Blog Archives - KEYS AND CHORDS

Curtis Haywood: Curtis Haywood

19/3/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Anytime
Monet
Rain Song
Missing U
Moving West
Creepin’
Springtime
Crockpot
Just Friends (Sunny)
Heal Our Land
Journey
Monet (Remix)

Website Artiest
Curtis Haywood

Onlangs had ik contact met de Afro-Amerikaanse saxofonist Curtis Haywood, naar aanleiding van zijn nieuwe cd. Hij stuurde me zowaar drie van zijn albums op, waarvan dit het eerste is, uit 2007-2008. Curtis werd geboren en groeide op in Brooklyn, en rond zijn vijfde of zesde kreeg hij van zijn moeder zijn eerste muziekinstrument, en dat was een trompet. En hij ging er zowaar mee slapen! Curtis studeerde aan het Berklee College of Music in Boston. Hij stond al op het podium met Melissa Morgan, Melba Moore, Ray Goodman and Brown, Harold Melvin & The Blue Notes, The Intruders, The Temptations Review (met wijlen Dennis Edwards), The Temptations (met Otis Redding), Kirk Franklin, Sounds of Blackness en The Noel Pointer Band in concert met Dave Valentine. Tijdens de nineties maakte hij deel uit van de band Joshua, maar het duurde daarna meer dan 10 jaar vooraleer hij met zijn solodebuut op de proppen kwam. Elke song hierop heeft te maken met de liefde. ‘Anytime’ gaat bijvoorbeeld over liefdesverdriet, een civer van Brian McKnight, en is een eerbetoon aan zijn idool King Curtis. De opgewekte track ‘Monet’ komt op het einde terug in een hermixte versie. ‘Rain Song’ is een kreet om hulp voor Ethiopië, en ‘Creepin’’ is een cover van Stevie Wonder. En ‘Heal Our Land’ werd oorspronkelijk geschreven als reactie op de gebeurtenissen van 9/11, maar evolueerde als een song van hoop na de orkaan Katrina. Verder krijg je op de cd als bonus, de videoclip van ‘Anytime’. Een leuke introductie tot deze smooth jazzartiest!

Patrick Van de Wiele (4)

A nice introduction to this smooth jazz artist, with his debut album from 2007-2008.

The Retrobaits: All Systems Go

19/3/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

All Systems Go
Hey Mr Bottle
Cryin’ At My Front Door
Heartache Coming Your Way
I Just Know
Mmm That’s Nice
Hey Hey Hayley
Lonely Man
She’s My Little Girl
Cherry Bomb
Restart My Heart
Sleepy Time Gal

Website Artiest
The Retrobaits

Dit Engelse vintage rock-‘n-roll trio bestaat uit gitarist en zanger David Yates, Stuart T. Bates op staande bas en backing vocal en drummer Darren Webb, eveneens actief als backing vocal. Meteen wordt duidelijk dat The Retrobaits niet zomaar het dertiende rockabillybandje in een dozijn zijn. Neen, ze onderscheiden zich duidelijk van de massa in dit genre opererende groepjes. Hiervoor zijn er twee redenen. Een eerste is te vinden in het feit dat de band geen covers speelt. Alle 12 nummers zijn van de hand van frontman David Yates. Een tweede reden waardoor The Retrobaits niet verdrinken in de massa, is te vinden in de diverse stijlen die de originele nummers bestrijken. Authentiek trappen ze af met de titeltrack, een klepper van een ‘rockabilly 50’s style’ nummer. Knap clean klinkend gitaartje, imponerende zang en een niet te ontsporen ritmesectie, dat gevolgd wordt door het pittige ‘Hey Mr Bottle’, waar de gitaar naar Burnette knipoogt. Zelf leggen The Retrobaits de lat hoog en diversiteit is de rode draad door het album. Met ‘I Just Know’ klinken ze zelfs als de ‘vocal groups’ uit de fifties, waar ze andermaal origineel uit de hoek komen door een parlando passage in te lassen. Verrassend is ook ‘Mmm That’s Nice’, waar Stuart en Darren in de huid van echte doo-woppers kruipen. Dat herhalen de heren nogmaals in ‘She’s My Little Girl’. Nog meer originaliteit klinkt door in het poppy ‘Lonely Man’ vanwege de smaakmakende tempowisselingen. Voor een romantisch moment kan je terecht bij de slow en tevens afsluiter ‘Sleepy Time Gal’, met een mooie inbreng van labelbaas Alan Wilson op Hammond.
The Retrobaits profileren zich op dit album als een hecht spelend trio met 12 ijzersterke originele en vooral melodieuze nummers die erg gevarieerd klinken. Uitermate geslaagd album!

