|
|
|
|
Voor de maand mei dit jaar had het best een graadje of vijf warmer mogen zijn maar de temperatuur leek meer op die van een vroege herfst. Was dit de reden dat amper 1.000 tot 2.000 (in Vorst Nationaal de dag voorheen was het al niet veel beter, om en nabij de 3.000 aanwezigen maar…) bezoekers dit grandiose spektakel hebben bijgewoond? Ook binnen in de Arena was de temperatuur niet beter, je mocht best je sweather of jasje aanhouden, dat was geen overbodige luxe.
Maar over luxe gesproken, dat was de rode draad die vanavond doorheen de ganse show liep.
Op 25 juni 2009 overleed de King of Pop Michael Jackson en van zijn meest succesvolle album ‘Thriller’, dat de dag van vandaag nog steeds massaal verkoopt, kregen we vanavond een spektakel te zien zonder weerga. In 2006 werd ‘Thriller Live’ reeds een feit maar naar aanleiding van zijn plotse overlijden werd de show nu een waar live-eerbetoon aan de King of Pop, Rock of Soul. Wie er op 22 november 2009 reeds bij was weet wat ‘Thriller Live’ te bieden heeft… en dat is show van het hoogste gehalte. Het creatieve brein hierachter is Adrian Grant die lange tijd met Jacko optrok en vrij vaak aan zijn zijde stond. Grant schreef ook ‘Michael Jackson – The Visual Documentary’. Voor de nodige danspasjes ging men op zoek naar een ervaren choreograaf en die vond men in de persoon van Gary Lloyd die ook Pink, Robbie Williams en zelfs een Anastacia de trukjes van het dansen leerde.
Een goede twee uur krijgen we een tribute te zien tijdens een wervelende show waarbij het décor een niet geringe rol kreeg. Een 20-tal zangers, en dit waren zeker géén beginners, en een ‘verborgen’ live-orkest waren de artiesten die de avond gingen ‘opwarmen’ en daarom werd niet alleen uit ‘Thriller’ geput maar werd ook het levensverhaal van The Jackson 5 op een verbale manier vertelt.
Tijdens de eerste set kregen we nummers als ‘Ben’, waarbij een kleine Michael Jackson op het podium verscheen, en ‘Ill Be There’, nu gezongen door een vrouwelijke counterpart dat een spontaan applaus én rechtverend publiek teweeg bracht. Aan de periode ‘Soul Train’ en ‘Studio 54’ werd ook hulde gebracht door een medley van The Jackson 5. De danspasjes waren reeds een lust voor het oog en we kregen meer, veel meer…
De verteller van dienst wist ook goed wanneer hij een interactie met het publiek wilde, geen enkel zitje bleef bezet.
Het podium en het décor speelden een voorname rol. Boven het podium verscheen plots een holografische glitterbal (je weet wel, dat ronde met spiegelglas bezette ding dat vaak in disco’s wordt gebruikt) die voor extra diepgang én sfeer in de zaal zorgde. Achteraan het podium was een groot LED-scherm voorzien dat beelden, waaronder die van John F. Kennedy, Nelson Mandela, Barack Obama en Maarten Luther King, projecteerde. Niet alleen deze beelden kregen we te zien maar het scherm kon ook reële beelden projecteren en dat zorgde voor een veelzijdigheid op het podium.
Maar over luxe gesproken, dat was de rode draad die vanavond doorheen de ganse show liep.
Op 25 juni 2009 overleed de King of Pop Michael Jackson en van zijn meest succesvolle album ‘Thriller’, dat de dag van vandaag nog steeds massaal verkoopt, kregen we vanavond een spektakel te zien zonder weerga. In 2006 werd ‘Thriller Live’ reeds een feit maar naar aanleiding van zijn plotse overlijden werd de show nu een waar live-eerbetoon aan de King of Pop, Rock of Soul. Wie er op 22 november 2009 reeds bij was weet wat ‘Thriller Live’ te bieden heeft… en dat is show van het hoogste gehalte. Het creatieve brein hierachter is Adrian Grant die lange tijd met Jacko optrok en vrij vaak aan zijn zijde stond. Grant schreef ook ‘Michael Jackson – The Visual Documentary’. Voor de nodige danspasjes ging men op zoek naar een ervaren choreograaf en die vond men in de persoon van Gary Lloyd die ook Pink, Robbie Williams en zelfs een Anastacia de trukjes van het dansen leerde.
