•
De muziek van Oleta Adams
•
”When the music is so good that it makes you
swoon; when the lyrics are so real that they make you
cry; when the voice is so rich and so passionate that
all you can do is wave your hands, close your eyes
and shake your head, you know it's Oleta.” -
citaat uit ‘Tafrija Magazine’.
Je hebt zo van die songs waarvan je bij de eerste
beluistering al verliefd op wordt. Dat was bij mij
het geval met ‘Get Here’ van de
Amerikaanse zwarte zangeres Oleta Adams. Ontdek
hierna over welke artieste het gaat…
Het
ontstaan…
Op een dag was de Amerikaanse zwarte artieste Brenda
Russell in Stockholm, Zweden, aan het werk aan een
nieuw album, toen de muze haar inspiratie inblies. Ze
herinnert het zich nog goed: "It was a beautiful day,
and I was looking outside. I was staying in a
penthouse in Stockholm, so I was looking out over the
city, and it was just... Stockholm's a beautiful
city. And then there were hot air balloons flying
that day. And I was really tripping on how many ways
you can get to a person. But anyway, I knew that's
not what the [record] company wanted, and I went to
bed. Later, I woke up, and the music was still there.
And because I don't read or write music, it's
extraordinary if a song is still in my head that I
haven't jotted down or recorded. So if it's still in
my head overnight, I think that's something extra
special, it's like somebody trying to tell me
something... So I said okay, well, maybe I'd better
finish writing that song, because, you know, this
never happens to me. So I wrote it... It was such a
game for me writing that song, you know, how many
ways you can get to a person. And the visuals. Like
climb a tree and swing rope-to-rope, take a sled and
slide down slope, ride a trail way, railway. You
know, how many ways can you get to a person. And that
became a fun thing to do."
Ze nam het nummer op, en het kwam uit op haar
gelijknamige elpee in 1988. Daarna hoorde ze
anekdotes van mensen, wiens geliefden ergens ver weg
waren, en getroost werden door de song. Ook was
Brenda aangenaam verrast dat het liedje de mensen op
een dieper niveau raakte. Russell: "The engineer,
this fellow I was working with, came over, and he was
the first person that I played the song for. I was
kind of embarrassed because I thought it was pretty
corny. It was so funny, because I always hear artists
say this about songs that people love. Like John
Mayer thought the ‘Fathers and Daughters’
song was really corny. When I heard that I laughed,
because that's exactly what I thought about 'Get
Here.' You know, it's so corny, and meanwhile this
guy's sitting here like, 'This song is great. What do
you mean corny?'"
Eigenaardig genoeg werd het nummer niet bekend, maar
toen Oleta Adams deze song hoorde in een platenzaak
in Stockholm, besloot ze het te coveren. En raar,
maar waar, nu werd het wel een hit! Russell: "It was
so bizarre. It's like, that's where I wrote the song.
And because I had written it there they were playing
it a lot there. Because they were kind of proud of
me, the Swedes. And she just happened to be in this
record store and they were playing it, and she went,
'Whoa, what is that? I've got to have that.' That's
how she found it, in the very city in the world where
I wrote it."
Haar bio.
Oleta Adams werd geboren op 4/5/1962 als de dochter
van een predikant. Ze was de jongste van vijf
kinderen en verbleef in Seattle. Op haar zesde
verhuisde ze naar Yakima, Washington. Als u weet dat
ze vaak in haar vaders kerk (Pilgrim Rest Baptist
Church) optrad, is het dan ook niet verwonderlijk dat
haar roots in gospel liggen. Toen ze elf was, leidde
en begeleidde ze al vier koren, en aardig wat piano
spelen. Ze studeerde ook muziek met Lee Farrell,
wiens Julliard training en stemoefeningen haar leven
veranderden. In het laatste jaar van haar school
schitterde ze al de ster in ‘Hello
Dolly!’. Ze verwierp de kans om als
operazangeres aan de slag te gaan, alsook een
studiebeurs van de Pacific Lutheran University, en
koos in de plaats daarvan om de zomer in Europa door
te brengen. In het begin van de jaren zeventig trok
ze naar Los Angeles. Maar daar ondervond ze dat door
de discoperiode haar muziek niet “in”
was. Haar demo werd afgewezen. Met de help van Lee
Farrell belandde ze in Kansas City. Daar werd ze al
vlug een lokale bekendheid en regelmatige optredens
in het Hyatt Regency Hotel. Verschillende bekende
muzikanten zagen haar zo aan het werk, zoals Eartha
Kitt, Cab Calloway, Air Supply, Ging Vanelli, Yes en
Billy Joel. Na een lange carrière van optredens in
pianobars, hotellounges en showrooms, kwam de
doorbraak op een onverwachte manier tot stand. In
1983 nam ze het zelf gefinancierde en in eigen beheer
uitgebracht album ‘Going on Record’ op.
