerten van LeNoise zijn de gastoptredens; vorig jaar met strijkers, nu 2 koperblazers met sax en trombone. Het moment voor Marc De Maeseneer en Frederik Heirman om de klassieker ‘Gold Rush’ sentimenteel te upgraden.  Alle lof ook voor Piet De Pessemier die met toonvaste solozang en eerst alleen pianobegeleiding het nummer naar ongekende hoogtes bracht.  Ook bij andere songs bleek dat de assistentie van die kleine blazerssectie een meerwaarde betekende waar Neil Y. waardering voor zou hebben. Zo kreeg ‘Crime City’ een originele invulling: sterk arrangement, doorweven met pedal steel van Davy Jansen en een sax solo van Marc de Maeseneer; eigenlijk een perfect samenspel door het 8-koppige gezelschap.  En het ging nog crescendo met de song ‘This Note’s’; a-typisch voor Neil Young, maar uitmuntend door LeNoise gebracht met Q&A tussen gitaristen en blazers.  
De muzikale verrassing van de avond was echter ‘Lotta Love’ een discosong, jawel ook van Neil Young, waar Sarah nog eens haar zangkunst mocht op demonstreren.

En toen waren we nog maar in de helft van de 25 songs in totaal. Tijd voor enkele Harvest songs waarbij Sarah met Piet in duet ging bij ‘Heart Of Gold’ en ‘Old Man’.  Deze laatste opgedragen aan de ouders van Piet die exact vandaag 55 jaar getrouwd zijn en aanwezig in de zaal. Applaus! We zaten in het verleden dus mocht CSN&Y niet ontbreken met ‘Almost Cut My Hair’, het paradepaardje van het legendarische album Déja Vu.

Het publiek werd bij momenten uitzinnig over zoveel talent, zo knappe arrangementen en andere wierook die bij Kerstmis past. Zeker toen de 4 gitaristen, frontman Piet-de stille werker leadgitarist Luc Schreurs-bassist Vital Maesen en guest Lars, samen met drummer Jo Smeets een fenomenaal ‘Cortez The Killer’ liet ontploffen. Lars Van Bambost ging zelfs helemaal uit de bol en zweefde mee op zijn akkoorden.  Geweldige uitvoering.

Stijn kon het niet laten om wéér een nieuwe guest aan te kondigen, rechtstreeks vanuit De Warmste Week te Genk naar het podium in Hasselt: Joost Zweegers solo op akoestische gitaar en mondharmonica.  Respect.  Maar LeNoise wou de uitgelaten sfeer niet bederven en liet de performance naadloos overgaan naar ‘Like A Hurricane’ met de full band.  En hier kreeg gitarist Luc Schreurs volkomen terecht de schijnwerpers op zich gericht met zijn indrukwekkende solo; de stille werker eindelijk uit de schaduw. Om dan het concert te beëindigen met …of course…’Rocking In The Free World’.

Het publiek smeekte om een bis of encore: de song ‘Ohio’, wonderlijk uitgevoerd door het voltallige LeNoise in een kluitje,  a-capella met wat banjo.  Magistraal!
​
Als eerbetoon brachten alle bandleden én de friends gezamenlijk nog ‘Four Strong Winds’, misschien niet het strafste nummer, maar wel leuk om afscheid te nemen van een band die veel sfeer en virtuositeit afleverde.  Een meer dan geslaagde concertavond en voor herhaling vatbaar.
​