Marc Anthony
Eindelijk, na ca. 10 jaar de Benelux niet bezocht
te hebben, konden we op 19 juni 2008 weer
genieten van de zoet gevooisde stem van Marc
Anthony in het Sportpaleis in Antwerpen.
Marc Anthony, geboren in New York, maar in hart
en ziel verbonden aan Puerto Rico waar zijn
ouders vandaan komen. Die verbondenheid komt ook
geregeld tevoorschijn in zijn teksten.
De zaal was vrij vroeg open en het inkomend
publiek werd getrakteerd op de muziek van een dj
die de sfeer er probeerde in te brengen door het
draaien van o.a. salsa en merengue. Dat werd op
prijs gesteld en sommigen reageerde daarop door
al vast maar een dansje te maken.
Het voorprogramma bestond uit een optreden van
Ghetto Flow. Niet helemaal mijn soort muziek maar
de bijbehorende dansers echter waren leuk om te
zien. Dat deze band mij niet charmeerde kwam
natuurlijk door het feit dat ik behoorlijk
bevooroordeeld was en een absolute fan ben van
Zuid-Amerikaanse klanken en sec was gekomen voor
Marc Anthony. Ik barstte dan ook bijna uit
m’n voegen van ongeduld.
Zoals het een goed en respectabel salsero
betaamt, begon het concert een half uur te laat,
waarmee hij uiteraard de spanning behoorlijk
opbouwde. Waarschijnlijk moesten de nieuw geboren
kindjes eerst slapen (!?) Marc Anthony is, zoals
iedereen nu wel weet, getrouwd met Jennifer Lopez
en zij hebben een aantal maanden geleden een
tweeling (Max en Emma) gekregen. De hele familie
is mee op deze Europese toer en dat geeft hem
naar zijn eigen zeggen, veel inspiratie!
Het publiek ging derhalve dan ook uit haar dak
toen de lichten uitgingen en in het donker de
eerste lange kreten van de inzet van het nummer
‘Aquanile’, een nummer van zijn
laatste werk ‘El Cantante’, een
muziekfilm over het leven van Hector Lavoe,
klonken. De lichten sprongen aan, Marc Anthony
kwam het podium op en mengde zich tussen de
16-koppig tellende band. Het publiek was
uitzinnig, ik niet op de laatste plaats!
Al met dit eerste nummer zat de sfeer er meteen
in. Zijn schoenen en sokken gingen uit en het
hele concert werd blootsvoets opgevoerd. Daarmee
leek hij aan te geven: “Kom op jongens, we
gaan een feestje bouwen”. En dat lukte! Wat
een kwaliteit, wat een stem heeft die man, geen
valse (hoge) noten te bekennen! En dan die lange
uithalen, waarop hij het publiek trakteerde en
men vervolgens joelde en schreeuwde van
enthousiasme. Tussen de songs gingen de lichten
steeds uit, het leek er op dat ze even moesten
overleggen over het volgende nummer. Maar niets
is minder waar natuurlijk, dit optreden was
uitermate goed voorbereid. Het later bekijken van
een dvd, een tournee in Colombia, leerde mij dat
hij dat wel vaker doet.
Het was toch bijzonder om te zien hoe hij het
publiek telkens weer verleidde tot interactie. Op
het kleinste gebaar dat hij maakte of wanneer hij
het publiek iets vroeg werd enthousiast
gereageerd.
Voornamelijk Spaanstalige nummers werden ten hore
gebracht, waar onder ‘Te conoszo
bien’, ‘Tu amor me hace bien’,
‘Que precio tiene el cielo’, het
geweldige meeslepende passionele ‘Hasta
ayer’, een solo-uitvoering van ‘Vivir
lo nuestro’, (wat hij aan het begin van
zijn carrière heeft opgenomen met La India),
‘Contra la corriente’,
‘Celos’, ‘Valio la pena’,
‘Nadie como ella’, ‘Ahora
Quin’, het nummer ‘Hasta que te
conoci’, geschreven door een andere
Mexicaanse grootheid Juan Gabriel, ‘Mi
gente’ en als sluitstuk ‘I need to
know’, dat het enige Engelstalige nummer
was. Begrijpelijk overigens, want het merendeel
van het publiek was van origine Spaanstalig.
Zoals elke in Europa optredende Zuid-Amerikaanse
artiest, wilde ook Marc Anthony weten wie zijn
publiek was; zijn er ook toevallig Cubanen,
Colombianen, Venezolanen, Antilianen, Mexicanen
en Puertoriqueños in de zaal? Si señor… de
zaal zit er vol van! Er werd enthousiast met
nationale vlaggen gezwaaid alsof men wilde
zeggen: “Kijk dan, ik ben er ook
hoor.”
La Lopez was uiteraard aanwezig en stond links in
de coulissen mee te zingen en te applaudisseren
en verrukt naar haar over het podium springende,
dansende en zingende ‘esposo’
(echtgenoot) te kijken. Elke beweging van die man
straalt muzikaliteit uit en wat een passie ligt
er in zijn songs. Zelfs als nuchtere
Noord-Europese kan je dat voelen. Je kunt ook
gerust concluderen dat dit een groot formaat
artiest in hart en nieren is.
Aan het einde van het concert haalde hij haar ook
heel even naar voren, gaf haar een kus, zij
zwaaide naar het publiek en liep weer weg. Deze
heel even durende actie bracht het publiek tot
een uitzinnige reactie. De zaal stond op
z’n kop.
Eerlijk gezegd verwachtte ik nu het moment waarop
zij één van hun duetten zouden zingen, niets was
minder waar, helaas. Het was afgelopen…
Nou ja, je kunt niet alles hebben in het leven!
Het was een geweldig concert en dat is nog mild
uitgedrukt. Marc Anthony heeft zich volledig aan
zijn publiek gegeven en daar kunnen wij nog lange
tijd op teren.
Nog boordevol indrukken en het gelukzalige gevoel
dit allemaal beleefd te hebben, kwamen we terug
in het hotel waar toevalligerwijs (toeval bestaat
niet!) een aantal bandleden overnachtten. Dus in
de lobby nog een geweldige afterparty beleefd.
De toetsenist Juanito Gonzales vertelde mij later
dat veel van de bandleden al lange tijd met Marc
Anthony speelden. De bandleden hebben
verschillende nationaliteiten, maar kwamen toch
voornamelijk uit Los Angeles. Eén van hen was
onlangs nog in Nederland/Ahoy-Rotterdam geweest
en was gitarist bij het concert van de Eagles. Ik
kon hem echter niet verleiden tot wat inside
informatie, iets wat nou echt niemand weet,
jammer hè? En natuurlijk mocht ik ook niet weten
waar de familie logeerde, tja dat snapte ik ook
wel, maar het was het proberen van het
ontfutselen waard (nvdr: inderdaad, de ultieme
taak van een journalist)!
Voor eenieder die even wil proeven van de sfeer
en klanken van dit concert van Marc Anthony
verwijs ik gemakshalve naar Youtube. Daar staan
onwijs veel filmpjes van het concert in het
Sportpaleis. Hopelijk hoeven wij, de fans, niet
wéér 10 jaar te wachten voordat hij een concert
in de Benelux geeft.
Loes Aalbers
© Foto's: Sven De Preter
Met dank aan het Sportpaleis voor het gebruik van de foto’s.
Published:
03 juli 2008 / 15:20u.
Print this
Page


