KEYS and CHORDS

Hey Erja, allereerst proficiat met je optreden op dit festival.


Erja: Dank u, het was een plezier om hier te spelen.


Hoe ben je begonnen met gitaar spelen? Op welke leeftijd en had je een leerkracht?

Erja: Ik was 13 toen ik begon met gitaar spelen. Ik leerde gitaar spelen van een leerkracht bij een jeugdclub. Verder leerde ik nog veel van mijn vader.


Hoe kwam je in contact met de blues?

Erja: In de plaats waar ik vandaan kom (klein dorpje Kuopio) was er weinig blues te bespeuren. Gelukkig zaten er in mijn vriendenkring enkele vrienden die platen hadden van Koko Taylor en Bonnie Raitt.


Naar welke muziek luisterde je jaren terug?

Erja: Vooral rock (maar ontzettend véél Metalbands), Finland heeft een groot rockscène. The Ramones waren toen één van mijn favorieten.


Ben je altijd al de frontlady van een groep geweest. Of heb je ooit enkel gitaar gespeeld in een band?

Erja: Ik heb altijd al willen zingen EN een instrument willen bespelen. Vroeger speelde ik ook viool en gitaar in de groep van mijn ouders. Maar in mijn eigen bandjes, die rock, soul of blues brachten heb ik steeds gezongen.


Hoe voelt het als jonge vrouwelijke bandleader tussen al die mannelijke bandleden te staan? Nooit behoefte gehad om een vrouw in je band op te nemen?

Erja: Ik zou natuurlijk graag een vrouw in mijn band willen hebben, maar ik heb zo’n zulke lieve gasten in mijn band. Met deze band ben ik al ruim 2 jaar samen en ik ben heel blij met deze muzikanten.. Met gitarist Davide (Floreno) speel ik al jaren samen.


Wij horen relatief weinig over Finland. Is er daar een bluesscène?

Erja: Echte bluesclubs hebben wij niet. Er zijn wel veel jazzclubs. Bluesfestivals hebben wij ook. Over het ganse land zijn er vaak concerten, maar het klopt dat de meeste activiteiten in en rond Helsinki gebeuren.


Zijn er andere interessante Finse bluesacts? Wij horen geregeld over Zweedse en Deense artiesten. Maar over de Finse bands horen wij weinig... Ik peroonlijk ken alleen maar Pepe Alqhvist (een harmonicaspeler).

Erja: (enthousiast) oh, Pepe, hij is een goede vriend van mij. Eén van de bekendste bands zijn de Wentus Blues Band. Zij treden veel op in Europa en begeleiden vaak Amerikaanse artiesten.


Is het mogelijk om te leven van je muziek in Finland, zonder te touren in het buitenland?

Erja: ja zeker. Er zijn genoeg mogelijkheden om op te treden. Maar voor het geld moet je zeker geen blues gaan spelen. Om nog wat bij te verdienen geef ik ook gitaarles.


Hoe geraakte je in contact met Thomas Ruff, de eigenaar van je huidige platenlabel?

Erja: Hij contacteerde mij. Hij vergezelde de Bluescaravan in Finland. (Dit was in 2005 en de Caravan bestond uit Sue Foley, Candye Kane en Ana Popovic). Via via hoorde hij over mij. Ik was heel zenuwachtig toen ik hem ontmoette, maar hij bleek een hele lieve man te zijn. Hij kwam naar een optreden van mij kijken en beloofde voor mij iets te organiseren. Dankzij hem leerde ik als artieste heel veel bij en kreeg ik de kans om in Europa op te treden. (Zij maakte deel uit van Bluescaravan 2)


Hoe was het om samen met Ian Parker en Aynsley Lister in de Bluescaravan deel te nemen. Zij spelen ook een iets luidere versie van blues dan de uwe?

Erja: Het was zeer leuk, maar de ganse tour was heel vermoeiend. Wij hadden 65 optredens tijdens die tour. Ian en Aynsley zijn toffe kerels. Ik leerde veel van hun. Die tour was zeer leerrijk voor mij en zorgde er voor dat ik bekender werd het publiek. Ik herinner mijn eerste optreden in België. Dit was in Antwerpen, tijdens die Bluescaravanstour.


Van je nieuwe cd ‘Grip of the blues’ schreef je 8 nummers zelf en 2 samen met je gitarist Davide. Hoe begin je aan een nummer? Schrijf je eerst tekst en dan muziek? En waar haal je je inspiratie vandaan?

Erja: Dat varieert nogal. Vaak eerst de tekst, en soms beide tegelijker tijd. Meestal schrijf ik alleen, vaak met gitaar. Ik haal mijn inspiratie overal, vaak de gewone dagelijkse dingen. Ik hou gewoon mijn ogen en oren open en zo kom ik op ideeën.


Heb je een voorkeur voor optredens op een festival zoals dit of verkies je om op te treden in kleine bluesclubs?

Erja: Ik hou zoveel van blues spelen, of ik nu voor een groot of voor een kleiner publiek moet spelen maakt mij weinig uit. Onlangs kreeg ik de kans om te spelen met een bigband. Ze hadden mijn nummers in een bigbandkleedje gestoken. Dat was een schitterende ervaring, zo’n grote band die je eigen nummers speelt. Maar ik doe ook graag solo optredens. Dan heb je meer rechtstreeks contact met het publiek.


Wat zijn je plannen voor de toekomst?

Erja: Zoveel mogelijk optreden.en songs schrijven. Ik heb altijd met muziek bezig geweest.. Ik heb nooit ander werk gekend. Ik ben zeer gelukkig hoe het nu gaat.

Bedankt voor het interview en nog veel succes in de toekomst. We kijken uit naar een nieuwe gig hier in Vlaanderen.


Kris Vermeulen

Foto’s: Alfons Maes