Bij zo’n optreden in 1985 in een hotel in
Kansas City waren Curt Smith en Roland Orzabal van de
groep Tears for Fears aanwezig. Beide heren waren
onder de indruk en Oleta werd gevraagd om mee te doen
aan de opnamen van hun album ‘The Seeds of
Love’ in 1989. De fans waren aangenaam verrast
door de soulvolle vrouwenstem die prominent op die
plaat aanwezig was. Zo is ze te horen op twee tracks:
het duet ‘Woman In Chains’ met Roland
Orzabal, en ‘Badman’s Song’. Daarna
ging ze met hen toeren doorheen Europa. En zoals
gebruikelijk is in de muziekbusiness bedankten Roland
Orzabal en producer Dave Bascombe haar door haar
debuutalbum ‘Circle of One’ in 1990 te
produceren. Eén van de uitschieters daarop werd het
voornoemde ‘Get Here’, dat Oleta bracht
in een gospelachtige ballade. Het nummer steeg naar
de top tien, en hield de elpee aan een platina
status. ‘Get Here’ werd zelfs het
onofficiële lijflied van de Golfoorlog. Het werd
zelfs genomineerd voor een Grammy award.
Openingstrack ‘Rhythm of Life’, en de
titelsong zijn echter ook niet mis.
Het jaar daarop werkte Oleta mee aan het eerbetoon
aan Elton John & Bernie Taupin, nl. de cd
‘Two Rooms’. Daarop stond haar versie van
Elton’s hit uit 1974, ‘Don’t Let
The Sun Go Down On Me’. Het nummer werd in de
UK een top veertig hit.
Toen haar tweede album, ‘Evolution’,
uitkwam in 1993, was ze al een stuk bekender
geworden. De productie van die plaat was in handen
van Stewart Levine (die we kennen van productiewerk
voor Patti LaBelle en Simply Red). Het werd een
commercieel succes, maar bevatte zwakker materiaal.
Hierop staat een opmerkelijke coverversie van Billy
Joel’s ‘New York State of Mind’.
De derde cd werd ‘Movin’ On’ uit
1995, en die bevatte meer een R&B aanpak, van de
hand van verschillende producers. Vassal Benford
(Mariah Carey, Toni Braxton), Michael J. Powell
(Anita Baker, James Ingram) en Alan Rich & Jud J.
Friedman (Whitney Houston).
Ze verenigde zich weer met Tears for Fears voor het
duet ‘Me And My Big Ideas’.
(Randy Crawford en Oleta Adams)
‘The Very Best of Oleta Adams’ werd
gereleased in 1996. Het is een verzameling van de
bekendste songs.
In het jaar 1997 volgde nog een religieus album,
‘Come Walk With Me’.
In 1998 toerde ze als gastvocaliste met Phil
Collins’ Big Band Jazz Tour.
Daarna was het wachten tot 2001, wanneer Oleta
terugkeerde met de cd ‘All the Love’.
Hierop ontpopte ze zich weer als een doorleefde
songwriter. ”I love writing, words are so
important in expressing how we really feel - then you
can add music to colour those words. I see myself as
a musical artist - who, like other artists such as a
painter, records a certain era in life for historical
purposes – that's why I always have to say
something new, rather than rehash the same old
lyrics.” De openingstrack ‘Sweet Side of
Life’ gaat over het leven van een hardwerkende
alleenstaande moeder: "We need to weigh those things
that are most important. All the stuff you have to
deal with just melts away when you look into your
child's eyes...it's life transforming." Over de
titeltrack had ze het volgende te zeggen: ”The
lyrics come from deep feelings, not surface ones. My
marriage (met John Cushon, wie drums speelt op de cd)
took me to a new dimension - we had dated for twelve
years and grew together spiritually, which gave us
more confidence to work things out - we discovered
that we had so many things in common...that we had
‘All the Love’.” Over de track
‘Bump In the Road’ zegt ze het volgende:
"In relationships you run into problems...you need to
determine if they're really serious or just hiccups?
Is the relationship worth saving or do we give it up?
Marriage is fragile, many of our friends have gone
through divorce...I wanted to put this into words."
De cd werd geproduceerd door Ricky Peterson, Peter
Wolf en Oleta. Peterson en Wolf spelen ook keyboards,
Gerald Albright is te horen op sax, en Paul Jackson
Jr. op gitaar.
Oleta
heeft ondertussen een grote schaar aan fans zowel in
de USA als in Europa, en ze ging dan ook toeren en
kwam naar Nederland. “I love performing
live...my main focus is music. I want to find out
directly from the audience what they like and what
works. I consciously took time off after my last
recording to play and sing live - which brought me
back to writing and ultimately creating ‘All
the Love’.”
In 2004 verscheen ‘I Can’t Live A Day
Without You’ en ‘The Ultimate
Collection’.
Datzelfde jaar deed ze ook een tournee doorheen
Nederland. Ik kocht daarna de live dvd ‘ Oleta
Adams Live in Concert’ die daarvan op de markt
kwam. Ze wordt hierop begeleid door het Metropole
Orkest.
