Sinds begin 2003 zingt Belle Perez in het Spaans,
maar af en toe neemt ze toch nog een song in het
Engels op, zoals Light of My Life en de cover
Hotel California van The Eagles
Belle Perez zoals ze op de cover van het album
Gotitas de Amor prijkt. (Foto: © William Rutten)
Belle Perez: “De Spaanse muziek is me
eigenlijk met de paplepel ingegeven.”
(Foto: © Ton van Rooij)
Belle Perez: “Ik wilde vroeger astronaute
worden.” (Foto: © Ton van Rooij)
Belle Perez: “Gotitas
de Amor is een van mijn persoonlijkste albums tot
nu toe.”
(Foto: © Ton van Rooij)
Belle Perez: “Ik
hou van extremen.”
(Foto: © Ton van Rooij)
Belle Perez: “Flamenco is eigenlijk een way
of life.” (Foto: © Ton van Rooij)
Belle Perez en haar bandleden bedanken het
publiek na afloop van het optreden op het Cult
& Tumult Festival in Veldhoven op 24
september 2006. (Foto:© Ton van Rooij)
Foto onder: © Patrick Marquenie
Haar agenda staat mudvol met concerten,
gastoptredens en tv-activiteiten. Ja, over gebrek
aan werk hoeft de Spaans Belgische zangeres Belle
Perez niet te klagen. Over gebrek aan succes
overigens óók niet: vijf van haar albums en
talloze songs drongen door tot in de topregionen
van de hitlijsten in de Benelux, meermaals vielen
haar onderscheidingen ten deel en de keren dat ze
in uitverkochte concertzalen stond zijn bijna
niet meer te tellen.
Eind 2007 ging onder de naam Gypsy haar jongste
tournee van start. Deze wordt in juni van dit
jaar afgesloten met twee megaconcerten: op 26
juni in de Heineken Music Hall in Amsterdam en
twee dagen later in de Lotto Arena in Antwerpen.
Bij beide gelegenheden zal tevens haar
gelijknamige nieuwste album worden voorgesteld.
Kortom, Belle Perez is een fenomeen. Maar hoe
belandde deze Limburgse met zuid-Europese roots
nu eigenlijk in de muziekwereld, hoe bereidt ze
zich voor op concerten, in hoeverre speelde de
TROS een rol bij haar naamsbekendheid in
Nederland en wat beleefde ze afgelopen september
zoal in China? We vroegen het haar.
Gepassioneerd
door dans en muziek
Belle Perez werd op 29 januari 1976 in Neerpelt
geboren als Maria Isabelle Perez Cerezo. Over
haar roots zegt ze: “Ik ben weliswaar in
België geboren, maar omdat mijn ouders allebei de
Spaanse nationaliteit hebben, heb ik deze
automatisch overgenomen. Via mijn grootouders
zijn zij in België en Nederland terechtgekomen.
Mijn grootouders waren naar deze landen gekomen
om werk te zoeken. Dat was in de tijd van Franco,
toen er heel veel werkloosheid in Spanje was.
Verschillende mensen gingen in die tijd proberen
om elders iets van hun leven te maken teneinde
hun gezinnen vooruit te helpen. Waarom ze België
en Nederland gekozen hebben, weet ik niet, maar
het leven is goed hier. Ze hadden groot gelijk,
haha!”
De reden dat ze de Spaanse taal zo perfect
beheerst, is een eenvoudige. “Dankzij mijn
ouders ben ik tweetalig opgevoed. Mijn
grootouders spraken wel wát Nederlands, maar niet
echt heel veel. Daardoor was het bij ons de
normaalste zaak dat wij thuis Spaans spraken. En
daar ben ik wel heel blij om, want ik bedoel,
wanneer leer je anders Spaans? Kinderen zijn als
sponzen: die nemen alles op. Voor mij was het
ideaal om tweetalig opgevoed te worden.”
