Reunieconcert Soulsister
- 01 maart 2008 • Sportpaleis Antwerpen -
Augustus 1988, op de Oude, destijds nog niet
gerenoveerde Vismijn van Lokeren, stappen twee
heerschappen in zwart lederen jekkers het podium op. De
grote blonde kerel herken ik als PP Michiels alias
Polle Pap, die ik lange tijd voordien in diverse
balgroepen zag passeren.
De kleine zwartharige krullenbol blijkt Jan Leyers te
zijn die ik ooit samen met onder andere Bart Peeters in
Beri Beri aan het werk zag, in het voorprogramma van
Mathilde Santing als ik me niet vergis. “Hey
sista, go sista, soul sista,…” scanderen
de kerels, zinsneden uit Labelle’s ‘Lady
Marmelade’. Later passeren nog Huey Lewis’
‘Heart & Soul’ en The Doobie
Brothers’ ‘What A Fool Believes’
handig verweven tussen het prille eigen repertoire. De
Oude Vismijn barst zowat uit haar voegen. Een
voorsmaakje van de latere immense populariteit die
achtereenvolgens Soulsister, Leyers Michiels &
Soulsister genereren met het hitgevoelige soul getinte
poprepertoire in het zog van de megahit ‘The Way
To Your Heart’. Zeven jaar later loopt de
samenwerking van Leyers en Michiels ten einde, beiden
lanceren met wisselend succes een solocarrière.
The Night Of The Proms 2007 brengt de twee na twaalf
jaren terug samen op een podium. De medley van
Soulsister krijgt zo’n overrompelde respons dat
tot een reünie besloten wordt. Zo’n veertien
dagen geleden was er al een try-out in een bescheiden
parochiezaaltje in de buurt van het Sportpaleis.
Van de oorspronkelijke bezetting uit de begindagen
blijft afgezien van de twee frontmannen niemand over.
Enkel toetsenman Hervé Martens, percussionist Eddie C
en bassist Evert Verhees die in de jaren negentig in de
groep figureerden zijn nog van de partij. Bassist
Verhees wordt overigens meer dan voortreffelijk
geflankeerd door de onvolprezen Michael Shack aan de
drumkit. Ook de vierkoppige blazerssectie Heavy Horns
met onder andere Carlo Mertens op trombone laat
uitschijnen dat de heren Leyers en Michiels niets aan
het toeval overlaten om hun oude werk anno 2008 in de
beste omstandigheden te reproduceren.
Ondertussen werd er al aan nieuw werk gesleuteld.
‘Back In A Minute’ dat zaterdagavond op de
première -er zijn ondertussen nog twee bijkomende
concerten gepland- als openingssong van het
avondvullend programma fungeerde. Het concert was
opgedeeld in twee luiken van telkens dertien nummers.
In het eerste deel passeerde het bekende hitwerk
‘Talk About It’, ’Through Before We
Even Started’ en een knap opgebouwd ‘Locks
And Keys’ waarin gitarist Tom Vanstipthout even
op het voorplan trad. De uitschieters van de eerste set
waren echter het meer intimistische werk. Zo
illustreerde Paul Michiels nog eens overduidelijk dat
hij nog steeds een fenomenale stemtechniek beheerst in
‘Changes’. Het gospelgehalte van dat nummer
werd nog versterkt met de uithalen van de zwarte
zangeres Vivica Turrentine in een overrompelende outro.
Michiels zette zich achter de elektrische piano om
‘Downtown’ te vertolken. De sobere
melancholische sleper uit de beginperiode blijft één
van de meest memorabele songs uit het repertoire. Een
wereld van verschil met het lichtvoetige
‘Company’ waarin Leyers nog eens aantoonde
dat hij een niet echt begenadigd zanger is. Toch
overstijgt hij zichzelf als hij samen met zijn
spitsbroeder songs uit de kast haalt zoals ‘Blame
You’ en het uiteraard aan Heist Op Den Berg
opgedragen ‘Like A Mountain’. In de
songwriterslade van het duo huizen nog verborgen
pareltjes zoals de gevoelige ballade ‘Fallen
Angel’, een fraai akoestisch rustpunt op het
barkrukje en emotioneel hoogtepunt van het tweede deel.
‘In Love’, een fragment uit de soundtrack
van Robbe De Herts ‘Blueberry Hill’, is een
in nostalgie gedrenkte dansvloerslijper waarbij L&M
zich even als de Vlaamse Everly’s profileren.
Eerder zorgde Michiels, strak in het pak, voor een
hilarisch moment met een onnavolgbare houterige
demonstratie van ‘The Twist’ op de
afgekapte ritmiek van ‘She’s Gone’.
Het publiek dat voordien al enkele keren uit de
stoeltjes veerde zat duidelijk op kleppers als
‘The Way To Your Heart’ te wachten. Het
duurde even voor de massieve basintro uit een op
inventieve percussie drijvende intro opdook. Maar
daarna was het hek van de dam en de tribunes van het
Sportpaleis deinden op het ritme van jong en oud die
zich uitleefden op de strakke motownbeat. Zelden
zo’n daverende ovatie meegemaakt.
Tijdens de onvermijdelijke toegiften ging het jazzy
‘Call It Love’ met een wondermooie
bugelsolo ‘Broken’ vooraf. Een sterk ruim
tweeënhalf uur durend megaconcert dat het beste beloofd
voor de concerten van 7 en 8 maart. Overigens is er
onder het motto “Back in a minute… and
back in a year” alvast een concert gepland op 9
maart 2009.
Cis Van Looy
Meer info:
www.soulsister.be
www.sportpaleis.be
www.concertpix.be
Met onze bijzondere dank aan Concertpix voor de foto's:
© Foto's: Concertpix
www.concertpix.be