​Er wordt weleens beweerd dat de zwarte bevolking altijd lachen ongeacht de omstandigheden. Zo klinkt trouwens ook de muziek van Makoomba, altijd positief tot vrolijk.
De band is niet aan haar proefstuk toe.  Vijf jaren geleden verscheen hun laatste album ‘Luyando’, gevolgd door ettelijke optredens over de hele wereld.  De band bestaat uit 6 vaste leden, aangevuld met tal van guests op sax en trombone.
Waarheid is dat zwarten dichter bij moeder Aarde staan, met beide benen in de realiteit.
Mokoomba’s lyrics gaan over het dagelijkse leven, een ode aan ouders, kinderen en ceremoniële roots. Maar ook over de rampspoed die regelmatig over Zimbabwe dwaalt en het verdriet bij verlies van vrienden of familieleden (‘Munaye’).
Voor ons westerlingen in onverstaanbare taal, behalve ‘Manina’ dat deels in het Engels wordt gezongen.
Makoomba staat gekend voor hun Afro grooves die uitnodigen om elke beslommering te vergeten op eenvoudige danspasjes en heupwiegende verleidingen.  ‘Tusona – Tracing In The Sand’ is naast zeer dansbaar op enkele momenten zelfs ontroerend.
Het album kreeg ook 3 remixen mee, songs uit hun vorige album die op aanvraag van fans hernomen werden.
De volgende maanden touren ze doorheen Europa, check zeker eens de website.
 
Marino Serdons (4)