Op vijfjarige leeftijd sloeg ze aan het dansen en
dat beviel haar dermate goed, dat ze er haar
hobby van maakte. Pas veel later ging ze zich op
zang toeleggen. Werd ze wellicht al dansend
‘aangestoken’ door de Spaanse muziek
is kwam ze op een andere manier daarmee in
aanraking? “Allez, de Spaanse muziek is me
eigenlijk met de paplepel ingegeven. Zo speelde
mijn grootvader gitaar – weliswaar niet
echt vaak, maar zo af en toe haalde hij die te
voorschijn en begon hij wat te spelen. Als kind
was ik al gepassioneerd door muziek. Alles wat
met dans of muziek te maken had vond ik geweldig:
me verkleden, me optutten en voor de spiegel
staan als Madonna.”
Een belangrijke fase in haar leven brak aan toen
ze zich in flamencomuziek en -dans ging bekwamen.
“Op een gegeven moment is mijn tante mij
les gaan geven in flamenco. En toen begon het
eigenlijk te kriebelen in mij. Ik vond flamenco
fantastisch; je kon je daar volledig in laten
gaan. Dat was weer een heel andere wereld voor
mij. We noemen het flamenco, maar wat is flamenco
nu precies? Flamenco is eigenlijk een way of
life, hè. Dat is een bepaalde levensstijl. In
België of Nederland is dat iets ondenkbaars, maar
in Spanje bijvoorbeeld zie je op elke straathoek
mensen gitaar spelen of de flamenco dansen. Dat
is gewoon geweldig!”
Ontdekt
tijdens talentenjacht
Hoe groot de rol ook was die muziek en dans in
Perez’ prille jeugdjaren ook speelde, op
een zangcarrière had ze haar zinnen toen nog niet
gezet. Nee, ze had voor zichzelf de lat stukken
hoger gelegd. Letterlijk zelfs: “Ik wilde
vroeger astronaute worden. Dat geheimzinnige van
daarboven fascineerde me – en nu nog steeds
eigenlijk.”
De functie die ze uiteindelijk ging bekleden was
echter een volstrekt andere: die van secretaresse
bij een Nederlands kraanbedrijf. Maar gaandeweg
groeide de wens om als artieste haar brood te
gaan verdienen. “In ’97 heb ik
meegedaan aan een wedstrijd genaamd Ontdek de
Sterren. Dat was iets heel lokaals; het kwam ook
niet op tv of zo. Een vriendin had me daarvoor
ingeschreven. Toen heb ik echt wel de klik
gemaakt van: ‘Ik wil hier nu professioneel
mee verder gaan.’ Daarvoor had ik dat niet
zo. Ik had wel een paar keer aan een playbackshow
meegedaan en nog wat andere dingetjes gedaan,
maar omdat ik altijd een heel verlegen type was,
vond ik het ook maar niks om ergens op de bühne
te gaan staan. Dat vond ik maar eng.”
Bij Ontdek de Sterren was een der toeschouwers
producer Patrick Renier. Hij maakte de titel van
het concours helemaal waar door met haar in zee
te gaan. Ook bedacht hij voor haar de
artiestennaam Belle Perez. De Belgisch-Spaanse
herinnert zich haar eerste ontmoeting met hem nog
als de dag van gisteren. “Hij was daar heel
toevallig. Hij werkte samen met een artiest die
deze wedstrijd organiseerde. Toen een van de
juryleden ziek werd, vroeg hij aan Patrick:
‘Zou jij niet in de jury kunnen komen
zitten? Ik zit echt om iemand verlegen.’ En
voilà, dat deed hij. En gelukkig maar! Na afloop
heeft hij me toen zijn kaartje gegeven en
uitgenodigd in de studio voor het doen van een
stemtest.”
Na enig geëxperimenteer
met verscheidene muziekstijlen ging Perez’
muzikale carrière pas écht van start met de
release van
haar eerste single, Hello World. Dit
aanstekelijke, in het Engels gezongen nummer
bereikte begin 1999 niet alleen een
verdienstelijke tweede plaats bij de Belgische
preselecties voor het Eurovisie Songfestival, het
viel ook in de smaak bij het publiek en werd een
grote zomerhit. Ook in het buitenland bleven haar
zangkwaliteiten niet onopgemerkt. Het leverde
haar zelfs een Amerikaans platencontract op.
