Jong zijn heeft soms zijn voordelen en hoeft daarom niet steeds afgedaan te worden als ‘jong en onervaren’. De gezamenlijke leeftijd van deze drie muzikanten is 27 jaar !! Daarom even de leeftijden apart melden: Ryan (gitaar) is slechts 15, Kyle, die aan de basstrings trekt, is er slechts 13 en wat dacht je van hun jonge zus Taya die als een bezetene op de vellen bonst en dit op de leeftijd van 9 jaar!
Samengevat: een verborgen geheim in de blueswereld want vergeet nu even Eric Steckel of destijds een Kenny Wayne Shepherd of zelfs een wijlen Jeff Healey.
Dit trio staat een knappe toekomst te wachten als ze er zelf wel een beetje in willen geloven, want de kritieken zijn niet mis. Lovenswaardige woorden van de King himself, BB King, maar ook van Elvin Bishop prijzen hen al de hemel in. Neen, laat ze nog even hier op aarde wat toeren hé enn ieuwe cd’s maken.
Kennelijk hebben ze de microbe van een Elvis Presley te pakken want dit trio stamt af uit de geboortestad van Elvis, Tupelo, Mississippi.
Ondanks hun jonge leeftijd klinkt deze muziek zéér professioneel. Heb je je al wel eens afgevraagd hoe een Robert Johnson op 15-jarige leeftijd moet geklonken hebben gezien hij voor zijn 25e levensjaar nog geen platen had opgenomen.
Al meteen bij de opener ‘Who Your Real Friends Are’ krijgen we een Ryan die de luisteraar duidelijk maakte dat hij geen doetje op de gitaar is. Maar ook zijn stem klink al heel volwassen en dat is wel zeer vreemd.
Toch even voor de duidelijk, alle nummers werden geschreven door vader Renaud Perry behalve de klassieker ‘Boom Boom’ die ze als afsluiter brengen en een beetje eerbetoon is aan John Lee Hooker.
‘Voodoo Woman’ is weer een knappe compositie waarop de jonge muzikanten zich volledig kunnen laten gaan. Prachtig ritme van Ryan dat een beetje swingt en waar uiteraard zijn solo weer de bovenhand haalt.
Met ‘The World’s Been Good To You’ krijgen we de eerste slow maar of Ryan nu swingers of ballades zingt, zijn stemgeluid lijkt me een uniek geval te zijn. ‘Ook op ‘Penny Waiting On Change’ krijgen we weer dat aangename gevoel van een slow waarop je eigenlijk niets moet doen, alleen je ogen sluiten en luisteren!
En als we de foto’s mogen geloven hanteert onze band ook zelfgemaakte instrumenten. En dan doel ik op de gitaar van Ryan. Kijk ook naar die van Super Chikan en je weet wa ik bedoel. Kennelijk gemaakt van de pot van een auto-uitlaat (als klankkast) met een gitaarsteel erop, wat snaren erbij en je hebt een uniek geval in je handen. Geen probleem als het maar klinkt en dat doet deze gitaar dan ook tenvolle.
Tot besluit kan ik alleen maar zeggen dat ik van deze cd enorm genoten heb en vooral omdat het hier gaat om muzikanten van zeer jeugdige leeftijd. Dit kan alleen maar positieve gevolgen hebben voor dit stelletje jongelingen die in plaats van op de straat rond te hangen er voor kozen om hun muziek de wereld in te sturen naar een luisterend oor. En dat alleen al is al een hele prestatie. Hier horen en zien we nog van…

Alfons Maes ☆☆☆☆☆