Ayin Aleph
• EEN NIEUW BEGRIP BINNEN METALLAND •
De Russische dame die schuil gaat achter de vreemde naam
Ayin Aleph wist met haar gelijkaardig getitelde album
fijn de aandacht te trekken van menig metaladept. Is het
de sensuele coverfoto? Is het de nieuwe klinkende
metalterm barok metal? U ontdekt het misschien hieronder.
We vroegen het aan frontvrouw Ayin Aleph zelf.
Uw debuutalbum heeft me aangenaam verrast! Maar, laat ons
beginnen zoals het hoort: kan je jezelf even voorstellen
aan het Nederlandssprekende volkje?
Laat me je dankbaar zijn voor je fijne appreciatie. Het
doet me deugd dat het metalvolkje in de Lage Landen
aandacht heeft voor Ayin Aleph, ongeacht positief of
negatief. Zelf was ik ooit in Amsterdam. Ik viel
onmiddellijk voor dat land en haar cultuur. Maar om
mezelf even te introduceren: ik ben zangeres en componist
van metal muziek. Ik heb ook een achtergrond van
klassieke piano en daarnaast werk ik ook als een
mezzosopraan bij een barok opera. Ook heb ik kleine
rolletjes gespeeld in Franse films. Daarnaast hou ik me
ook bezig met poëzie. Dit alles komt me goed uit om de
muziek te schrijven die je op ‘Ayin Aleph I’
hoort.
Uw debuut titelt inderdaad ‘Ayin Aleph I’.
Het is niet ongewoon dat het debuut klinkt als de
bandnaam. Maar hier staat een Romeinse I achter? Zullen
alle toekomstige releases een nummer dragen? (Iets
gelijkaardig vindt u terug bij de gothicband Quantal)
Al mijn albums zullen inderdaad genummerd worden. Op deze
manier kan ik de toekomst snel en eenvoudig zien hoe diep
ik kan gaan! Na de release van ‘Ayin Aleph I’
in maart, verschijnt in de toekomst ‘Ayin Aleph
II’, dat een akoestisch album zal worden, waarbij
ik metal speel op piano en natuurlijk ook zing.
Albumtitels vind ik te cliché. Als je mijn muziek goed
vindt, dan gaat het toch niet meer over een titel van een
cd, maar over de groep zelf.
Kan je iets meer vertellen over de inhoud van uw nummers?
Zo bij een eerste luisterbeurt ontdek ik wel veel gothic
georiënteerde materie!
Mijn teksten zijn allegorieën van menselijke ervaringen,
zoals liefde, dood, lijden, drama, erotiek, ouderdom. Ik
exposeer de verschillen tussen menselijke verstandelijke
vermogens en emotionele capaciteiten, gekleed met de
kunstvormen waarvan ik hou. Om enkele voorbeelden op te
noemen: Noord-Europese gotische architectuur;
schilderwerken van Bosch, Dürer, Burn Jones, Gustav
Klimt, Mouchat; films van Kubrick, David Lynch, Peter
Greenaway, Andre Tarkovski; barok muziek uit de
17e
en 18e
eeuw, Europese, middeleeuwse poëzie, Duitse romantiek in
literatuur en muziek; ook poëzie uit de
20e
eeuw en natuurlijk ook Franse Art-deco! Hier vindt je
alles bij elkaar geklutst mijn inspiratiekanalen. Hier
ruik je het parfum van mijn muzikale geesten.
Het
nummer ‘Ayin Aleph’, gaat dat over jezelf?
Jawel. Een grote uitzondering weliswaar, normaal laat ik
niets persoonlijks doorsijpelen in mijn teksten. Ik
beschouw mezelf als instrument om muziek uit te drukken
en niet mezelf.
Wie bestempel je zelf als muzikale voorbeelden?
Oh, ik heb er zo veel! Een kleine introductie misschien:
Pantera, Death, Tool, Slayer, Tool, System Of a Down, In
Flames, Meshuggah, Opeth, AC/DC, Metallica, Black
Sabbath, Arch Enemy, Black Label Society, Paradise Lost,
Motorhead, Atrox, Immortal, Samael, Cradle of Filth,
Megadeath, Dimmu Borgir, Neurosis, Machine Head,
Slipknot, Narnia, Monsters of Metal, Alice Cooper, Judas
Priest, Cannibal Corpse, My Dying Bride, Sepultura,
Nirvana, Over Killed, Sex Museum, Marduk. Het valt wel op
zeker, dat ik metal kan appreciëren.
Op
uw webstek lezen we Barok Rock Metal. Kan je vertellen
waarom je deze benaming gekozen hebt om de stijl van Ayin
Aleph te omschrijven?
Het was eigenlijk een vergissing om het woord
“rock” op de site te plaatsen. We gaan dat
trouwens snel rechtzetten, aangezien ik in mijn muziek
geen verbanden merk met rockmuziek. Ik ben “barok
metal” omdat mijn muziek is opgebouwd met
harmonische elementen van barokmuziek en
19e-eeuwse
Duitse romantiek. Maar de riffs, de sound en de energie
zijn puur metal.
Wat
zijn je verre toekomstplannen met je project? Zie jezelf
over 20 jaren nog nieuwe albums branden?
Mijn droom is dat ik na 20 jaren niet meer op het podium
zal spelen. Ik zou dan mijn geld investeren in een metal
label. En op die manier getalenteerde mensen uit dit
wereldje steunen. Ik zou zelfs proberen om metal meer in
de schijnwerpers te plaatsen zodoende dat het evenveel
aandacht krijgt als popmuziek. Vandaag de dag zijn metal
muzikanten de armste onder de muzikanten, en dat bevalt
me niet. We werken altijd in de meest erbarmelijke
omstandigheden, werken hard en spuwen energie. Het is
ontmoedigend om te zien hoe andere muzikanten om slechts
vijf noten te zingen zoveel poen krijgen. Vergelijk maar
eens R&B met metal!
Laatste vraagje: ken je de band Imperia (waar de
rondborstige, jonge moeder Helena de micro ophemelt). Bij
het beluisteren van je debuut, herinnerde ik me haar
‘Queen of Light’. Qua stijl zijn er wel enige
gelijkenissen.
Neen, ik ken ze niet. Maar bedankt voor de indicatie, ik
zal ze eens uitpluizen. Bedankt voor dit interview en
interesse in mijn muziek!
Meer info:
www.ayinaleph.com
www.audioland.fr
Gerry
Croon