Doorbraak
met Spaanstalige muziek
Begin 2000 kwam, eveneens onder de titel Hello
World, haar eerste album uit. De single Honeybee
veroverde meteen de hitlijsten. De daaropvolgende
wereldpromotietour, met tal van optredens, voerde
haar naar onder andere Spanje, Italië en het
verre Noord- en Zuid-Amerika. Over haar
belevenissen in beide Amerika’s zegt ze:
“De Verenigde Staten vond ik een beetje
onpersoonlijk. De VS staan erom bekend dat alles
kan en alles mag, maar als puntje bij paaltje
komt gebeurt er niks. De VS heb ik ervaren als
een groot, onpersoonlijk, ver van me af staand
land. In Zuid-Amerika, waar we ook periode
geweest zijn, voelde ik juist het
tegenovergestelde. Die mensen hebben daar niks,
die léven daar voor de muziek. Artiesten zijn
daar echt álles: zij zijn als het ware goden voor
de mensen. Dat is echt ongelooflijk! Ik heb een
hele fijne tijd gehad daar.”
In augustus 2002 diende haar tweede langspeler,
Everything, zich aan. Een nummer daarvan, het
Spaanstalige Hijo de la Luna, deed het dusdanig
goed, dat Perez begin 2003 mede hierdoor het
besluit nam om in haar moederstaal verder te
gaan. Tijdens concerten bracht ze sindsdien nog
wel eens Engels werk ten gehore, maar het Spaanse
oeuvre prevaleerde steeds. Over deze taalomslag
zegt ze: “Ik zat destijds nog bij EMI. Er
zijn toen binnen EMI wat verschuivingen geweest,
waarna we met wederzijds akkoord gezegd hebben:
‘Jongens, we stoppen ermee.’ Toen
zijn we zelf met een platenmaatschappij begonnen,
in België. En ben ik ook omgeschakeld van het
Engels naar het Spaans. En sindsdien gaat het als
een speer! Super gewoon!”
Ook bleek het Spaanse repertoire haar
uiteindelijk toch beter te liggen dan het
Engelstalige. “Ik voel me er veel beter
bij”, erkent ze. “Ik voel het aan de
mensen, maar ik zie het ook bij mezelf. Dit ís
het gewoon, hier ligt mijn hart en ziel in. Dit
wil ik blijven doen, punt. Ik zeg altijd dat je
toch wel een bepaalde weg moet afleggen om
uiteindelijk te geraken waar je wílt geraken in
het leven. Oké, ik heb er dan misschien een
aantal jaren over gedaan om mijn muziekstijl te
vinden, maar ik ben er absoluut niet rouwig om,
want ik heb heel veel geleerd en heb bovendien
door mijn optredens in die jaren veel
podiumervaring opgedaan. Dat heeft me gevormd als
artiest.”
In april 2003 zag haar derde album, Baila Perez,
het licht. In de zomer van dat jaar gaf ze
verspreid over heel Vlaanderen meer dan 60
concerten en haalde Baila Perez behalve de gouden
status (meer dan 40.000 verkochte exemplaren) ook
de eerste plaats in de Belgische albumchart. Dit
was het begin van een ware succesvloedgolf.
In mei 2004 werd een promotieoffensief richting
Nederland ingezet. En dat wierp vruchten af, want
de single Enamorada werd ook bij Perez’
noorderburen een doorslaand succes, terwijl het
album Baila Perez een sterke top 30-positie
bereikte. In radio- en tv-land raakte men in
alhier toen pas góed doordrongen van het talent
dat Belle Perez heet.
Het grootste station Nederlandse radiostation,
Radio 2, verwoordde het algemeen heersende
gevoel: "Eindelijk nog eens een rasartieste die
enkel dat tikkeltje geluk nodig heeft om weldra
hélemaal door te breken!"
Datzelfde jaar trad Perez op in vijf
basketbalarena's in Vlaanderen. Opnamen
van
haar concert in de basketbalarena Expodroom in
Bree werden later dat jaar op CD uitgebracht
onder de titel
Arena 2004. Ook dit album werd een knaller: het
drong zowaar door tot de top 5!
In de zomermaanden van dat jaar was ze verder te
zien en te horen op giganten van Belgische
festivals als de Gentse Feesten, Marktrock Leuven
en de Beverse Feesten. Hoogtepunten vormen een
optreden in Turnhout voor ruim 14.000
toeschouwers en Rimpelrock voor meer dan 45.000
(!) festivalbezoekers.