‘Christmas Time with Oleta’ op Koch
Records dateert uit 2006. Hierop staan klassiekers en
enkele persoonlijke favorieten. Ze produceerde de
schijf zelf, en hij werd opgenomen in haar
thuisstudio the Booth & the Cave in Kansas City.
“I could roll out of bed and walk down to the
recording studio. How can you beat that? Oh, I love
it here. First, there’s more bang for the buck,
but my husband is also from here. When my initial
success happened, it made sense to be in the centre
of the country. I’m from the state of
Washington, and that always meant it would take an
extra day to get wherever I needed to be.”
Ze bespeelde het merendeel van de instrumenten, en
verzorgde de arrangementen, samen met haar echtgenoot
John Cushon op percussie. Ook waren er een aantal
gastmuzikanten aanwezig.
Oleta zou perfect gelukkig zijn, moest het een gans
jaar Kerstmis zijn. “The spirit of Christmas is
where we’re supposed to be all the time. It
keeps you in a wonderful state of happiness and
health and joy. Whenever you listen to Christmas
songs, it takes you back to those very special
moments when you are surrounded by family and
friends. It brings out a childlike quality just by
hearing those songs.”
In de maand december ging ze op kersttournee met o.a.
Peabo Bryson.
Voor dit jaar heeft ze nog twee cd’s bij Koch
Records op stapel staan. Ook heeft ze nog een doel:
"I'd eventually like to write a musical or at least
star in one. There are not a lot of modern musicals
that feature the kind of singing I do, so I guess
I'll have to write one!"
Het succesnummer ‘Get Here’ werd ook nog
gecoverd door (alfabetische lijst):
Paul Anka (2007), Jason Bitten (2006), Boss Hogg
Outlawz (2003), Jay Brownfield (1992), Scott Coulter
(2002), Mon David (2001), Jan Gelberman (2007),
Justin Guarini (2002), Nicole Henry (2004), Kathy
Kosins (2005), Harlemm Lee (2003), Elijah Levi
(1998), Norma Lewis (2007), Patti LuPone (1993),
Pamela Luss (2007), Barbara Mandrell (1997),
Kristopher McDowell (2001), Plunky & the Oneness
of Juju (1998), Michael Ross (1995), Dennis Rowland
(1996), Linda Tate (1996), Livingston Taylor (1997),
Tonic Sol-Fa (1996), Buzz & Judy Worrell (1999),
Buzz Worrell (1999).
Verder heb ik nog een alfabetische lijst van
artiesten, waarvan ik denk dat zij het ook opgenomen
hebben. Ik geef ze u voor de volledigheid, maar let
wel op, vergewis u vooraf ervan of het hier om
hetzelfde nummer gaat:
Vanessa Amorosi (2002), Amy Baker (2006), Carol
Banawa, Pierre Belmonde (1997), Blue Mountain Pan
Pipe (2002), Morgan Bouldin (2005), Frances Busby
(2001), Celeste (2006), Cheryl Christine, Coastline
Band (1997), Daria & Angel & Aces (2002),
Massimo Faraò (2006), Lisa Yvonne Ferraro (2002),
Alexia Gardner (2005), Jerry Grillo (2004), Sam
Harris (2006), Jean Shy & The Shy Guys (2004),
Jus' Cynthia (2001), Peter Kay (2005), Kurt Kunzat
(1996), Sean A. Lane (2002), Jessica Lee (2005), Marc
Macisso (2006), Mavis (2005), Kristin Brey McKnight
(2005), Steven McLachlan (2006), Miss Money (2005),
Micki Murphy (2005), Bernie Nolan (2005), Dunn
Pearson, Jr. (1997), Princess Madelaina (2004), Judy
Roberts (2003), Alyssa Schwary (2007), Jennifer Scott
(2004), Sea Cruz (2002), Jean Shy (2007), Sandi
Micali Smith (2003), Frankie Stewart (2000), Jessica
Taylor (2003), Irma Thomas (1997), Cami Thompson
(2003).
De tekst van ‘Get Here’ kan gelezen
worden op:
www.ilyric.net/Lyrics/O/Oleta+Adams/Get+here.html
Oleta werd al verscheidene malen genomineerd voor een
Grammy Award, voor een Stellar en een Dove Award.
Tot slot nog enkele eerbetuigingen aan haar adres,
die de twijfelaars er moeten van overtuigen:
- “After years of longing for a great pop
singer with a vision, it looks like we may have
finally found one.” citaat uit ‘The Los
Angeles Times’.
- ”Adams' exquisite voice is an instrument
whose high end vibrated in stunning clarity and whose
bottom range resonates richly.” citaat uit
‘Rolling Stone Magazine’.
- ”She performs within the pop lexicon without
letting it transform or cheapen her talents. Her
classically trained voice is nuanced, and she coaxes
quiet tears from her listeners as often as she
inspires spontaneous, one-person standing ovations.
She dares to be overtly inspirational, vulnerable and
loving.” citaat uit ‘The New York
Times’.
- ”Listen and you just might forget MTV ever
existed.” citaat uit ‘People
Magazine’.
Patrick Van de Wiele