KEYS and CHORDS

• En denk eraan heren, draag bij elk bezoek aan zo'n kabardoeskje, steeds een 'mutske voor je prutske'. •

Al zo’n halve eeuw lang is rock ‘n’ roll net zo door seks geobsedeerd als een teenagerjongen, of als een gestresste politieker. En vreemd genoeg wordt rock preuts wanneer voor liefde cash moet betaald worden. Toch hebben hoerenlopers en nachtelijke dames af en toe songwriters beïnvloed om hun pen ter hand te nemen. Soms veroorzaken deze seksprofessionals de ruïnering van een cliënt. Soms zijn zij diegenen die geruïneerd worden. Ik vond op het net op een Amerikaanse blog, onderstaande lijst van twintig songs over het oudste beroep ter wereld. Er staan songs tussen waar ik nog nooit van gehoord heb. En het is niet eenvoudig om die “slang” soms te vertalen! Eigenlijk moet ik bekennen dat ik ook nog nooit zo’n dame van lichte zeden opgezocht heb, maar toch ontbreken volgens mij in deze lijst songs als ‘The Lady is a Tramp’ van Frank Sinatra, Ella Fitzgerald (dat eigenlijk over de high society gaat), ‘Tramp’ van Otis Redding & Carla Thomas, ‘Gypsies, Tramps & Thieves’ van Cher (1971), de titelsong van dit artikel ‘Love for Sale’ van Cole Porter (later nog o.a. gecoverd door Boney M.), en nog zo’n handvol waar ik zo direct niet kan opkomen.

‘Love for Sale’, de songtitel waar het hier allemaal om draait, is een jazzsong van de hand van Cole Porter uit de musical ‘The New Yorkers’ uit 1930. Het liedje werd geschreven vanuit het standpunt van een prostituee, die verschillende soorten van liefde aanbiedt: “Old love, new love, every love but true love”. De song was een hit tijdens de jaren dertig, maar later werd het te sensueel geacht, en voor decennia verbannen van de radio. Tijdens de oorspronkelijke Broadway productie werd de song gebracht door Kathryn Crawford en later door Elisabeth Welch. Nog later werd het gecoverd door Billie Holiday (1945), Ella Fitzgerald (1956), Tony Bennett (1957), Miles Davis en Cannonball Adderley (1958), The Manhattan Transfer (1976), Elvis Costello (live in 1981). Simply Red zong het tijdens het Montreux Jazz Festival in 1992 en Harry Coninck bracht het ook in 1999. Dit liedje is uitgegroeid tot een jazzklassieker, en werd ook instrumentaal gebracht. In de biografische film ‘De-Lovely’ over het leven van Cole Porter, wordt het nummer gezongen in een homo nachtclub door Vivian Green. Dat gebeurde nogmaals tijdens een gelijkaardige scène in Brian DePalma’s ‘The Black Dahlia’.

En denk erom heren, draag bij elk bezoek aan zo’n kabardoesjke, steeds “een mutske voor uw prutske”! Beter voorkomen dan (aids) genezen!

Hierna gaat de lijst in aftellende volgorde:

20 – ‘Bad Girls’ (1979) van Donna Summer.
Heel wat songs uit de discoperiode gingen over prostituees, maar Donna Summer bracht dit liedje naar de top van de charts. Er wordt in geoordeeld over deze dames, want Donna zingt “bad girls = sad girls”, omdat ze werkelijk willen sterren zijn. Maar in het laatste refrein heeft Donna haar eigen innerlijke “bad girl” gevonden, en biedt haar kwaliteiten aan een potentiële man aan. Later zou Donna zich bekeren tot de godsdienst en dit sexy imago afzweren en sterk veroordelen.

19 – ‘He’s a Whore’ (1977) van Cheap Trick.
Slechts enkele van deze songs over prostituees werden geschreven vanuit het oogpunt van diegene die het geld ontvangt, in plaats van diegene die betaalt. Bandleider Robin Zander’s verteller in dit liedje wil dat jij hem wil, want dat is de enige manier waarop hij kan geld incasseren. Hij doet het met een vrouw met groene tanden, en een gelaat zo lelijk, dat een klok zou doen stilvallen. Er dient genoteerd te worden dat deze song een metafoor zou kunnen zijn voor een band die uitverkoopt, alhoewel ‘The Flame’ maar een decennium daarna kwam.

18 – ‘Hot Child in the City’ (1978) van Nick Gilder.
Nog een sulletje dat zichzelf ziet als een “loverboy”. En wat meer is, hij zegt aan zijn geliefde “we’ll talk about love”. Mijn ervaring met prostituees is nihil, maar misschien verkiezen zij de “talkers” boven de “stalkers”. Deze Canadese popzanger klom met deze song in 1978 naar nummer één. Toch herinner ik me het niet. Het nummer gaat technisch gesproken over weglopers op Sunset Strip. En we weten allemaal waar dat eindigt.

