THE ROUNDHOUSE
Aan de knoppen...
Onder deze titel wil ik jullie af en toe van dichterbij laten kennismaken met de vroegere en hedendaagse concertzalen, zij het groot of klein. De meesten zijn helaas verdwenen of situeren zich op een andere plaats en hebben hoe dan ook niet veel meer te maken met de muziek van weleer. Maar ook de nog reeds bestaande pubs worden onder de loep genomen. Want zonder dat je het weet zit je bv. op de stoel waar ooit een Steve Marriott nog met zijn gitaar heeft gezeten, of een hoekje van een of andere andere pub, in bv. Carnaby Street, waar de Kinks frequent kwamen voor een sociale babbel...
In deze eerste bijdrage wil ik het even hebben over wat nu een van de meest prestigieuze concertzalen van het moment is die nog steeds operationeel is in Londen, meer bepaald Camden Town.
The Roundhouse
Nog steeds gelokaliseerd op 99 Chalk Farm Road vinden we deze concertzaal dat eigenlijk in het begin maar een herstelplaats was voor stoomtreinen begin 19e eeuw. Al snel kwam daar verandering in, de stoomtrein moest plaats maken voor de elektrisch aangedreven treinen en dus waren er ook minder herstellingen nodig.
Gilbey’s Distillary zocht in de nabije buurt van Londen naar een extra, en betaalbaar, magazijn en kocht meteen de Roundhouse op die op dat moment te koop stond.
In de jaren zestig begon London in de ban te geraken van de psychedelische geluiden die overal opdoken en dit via undergroundbandjes die totaal niet bekend waren. Zo denken me maar even aan o.a. Pink Floyd en Soft Machine. Ondertussen bleef er van het magazijn niet veel meer over want nu deed het dienst als concertzaal. Het eerste concert dat daar plaatsvond was te danken aan het ontstaan van de underground krant The International Times. Dit was 15 oktober 1966. De krant organiseerde een ‘happening’ die de ganse nacht zou doorgaan. Het waren Pink Floyd en Soft Machine die de muziek leverden en dankzij de psychedelische lichtshow van Floyd kreeg deze nacht nog méér impact.
Ondanks de Roundhouse maar een koude én vochtige faciliteit was, slechts 2 toiletten had voor een goede 2.000 bezoekers werd deze happening toch een groot succes. Ook de belichting was toen maar rampzalig maar dé noodoplossing bij uitstek voor hen die té lang moesten wachten om naar het toilet te kunnen gaan. Andere dan weer hadden bij deze slechte verlichting alle baat om de grenzen van de liefde verder én dieper af te tasten...
Onder de bezoekers noteerden we toen een Paul McCartney met zijn Jane Asher, Marianne Faithfull en een compleet verveelde Mick Jagger. Tijdens de twee laatste dagen van 1996 werd een tweedaags festival georganiseerd. Op de eerste dag speelden Cream, The Alan Bown Set en Geno Washington & The Ram Jam Band en op de laatste dag van het jaar kregen The Move, Pink Floyd, en The Who de kans om het publiek te overtuigen van hun prestaties. The Who, die in Londen reeds in het Mod-circuit een gevestigde waarde was, zag nu dat een groot aantal van hun aanhangers voor deze nieuwe alternatieve ’underground’-beweging kozen. Zoals we reeds lieten weten was het daar een koude en vochtige bedoening, zo ook het publiek. Sommige onder hen verkozen liever thuis, lekker warm, hun eindejaar te vieren ware het niet dat de Roundhouse toen zo’n knappe bands programmeerden.
Iedere band probeerde de andere te overbluffen, en dit was niet altijd het geval op muzikaal vlak. Van The Who weten we dat het vandalen waren en op dit concert was het niet anders. Pete Townsend sloeg er in om twee grote luidsprekers tot schroot te herleiden en dit leidde uiteindelijk tot een algehele elektriciteit-panne. Daarom moesten ze met hun optreden stoppen en daar stonden ze nu. Buiten dit vandalisme gooiden ze ook nog enkele rookbommen in het publiek. Was het de bedoeling om het publiek wat ‘op te warmen’? Maar het was The Move die de grootste indruk maakte: met stalen pijpen vernielden zij een replica van Hitler en op het einde van hun gig sloegen ze een auto aan diggelen.
Zo ging het er medio jaren zestig aan toe in Londen maar gelukkig waren alle bands niet van hetzelfde leer gesneden. Gelukkig voor ons.
In 1968 was de psychedelica club UFO op zoek naar een nieuwe locatie en die vond men in de Roundhouse. Dit was ongeveer op 18 augustus 1967. Op de opening van hun nieuwe locatie mochten twee bands spelen: The Crazy World Of Arthur Brown en The Incredible String Band. Maar ondertussen was alles een flink stuk duurder geworden: de bookingprijzen, de hoge huur van de Roundhouse en daarbovenop vroeg de UFO-club maar een lage inkomprijs. Net voor oktober 1967 werden ze geforceerd om de club te sluiten. In november kon je in de Roundhouse bands als Jimi Hendrix, Pink Floyd, Amen Corner, The Nice e.v.a. aan het werk zien voor een goede 4 £.
