KEYS and CHORDS

Richard Lederer valt niet te negeren uit de alternatieve scene. Hij wist zijn sporen te verdienen binnen diverse genres. Naast het donker romantische Die Verbannten Kinder Evas en het epische Summoning weet deze Oostenrijker ook nog melodische maar ijskoude dark wave te producren met zijn geesteskind Ice Ages. Het derde studioalbum ligt op de stapel. Waar deze man tijd vindt om te slapen zullen we niet snel achterhalen. Maar hij wou wel graag antwoorden op onderstaande vragen.

Beste Richard, een pauze van acht lange jaren! Hoe kon je ons zo op onze honger laten zitten? Is dat een resultaat afkomstig van het feit dat Ice Ages een one-man band is?

Neen, daar heeft het eigenlijk niets mee te maken. Ik denk zelfs dat een one-man band zelfs sneller kan werken omdat je geen rekening hoeft te houden met andere groepsleden. De echte reden waarom het zo lang geduurd heeft ligt eraan dat het vorige Die Verbannten Kinder Evas album nogal wat moeilijkheden ondervonden heeft. Zo was er mijn ‘vaste’ zangeres Tania die plots allerlei psychische problemen overkwam, zodoende dat ze niet meer bekwaam was om te zingen. Vervolgens had ik gelijkaardige problemen met haar opvolgster. Pas meer dan twee jaren later vond ik de perfecte stem. Zij zong alles perfect en binnen een aantal dagen stond alles op band. Maar deze opgedrongen pauze betekende niet een tijdverlies. Vele ideeën werden tussen mijn oren geboren en zagen hun vervollediging op “Buried Silence”. Dat is ook de reden waarom ik nu al nieuwe Ice Ages songs klaar heb, terwijl het anders veel langer duurt voor ik iets nieuws op papier krijg.

Als ik het vorige album (This Killing Emptiness) vergelijk met het nieuwe ‘Buried Silence’, valt het op hoe deze agressiever en ritmischer klinkt. Kan je dat beamen?

Zeker, ‘Buried Silence’ is agressiever, te danken aan de meer noisy sounds. Je moet weten dat ik over nieuwe software beschik, waardoor ik meer mogelijkheden heb om sounds te creëren. In het verleden kon ik alleen drumssounds verkrijgen door distortion van eerder gesamplede sounds met overdrive effects. Nu heb ik meer mogelijkheden: met fm en ring technologieën, niet alleen voor drums maar ook voor melodieën. Door deze verhoogde controle kan ik meer verschillende geluiden maken. Daarom heb ik meer drums toegevoegd en het ritmische aspect verhoogt.

Ook deze keer zijn de teksten van de hand van Gregorii Petrenko. Is er een thematische connectie tussen beide albums.

Het probleem is dat Grigorii werkt als toeristenbegeleider in het Altaygebergte voor drie maanden, dus ik kan het hem niet vragen. Maar ik weet dat het niet zijn bedoeling was om beide albums met elkaar te verbinden. Ze zijn eerder geschreven om de muziek kracht bij te zetten. Het zijn eigenlijk kleine gedichtjes die op zichzelf staan. Zelf vertelt hij niet graag over zijn teksten. Hij laat het maar al te graag over aan de luisteraar om zelf een mening te vormen. De enige opdracht die hij van mij kreeg was om donkere verhaaltjes te schrijven die zich niet inlaten met realiteit of verleden.

De cover van ‘Buried Silence’ lijkt me erg industrial. Wat zien we eigenlijk afgebeeld?

Het is niet mijn bedoeling om op de cover iets af te beelden dat iedereen vlot herkent. Vergelijk het met electronische geluiden, die zijn ook niet altijd even duidelijk. Waar komen ze vandaan en wat betekenen ze? Een beetje mysterie is een mooi iets en laat ruimte over aan de luisteraar om zelf te dromen. Maar ik heb geen probleem om de foto op de cover zelf te duiden. De basis van dit beeld is eeen foto van een autoweg, maar dan totaal gemanipuleerd, zowel in vorm als in kleur. Het was dan ook mijn bedoeling om een beeld te vormen dat niet kan gelinkt worden met het originele object. Een autoweg is het laatste wat ik associeer met Ice Ages. Maar ik heb het beeld zo vervormd dat het plots wel past!

Je bent de componist bij drie uiteenlopende muzikale projecten: Ice Ages, Die Verbannten Kinder Evas en Summoning (En dan zwijgen we nog over zijn muzikale bijdragen bij derden, zoals bij het album ‘Schiksal’ van de gothband Sanguis et Cinis). Hoe kan je, wanneer je een nieuwe melodie in je hoofd hebt, deze toeëigenen aan één van drie bovenstaande?

Dat is eigenlijk heel gemakkelijk! Ik stel mezelf namelijk nooit die vraag. Als ik voor Ice Ages schrijf start ik door aan knoppen te draaien om een nieuwe sound te vinden. Tijdens deze zoektocht duw ik op de toetsen en na een tijdje verkrijg ik een melodie of een ritme. Dat wordt dan later een Ice Ages song. Voor DVKE of Summoning zijn de mogelijkheden voor een nieuwe sound eerder beperkt, aangezien het vooral orchestrale samples zijn. Dus het schrijven verloopt anders. In de plaats van op toetsen te duwen denk ik eerder in termen van lange harmonieën en start eerder met volledige tunes.

Ik ben fan van alle drie projecten, maar toch het meest van DVKE. Valt daar al iets nieuws over te melden?

Op dit ogenblik niet. Eigenlijk ben ik momenteel nog steeds zo gepassioneerd door Ice Ages en de nieuwe softwaremogelijkheden dat ik niet echt in de stemming ben om muziek te schrijven voor DVKE. Dus is het misschien wel eens mogelijk dat het vierde Ice Ages album verschijnt voor het vijfde DVKE album. Maar daar is nog wat te vroeg voor.

Discografie:

1997: Strike the Ground
2000: This Killing Emptiness
2008: Buried Silence

Meer info:
www.iceages.info

Gerry Croon