Het eerste album van een band die geschiedenis zou schrijven in het underground- en psychedelische circuit van Londen (en later ook daarbuiten).

Gezien de overleden Syd Barrett, die ook snel uit de groep verdween omwille van zijn drugsproblemen en depressies die hieruit voortsproten, zeer literair was aangelegd ging hij voor de titel van hun eerste album op zoek in het werk van Kenneth Grahame. In ‘The Wind and the Willows’ ontdekte Syd de mooie titel van deze langspeler die ook meteen de noemer was voor het zevende hoofdstuk in dit boek.
De titel, en grotendeels de songtekst, van ‘Chapter 24’ haalde hij dan weer uit teksten uit het oude China, meer bepaald uit ‘Het Boek der Veranderingen’ (I Ching), meer bepaald hoofdstuk 24.
'Fu', (hoofdstuk 24) is de naam van dit hoofdstuk wat letterlijk betekent: verandering / succes.
Zoals we onmiddellijk konden constateren was Syd Barrett de grote songleverancier op dit meesterwerkje.
11 songs nemen ons mee naar een totaal voor ons onbekende wereld van Barrett, vreemd en totaal afhankelijk van zijn gemoedsrust kwam deze wereld af en toe boven water borrelen.
Barrett schreef niet zomaar teksten. Neen, hij liet zich inspireren door reeds bestaande en soms, zoals bv. bij ‘Matilda Mother’, waarin hij de pure teksten van Hillaire Belloc’s ‘Cautionary Tales’ wilden hergebruiken en waarvoor hij uiteindelijk toch geen toestemming kreeg, schreef hij dan maar zijn eigen versies.
Onder de elf knappe composities vinden we twee instrumentale nummers, een onderdeel in hun muziek dat vanaf toen een constante werd.
Dit is muziek die je niet snel door je luidsprekers moet rammen maar moet beluisteren met je volle aandacht in een relaxte sfeer want deze muziek slurpt je volledige energie op. Het wordt dan ook moeilijk om bij een eerste luisterbeurt al reeds te zeggen: “Whah”, “schitterend” of “hallucinant”. Dam komt zeer zeker later, geloof me.
Neen, dit soort muziek moet in je geest sudderen, je moet je in het tijdsbeeld – en in de geest – van Syd Barrett kunnen verplaatsen om helemaal te begrijpen waar het nu allemaal over gaat.
Toen ik het album in 1967 aanschafte zat ik ook al in de muziek en de daarbij horende geestverruimende middelen en ik onderging dit als “supernatural”, “mindblowing”, “a caleidoscope of musical experiences (met de nadruk op die ‘ervaringen’)” en ergens in mijn achterhoofd speelde de idee al dat Syd Barrett het op deze manier niet al te lang zou trekken. Dit soort muziek vergt teveel van iemands geestestoestand en blijkbaar was Syd daar niet tegen opgewassen.
Ik zag hen voor het eerst op 23 februari 1968 live in het Pannenhuis (toen nog in handen van promotor Louis De Vries en Bob Leonard) in Antwerpen, op 22 mei 1968 in Billiard Palace (Antwerpen) en op 31 augustus 1968 op het toenmalige, maar bijzonder leuke openluchtfestival, Kastival ’68 (Kasterlee). Wat ik daarover toen gezegd zou hebben, kan ik helaas niet meer verhalen want die muziek nam je gewoonweg op in je onderbewustzijn en daar bleef het voor jàren zitten. Het werd een deel van de dagelijks bestaan. En indien ik het op papier zou moeten zetten, vrees ik dat ik met tien pagina’s, of méér, niet voldoende zou hebben, want dan weer voor de gewone muziekfan misschien al ‘vervelend’ zou kunnen overkomen.
Een droom die nu aan diggelen ligt is de reforming van deze fantastische band nu dat ook Rick Wright enkele jaren geleden zijn paspoort, voor een tijdelijk verblijf op de planeer Aarde, zag vervallen. 
Ach, waar zijn die leuke tijden toch naartoe? En waar is dé tijd zélf gebleven. En om dit stukje te besluiten doe ik dat graag met de wijze woorden van Ewan McColl: “When I was a young lad I used to wonder what happened to time when it passed, then I discovered time lands in prison and there it is held fast.”
Worden vervlogen tijden inderdaad in een ‘gevangenis’ vast gehouden, juist, in onze eigen mentale gevangenis. En gelukkig maar.

Muzikanten:

Syd Barrett (1946-2006):
Lead gitaar / vocals

Roger Waters:
Bas / vocals

Richard Wright (1943-2008):
Keyboards / zang

Nick Mason:
Drums

Producer: Norman Smith

Recording Engineer: Peter Brown

Opgenomen op:

Release jaar: 5 augustus 1967
Label: Columbia
Nr. SCX6157

Tracks:

Astronomy Domine (Syd Barrett)
Lucifer Sam (Syd Barrett)
Matilda Mother (Syd Barrett)
Flaming (Syd Barrett)
Pow R. Toc H. (Syd Barrett, Nick Mason, Roger Waters, Richard Wright)
Take Up Thy Stethoscope And Walk (Roger Waters)
Interstellar Overdrive (Syd Barrett, Nick Mason, Roger Waters, Richard Wright)
The Gnome (Syd Barrett)
Chapter 24 (Syd Barrett)
The Scarecrow (Syd Barrett)
Bike (Syd Barrett)

Alfons Maes