Bij wat jongere luisteraars is de naam Wainwright wellicht bekend door Ruf en Martha, de kinderen van Loudon en Kate McGarrigle die de laatste tijd bekend werden met hun muzikale verrichtingen. Zoon Rufus erfde ontegensprekelijk de cynische en humoristische attitude. In de tijd dat vader Wainwright nog het adjectief III in zijn familienaam torste leverde hij begin van de jaren zeventig een opmerkelijke trilogie af..
Met de onvoorspelbare combinatie van gortdroge humor en dramatiek en alledaagse gebeurtenissen verwoord in virtuoze woordspelingen ontpopte hij zich als een opmerkelijk singer-songwriter op ‘Album I’, ‘II’ en ‘III’. Op ‘Recovery’ wordt teruggegrepen naar dat melancholische songwerk. Producer Joe Henry verzamelde andermaal een uitgelezen kransje muzikanten in de studio zoals Patrick Warren, David Piltch en Jay Bellerose. Hetzelfde team ondersteunde onlangs nog Rodney Crowell op het magistrale ‘Sex and Gasoline’. Zo kan nu ook het jonge volkje meer dan vijfendertig jaar later kennismaken met het oeuvre.
Dertien songs uit Wainwrights eerste vier langspelers werden hier weerhouden. Hoewel de kracht van ‘Album I’ en ‘II’ juist die sobere instrumentatie schuilde, de akoestische gitaar van de songwriter volstond ruimschoots voor zijn niet van sarcasme gespaard oeuvre. Het autobiografische werk houd moeiteloos stand na al die jaren. Het klinkt wel een beetje vreemd “Come to my motelroom sleep with me” uit de mond van een oudere eenzame man te horen in een wellicht vergeefse poging om enig vrouwvolk in de hotelkamer te lokken.
Het eveneens van het debuut afkomstige weemoedige ‘School Days’ past al iets beter bij een man op leeftijd. Het is vooral de selectie uit ‘Album III’ die onsterfelijk blijkt met ‘The Drinking Song’ en ‘Needless To Say’ met mooie piano en de pedalsteel van Greg Leisz.
Er wordt afgesloten in schoonheid met het in weemoed gedompelde ‘Old Friend’. ‘The Man Who Couldn’t Cry’, de enige song uit ‘Attempted Mustache’ klinkt nog even schrijnend als bij de eerste kennismaking en prijkt terecht op deze veredelde recyclagetoestand.

Cis Van Looy ☆☆☆½