Themasong
voor film Madagascar
Een heel speciaal tintje had de song Que Viva la
Vida, die in mei 2005 uitkwam. Dit nummer was
namelijk uitverkoren als themasong van de
Benelux-release van de animatiefilm Madagascar en
groeide mede daardoor uit tot een grote hit. Of
men Que Viva la Vida gekozen had uit een aantal
kandidaten voor de themasong? “Nee, er is
geen selectie aan voorafgegaan”, verklaart
Perez. “Een platenmaatschappij in België
had het nummer gehoord en zij wisten dat
[filmmaatschappij] DreamWorks een themasong voor
de Benelux aan het zoeken was. En vanaf het
moment dat ze het nummer hoorden, zagen ze een
match tussen de film en het nummer. Zij deden wel
meer van dit soort samenwerkingsprojecten.
Vervolgens hebben we het nummer opgestuurd naar
DreamWorks in Amerika en zij waren eigenlijk
meteen verkocht. Stukjes van de film hebben we in
de videoclip van de song verwerkt. En ja, die is
toen een dikke hit geworden.”
Begin
juli van dat jaar scoorde Perez opnieuw flink.
Ditmaal met het compilatiealbum The Best of Belle
Perez, dat binnen de kortste keren in de top 10
van de Belgische albums belandde. Twee weken
later deed zich hetzelfde voor in Nederland met
het zomeralbum Que Viva la Vida. Deze dubbel-CD
haalde na amper drie weken verkoop eveneens de
top 10.
Sinds eind 2005 presenteert Perez samen met
collega Jan Smit het tv-programma Muziekfeest op
het Plein voor de TROS. In september 2006
bracht ze samen met Smit een tweedaags bezoek aan
Shanghai in het kader van een China-special van
de TROS, die uitgezonden werd op 8 december van
dat jaar. In de Chinese metropool maakte het
tweetal een reportage over het uitgangsleven van
de Chinese jeugd. Tijdens een karaokesessie in
deze stad stonden de hierbij aanwezige Chinezen
versteld van beider zangkwaliteiten!
Op 30 november 2005
gaf Perez voor de eerste maal een Mega Latino
Concert. Dat deed ze in een van de grootste
concertpodia van de Benelux: de Heineken Music
Hall in Amsterdam. In een uitverkochte zaal
genoten duizenden mensen van een wervelende
combinatie van muziek en show. Op 6 en 7 mei
gingen haar fans wederom uit hun bol. Toen lieten
maar liefst 30.000 mensen zich vervoeren door een
megaconcert van haar in het Sportpaleis in
Antwerpen. En op 6 oktober was het opnieuw raak
in de Heineken Music Hall, toen deze volliep voor
haar Latin Fever Concert.
Gotitas
de Amor: muzikale kruisbestuivingen
In februari 2006 nam ze voor de tweede maal deel
aan de voorrondes voor het Eurovisie Songfestival
in België. Dat deed ze met El Mundo Bailando en
behaalde daarmee een verdienstelijke derde
plaats.
De daaropvolgende weken gebeurde iets wat zelden
voorgekomen is in de Belgische
muziekgeschiedenis: de single verpulverde álle
verkooprecords! El Mundo Bailando kwam binnen op
één (!) in de officiële Ultratop-hitlijst én
haalde de gouden status voor meer dan 25.000
verkochte exemplaren. En alsof dat nog niet
genoeg was, werd
El Mundo Bailando ook nog geselecteerd als
begintune voor een muziekprogramma in Malta.
Sindsdien groeit ook aldaar haar populariteit
zienderogen.
Gedurende de zomermaanden van 2006 was Perez op
45 locaties in België en Nederland live te
bewonderen tijdens haar Bailando Zomertour. In
diezelfde periode kwam de single Ave Maria uit en
werd een dijk van een hit. Het werd de vijfde
song van de zangeres die uitgeroepen werd tot
Radio 2 Zomerhit. Eerder was dit gebeurd met
Hello World, Honeybee, Enamorada en Que Viva la
Vida.
