THE STREETS: EVERYTHING IS BORROWED

The Streets

Everything Is Borrowed
––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––

STREETS

The Streets is de schuilnaam van Mike Skinner, een 30-jarige rapper uit Birmingham. Begin 2002 schopte hij het 2-step/garage scène een geweten met zijn debuutalbum ‘Original pirate material’. Het hippe Londense uitgangspubliek werd opgeschrikt door zijn directe teksten over de dagelijkse beslommeringen die de working class meemaakt. Met zijn cockney accent spuwt hij zijn frustaties uit over thema’s zoals pubs, vechtpartijen, coke, auto’s en mooie vrouwen. Met ‘Dry you eyes’ uit zijn tweede briljante album ‘A grand don't come for free’ scoort hij een megahit. Deze hit bracht hem in 2006 op Rock Werchter. Zijn derde plaat was commercieel nog een meevaller, maar was muzikaal van een minder niveau. Het megasucces, inclusief luxefeestjes, coke en zijn nieuwe omgeving, had zijn artistieke geloofwaardigheid aangetast. Zopas verscheen zijn vierde plaat ‘Everything is borrowed’. Mike had begrepen dat hij uit een ander vaatje moest tappen. De teksten worden universeler en hebben onderwerpen zoals religie, dood, geschiedenis en wetenschap. Ook muzikaal durfde hij het 2-step pad verlaten en pikt hij dingen uit de disco, funk en jazz. Het geheel is veel vrolijker geworden in vergelijking met zijn eerdere werk. De sterke single ‘Everything is borrowed’ hoorde u zeker al op de radio. Het niveau van de 11 tracks is afwisselend. Er staan knappe songs op, zoals ‘I love you more (than you like me)’, het gospelachtige ‘Heaven for the weater’ en de epische slotsong ‘The ecapist’. ‘The sherry end’is aanstekelijk funk met leuke blazers en heeft geïnspireerde rhymes van Mike. Tekstueel kan niet elk nummer hoogstaand genoemd worden. ‘The way of the dodo’ is zelfs simplistisch. Het foutste nummer op de plaat is zonder twijfel ‘The strongest person I know’. De melodie klinkt kinderlijk en naar het einde toe probeert Mike te zingen. Iets wat hij beter nooit meer probeert...
In herhaling vallen heeft Mike met dit nieuwe album proberen te vermijden. De nieuwe in geslagen weg is slechts gedeeltelijk geslaagd. Terugkeren naar de cynische, gefrusteerde dichter van de straat kan Mike niet meer. Daar is zijn status te groot voor geworden. Maar er staat nog genoeg sterk materiaal op deze ‘Everyting is borrowed’ zodat The Streets nog een tijdje meekunnen.

Kris Vermeulen
☆☆☆½

|