_Een ongure zaterdavond, met af en toe wat regendruppels… ach voor dit soort weer moet je niet thuisblijven maar gewoon een concertje meepikken. En dat het niet altijd van over de grenzen moet zijn, om je leuk te amuseren of kwaliteit op je bord te krijgen, daar zorgden vanavond Patrick Cuyvers (oftewel Mr. PC) en zijn uploaders wel voor.
Voor mij meteen een eerste kennismaking met het Gompelhof dat meer en meer een serieuze nationale maar ook internationale agenda presenteert.
Vanavond bleven we binnen de –voor zolang het nog kan- Belgische grenzen en toch wil ik er nogmaals eens op drukken dat je kwaliteit niet altijd over de grote plas of ergens in de Highlands moet gaan zoeken.
Vreemd genoeg, en daar was geen melding van gemaakt, was er ook nog een support die eigenlijk uit een groot deel van de uploaders bestond, alleen de zanger en gitarist waren de Ham ‘n Eggs Blues Band-leden. Ze kregen welgeteld 14 nummers om de zaal op te warmen. En of ze dat deden, vraag het maar aan de vele aanwezigen want het zaaltje zat goed gevuld… en dit voor een Vlaamse band. Het mag gezegd worden.
Met nummers als ‘Blues With a Feeling’ (Little Walter Jacobs), ‘Build For Comfort’ (Howling Wolf), ‘Too Late’ (Willie Dixon), ‘Honey Hush’ (Big Joe Turner) en nog een hele reeks andere bluesklassiekers waaronder ‘My Babe’ en ‘747’ waarmee de set werd afgesloten, werden we méér dan voldoende opgewarmd om de leuke fratsen maar steengoede muziek van Mr. PC & The Uploaders te ondergaan. We kregen zelfs nog een leuk bisnummer in de vorm van ‘Messing With The Kid’.
Voor mij meteen een eerste kennismaking met het Gompelhof dat meer en meer een serieuze nationale maar ook internationale agenda presenteert.
Vanavond bleven we binnen de –voor zolang het nog kan- Belgische grenzen en toch wil ik er nogmaals eens op drukken dat je kwaliteit niet altijd over de grote plas of ergens in de Highlands moet gaan zoeken.
Vreemd genoeg, en daar was geen melding van gemaakt, was er ook nog een support die eigenlijk uit een groot deel van de uploaders bestond, alleen de zanger en gitarist waren de Ham ‘n Eggs Blues Band-leden. Ze kregen welgeteld 14 nummers om de zaal op te warmen. En of ze dat deden, vraag het maar aan de vele aanwezigen want het zaaltje zat goed gevuld… en dit voor een Vlaamse band. Het mag gezegd worden.
Met nummers als ‘Blues With a Feeling’ (Little Walter Jacobs), ‘Build For Comfort’ (Howling Wolf), ‘Too Late’ (Willie Dixon), ‘Honey Hush’ (Big Joe Turner) en nog een hele reeks andere bluesklassiekers waaronder ‘My Babe’ en ‘747’ waarmee de set werd afgesloten, werden we méér dan voldoende opgewarmd om de leuke fratsen maar steengoede muziek van Mr. PC & The Uploaders te ondergaan. We kregen zelfs nog een leuk bisnummer in de vorm van ‘Messing With The Kid’.
_De set was nog maar net van start of Patrick kreeg af te rekenen met problemen met het klavier van zijn elektrische piano. Voor Mister Proper… euh… PC geen probleem en in een mum van tijd was het probleem verholpen. We kregen weer een aanstekelijke set boogie woogie en westcoast blues, mix daarbij ook nog wat nummers uit de old school catalogus én southern pianosounds en je krijgt dé perfecte muziek voor een avondje entertainment dat je de laatste jaren ver moet zoeken.
De dames in het bijzonder moesten het vanavond ontgelden wat zijn bindteksten betrof maar het werkte en één koppel durfde het aan om vooraan de beentjes te komen strekken op nummers als ‘Caledonia’ (Louis Jordan), en ‘7 Nights to Rock’ (Trail/Inness/Glover).
Maar andere songs met een ander ritme die ook onze volle aandacht kregen waren ‘Crazy World’, een eigen compositie van Mr. PC, ‘Let’s Start Again’ waarin de microfoon aan Eddy de drummer werd doorgeschoven en ook het mooie maar niet zo overbekende Fats Domino-nummer ‘Ain’t That Just Like A Woman’.
Patrick kent zijn vak en weet hoe hij zijn publiek moet amuseren tussen de nummers door. En voor hen die Patrick niet kennen, je bent gewaarschuwd want hij houdt weleens van een sappige, schuine mop.
Boogie woogie, rock ‘-n’ roll, het maakt allemaal niets uit en zeker niet wanneer het gebracht wordt door een topband die het woord ‘kwaliteit’ hoog in het vaandel draagt. Dus als je een leuke band zoekt voor je komend verjaardagsfeestje of je afscheidsdrink op je werk wanneer je met pensioen gaat, Mr. PC & the Uploaders staan steeds garant voor een geslaagde avond en dit aan een democratische prijs...
De dames in het bijzonder moesten het vanavond ontgelden wat zijn bindteksten betrof maar het werkte en één koppel durfde het aan om vooraan de beentjes te komen strekken op nummers als ‘Caledonia’ (Louis Jordan), en ‘7 Nights to Rock’ (Trail/Inness/Glover).
Maar andere songs met een ander ritme die ook onze volle aandacht kregen waren ‘Crazy World’, een eigen compositie van Mr. PC, ‘Let’s Start Again’ waarin de microfoon aan Eddy de drummer werd doorgeschoven en ook het mooie maar niet zo overbekende Fats Domino-nummer ‘Ain’t That Just Like A Woman’.
Patrick kent zijn vak en weet hoe hij zijn publiek moet amuseren tussen de nummers door. En voor hen die Patrick niet kennen, je bent gewaarschuwd want hij houdt weleens van een sappige, schuine mop.
Boogie woogie, rock ‘-n’ roll, het maakt allemaal niets uit en zeker niet wanneer het gebracht wordt door een topband die het woord ‘kwaliteit’ hoog in het vaandel draagt. Dus als je een leuke band zoekt voor je komend verjaardagsfeestje of je afscheidsdrink op je werk wanneer je met pensioen gaat, Mr. PC & the Uploaders staan steeds garant voor een geslaagde avond en dit aan een democratische prijs...