Op
23 augustus 2006 werd Perez’ jongste album,
Gotitas de Amor, voorgesteld op het strand van
Zandvoort en een dag later in openluchttheater
Rivierenhof in het Belgische Deurne. Een week
later al stond de langspeler op een
ontegenzeglijk imposante positie in de album
chart: op nummer 2!
Zowel El Mundo Bailando als Ave Maria zijn
afkomstig van dit album. Als derde single werd
gekozen voor de titelsong. Deze bereikte vrijwel
gelijktijdig met de langspeler de winkelschappen.
Daarmee waren alle singles van het album tot dan
toe in volgorde van hun plaats daarop
uitgebracht. Maar, zegt Perez, “dat is niet
bewust zo gedaan. Het is heel toevallig dat de
eerste drie songs van het album ook de eerste
drie singles geworden zijn. Bij de indeling van
een album streven we altijd naar een bepaalde
opbouw. Aan het begin heb je vaak wat
up-temponummers, daarna wat rustiger nummers en
aan het eind voer je het tempo dan meestal weer
op.”
Met de in december 2006 uitgekomen vierde
single,
Hoy (le Pido a Dios), werd inderdaad het
‘volgordestramien’ doorbroken, want
het betreft hier niet de vierde, maar zevende
track van het album. In tegenstelling tot de
vorige singles van deze CD en ook tot de meeste
eerdere singles, is Hoy (le Pido a Dios) een
onvervalste ballade. Voorwaar geen verkeerde
keuze, want het is werkelijk een juweeltje van
een song. Voor veel mensen zal het echter
misschien wel even een omschakeling vergen. Hoe
kijkt Perez daar tegenaan? “Dit is
inderdaad het eerste rustige nummer in lange tijd
dat op single uitkomt. In het verleden heb ik al
wel een aantal ballades in België uitgebracht,
zoals Hijo de la Lina en Sobrevivire. Maar het is
waar, mensen associëren mij met plezier en
vakantiegevoel, met nummers die lekker up-tempo
zijn. Daarom vond ik het nu wel tijd om eens met
een ballade te komen.”
Op het album Gotitas de Amor zijn hier en daar
invloeden van buiten de latinomuziek hoorbaar.
Kunnen we in de toekomst meer van dergelijke
muzikale kruisbestuivingen verwachten? “Wie
weet. Het blijft latinomuziek, maar wat is
eigenlijk latinomuziek? Je kunt er alle kanten
mee op. Je kunt er bijvoorbeeld een meer
bluesgeoriënteerde richting mee inslaan. Je kunt
er zelfs wat Arabische invloeden in verwerken,
wat we ook al gedaan hebben, op vorige albums. Ik
hou er wel van om af en toe een nummer in een
heel ander jasje te steken. Dat zie je ook aan de
nieuwe single, Hoy (le Pido a Dios). Daar zit een
gospelkoor in. Ja, hoe match je dat met
latinomuziek? We hadden dat nummer opgenomen,
maar ik miste iets. Er zat een climax in, maar
deze kwam er nog niet volledig uit. Toen zei ik
tegen Patrick: ‘Zou het misschien niet leuk
zijn om een gospelkoor uit te nodigen?’ En
dat hebben we gedaan. Dat was trouwens een
Nederlands team, onder leiding staand van Ingrid
Simons, die ook al backing vocals had verzorgd op
onze eerdere albums. Hun gospelmuziek werd aan
het nummer toegevoegd en voilà, toen was het voor
mij echt af.”
De zangeres blaakt van elan wanneer ze over het
album spreekt. “We krijgen héél goede
reacties op het nieuwe album. Gotitas de Amor is
ook een van mijn persoonlijkste albums tot nu
toe. Mijn hart en ziel zit erin, zowel in de
muziek als de teksten. De teksten zijn door een
aantal mensen samen met mij geschreven. Wat ik
erg leuk vind, is dat in elk nummer wel een stuk
van mezelf zit. Dus als mensen het album
beluisterd hebben, weten ze wel ongeveer hoe ik
in elkaar zit. Omdat ik heel goed besef dat de
Spaanse taal niet voor iedereen even gemakkelijk
is om te begrijpen en te vertalen, heb ik bij elk
nummer in het kort beschreven waar het over gaat
en welke gevoelens het bij me oproept. En dat
appreciëren de fans wel, omdat ze dan een beetje
deelgenoot kunnen worden van mijn
wereldje.”
