Fried Bourbon Feat. Roland and special guest Gene Taylor
- 29 februari 2008 • cc Palethe Overpelt -
De eerste sporen van Fried Bourbon dateren van
halverwege de jaren negentig toen de formatie door de
podiumsamenwerking met Roland bij een breder publiek
bekend raakte.
Met de komst van zanger harmonicaspeler Steven Troch
werden de zaken serieus aangepakt.
Troch, een ervaren bluesshouter die eerder actief was
bij The Dirty Dogs en The Blades, liet een frisse en
creatieve wind waaien. De muzikale wisselwerking met
gitarist Tim Ielegems bleek optimaal, getuige hiervan
de eerste volwaardige langspeler ‘Natural Born
Houdini’.
Met hun recente, onder de vleugels van Roland en
gitarist Tim (uit de Rupelstreek afkomstig) ingeblikte
opvolger ‘Boogie Bend Blues’, treedt Fried
Bourbon in de voetsporen van formaties zoals The
Electric Kings, El Fish en Durango, die elk op hun
eigenzinnige manier blues uit een ver verleden met
hedendaagse elementen kleuren. Naast de gedoodverfde
peetvader van de Belgische rootsmuziek Roland stak Gene
Taylor meer dan een handje toe in de studio. De pianist
uit Californië heeft een indrukwekkend staat van
dienst. James Harman, Blasters en Fabulous Thunderbirds
zijn slechts enkele namen uit een eindeloze reeks.
De samenwerking tussen drie generaties klikte wonderwel
en er werd meteen besloten er een vervolg langs
geselecteerde podia aan te breien.
Zo waren we vrijdagavond in een behoorlijk gevuld
Cultuurcentrum Palethe getuige van een soort veredelde
try-out. Ook op het podium bleek de interactie tussen
de ‘krasse knarren’ en de jonge wolven van
Fied Bourbon intact. Onder hoede van mentor Roland, die
het geheel met inventieve snarenspinsels op zijn gold
Fender Stratocaster ondersteunde en de sprankelende
pianoklanken van Taylor, presteerde Fried Bourbon
sterker dan ooit.
Er werd meteen sterk afgetrapt met nieuw werk.
‘Go Ahead’ is zo’n superstrakke
rockende en ideale opener. Stomend harpwerk, snedig
snarenwerk en een rollende piano. Het ritmische
aftelrijmpje van ‘Months’ is pregnante op
de Howlin’ Wolf-leest geschoeide Chicagoblues. In
elk nummer zijn onmiskenbare echo’s uit een ver
verleden te bespeuren. Elementen die Fried Bourbon
subtiel in het eigen repertoire verwerkt. Strakke
boogie werd afgewisseld met soepele swing. Tussen de
selecties van ‘Boogie Bend Blues’ was er
telkens een luik voor de gastmuzikanten voorzien.
Taylor opende de score met een aalgladde vingervlugge
boogie en debiteerde vervolgens een onweerstaanbaar
‘Sugar Bee’, de klassieker van Eddie Shuler
waarmee Cleveland Crochet in 1960 scoorde voor het
Goldbandlabel. Steven legde fraaie accenten met de
chromatische harp. In het gospelachtige
‘Angeline’ hanteerde Tim kwistig het
bottleneckstaafje terwijl Roland soulvolle licks
borduurde. Vervolgens trad hij op het voorplan in een
hypnotische blues en een verbluffende uitvoering van
‘Frankie And Johnnie’, een stokoude
traditional. Met de hortende jumpblues van
‘Burnerby Square’ werd de eerste set
afgesloten.
Het tweede deel was volgens een identiek schema
opgebouwd. Enkele nummers van de nieuwe cd waarvan we
vooral de hitsige jukejoint stamper ‘Morning
Train’ en de drassige boogie ‘Same Old
World’ onthouden. Het absolute hoogtepunt viel
even voordien te beleven met de eigengereide
interpretatie van ‘St. James Infirmary’. Op
bizarre snarenescapades improviseerde Roland
tekstflarden uit het beattijdperk. Met de tango
‘Blue Picasso Night’ onderstreepte Fried
Bourbon nog eens ondubbelzinnig dat ze zich niet
beperken tot de afgebakende bluesstructuren. Gene
Taylor viste na een New Orleans-intermezzo een pareltje
uit de country en bluegrassvijver op. ‘Blue Moon
Of Kentucky’ van de hand van Bill Monroe, waarmee
Elvis destijds scoorde, het blijft een voltreffer. Het
drassige ‘Stuck In The Mud’, dat in een
uitvoerige jam explodeerde, vormde de slotakkoorden van
een voortreffelijk concert.
Je moet geen visionair zijn om te onderkennen dat onder
andere Fried Bourbon de krijtlijnen van de hedendaagse
Belgische bluesscène ook in de volgende generatie
uittekent. De illustere gastmuzikanten hebben dit al
een tijdje geleden ontdekt, nu het publiek nog. Maar
dat is enkel een kwestie van tijd, na deze korte
tournee, die in de herfst ongetwijfeld een vervolg
krijgt. ‘Boogie Blend Blues’ is uitgebracht
bij Musicarena Records
Cis Van Looy
© Foto's: Alfons Maes
Meer info:
www.friedbourbon.com
www.musicarenarecords.com
