De mensheid droomt al van een Marsreis sinds de uitvinding van de telescoop, nu vierhonderd jaar geleden. En nu er regelmatig sondes op die planeet landen en grondstalen nemen, en orbiters rond de planeet draaien en foto’s nemen, komt onze droom van een bezoek dichterbij. Spacemuziek muzikant Ian Tescee, die al zo’n tweeëntwintig jaar dergelijke sounds aflevert, heeft nu de soundtrack voor die reis gecreëerd. Het project werd geïnspireerd door het gelijknamige boek van ruimtewetenschapper William K. Hartmann, en wordt al sinds de herfst van 2007 gebruikt voor een presentatie in een planetarium. Het is het vierde album van deze artiest, die in 1984 de grensverleggende opname ‘Io’ maakte, naar de maan van Jupiter, het meest vulkanisch actieve hemellichaam in ons zonnestelsel. Naar gewoonte laat hij steeds verscheidene jaren tussen nieuwe albums, en zo volgden ‘Continua’ en ‘Breathwork’. Op deze laatste schijf exploreerde hij de “inner space” in plaats van de “outer space”. “It was all about how rapid, deep breathing can facilitate an altered state without the use of drugs, something that could become important during extended space travel.” Hij oogstte een cultstatus bij fans van spacemuziek, omwille van zijn sterke melodieën, catchy ritmes, complexe arrangementen en een spetterende eindmix. Hij distantieert zich van artiesten die “ambient” of zweverige muziek maken. Zijn pop/rockachtergrond zit daar voor iets tussen, en zijn ritmisch gevoel afkomstig van jaren als rock ‘n’ roll drummer. Zijn muziek is bedoeld om aandachtig beluisterd te worden, en zo zijn zowel fans van progressieve rock als van New Age geïnteresseerd. Hij begon spacemuziek te maken na het zien van Carl Sagan’s tv-reeks ‘Cosmos’ (die ik ook zo bewonderde) in 1980. “I actually tuned in because I heard some of the theme music by Vangelis and I later tracked down the album, Heaven and Hell, that it originally came from.” De ideeën uit ‘Cosmos’ plus de muziek van Vangelis beïnvloedden hem in zijn eigen muziek. Verder stipt hij diverse artiesten aan als bronnen van inspiratie: The Moody Blues, Pink Floyd, Jethro Tull, Genesis, Mike Oldfield, Enya, King Crimson, Yes en Jean-Michel Jarre. Ook sciencefiction literatuur inspireert hem. Hij nam het merendeel van de cd op met synthesizers, maar gebruikte tevens analoge gitaren en zang. Ook zal u her en der NASA gesprekken horen, een cello solo, en een zin uit het verhaal ‘The Lost City of Mars’ van Ray Bradbury. Hij componeerde het merendeel zelf, enkel ‘Beneath The Ice’ is van Russell Storey, en ‘The Wooden Prince’ is gebaseerd op een thema van Béla Bartók. “Even though I am awed by the current exploration of Mars and the discoveries there. Carl Sagan taught us that the more you know about the universe, the more you realize how much more there is to know. Space music means something to me on a gut, feeling level, not an intellectual one. For me it’s about creating a separate, phantasmagorical reality that can be shared with others. A human has not yet travelled to Mars, but we can certainly imagine what it would be like, and I hope my music on this album can serve as a soundtrack for that imaginative experience.” De teksten op de cd vertellen het verslag van de Mars reis. Op de achterkant staat een NASA foto van een eerste sporen van banden op de rode planeet. Verplicht voer voor sciencefiction fans, en liefhebbers van “spacey” sounds.

Patrick Van de Wiele ☆☆☆½