17 – ‘Tenderloin’’ (1994) van Rancid.
Bedoelt men hier met “tenderloin’” het feit dat deze prostituee geen ervaring heeft? Maar deze punkrockers van de volgende generatie zingen duidelijk dat de prostituee geen slachtoffer is, of bedoelen ze daarmee dat haar klant “tenderloin’” is? Dat is niet zo evident!

16 – ‘Family Man’ (1983) van Hall & Oates.
De zoektocht om de slechtste prostituee in een song ooit te vinden, eindigt hier. Dit “blue-eyed” Phillysoul duo zal geen feministen bijwinnen met dit verhaal over een onzekere hoer die de familievader najaagt. Maar in die tijd was dat van geen belang, want het nummer steeg tot nummer zes in de charts. Deze kerel smelt blijkbaar het hart van de prostituee met een pleidooi om bij zijn kroost te blijven. Ze zal een andere job moeten zoeken.

15 – ‘Sex Farm’ (1984) van Spinal Tap.
Het is niet duidelijk wie hier de hoer uithangt, maar er is sprake van transacties en contracten en, die “farm” als metafoor, houdt in dat het om een soort zakendeal gaat. Of het dus gaat over een boerengigolo die zijn hengstkwaliteiten wil ten gelde maken, of over iemand met een waanidee die denkt dat de “farm” een dienst kan aanrekenen waarin het reeds voorziet, wel uw keuze is zo goed als de mijne. Het is hoe dan ook te laat om er iets aan te doen. Zijn silo rijst omhoog, en omhoog.

14 – ‘What Do You Do for Money, Honey’ (1980) van AC/DC.
Er steekt heel wat wrevel in deze grommende rocksong van deze door seks geobsedeerde Australische rockband. Tevens is er wat verwarring. De gespierde schreeuwer Brian Johnson krijst de titel, maar het is evident. Nog mysterieuzer is wat hij bedoelt wanneer hij zegt dat ze steeds maar grijpt en steekt. Omdat deze band goed bedreven is in deze Spinal Tap metafoor, wordt gedacht dat zij diegene was die gestoken werd.

13 – ‘Mexican Blackbird’ (1975) van ZZ Top.
Deze country-achtige shuffle is zonder twijfel de meest sociale, onsensitieve (zelfs ronduit offensieve) hoerensong die er ooit geschreven is. Dit bluesrocktrio uit Texas klinkt als een “pervy tourist board”, en stelt dat wanneer je jezelf terugvindt in Acuna, en je niet alleen wil zijn, je de diensten van een zekere halfzwarte, half Mexicaanse danseres/prostituee moeten overwegen. Omdat niemand haar echte naam kent, gaat ze onder een pseudoniem, dat we liever niet afgedrukt zien.

12 – ‘Just a Gigolo’ (1956/1985) van Louis Prima/David Lee Roth.
Dit kan gemakkelijk de meest existentiële van de hoerensongs genoemd worden. Louis Prima’s goedhartige gigolo is niet van het slag van Richard Gere, zelf te zien als gigolo in de prent ‘American Gigolo’. Ja, waarom staat de song ‘Call Me’ van Blondie uit die film niet in deze lijst? Goed, Louis Prima’s gigolo brengt nog steeds geld in het laatje. Deze tune werd herwerkt in een medley waarin hij verklaart dat hij droef en eenzaam is, alhoewel het scat zingen dat anders laat uitschijnen. Deze gigolo berust in zijn niche, waar hij zal blijven tot het leven verdergaat zonder hem. Of tot wanneer David Lee Roth de song oppikte en het nieuw leven inblies.

11 – ‘Fancy’ (1970/1991) van Bobbie Gentry/Reba McEntire.
Wat een verhaal! De vader is weg. De moeder is ziek. De jongere zus verhongert. Fancy’s moeder doet dus wat een liefhebbende ouder zou doen: haar teenagerdochter naar de bovenstad sturen om de mensen daar van dienst te zijn. Het draaide zo uit dat moeder overleed en de baby weggenomen werd, dus was alles voor niets. Maar Fancy deed het niet slecht, en vond de weg naar een groot herenhuis in Georgia. Haar verhaal is het succesvolste onder deze hoerensongs. Iets zoals ‘Pretty Woman’.

10 – ‘53rd & 3rd’ (1976) van The Ramones.
Iets hoger kwam de slechtste prostituee al aan bod, maar deze song doet het nog slechter. Dee Dee Ramone’s semi-biografische tune over het hoerenlopen is geschreven vanuit het standpunt van een droeve, arme man die nooit aan werk geraakt. Hij is tevens een gek die een vent met een mes verwondt, wat volgens hem bewijst dat hij geen “sissy” is. Dat messenwerk zal hem van de straat halen. En eigenlijk wil je geen “sissy” zijn.

