Jimmy Molière • 28 augustus 2010 • Boogie Woogie Geraardsbergen
Ieder jaar is het op het laatste weekend van augustus kermis in Geraardsbergen. Het optreden van Jimmy Molière in club Boogie Woogie kaderde daar heel mooi in. De tent was afgeladen vol en er heerste de sfeer van de grote dagen.
We moeten Jimmy Molière al lang niet meer voorstellen, maar toch willen we nog even zijn plaats in het muzikale landschap situeren. De man speelde immers meer dan 25 jaar als gitarist in de band van Fats Domino, dit aan de zijde van kleppers als Herb Hardesty, Earl Palmer en Dave Bartholomew. Buiten Fats Domino maakten ook legendarische muzikanten zoals Professor Longhair, Little Richard, Ernie-K-Doe, Johnny Adams, Maria Muldaur, John Mooney en Mitch Woods gebruik van zijn diensten. Als dit geen mooie staat van verdienste is. In 2005 is Jimmy in New Orleans op de loop gegaan voor orkaan Kartrina. Hij volgde zijn Vlaamse echtgenote Sabine naar België en sindsdien is Oostende zijn uitvalsbasis. Hij richtte het Jimmy Molière Quartet op en in die hoedanigheid bood hij zich in Geraardsbergen aan.
Het viel onmiddellijk op dat Jimmy Molière met toetsenman Marc Alleyn, bassist Xavier Rau en drummer J.P. Pitteljon in zijn band een uitstekende keuze heeft gemaakt. Het was haast niet te geloven dat het concert in Boogie Woogie het allereerste optreden van drummer J.P. Pitteljon met het kwartet was. Het leek er op of ze speelden al ettelijke decennia samen.
Jimmy Molière en zijn mannen schoten lekker swingend uit de startblokken met ‘Fried Pies’. Daarna zakte het tempo een beetje met nummers als ‘For Heaven Sake’ en ‘Black Fox’, maar de spankracht bleef moeiteloos intact. Het publiek genoot ervan. In praktisch ieder nummer was er ruimte voor Marc Alleyn en hij maakte er dankbaar gebruik van om uit te pakken met grandioze keyboard uithalen. Als absolute hoogtepunt van de eerste set vermelden we het bloedstollend mooie ‘Nadia’, misschien wel zijn bekendste nummer, dat hij hier op verzoek ten gehore bracht. Het eerste gedeelte van het concert werd afgesloten met ‘Fly Me To The Moon’, dat we allemaal kennen van Frank Sinatra.
In deel twee stak hij opnieuw stevig van wal met zijn bewerking van ‘Eleanor Rigby’. Er volgde nog een schitterende bewerking van ‘Comin’ Home, Baby’, een track uit zijn nieuwste cd ‘Thank You’. Bij dit nummer mochten ook bassist Xavier Rau en drummer J.P. Pitteljon zich in de kijker spelen en of ze dat deden…
Jimmy Molière heeft er nooit een geheim van gemaakt dat hij in grote mate is beïnvloed door Wes Montgomery en hij duwt zijn vertolking van klassiekers zoals ‘Autumn Leaves’ helemaal in die richting. Hij tast daarbij de raakvlakken tussen blues en jazz af waardoor zijn muziek gemakkelijk verteerbaar blijft.
Het liefst van al heb ik Jimmy Molière misschien wel wanneer hij popsongs zoals ‘Windy’ (van The Association) en ‘Going Out Of My Head’ (van Little Anthony And The Imperials) een jazzy behandeling doet ondergaan. De herkenbaarheid van zulke nummers is een belangrijke factor die moeiteloos op het publiek inwerkt.
Jimmy Molière kreeg een ovatie waardoor de aanwezigen hem tot een bisnummer verplichtten. Dit werd een medley ‘Mi Cosa / When I Look Into Your Eyes’, ook al van zijn cd ‘Thank You’, Hij werkte die medley helemaal in zijn eentje af. ‘This is a number that I only can play after three Duvels’ vertrouwde hij ons toe. Als afsluiter kon dit tellen.
Organisator Frank Jacobs van Boogie Woogie mag terecht fier en tevreden terugblikken op een prachtige muzikale avond, zoals we er in Geraardsbergen in dit genre niet al te veel krijgen.
