23e NACHT VAN DE BLUES 2008
- 30 april 2008 • pc St.-Godelieve Wuustwezel -
Op de reeds 23e
editie van de Nacht van de Blues mocht de lokale Cerys
openen. Op de website van het festival was zij solo
aangekondigd, maar ter plaatste had ze een bassist en
een tweede gitarist/drummer meegebracht. De sympathieke
dame had een mooie stem, maar haar set had weinig met
blues te maken. Het was nog vroeg op de avond, maar de
aanwezigen konden haar 20 minuutjes folkmuziek smaken.
Vervolgens was het de beurt aan het Turnhoutse The
Baboons. Deze prille twintigers brengen rootsmuziek in
de breedste zin van het woord. Ze haalden hun
inspiratie uit blues, rhythm 'n' blues, western swing,
early rock-'n-roll, surfrock en rockabilly. Onlangs
verliet saxofonist Guy Claessens de band. Zonder sax
klonken The Baboons veel steviger. Covers zoals
‘You can’t judge a book’,
‘Linda Lu’ en ’30 days’ werden
afgewisseld met sterke eigen nummers van de in februari
verschenen debuutcd. Het was een strakke set met vele
en korte nummers.
ARTHUR DE
WINTER
Daarna mocht de Bluescaravan het podium betreden. Deze
keer bestond de Bluescaravan uit de 3 dames Dani Wilde,
Deborah Coleman en Shakura S’Aida. Het concept
van de Bluescaravan is al een paar jaar hetzelfde. De
artiesten van het Ruf-label brengen eerst samen een
nummer en daarna mag iedere artiest vier nummers
spelen. De backingband blijft de ganse avond dezelfde
en tijdens de finale komen de drie sterren terug samen
spelen. Als eerste mocht de 20 jaar jonge Dani Wilde
starten. Uit haar debuutalbum ‘Heal my
blues’ speelde ze ‘Bring your loving
home’ ‘Little by little’ en
‘I’m going down’. Ze bezorgde de zaal
kippenvel met de slowblues ‘I Love You More Than
I Hate Myself’. Ze bracht de sterkste nummers van
haar album, maar ze leek niet stemvast te zijn. Ook
haar gitaarspel was in vergelijking met de andere
gitaardames op podium beperkt. Toen de grotendeels in
ons land onbekende Shakura S’Aida het podium
betrad leek er iets wonderlijks te gebeuren. Deze
bloedmooie dame had in haar rood jurkje onmiddellijk
gans de zaal in haar macht. Wat een enorme
podiumpresence! Ze speelde haar vrouwelijke charmes
uit, maar ze zalfde vooral met haar soulvolle stem het
publiek. Ze maakte onder luid applaus plaats voor
Deborah Coleman. Zij had tijdens haar ganse set last
van haar micro en haar monitor. Onbegrijpelijk dat dit
euvel bleef aanslepen, want door dat haar nochtans
soulvolle stem slecht hoorbaar was in de geluidsmix
ging kwaliteit van het optreden fors naar beneden. Een
gemiste kans voor deze hedendaagse topgitariste die een
flinke dosis rock en funk in haar bluesrepertoire
brengt. Van de begeleidingsband verdient vooral
gitariste Laura Chavez met haar knappe solo’s een
pluim.
DANI
WILDE
De voorlaatste act was het Californische The Mofo Party
Band. Het spil van deze groep bestaat uit de gebroeders
Clifton. Ze doen gemiddeld 150 optredens per jaar en
dit al meer dan 20 jaar. Met hun mengeling van Chicago-
en West-Coastblues maken ze van elk optreden een party.
Ook vanavond zat hun optreden vol met humor en veel
showelementen. Maar vergis u niet, er werd op zeer hoog
niveau gemusiceerd door deze bende. John Clifton speelt
zeer inventief op zijn mondharmonica en Bill Clifton
drukt een belangrijke stempel met zijn
gitaarsolo’s op het groepsgeluid.
JOHN
CLIFTON
Het was al na half twee toen Aynsley Lister mocht
afsluiten. Dit jonge Britse talent staat garant voor
stevige rockblues. Ten opzichte van de vorige keren dat
ik hem zag bleek hij enorm geëvolueerd te zijn. Zijn
muziek is veel toegankelijker geworden. Hij besteedt nu
meer aandacht aan de zanglijnen. De nummers van zijn
nieuwe album ‘Upside Down’ kwamen
grotendeels aan bod. Het volledige optreden uitzitten
zat er niet meer in met de drukke festivaldagen te
Ospel (Moulin blues) in het vooruitzicht. Ondanks dat
er geen echte publiekstrekkers waren, bestond het
programma uit de betere hedendaagse bluesacts. En dat
er veel volk van deze avond heeft genoten zal de
organisatie zeker tevreden stellen.
Kris Vermeulen
© Foto’s: Alfons Maes
AYNSLEY
LISTER
SHAKURA
D'AIDA
DEBORAH COLEMAN