Voodoo Boogie CD-voorstelling
- 20 maart 2008 • Muziek-O-Droom Hasselt -
Iets na 21 uur was het aan Black’n Bones om het
voorprogramma te verzorgen. Dit Genkse duo speelt ruwe,
electrische deltablues die doet denken aan RL Burnside
en Stinky Lou. De bezetting bestaat uit Mr. Bones op
gitaar, zang en kazoo en Mr. Black op basgitaar en
basdrum. Zij speelden op het podium in de bar. De kazoo
lijkt dankzij Tom Lenaerts van de Pappenheimers aan een
comeback bezig te zijn. Ook later op deze avond zou de
frontman van Voodoo Boogie dit kleine blaasinstrumentje
gebruiken.
Met smerige slide en enkel basdrum was Black’n
Bones’ totaal geluid rudimentair. Er is nog werk
aan hun repertoire en de zangstem ging wat verloren in
de gitaarnoise, maar Black ’n Bones was een
aangename starter voor deze avond.
Tegen 22 uur verhuisden de toeschouwers van de bar naar
de Club van de Muziekodroom. Het publiek was talrijk
opgekomen om de cd-voorstellingen van Voodoo Boogie mee
te maken. De presentator was terecht fier dat er op
korte tijd een tweede LIMBURGSE groep hun cd kwam
voorstellen. De vorige voorstelling was Rusty Roots op
14 februari.
Voodoo Boogie onstond in 2004. Stichtende leden Jan
Jaspers (foto's) en Gert Servaes speelden in het
verleden samen in de bands High Five Jive, Dizzy
Dimples en Big Mama’s Kitchen. Op de demo uit
2004 was al duidelijk te horen dat Voodoo Boogie blues
met psychedelische inslag wou brengen.
Pianist/Rhodes/Hammondspeler Wouter Haest speelt een
belangrijke rol in de psychedelische richting waarin
Voodoo Boogie geëvolueerd is. Met zijn door Ray
Manzarek beïnvloede pianolijnen zorgt hij voor het
‘The Doors’ geluid. Voeg bij dit geluid nog
het wah wah geluid van Jan’s gitaar en de
luisteraar bevindt zich terug in de Woodstockperiode
van eind jaren 60.
De setlist bestond vanavond uit het volledige nieuwe
album ‘Losing my cool’. Ondanks dat ik het
nieuwe album nog niet had gehoord, klonken de nummers
zeer vertrouwd in de oren. Er werd geopend met
Howlin’ Wolf’s klassieker
‘Who’ll be next’. Het tweede nummer
was het catchy en onmiddellijk in he geheugen
nestelende ‘Losing my cool’. Andere
uitschieters waren het prachtig op wah-wahpedaal
gespeelde ‘I gave you love’, het jazzy
‘The Voodoo Boogie’ en de partynummers
‘Dance with me’ en ‘Party man’.
Ik volg Jan Jaspers al een tijdje en ik ben blij dat
hij en zijn band eindelijk de kans gekregen hebben van
Naked Productions om een full cd te maken. Dat ze deze
opportuniteit volledig benut hebben was duidelijk
tijdens deze avond. Het was een sterke set van een goed
op elkaar ingespeelde groep. Volgende keer mogen ze wel
niet meer het titelnummer ‘Losing my cool’
als laatste nummer spelen, want gans de rit naar huis
zat ik met How, How, Howowowow in mijn hoofd...
Kris Vermeulen
© Foto's: Kris Vermeulen