Over de ontstaansgeschiedenis van het album zegt
ze: “Afgezien van een paar songs is het
album echt on the road ontstaan: in kleedkamers,
op locaties in binnen- en buitenland… Er
staan echt heel verschillende songs op. Zo kun je
hierop de ene keer een popsong tegenkomen en de
andere keer een nummer waarin gospelmuziek is
verweven. Maar ik hou wel van extremen.”
Is daardoor de conclusie gerechtvaardigd dat
Gotitas de Amor het album is waar ze het meest
trots op is? “Ja, dat geef ik eerlijk
toe”, klinkt het onomwonden. “Op mijn
andere albums ben ik ook trots, maar Gotitas de
Amor overtreft deze wat dat betreft.
Absoluut!”
Dubbel-DVD
van megaconcert in Sportpaleis Antwerpen
Begin december 2006 verscheen van haar
megaconcert in het Sportpaleis een dubbel-DVD.
Behalve de reguliere uitgave is hiervan, heel
bijzonder, ook een Edición Especial verkrijgbaar.
Het tweede schijfje van de DVD-dubbelaar is
gevuld met werkelijk een wagonlading aan
extra’s. Een greep daaruit: videoclips van
de eerste drie singles van Perez’ jongste
album, Gotitas de Amor, interviews met de
zangeres en haar bandleden, een impressie van
haar recente bezoek aan Malta en kijkjes achter
de schermen bij o.a. de opnamen van het Mega
Latino Concert, voornoemde langspeler, haar
Bailando-tournee van afgelopen zomer én haar
concert in Heineken Music Hall van 6 oktober
2006.
Over de Edición Especial zegt ze: “Zoals de
naam al aangeeft, is het een speciale editie.
Deze oogt als een LP en kun je openklappen als
een boek. Het is iets wat we eenmalig gedaan
hebben. De dubbel-DVD van het concert in het
Sportpaleis zit erin, alsmede het nieuwe album
Gotitas de Amor en, verdeeld over twee
CD’s, de live-registratie, dus de audio,
van het concert. Ook zit er een heel mooi
fotoboek bij. Daarin staan allemaal foto’s
die met het concert in het Sportpaleis te maken
hebben: de opbouw, de mensen achter de schermen,
repetities, make-up, interviews… Die
foto’s verbeelden het volledige verloop van
een concertdag, van begin tot eind. Het is een
uitgave waar ik wel heel trots op ben.”
Maar er bestaat óók nog een ‘superspeciale
editie’, zo blijkt. “In een oplage
van 1000 stuks”, ontvouwt Perez,
“hebben we een versie uitgebracht die
tevens een vinylplaat bevat. Deze is alleen in
bepaalde winkels verkrijgbaar.”
Het moge duidelijk zijn: de Edición Especial is
voor de rechtgeaarde fan een niet te missen
pretpakket!
Speciale
gaste van… Frans Bauer!
Eind december 2006 ging haar Latin Fever Tour van
start. Deze tournee voerde haar eerst naar vijf
theaters in eigen land. Vervolgens begon ze op 11
januari 2007 aan het eerste van naar niet minder
dan 30 optredens bij haar noorderburen, daarmee
haar eerste theatertour in Nederland markerend.
Terug in eigen land pakte ze op 5 en 6 mei 2007
de zaken weer groot aan. Want toen stond ze in
het haar inmiddels vertrouwde Sportpaleis in
Antwerpen voor het Mega Latino Concert II.
In april en mei 2007 was ze speciale gaste van
Frans Bauer bij zijn concerten in het Rotterdamse
Ahoy’. Bauers optredens zouden aanvankelijk
in december 2006 plaatsvinden, maar moesten
worden uitgesteld toen bij de Brabantse
volkszanger een poliep op zijn stembanden werd
geconstateerd en hij daarvoor onder het mes
moest. Perez zegt hierover: “We hadden in
december vijftien dagen vastgelegd voor de
concerten van Frans, maar ja, wat doe je dan als
je hoort van zo’n afzegging? Toen ik het
hoorde, was mijn eerste gedachte: ‘Oooh,
jongens, wat moet door Frans’ hoofd
gaan?!’ Ik bedoel, het was zijn feestje;
voor mij was het bijzaak. Nee, dat was absoluut
niet leuk voor Frans. Maar ik denk dat het op dat
moment voor zijn team de beste beslissing was.
