Vorig jaar werden de Blues Awards voor zo’n vijfentwintig categorieën uitgereikt in het Memphis Cook Convention Center. Op deze geselecteerde hoogtepunten uit de 29 concerten van dit ruim zeven uur in beslag nemende event passeren zo’n zestigtal artiesten. Het geheel geeft een representatieve staalkaart van de ontwikkelingen in het hedendaagse blueslandschap. Zo zien we oude rotten als Bobby Rush die zijn wat groezelige soulrevue met wulpse achterwerkdanseressen kruidt. Het fragment van Watermelon Slim en zijn Workers toont aan dat de harmonicaman deze zomer niet toevallig op de grote Europese bluespodia staat. Overigens is er nog een spectaculaire ’Harp Blow Out’ onder leiding van Mark Hummel met giganten als Johnny Dyer, Kim Wilson, Mitch Kashmar en Magic Dick. Minder spectaculair maar onvergetelijk is de passage van Irma Thomas. Met Marcia Ball achter de pianovleugel brengt de souldiva een imponerende lezing van Stevie Wonders ‘Shelter In The Rain’ afkomstig van Thomas’ magistrale comebackalbum ‘After The Rain’. Ook hartverwarmend is de terugkeer van Dion als bluesman.
Het hoogtepunt van de show zit helemaal vooraan. Tijdens het ‘Otis Taylor Recapturing The Banjo’ project pleit Taylor met de hulp van Alvin Youngblood Hart, Don Vappie en Guy Davis voor de herwaardering van de banjo in bluesland. Guy Davis krijgt overigens nog een solospotje bij de extra’s. Een uurtje filmmateriaal is uiteraard erg kort. En je blijft op je honger zitten met voor zo’n imposante lijst van artiesten die dan ook nog eens in korte spotjes worden aangekondigd en niet te bespeuren zijn op de dvd . Ook de concertfragmenten die telkens onderbroken worden door de eigenlijke uitreiking werkt eerder storend.
Cis Van Looy ☆☆☆

Met dank aan The Blues Foundation