Al vanaf de psychedelische gitaarklanken van het toepasselijk getitelde ‘The Psychedelic World’ weet je het: de nieuwe van Creature with the Atom Brain, ‘I Am the Golden Gate Bridge’, wordt een voltreffer. Als we goed hebben geteld, is deze vaderlandse band al aan het derde album toe (als je de eerste twee ep’s meerekent), maar de kans is klein dat de atoomjongens dezelfde kritiek zullen krijgen als we in het verleden hoorden. “Teveel psychedelica en noise”, klonk het toen, “en te weinig echte songs”. De ongebreidelde experimenteerdrift hebben Aldo Struyf, Dave Schroyen en hun kornuiten achter zich gelaten, maar dat betekent niet dat Creature with the Atom Brain opeens zijn gezicht heeft verloren. Integendeel: het geluid dat Struyf, Schroyen, Van Cleuvenbergen (ex-Dead Stop) en Wygers (Mauro, ex-Sexmachines) op schijf hebben geperst, is nog steeds erg herkenbaar, toch als je enkel gaat vergelijken met andere Vlaamse bands.
Zowel Struyf als Schroyen zijn gepokt en gemazeld in Millionaire en dus kan je verwachten dat er muzikaal verschillende raakpunten zijn, maar ook ‘Crawl Like a Dog’, dat werd aangeleverd door Tim Vanhamel (The Evil Superstars) en Mark Lanegan, gaat niet onopgemerkt voorbij. De song duurt nog geen drie minuten en staat als voorlaatste op de schijf geperst, maar is wel een van de sterkste liedjes op ‘I Am the Golden Bridge’. De geest van Vanhamel (en dus Josh Homme en Eagles of Death Metal) waart echter ook op andere nummers rond, terwijl de voorbije samenwerking tussen Struyf en Lanegan ook de nodige vruchten heeft afgeworpen.
Een van de duidelijkste referentiepunten blijft echter De Lintfabriek, de haast mythische plaats in Kontich waar de betere hardcorebands vijfentwintig jaar lang hun ding kwamen doen, en waar Struyf, die vlakbij woonde, bands als NoMeansNo en Green Day kwam bekijken. Niet dat ‘I Am the Golden Bridge’ punk of hardcore is: dit is vunzige gitaarrock met een geluid dat enkele decennia geleden al bekend was. Bij ons plaveide dEUS de weg, maar noch Tom Barman, noch de jongens van Zita Swoon maken het soort muziek dat Creature With the Atom Brain voortbrengt. Daarvoor moet je elders kijken: bij Millionaire, natuurlijk, maar ook bij Kyuss, bij Queens of the Stone Age, bij de Butthole Surfers en bij The Soul Savers. Creature With the Atom Brain klinkt als een band die in de jaren zestig of zeventig moest optreden voor een tienkoppig in vuile kleren gestoken en ongewassen publiek, met op de achtergrond enkel een muur van rode bakstenen en de schoorsteenrook uit een nabije fabriek.
De songs op “I Am the Golden Gate Bridge” zijn vaak vers en spannend, zoals op de absolute uitschieter ’16 Inch Revolver’ (fantastische riff en dito zanglijn), het knap opgebouwde ‘Black Out, New Hit’, livefavoriet ‘Mind Your Own God’, het industrieel klinkende ‘Not a Sect’ en het heavy ‘Blackened Roses, Same Ol’ Doses’, maar de band maakt ook soms de typisch Vlaamse fout om te klagend te klinken, waardoor de energie hier en daar wat wegebt en de aandacht verslapt. Erg complex is het allemaal niet en eigenlijk hadden we graag wat meer echte solo’s gehoord, maar ‘I Am the Golden Gate Bridge’ is wel een erg goed album dat de connectie met meer gevestigde waarden in hetzelfde genre zeker aankan.
Tijdens een interview met de band bevestigden de muzikanten ons dat de naam verwijst naar een sciencefiction B-film van Edward L. Cahn uit 1955. Dat feit is natuurlijk al langer geweten, maar om een of andere wijze ‘klikt’ de muziek ook wel met de sfeer die door die film wordt uitgeademd, op een manier waarop ook de muziek van White Zombie paste bij de oude horrorfilms van de Hammerstudio’s. Met metal heeft deze muziek niks te maken, zo wisten de jongens ons te vertellen, al lijkt het ons dat de erfenis van de stonerrock en dus doommetal en Black Sabbath hier en daar duidelijk aanwezig is. Het klimaat in de band lijkt overigens wel goed te zijn, want de repetities naast Hof ter Lo schijnen de nodige spelvreugde met zich mee te brengen, terwijl het de verschillende bandleden vrij staat om zich ook met andere bands bezig te houden, zoals een bruut metalensemble. Het is dus vrijwel zeker: Creature with the Atom Brain is op de goede weg. Nu maar hopen dat de band een lang leven beschoren is, want wij willen wel weten hoe deze Vlamingen gaan evolueren. Met de toekomstige muzikale richting zijn Struyf en zijn medemuzikanten echter niet bezig; ze willen enkel spelen wat er in hen opkomt en uiteindelijk is dat nog steeds de beste manier om de artistieke creativiteit volledig tot wasdom te kunnen laten komen.
Meer info:
www.myspace.com/creaturewiththeatombrain
Dirk Vandereyken ★★★★✩

Sacred Love Records/Munich Records • MRCD 288 • Distr.: Munich Records