Lambert Smits (5)

The English The Retrobaits deliver a splendid album with 'All Systems Go'. Diversity is an asset! Expect authentic rockabilly, rock 'n' roll and doo-wop of an extremely high level, all to be found in 12 super melodic original songs. A must have!

Dirk Blanchart: A Boy Named Dirk

19/3/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Fix This Carrousel
How Do We Feel
In Between Battles
The Sound Of Small Airplanes
Now Is The Time
Too Much Of Everything
Hail Mary Of The Songs
Jesse Garon Was Buried In A Shoebox
It’s Easy
Greenback Dollar
Ik Zou Wel Eens Willen Weten

Website Artiest:
Dirk Blanchart

A boy named Dirk lijkt wel op een afspiegeling van zijn eigen ik. Zijn jongensdroom vervult, werpt Dirk Blanchart een gloednieuw kindje dat eerst blaakt van goede gezondheid maar naar het einde verliest aan overtuiging. Een beetje jammer. Al meer dan 40 jaren draait dit icoon mee aan het Belgisch rockfirmament (Luna Twits, Once More, enz.) Het mag dan ook niet verwonderen dat er op dit album schitterende songs te vinden zijn. ‘Fix The Carrousel’ is een toonbeeld van hoe een lied crescendo gaat en terug op haar gezapige nootjes valt. ‘How Do We Feel’ blijkt een eerbetoon aan David Bowie te zijn, inventief met bijpassende theatrale harmoniezang en iets wat op viool moet lijken. Refereren naar de loopgraven in Ieper met ‘In Between Battles’ mag een opportunistisch zijn: keisterke 2’50 minuten! Een fenomenale overwinning met de eerste 10 minuten. En dan volgt in progrock stijl ‘The Sound Of Small Airplanes’: met die gitaarpower en ritmewisselingen gegarandeerd een hit in de jaren zeventig! ‘Now Is The Time’ zou een persoonlijke State Of The Union voorstellen: keep movin’ on Dirk, goe bezig duimen we dan. En zoals je van een duizendpoot mag verwachten springt hij nadien zonder struikelen op een jazzy poot in ‘Too Much Of Everything’. Maar nadien gaat het wat bergaf in de composities. En zangtechnisch kan hij het gebrek aan boeiende melodielijnen niet opvangen. Even krijgen we een opsteker met de cover ‘Greenback Dollar’ (Axton/Ramsey) om nadien te eindigen met ‘Ik zou wel eens willen weten’ ….waarom dit album niet beperkt werd tot een superkrachtige EP in deze download tijden.
Live te bewonderen op 17/5/2019 in de Costa te Antwperpen en op 29/6/19 op de Bierfeesten te Oudenaarde. Allen daarheen?

Line-up:
Dirk Blanchart (Acoutstic & Electric Guitars, Vocals, Piano, synths)
Karel De Backer (Drums)
PJ Seaux (Bass)
Simon Raman (Guitars)
Orson Wouters (Synths)
e.a…..

Marino Serdons (3 ½)

Marvellous eclectic album from this Belgian dinosaur. Listen to the first six songs and you will be surprised about his artistic talent!