Maar gelukkig voor de eigenaar van The Roundhouse was er een te kort aan goede locaties voor clubs die noodgedwongen naar een andere locatie moesten uitzien.
Zo vond The Middle Earth Club in de zomer van ’68 in The Roundhouse een perfecte locatie voor hun nieuwe events. En voor deze club waren 6 en 7 september ’68 onvergetelijke dagen. Een dubbelconcert met niets anders dan Amerikaanse bands. Dat was nieuw in Londen in dit circuit want eigenlijk geraakte men een beetje uitgekeken op die undergroundsbands met hun geëxperimenteer. Een nieuw jasje werd aangemeten en de Middle Earth Club koos voor meer échte rockbands: Jefferson Airplane en The Doors waren de attracties toen.
Jim Morrison kleedde zich graag in een lederen outfit en het was hier dat hij voor het éérst in dit soort kledij voor een publiek stond. Kleren die hij hoogstwaarschijnlijk wel had aangeschaft in de hippie boetieken van Carnaby Street.
Enkele maanden later, en op dezelfde datum van Robert Plant’s huwelijk, ontstaat Led Zeppelin uit de as van The New Yardbirds, en maakten hun debuut in The Roundhouse. Dit was de eerste keer dat The Roundhouse een concert organiseerde onder haar eigen naam. Andere bands, zoals The Jeff Beck Group, Fairport Convention en The Pretty Things, speelden later ook in deze muziektempel.
Vanaf de zomer van ’69 kreeg The Roundhouse op elke zondag een nieuw event: The Implosion Club. Deze club betekende veel voor de muzieksien van Londen want buiten de reguliere reuzendisco kon je voor een prikje iedere clubavond vijf bands gaan bekijken. Waar is dat nog te vinden? Enkele namen waren: Frank Zappa, Deep Purple, Thin Lizzy, David Bowie, Mott The Hoople,...
Het was ook daar dat The Rolling Stones in maart 1971 hun afscheidsconcert gaven want zij moesten tijdelijk uitwijken naar Frankrijk omwille van belastingredenen.
De dag van vandaag is er nog veel te doen in The Roundhouse maar voornamelijk veel tentoonstellingen en toneelopvoeringen.
Nu is The Roundhouse een hypermodern complex met tal van mogelijkheden. De BT Digital Music Awards is nog steeds een van de grote events die daar steeds plaatsvinden.
Alfons Maes
In deze eerste bijdrage wil ik het even hebben over wat nu een van de meest prestigieuze concertzalen van het moment is die nog steeds operationeel is in Londen, meer bepaald Camden Town.
The Roundhouse
Nog steeds gelokaliseerd op 99 Chalk Farm Road vinden we deze concertzaal dat eigenlijk in het begin maar een herstelplaats was voor stoomtreinen begin 19e eeuw. Al snel kwam daar verandering in, de stoomtrein moest plaats maken voor de elektrisch aangedreven treinen en dus waren er ook minder herstellingen nodig.
Gilbey’s Distillary zocht in de nabije buurt van Londen naar een extra, en betaalbaar, magazijn en kocht meteen de Roundhouse op die op dat moment te koop stond.
In de jaren zestig begon London in de ban te geraken van de psychedelische geluiden die overal opdoken en dit via undergroundbandjes die totaal niet bekend waren. Zo denken me maar even aan o.a. Pink Floyd en Soft Machine. Ondertussen bleef er van het magazijn niet veel meer over want nu deed het dienst als concertzaal. Het eerste concert dat daar plaatsvond was te danken aan het ontstaan van de underground krant The International Times. Dit was 15 oktober 1966. De krant organiseerde een ‘happening’ die de ganse nacht zou doorgaan. Het waren Pink Floyd en Soft Machine die de muziek leverden en dankzij de psychedelische lichtshow van Floyd kreeg deze nacht nog méér impact.
Ondanks de Roundhouse maar een koude én vochtige faciliteit was, slechts 2 toiletten had voor een goede 2.000 bezoekers werd deze happening toch een groot succes. Ook de belichting was toen maar rampzalig maar dé noodoplossing bij uitstek voor hen die té lang moesten wachten om naar het toilet te kunnen gaan. Andere dan weer hadden bij deze slechte verlichting alle baat om de grenzen van de liefde verder én dieper af te tasten...