Een goede twee uur krijgen we een tribute te zien tijdens een wervelende show waarbij het décor een niet geringe rol kreeg. Een 20-tal zangers, en dit waren zeker géén beginners, en een ‘verborgen’ live-orkest waren de artiesten die de avond gingen ‘opwarmen’ en daarom werd niet alleen uit ‘Thriller’ geput maar werd ook het levensverhaal van The Jackson 5 op een verbale manier vertelt.
Tijdens de eerste set kregen we nummers als ‘Ben’, waarbij een kleine Michael Jackson op het podium verscheen, en ‘Ill Be There’, nu gezongen door een vrouwelijke counterpart dat een spontaan applaus én rechtverend publiek teweeg bracht. Aan de periode ‘Soul Train’ en ‘Studio 54’ werd ook hulde gebracht door een medley van The Jackson 5. De danspasjes waren reeds een lust voor het oog en we kregen meer, veel meer…
De verteller van dienst wist ook goed wanneer hij een interactie met het publiek wilde, geen enkel zitje bleef bezet.
Het podium en het décor speelden een voorname rol. Boven het podium verscheen plots een holografische glitterbal (je weet wel, dat ronde met spiegelglas bezette ding dat vaak in disco’s wordt gebruikt) die voor extra diepgang én sfeer in de zaal zorgde. Achteraan het podium was een groot LED-scherm voorzien dat beelden, waaronder die van John F. Kennedy, Nelson Mandela, Barack Obama en Maarten Luther King, projecteerde. Niet alleen deze beelden kregen we te zien maar het scherm kon ook reële beelden projecteren en dat zorgde voor een veelzijdigheid op het podium.
|
|
|
|
Na de pauze ging de aandacht vooral naar nummers als ‘Wanna Be Startin’ Somethin’’, ‘Dangerous’, ‘I Just Can Stop Loving You’, en een indrukwekkende versie van ‘Beat It’, dito danspasjes van de Michael van dienst. Ook hier weer zeer zorgvuldig ingestudeerde danspasjes die niet voor het origineel hoefden onder te doen.
Tijdens ‘Thriller’ kregen we op de achtergrond beelden te zien van een oud kerkhof (zoals te zien is in de originele clip) wat de presentatie van ‘Thriller’ een extra lugubere dimensie gaf. Andere songs waarbij we werden verpletterd door de kwaliteit waren ‘Smooth Criminal’ en ‘Billie Jean’ en vooral het jeugdige publiek ging hier –en terecht- uit de bol. Geen enkele ‘Thriller’-show zou compleet zijn zonder een beetje ‘Moon-walking’.
De muziek werd verzorgd door de John Maher Band en zoals ik reeds eerder meldde zaten zij verdoken achter het LED-scherm dat op het einde van de show even open ging.
Maar voor de fotografen onder ons was het wachten totdat ‘Bad’ werd ingezet. Dan pas mochten we in actie komen en ‘Bad’ zette eigenlijk al de encores in. Dus geen kostuumwisselingen meer. We hebben dus geen foto’s mogen maken van de knappe outfits die toen als een toch tamelijk sexy geheel over onze televisieschermen liepen. Een trend die schering en inslag was tijdens de jaren zeventig toen het voor Michael Jackson zélf allemaal nog glitter en glam was. Een spektakel dat zeker voor herhaling vatbaar is en het gebruik van de term musical is hier ten onrechte want het is een concert met zeer leuke theateranimatie… dat is zeker.
Tijdens ‘Thriller’ kregen we op de achtergrond beelden te zien van een oud kerkhof (zoals te zien is in de originele clip) wat de presentatie van ‘Thriller’ een extra lugubere dimensie gaf. Andere songs waarbij we werden verpletterd door de kwaliteit waren ‘Smooth Criminal’ en ‘Billie Jean’ en vooral het jeugdige publiek ging hier –en terecht- uit de bol. Geen enkele ‘Thriller’-show zou compleet zijn zonder een beetje ‘Moon-walking’.
De muziek werd verzorgd door de John Maher Band en zoals ik reeds eerder meldde zaten zij verdoken achter het LED-scherm dat op het einde van de show even open ging.
Maar voor de fotografen onder ons was het wachten totdat ‘Bad’ werd ingezet. Dan pas mochten we in actie komen en ‘Bad’ zette eigenlijk al de encores in. Dus geen kostuumwisselingen meer. We hebben dus geen foto’s mogen maken van de knappe outfits die toen als een toch tamelijk sexy geheel over onze televisieschermen liepen. Een trend die schering en inslag was tijdens de jaren zeventig toen het voor Michael Jackson zélf allemaal nog glitter en glam was. Een spektakel dat zeker voor herhaling vatbaar is en het gebruik van de term musical is hier ten onrechte want het is een concert met zeer leuke theateranimatie… dat is zeker.
