Het debuut van Starbreaker, met in de gelederen ervaren muzikanten als zanger Tony Harnell (Westworld, Morning Wood en natuurlijk TNT), gitarist Magnus Karlsson (Primal Fear en de Allen/Lande-albums), bassist en producer Fabrizio Grossi (Glenn Hughes, House of Lords) en drummer John Macaluso (Malmsteen, TNT), wist in 2005 onze aandacht te trekken. ‘Starbreaker’ was een meer dan degelijke melodieuze rock/metalschijf en kende heel wat goede songs, zonder dat een nummer er echt tussenuit sprong. Wanneer je dit soort muziek maakt, word je gewoonlijk enkel groot als je enkele echte krakers kunt voorleggen, maar wat de band wel liet horen, was zeker goed genoeg om geregeld de weg naar onze cd-lader terug te vinden.
Harnell vloog in 2007 naar Zweden om samen met Karlsson het nieuwste werkje te schrijven, dat nu dus de muziekwinkels probeert te bestormen. Het jaar daarvoor had de vocalist TNT verlaten, terwijl bij Starbreaker bassist Grossi werd vervangen door Jonni Lightfoot. Het resultaat? Twaalf gemakkelijk in het gehoor liggende songs die in het verlengde liggen van ‘Starbreaker’, maar misschien iets meer uitgebalanceerd en gevarieerd klinken. Het gevoel voor melodie is erg goed en dat is al vanaf de naar de maatstaven van dit genre vrij heavy en modern klinkend ‘End of Alone’ vrij duidelijk. Ook de dubbele zang op songs als ‘Evaporate’ klinkt goed, terwijl Karlsson geregeld uitpakt met leuke solo’s en toffe gitaarthema’s. De meezingbaarheid is vaak vrij hoog, luister maar eens naar het refrein van ‘Unknown Superstar’. Er wordt dan ook veel aandacht besteed aan het naar voren brengen van een goede ‘groove’, terwijl buiten de gitaarriffs ook de nodige pianoriedeltjes en semiballades opduiken. Overigens heeft Harnell nog niets aan kracht ingeboet en staat hij ook nu weer fantastisch te zingen. Hopelijk gaat ‘Love’s Dying Wish’ dan ook niet onopgemerkt voorbij, want als Evanescence dit zou opgenomen hebben, zou die band ongetwijfeld wel de nodige positieve reacties hebben gekregen.

Dirk Vandereyken ☆☆☆☆