Dit is nu een genre waar je van houdt of niet, er is geen tussenweg mogelijk. De band is ontstaan ergens halverwege de jaren ’90 toen het genre op het hoogtepunt was door acts als Dog Eat Dog, Madball, Pennywise en Sick Of It All. Deze kerels komt ook uit New York, voor mij de bakermat van dit soort punk hardcore. De vergelijkingen zijn dan ook niet ver te zoeken met andere bands. Maar ach, moet dit dan altijd origineel zijn? Mag het ook gewoon lekker klinken? Met een schijf die qua tijd niet bijster lang is (rond de 30 minuten), en toch tien liedjes bevat is dit een “gewone” hardcore schijf, met allemaal lekkere nieuwe hardcore liedjes die er bij de doorgewinterde fans als zoete koek ingaan. Beluister zeker het titelnummer ‘Nothing To Prove’. Deze blijft in je brein galmen als een slechte dansplaat. De plaat staat vol meezingers en shakers, een bravo voor de knappe gast die hierop stil kan blijven zitten. Moet ik nog meer vertellen over deze band? Nee toch? Gewoon halen en beluisteren, maar één ding. Speel dit zo luid mogelijk, want dit leent zich niet voor de zachte aanpak. Er zitten diverse gastoptredens verborgen, wie, zoek het zelf maar uit?

Basil Cahuzak ☆☆☆☆