MARC ANTHONY

Marc Anthony


19 juni 2008 • Sportpaleis Antwerpen


marcanthony4


marcanthony11

marcanthony7

Eindelijk, na ca. 10 jaar de Benelux niet bezocht te hebben, konden we op 19 juni 2008 weer genieten van de zoet gevooisde stem van Marc Anthony in het Sportpaleis in Antwerpen.
Marc Anthony, geboren in New York, maar in hart en ziel verbonden aan Puerto Rico waar zijn ouders vandaan komen. Die verbondenheid komt ook geregeld tevoorschijn in zijn teksten.
De zaal was vrij vroeg open en het inkomend publiek werd getrakteerd op de muziek van een dj die de sfeer er probeerde in te brengen door het draaien van o.a. salsa en merengue. Dat werd op prijs gesteld en sommigen reageerde daarop door al vast maar een dansje te maken.
Het voorprogramma bestond uit een optreden van Ghetto Flow. Niet helemaal mijn soort muziek maar de bijbehorende dansers echter waren leuk om te zien. Dat deze band mij niet charmeerde kwam natuurlijk door het feit dat ik behoorlijk bevooroordeeld was en een absolute fan ben van Zuid-Amerikaanse klanken en sec was gekomen voor Marc Anthony. Ik barstte dan ook bijna uit m’n voegen van ongeduld.
Zoals het een goed en respectabel salsero betaamt, begon het concert een half uur te laat, waarmee hij uiteraard de spanning behoorlijk opbouwde. Waarschijnlijk moesten de nieuw geboren kindjes eerst slapen (!?) Marc Anthony is, zoals iedereen nu wel weet, getrouwd met Jennifer Lopez en zij hebben een aantal maanden geleden een tweeling (Max en Emma) gekregen. De hele familie is mee op deze Europese toer en dat geeft hem naar zijn eigen zeggen, veel inspiratie!
Het publiek ging derhalve dan ook uit haar dak toen de lichten uitgingen en in het donker de eerste lange kreten van de inzet van het nummer ‘Aquanile’, een nummer van zijn laatste werk ‘El Cantante’, een muziekfilm over het leven van Hector Lavoe, klonken. De lichten sprongen aan, Marc Anthony kwam het podium op en mengde zich tussen de 16-koppig tellende band. Het publiek was uitzinnig, ik niet op de laatste plaats!
Al met dit eerste nummer zat de sfeer er meteen in. Zijn schoenen en sokken gingen uit en het hele concert werd blootsvoets opgevoerd. Daarmee leek hij aan te geven: “Kom op jongens, we gaan een feestje bouwen”. En dat lukte! Wat een kwaliteit, wat een stem heeft die man, geen valse (hoge) noten te bekennen! En dan die lange uithalen, waarop hij het publiek trakteerde en men vervolgens joelde en schreeuwde van enthousiasme. Tussen de songs gingen de lichten steeds uit, het leek er op dat ze even moesten overleggen over het volgende nummer. Maar niets is minder waar natuurlijk, dit optreden was uitermate goed voorbereid. Het later bekijken van een dvd, een tournee in Colombia, leerde mij dat hij dat wel vaker doet.
Het was toch bijzonder om te zien hoe hij het publiek telkens weer verleidde tot interactie. Op het kleinste gebaar dat hij maakte of wanneer hij het publiek iets vroeg werd enthousiast gereageerd.
Voornamelijk Spaanstalige nummers werden ten hore gebracht, waar onder ‘Te conoszo bien’, ‘Tu amor me hace bien’, ‘Que precio tiene el cielo’, het geweldige meeslepende passionele ‘Hasta ayer’, een solo-uitvoering van ‘Vivir lo nuestro’, (wat hij aan het begin van zijn carrière heeft opgenomen met La India), ‘Contra la corriente’, ‘Celos’, ‘Valio la pena’, ‘Nadie como ella’, ‘Ahora Quin’, het nummer ‘Hasta que te conoci’, geschreven door een andere Mexicaanse grootheid Juan Gabriel, ‘Mi gente’ en als sluitstuk ‘I need to know’, dat het enige Engelstalige nummer was. Begrijpelijk overigens, want het merendeel van het publiek was van origine Spaanstalig. Zoals elke in Europa optredende Zuid-Amerikaanse artiest, wilde ook Marc Anthony weten wie zijn publiek was; zijn er ook toevallig Cubanen, Colombianen, Venezolanen, Antilianen, Mexicanen en Puertoriqueños in de zaal? Si señor… de zaal zit er vol van! Er werd enthousiast met nationale vlaggen gezwaaid alsof men wilde zeggen: “Kijk dan, ik ben er ook hoor.”
La Lopez was uiteraard aanwezig en stond links in de coulissen mee te zingen en te applaudisseren en verrukt naar haar over het podium springende, dansende en zingende ‘esposo’ (echtgenoot) te kijken. Elke beweging van die man straalt muzikaliteit uit en wat een passie ligt er in zijn songs. Zelfs als nuchtere Noord-Europese kan je dat voelen. Je kunt ook gerust concluderen dat dit een groot formaat artiest in hart en nieren is.
Aan het einde van het concert haalde hij haar ook heel even naar voren, gaf haar een kus, zij zwaaide naar het publiek en liep weer weg. Deze heel even durende actie bracht het publiek tot een uitzinnige reactie. De zaal stond op z’n kop.
Eerlijk gezegd verwachtte ik nu het moment waarop zij één van hun duetten zouden zingen, niets was minder waar, helaas. Het was afgelopen…
Nou ja, je kunt niet alles hebben in het leven! Het was een geweldig concert en dat is nog mild uitgedrukt. Marc Anthony heeft zich volledig aan zijn publiek gegeven en daar kunnen wij nog lange tijd op teren.
Nog boordevol indrukken en het gelukzalige gevoel dit allemaal beleefd te hebben, kwamen we terug in het hotel waar toevalligerwijs (toeval bestaat niet!) een aantal bandleden overnachtten. Dus in de lobby nog een geweldige afterparty beleefd.
De toetsenist Juanito Gonzales vertelde mij later dat veel van de bandleden al lange tijd met Marc Anthony speelden. De bandleden hebben verschillende nationaliteiten, maar kwamen toch voornamelijk uit Los Angeles. Eén van hen was onlangs nog in Nederland/Ahoy-Rotterdam geweest en was gitarist bij het concert van de Eagles. Ik kon hem echter niet verleiden tot wat inside informatie, iets wat nou echt niemand weet, jammer hè? En natuurlijk mocht ik ook niet weten waar de familie logeerde, tja dat snapte ik ook wel, maar het was het proberen van het ontfutselen waard (nvdr: inderdaad, de ultieme taak van een journalist)!
Voor eenieder die even wil proeven van de sfeer en klanken van dit concert van Marc Anthony verwijs ik gemakshalve naar Youtube. Daar staan onwijs veel filmpjes van het concert in het Sportpaleis. Hopelijk hoeven wij, de fans, niet wéér 10 jaar te wachten voordat hij een concert in de Benelux geeft.

Loes Aalbers

© Foto's: Sven De Preter

Met dank aan het Sportpaleis voor het gebruik van de foto’s.

Published: 03 juli 2008 / 15:20u.

Print this Page