Onder de bezoekers noteerden we toen een Paul McCartney met zijn Jane Asher, Marianne Faithfull en een compleet verveelde Mick Jagger. Tijdens de twee laatste dagen van 1996 werd een tweedaags festival georganiseerd. Op de eerste dag speelden Cream, The Alan Bown Set en Geno Washington & The Ram Jam Band en op de laatste dag van het jaar kregen The Move, Pink Floyd, en The Who de kans om het publiek te overtuigen van hun prestaties. The Who, die in Londen reeds in het Mod-circuit een gevestigde waarde was, zag nu dat een groot aantal van hun aanhangers voor deze nieuwe alternatieve ’underground’-beweging kozen. Zoals we reeds lieten weten was het daar een koude en vochtige bedoening, zo ook het publiek. Sommige onder hen verkozen liever thuis, lekker warm, hun eindejaar te vieren ware het niet dat de Roundhouse toen zo’n knappe bands programmeerden.
Iedere band probeerde de andere te overbluffen, en dit was niet altijd het geval op muzikaal vlak. Van The Who weten we dat het vandalen waren en op dit concert was het niet anders. Pete Townsend sloeg er in om twee grote luidsprekers tot schroot te herleiden en dit leidde uiteindelijk tot een algehele elektriciteit-panne. Daarom moesten ze met hun optreden stoppen en daar stonden ze nu. Buiten dit vandalisme gooiden ze ook nog enkele rookbommen in het publiek. Was het de bedoeling om het publiek wat ‘op te warmen’? Maar het was The Move die de grootste indruk maakte: met stalen pijpen vernielden zij een replica van Hitler en op het einde van hun gig sloegen ze een auto aan diggelen.
Zo ging het er medio jaren zestig aan toe in Londen maar gelukkig waren alle bands niet van hetzelfde leer gesneden. Gelukkig voor ons.
In 1968 was de psychedelica club UFO op zoek naar een nieuwe locatie en die vond men in de Roundhouse. Dit was ongeveer op 18 augustus 1967. Op de opening van hun nieuwe locatie mochten twee bands spelen: The Crazy World Of Arthur Brown en The Incredible String Band. Maar ondertussen was alles een flink stuk duurder geworden: de bookingprijzen, de hoge huur van de Roundhouse en daarbovenop vroeg de UFO-club maar een lage inkomprijs. Net voor oktober 1967 werden ze geforceerd om de club te sluiten. In november kon je in de Roundhouse bands als Jimi Hendrix, Pink Floyd, Amen Corner, The Nice e.v.a. aan het werk zien voor een goede 4 £.
Maar gelukkig voor de eigenaar van The Roundhouse was er een te kort aan goede locaties voor clubs die noodgedwongen naar een andere locatie moesten uitzien.
Zo vond The Middle Earth Club in de zomer van ’68 in The Roundhouse een perfecte locatie voor hun nieuwe events. En voor deze club waren 6 en 7 september ’68 onvergetelijke dagen. Een dubbelconcert met niets anders dan Amerikaanse bands. Dat was nieuw in Londen in dit circuit want eigenlijk geraakte men een beetje uitgekeken op die undergroundsbands met hun geëxperimenteer. Een nieuw jasje werd aangemeten en de Middle Earth Club koos voor meer échte rockbands: Jefferson Airplane en The Doors waren de attracties toen.
Jim Morrison kleedde zich graag in een lederen outfit en het was hier dat hij voor het éérst in dit soort kledij voor een publiek stond. Kleren die hij hoogstwaarschijnlijk wel had aangeschaft in de hippie boetieken van Carnaby Street.
Enkele maanden later, en op dezelfde datum van Robert Plant’s huwelijk, ontstaat Led Zeppelin uit de as van The New Yardbirds, en maakten hun debuut in The Roundhouse. Dit was de eerste keer dat The Roundhouse een concert organiseerde onder haar eigen naam. Andere bands, zoals The Jeff Beck Group, Fairport Convention en The Pretty Things, speelden later ook in deze muziektempel.
Vanaf de zomer van ’69 kreeg The Roundhouse op elke zondag een nieuw event: The Implosion Club. Deze club betekende veel voor de muzieksien van Londen want buiten de reguliere reuzendisco kon je voor een prikje iedere clubavond vijf bands gaan bekijken. Waar is dat nog te vinden? Enkele namen waren: Frank Zappa, Deep Purple, Thin Lizzy, David Bowie, Mott The Hoople,...
Het was ook daar dat The Rolling Stones in maart 1971 hun afscheidsconcert gaven want zij moesten tijdelijk uitwijken naar Frankrijk omwille van belastingredenen.
De dag van vandaag is er nog veel te doen in The Roundhouse maar voornamelijk veel tentoonstellingen en toneelopvoeringen.
Nu is The Roundhouse een hypermodern complex met tal van mogelijkheden. De BT Digital Music Awards is nog steeds een van de grote events die daar steeds plaatsvinden.
Alfons Maes
 The Roundhouse |
 The Roundhouse |
 Electric Proms |
 The Roundhouse |