9 – ‘When the Sun Goes Down’ (2006) van Arctic Monkeys.
Dit liedje van deze Britse band ruikt naar ‘Roxanne’, en er is een gelijkaardig Travis Bickle-achtig reddercomplex bij de verteller. Maar die doet niks meer dan verwijten slingeren, verbaal een pooier uitmakend omdat die zijn vrouwen slecht behandeld. In feite zeer slecht!

8 – ‘Money Talk’ (1994) van The Pretenders.
Dit is een verfrissend verhaal bezien vanaf de andere kant. Alhoewel frontvrouw Chissie Hynde van The Pretenders de opties met charismatische openheid aanbiedt: “Twenty gets you straight, forty gets you other”. Ze moet immers de kinderen te eten geven, maar toch is niet zo wanhopig om een deurmat te zijn. Vijf minuutjes? Ze heeft het geld op zak in “brass in pocket”, maar hoe zit het met u?

7 – ‘Christmas Card from a Hooker in Minneapolis’ (1978) van Tom Waits.
Vergeleken met zijn poëzie uit de jaren zeventig, bijvoorbeeld ‘Pasties and a G-String’, zit dit liedje boordevol zoet optimisme. Onze hoer is van de drugs af, ze heeft een stand-in vader gevonden voor haar baby, en hopelijk zal ze spoedig uit de gevangenis zijn. Dit nummer raakte echter nooit in de charts.

6 – ‘Roxanne’ (1979) van The Police.
Sting kan een paar zaken vertellen over songs met stalkers in, wat zijn ode aan herhaling en aan een bijzondere straatmadelief meer dan een beetje rustverstorend maakt. Hij heeft zijn besluit genomen en zingt “my mind is made up”. Het nummer was overal tegelijk te horen als FM tune, maar kon maar amper de top veertig halen bij zijn release.

5 – ‘Roberta’ (1974) van Billy Joel.
Nog een liedje waarin een waanzinnige verteller de wens uitdrukt om de liefde te bedrijven met het voorwerp van zijn affectie. Laat ons hopen dat hij geen stand-in is voor de New Yorkse Billy Joel, want Roberta’s “toy boy” is in deze song radeloos . Dit nummer komt uit ‘Streetlife Serenade’ een album waarin Joel ging “walking on the wild side”.

4 – ‘Candy’s Room’ (1978) van Bruce Springsteen.
Indien Billy Joel Roberta niet kon betalen, dan heeft hij zeker geen kans bij Candy. Maar de vertellers in die song en in deze hebben de zekerheid gemeen dat ze eerder een brave man zijn, dan diegene die juist genoeg geld heeft voor één stoot. De fans van Springsteen konden niet zeggen dat zij niet gewaarschuwd waren, gezien deze song staat op ‘Darkness on the Edge of Town’. De boss zou bijna twintig jaar later weer een bezoek brengen aan het hoerendom met het liedje ‘Reno’.

3 – ‘Walk on the Wild Side’ (1973) van Lou Reed.
We willen Billy Joel zijn New Yorkse geaardheid niet in twijfel trekken, maar was Candy tijdens de jaren zeventig daar niet een geloofwaardiger naam voor een straatmadelief, dan Roberta? In deze song wordt er met geen woord gerept over het liefdesspel, en toch werd dit een hit voor Lou Reed.

2 – ‘House of the Rising Sun’ (1964) van The Animals.
Eén van de meest populaire prostitutiesongs ooit opgenomen. De oorsprong van deze folkballade, die de top van de hitparade haalde, is niet bevestigd, maar zowat iedereen die in de jaren zestig een gitaar bezat, nam deze song op. Deze versie was voor The Animals hun grootste hit. Gezien het feit dat a) het een song is over een bordeel en b) het een song is voor een bordeel dat arme jongens ruïneert, is het een curieuze keuze voor huwelijken en andere feestjes.

1 – ‘Lady Marmelade’ (1975) van LaBelle.
Herinnert u zich nog dat “Joe wanted to give it a go, and found himself wanting more, more, more”? Dit trio rond de zwarte zangeres Patti Labelle leverde de moeder van alle hoerensongs. Het werd een hitparadetopper waarin Joe terugkeert naar zijn normale leven en niet meer kan de slaap vatten. Toch is hij niet zo’n verliezer als de negentien songs die hem voorafgingen. Als ik me goed herinner waren de twee andere groepsleden Nona Hendryckx en Sarah Dash. Of in het Frans klonk het als “Voulez-vous coucher avec moi, ce soir”?

Patrick Van de Wiele