The Who voorstellen, ik denk dat dat een understatement is want wie kent deze vier totaal verschillende karakters uit Londen niet die er toch in sloegen om samen een rockband te vormen die wereldgeschiedenis schreef. Denk maar aan hun optreden op het legendarische Woodstockfestival in 1969.
De meeste liefhebbers zullen hun hits ‘My Generation’, ‘Happy Jack’ en veel anderen nog wel kennen, maar wie kent eigenlijk nog wel hun allereerste successen zoals ‘I Can Explain’, ‘Substitute’, ‘Pictures Of Lilly’, ‘Boris The Spider’ enz. ?
De makers van de prachtige Dylan-dvd ‘No Direction Home’ e.a. voortreffelijke portretten, brengen nu deze hommage aan The Who in beeld. Dit doen ze op twee schijfjes en deze zijn alle twee even interessant om te bekijken ware het niet dat men hier een oase krijgt aan beelden die nooit eerder aan het publiek werden vertoond.
Schijf 1 is ‘Amazing Journey: The Story of The Who’ waarin we uiteraard de levenswandel van het viertal vanuit diverse perspectieven te bezien krijgen. Dat je hier en daar ferm getrakteerd wordt op schitterende beelden en leuke muziek is uiteraard waar de makers van deze spraakmakende dvd voor streefden.
Schijf 2 bevat diverse items, meer bepaald zes delen, die diep graven in de geschiedenis van deze jongens: interviews met elk van hen en hun visie op de andere leden van de band. Zeer interessant om te overlopen.
We krijgen ook het verloren gewaande ‘Railway Hotel’-concert uit 1964. Niets is zeker maar de makers gaan ervan uit (ze hadden dit toch kunnen navragen bij de nog in leven zijnde leden Pete en Roger) dat dit de vroegste beelden zijn van The Who ooit vastgelegd op film. Kijk goed hoe piepjonge muzikanten het hoofd van de jonge meiden (anno 1964!) op hol brachten. Let ook op de uitstraling van The Who en het aanwezige publiek: twee totaal tegengestelde werelden maar blijkbaar klikte het.
Toch is deze schijf meest aantrekkelijke. Zo krijgen we ook verhaaltjes te horen van hun huidige manager Bill Curbishley die ook het gehele verhaal doet over de Cincinnati-tragedie eind jaren zeventig. Of hoe Townsend Noel Gallagher vroeg om sologitaar te spelen op ‘Won’t Get Fooled Again’. Townsend verklaart ook de titel ‘Won’t Get Fooled Again’ en daarmee verwijst hij naar zijn verleden en zijn ervaring met hippies die bij hem in de straat woonden. Of een Shel Talmy, hun vroegere producer, die, nadat The Who contractbreuk met hem pleegde, naar de rechtbank trok en won...
Inderdaad, dit zijn allemaal leuke extra’s die je keer op keer wilt herbekijken.
Samengevat is deze dvd weer een pareltje uit de moderne rockgeschiedenis dat niet aan je mag voorbijgaan. Zelfs niet als je geen fervente Who-fan bent...
Meer info:
www.universalpictures.be
Alfons Maes ☆☆☆☆☆