THE STREETS: EVERYTHING IS BORROWED
Everything Is Borrowed
––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––
-
Label: Sixseveninie
-
Nr.: 825646938612
-
Distr.: Warner Music
-
Meer info: www.warnermusic.be
-
Website: www.the-streets.co.uk
-
Meer info: www.myspace.com/thestreets
The Streets is de schuilnaam van Mike Skinner, een
30-jarige rapper uit Birmingham. Begin 2002 schopte
hij het 2-step/garage scène een geweten met zijn
debuutalbum ‘Original pirate material’.
Het hippe Londense uitgangspubliek werd opgeschrikt
door zijn directe teksten over de dagelijkse
beslommeringen die de working class meemaakt. Met
zijn cockney accent spuwt hij zijn frustaties uit
over thema’s zoals pubs, vechtpartijen, coke,
auto’s en mooie vrouwen. Met ‘Dry you
eyes’ uit zijn tweede briljante album
‘A grand don't come for free’ scoort
hij een megahit. Deze hit bracht hem in 2006 op
Rock Werchter. Zijn derde plaat was commercieel nog
een meevaller, maar was muzikaal van een minder
niveau. Het megasucces, inclusief luxefeestjes,
coke en zijn nieuwe omgeving, had zijn artistieke
geloofwaardigheid aangetast. Zopas verscheen zijn
vierde plaat ‘Everything is borrowed’.
Mike had begrepen dat hij uit een ander vaatje
moest tappen. De teksten worden universeler en
hebben onderwerpen zoals religie, dood,
geschiedenis en wetenschap. Ook muzikaal durfde hij
het 2-step pad verlaten en pikt hij dingen uit de
disco, funk en jazz. Het geheel is veel vrolijker
geworden in vergelijking met zijn eerdere werk. De
sterke single ‘Everything is borrowed’
hoorde u zeker al op de radio. Het niveau van de 11
tracks is afwisselend. Er staan knappe songs op,
zoals ‘I love you more (than you like
me)’, het gospelachtige ‘Heaven for the
weater’ en de epische slotsong ‘The
ecapist’. ‘The sherry end’is
aanstekelijk funk met leuke blazers en heeft
geïnspireerde rhymes van Mike. Tekstueel kan niet
elk nummer hoogstaand genoemd worden. ‘The
way of the dodo’ is zelfs simplistisch. Het
foutste nummer op de plaat is zonder twijfel
‘The strongest person I know’. De
melodie klinkt kinderlijk en naar het einde toe
probeert Mike te zingen. Iets wat hij beter nooit
meer probeert...
In herhaling vallen heeft Mike met dit nieuwe album
proberen te vermijden. De nieuwe in geslagen weg is
slechts gedeeltelijk geslaagd. Terugkeren naar de
cynische, gefrusteerde dichter van de straat kan
Mike niet meer. Daar is zijn status te groot voor
geworden. Maar er staat nog genoeg sterk materiaal
op deze ‘Everyting is borrowed’ zodat
The Streets nog een tijdje meekunnen.
Kris Vermeulen
☆☆☆½