Ivan Van Belleghem
© Foto’s: Ivan Van Belleghem
We moeten Jimmy Molière al lang niet meer voorstellen, maar toch willen we nog even zijn plaats in het muzikale landschap situeren. De man speelde immers meer dan 25 jaar als gitarist in de band van Fats Domino, dit aan de zijde van kleppers als Herb Hardesty, Earl Palmer en Dave Bartholomew. Buiten Fats Domino maakten ook legendarische muzikanten zoals Professor Longhair, Little Richard, Ernie-K-Doe, Johnny Adams, Maria Muldaur, John Mooney en Mitch Woods gebruik van zijn diensten. Als dit geen mooie staat van verdienste is. In 2005 is Jimmy in New Orleans op de loop gegaan voor orkaan Kartrina. Hij volgde zijn Vlaamse echtgenote Sabine naar België en sindsdien is Oostende zijn uitvalsbasis. Hij richtte het Jimmy Molière Quartet op en in die hoedanigheid bood hij zich in Geraardsbergen aan.
Het viel onmiddellijk op dat Jimmy Molière met toetsenman Marc Alleyn, bassist Xavier Rau en drummer J.P. Pitteljon in zijn band een uitstekende keuze heeft gemaakt. Het was haast niet te geloven dat het concert in Boogie Woogie het allereerste optreden van drummer J.P. Pitteljon met het kwartet was. Het leek er op of ze speelden al ettelijke decennia samen.
Jimmy Molière en zijn mannen schoten lekker swingend uit de startblokken met ‘Fried Pies’. Daarna zakte het tempo een beetje met nummers als ‘For Heaven Sake’ en ‘Black Fox’, maar de spankracht bleef moeiteloos intact. Het publiek genoot ervan. In praktisch ieder nummer was er ruimte voor Marc Alleyn en hij maakte er dankbaar gebruik van om uit te pakken met grandioze keyboard uithalen. Als absolute hoogtepunt van de eerste set vermelden we het bloedstollend mooie ‘Nadia’, misschien wel zijn bekendste nummer, dat hij hier op verzoek ten gehore bracht. Het eerste gedeelte van het concert werd afgesloten met ‘Fly Me To The Moon’, dat we allemaal kennen van Frank Sinatra.
In deel twee stak hij opnieuw stevig van wal met zijn bewerking van ‘Eleanor Rigby’. Er volgde nog een schitterende bewerking van ‘Comin’ Home, Baby’, een track uit zijn nieuwste cd ‘Thank You’. Bij dit nummer mochten ook bassist Xavier Rau en drummer J.P. Pitteljon zich in de kijker spelen en of ze dat deden…
Jimmy Molière heeft er nooit een geheim van gemaakt dat hij in grote mate is beïnvloed door Wes Montgomery en hij duwt zijn vertolking van klassiekers zoals ‘Autumn Leaves’ helemaal in die richting. Hij tast daarbij de raakvlakken tussen blues en jazz af waardoor zijn muziek gemakkelijk verteerbaar blijft.
Het liefst van al heb ik Jimmy Molière misschien wel wanneer hij popsongs zoals ‘Windy’ (van The Association) en ‘Going Out Of My Head’ (van Little Anthony And The Imperials) een jazzy behandeling doet ondergaan. De herkenbaarheid van zulke nummers is een belangrijke factor die moeiteloos op het publiek inwerkt.
Jimmy Molière kreeg een ovatie waardoor de aanwezigen hem tot een bisnummer verplichtten. Dit werd een medley ‘Mi Cosa / When I Look Into Your Eyes’, ook al van zijn cd ‘Thank You’, Hij werkte die medley helemaal in zijn eentje af. ‘This is a number that I only can play after three Duvels’ vertrouwde hij ons toe. Als afsluiter kon dit tellen.
Organisator Frank Jacobs van Boogie Woogie mag terecht fier en tevreden terugblikken op een prachtige muzikale avond, zoals we er in Geraardsbergen in dit genre niet al te veel krijgen.
Ivan Van Belleghem
© Foto’s: Ivan Van Belleghem