Want ik denk dat als je met poliepen verder gaat
zingen, je er blijvende schade aan overhoudt. Na
zijn operatie heb ik hem een mooie grote bos
bloemen opgestuurd. Laat hem nu maar even
revalideren en lekker mijn zijn gezinnetje samen
zijn, want emotioneel is zoiets ook een hele
klap.”
Over de fans van Bauer, die nu noodgedwongen
enkele maanden moeten wachten, zegt ze:
“Veel mensen hadden naar de concerten
uitgekeken en kregen nu met een stuk
teleurstelling te maken, omdat alles enkele
maanden verschoven werd. Maar als er íemand is
die iets voor zijn fans doet, is het Frans Bauer
wel. Ik denk niet dat de fans daaraan mogen
twijfelen. Hij zal er des te meer zin in hebben
in april en mei. Dus de fans zullen echt wel waar
voor hun geld krijgen.”
Had het uitstel van Bauers concerten nog enige
impact of haar planning? “Voor ons
betekende het”, vertelt Perez, “dat
onze agenda weer open kwam te staan en we weer
boekingen voor optredens binnenkregen. Dus we
kregen onze tijd toch wel vol. Het was wel jammer
natuurlijk dat Frans’ concerten ineens niet
doorgingen, want we hadden al gerepeteerd en zo.
Maar dat komt allemaal goed. Ik bedoel, het is
uitstel, maar geen afstel. Ik kijk er al naar
uit.”
Het podium van Ahoy’ besteeg Belle Perez
dat jaar opnieuw op 13 oktober, maar deze keer
als hóófdact!
Zingen
als topsport
Met het succes nam ook de hoeveelheid werk toe
voor de zangeres. Elke artiest die zo vaak als
zij optreedt, bedrijft in feite een soortement
topsport, houd ik haar voor. “Ja,
absoluut!” beaamt ze. Zoals topsporters aan
conditietraining doen om fit in de startblokken
te verschijnen, zo doet Perez dat ook.
“Zeker voorafgaand aan een tour doe ik mijn
best om mijn conditie weer wat op te krikken. Als
je ziet hoeveel concerten we geven en hoe ik van
de ene kant naar de andere kant van het podium
ren, dan kan ik wel zeggen dat ik mijn conditie
redelijk goed op peil kan houden. Ja, dat hoort
erbij, hè, net als het onderhouden van je
longinhoud. Momenteel ben ik ook weer zanglessen
aan het volgen. Dat komt er allemaal bij kijken,
hè. Maar ik vind dat als ik op het podium sta, ik
het de fans verplicht ben om in topvorm te zijn.
Eveneens omwille van de fans vind ik dat ook voor
de rest alles in orde moet zijn: het decor, de
nummers, de merchandise… álles! Ik vind
dat ik hun dat gewoon verplicht ben. En ik vind
het ook leuk om het allemaal mee te maken en
allemaal een beetje te volgen.”
Juist doordat Perez zo frequent optreedt, kan het
natuurlijk wel eens gebeuren dat een bandlid om
wat voor reden dan ook niet beschikbaar is. Heeft
het management voor zulke situaties reserves
achter de hand? “Jawel”, luidt het
antwoord. “De enigen die af en toe wisselen
zijn de blazers. En heel soms valt ook nog wel
eens iemand in voor het verzorgen van de backing
vocals. Maar meestal is iedereen wel van de
partij. Ik verwacht ook van mijn muzikanten dat
ze zich volledig geven. We zijn altijd wel met
een crew van een dikke 25 mensen op de baan. Maar
we gaan in een heel leuke sfeer met elkaar om. We
zijn in feite één familie. Deze mensen toeren al
sinds 2003 met mij en hebben dus alles vanaf het
begin van mijn Spaanstalige carrière meegemaakt.
En dat creëert toch wel een heel hechte band. Het
zijn echt toffe mensen!”
Raadpleeg voor concertdata Belle Perez’
agenda op
www.belleperez.be.
© Ton van Rooij, 2008