Bettye LaVette
- 8 april 2008 • Ancienne Belgique -
Ik zag Bettye LaVette voor het eerst in de AB Club op 2
november 2005. Haar cd ‘'I've Got My Own Hell To
Raise' was toen nog maar een paar weken uit. De
kleinste zaal van de AB was amper voor de helft gevuld.
Maar de aanwezige kenners (zoals Stef Kamil Carlens)
hadden een uniek concert gezien. Ik kon niet begrijpen
dat er zo weinig mensen Bettye kenden. Gelukkig is haar
naamsbekendheid daarna beginnen te groeien. Haar album
kreeg zeer positieve recensies en Bettye mocht in 2006
zelfs op Rock Werchter spelen. Vanavond kwam de
soulzangeres haar recente album ‘The scene of
crime’ voorstellen.
Op de toegangskaart stond aanvang 20u, maar het
academisch kwartiertje (voor mensen die lastig parking
vonden) was al lang gepasseerd toen de groep om 20:45u.
het podium betrad.
Na 2 nummers die werden gezongen door keyboardspeler
Alan Hill betrad Bettye het podium. Ondanks haar 62
lentes is Bettye nog een zeer koket dametje.
Ze begon met 2 uptempo nummers zodat de sfeer er
onmiddellijk in zat. Het eerste kippenvel moment was
bij het 3e
nummer, de ballade ‘Choices’. Vervolgens
vertelde ze over haar periode van de jaren 60. Deze
verhalen werden ondersteund met een medley van haar
allereerste nummers zoals ‘My man, he's a lovin'
man’, ‘You’ll never change’,
‘Let me down easy’ en ‘He made a
woman out of me’. Opvallend is dat deze nummers
anno 2008 door haar ruwere geworden stem nog beter
klinken. Een volgend hoogtepunt was toen ze in
kleermakerszit ‘Somebody pick up my pieces’
van Willie Nelson zong. Andere mooie nummers die tevens
van haar recente album kwamen waren ‘Before the
money came’ en ‘You don’t know me at
all’. Afgesloten werd er met ‘I got my own
hell to raise’en het ontroerend a capella
gebrachte ‘I do not want what I have not
got’.
De begeleidingband was ,uitgezonderd keyboardspeler
Alan Hill, totaal verschillend van de groep die haar
begeleidde tijdens haar tournee in 2007. De op de
achtergrond spelende muzikanten maakten een solide
indruk, maar het was duidelijk dat Bettye de frontdame
was die de touwtjes in handen had. Zij is een op emotie
drijvende artieste die met haar unieke rauwe stemgeluid
de meest gevoeloze toeschouwer weet te raken.
Neen, op pensioen gaan hoeft Bettye zeker nog niet. Het
merendeel van het hedendaagse r’n’b scène
komt nog niets eens tot aan haar enkels. Laat Bettye na
meer dan 40 jaar gebrek aan herkenning nu
grammy’s en awards winnen en zowel een jong als
ouder publiek in een goed gevulde AB Box met een
tevreden gevoel huiswaarts keren.
Kris Vermeulen