De band bestaat nu exact tien jaar, waarom hoor ik nu pas van deze band? ‘Teloitus’ is pas hun tweede full cd maar met een ep, split-cd, demo en een single heeft dit combo toch nog een mooi lijstje met zilveren schijfjes. De band speelt Amerikaanse death met rijkelijke Europese invloeden. Wat brabbelt hij nu weer hoor ik jullie denken? Ok, een woordje uitleg. Neem Morbid Angel in gedachte (ten tijde van het Domination album). Neem Deicide ingedachte. Neem een beetje Bolt Thrower en een dikke Tom Boonen, euh snuif, Entombed. Mix dit, en giet dit alles op een mooi schijfje en voilà. Dus, beste vrienden verrassend is het allemaal niet, maar in een genre met zo weinig bewegingsruimte hebben deze Finnen wel iets lekkers gebakken. De meeste liedjes zijn voorzien van een vette gemixte dubbele bas. Laag gestemde gitaren, af en toe wat vreemde geluidjes om het geheel een beetje te verlichten en je hebt een beetje ‘Teloitus’. De brulstrot van Mynni Luukainen is super, en hij wordt daarbij ook nog geholpen door de bassist als “achtergrondzanger”. Het geheel is aldus compleet. Een plaat waar je U tegen zegt. Speel deze zo luid mogelijk want dit is eens schijfje dat je moet voelen, en liefst de buren ook.

Basil Cahuzak ☆☆☆☆½