Spade Cooley: Shame On You (Singles Collection 1945-1952)

19/3/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:
1945

Shame On You
A Pair Of Broken Hearts
I’ve Taken All I’m Gonna Take From You
Forgive Me One More Time

1946

Detour
You Can’t Break My Heart
Crazy ‘Cause I Love You
Three Way Boogie

1947

Oklahoma Stomp
You Better Do It Now
It’s Dark Outside
Minuet In Swing
You Never Miss The Water (Till The Well Runs Dry)
Spadella
Cow Bell Polka
Troubled Over You

1948

Steel Guitar Rag
I Guess I’ve Been Dreaming Again
Big Chief Boogie
Topeka Polka
Swinging The Devil’s Dream
You’ll Rue The Day

1950

Wagon Wheels
The Last Round Up

1951

Down Yonder
Horse Hair Boogie
Carmen’s Boogie
One Sweet Letter From You

‘Shame On You’ mag je in het geval van Cooley rechtstreeks naar hem sturen. Jammer genoeg is het niet enkel de titel van het nummer waarmee hij in 1945 gedurende 9 weken de top van de countrycharts innam. Minder fraai is het dat de aan drank en drugs verslaafde Spade, zijn tweede echtgenote Ella Mae Evans in 1961, in het bijzijn van hun gemeenschappelijke dochter, folterde en haar uiteindelijk dood schopte. Daarvoor belandde hij amper 9 jaren in de gevangenis. In 1969 werd hij korttijdig vrij gelaten om een benefietconcert te spelen voor politieagenten. Na een staande ovatie, kreeg Spade er een hartaanval en even later overleed hij in de backstage. Muzikaal was hij één van de artiesten die ten tijde van de dansbare ‘western swing’, een deelgenre van de country, succes oogstten. Cooley werd in 1910 geboren in Pack Saddle Creek in een extreem arm gezin. Zijn vader leerde hem fiddle spelen, en in de late twintiger jaren speelde hij samen met zijn vader op dansavonden. Toen Donnell, Spade’s echte naam, op 20 jarige leeftijd met zijn ouders naar Los Angeles verhuisde, werd hij er bevriend met Roy Rogers en vond hij, naast in de muziek, werk in de filmindustrie als stand-in. In 1942 nam hij het leiderschap op van de omvangrijke Jimmy Wakely’s groep, waar hij sporadisch als fiddlespeler mee optrad. Om te concurreren met Bob Wills schoof Spade in 1942 de tot Wakely’s groep behorende zanger Tex Williams meer en meer naar het voorplan toe. In datzelfde jaar ontmoette Cooley ook voor het eerst zijn latere echtgenote Ella Mae Evans. Williams zou echter in 1946 de band reeds de rug toekeren om zijn eigen Western Caravan op poten te zetten. Ondanks zijn minder fraaie handelingen neemt Spade Cooley toch een niet onbelangrijke plaats in bij het Western Swing genre. Dit etaleert hij op dit album met nummers opgenomen van 1945 tot 1952. Naast een aantal instrumentale tracks, horen we ook de eerder genoemde zanger Tex Williams.
Maar om driftkikker Cooley nu, zoals hij zichzelf graag zag tot ‘The King Of Western Swing’ te kronen, is een brug te ver. Die titel komt enkel toe aan Bob Wills & His Texas Playboys.

Lambert Smits (4)

Shame On You' is not only the title of the song with which Spade Cooley led the countrycharts for 9 weeks in 1945. Unfortunately it also relates to himself for the murder of his wife. Cooley's recorded Western Swing between 1945 and 1952 is certainly not bad, although Bob Wills together with his Texas Playboys rightly remain the title 'The King Of Western Swing'.

Wille & The Bandits: Path

19/3/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

One Way
Make Love
Victim Of The Night
Four Million Days
Chakra
Keep It On The Down-Low
Judgement Day
How Long
Find My way
Watch You Grow
Retribution

Website Artiest
Wille & The Bandits

De Brit Wille Edward (vocals/gitaren) komt uit Plymouth en kent met bassist Matt Brooks en drummer Andrew Naumann werkelijk twee muzikale ‘bandits’ in zijn band. En de heren laten zich werkelijk niet één muzikaal hoekje drummen. Ze zijn werkelijk thuis in heel wat diverse muzikale trans. Met deze verscheidenheid stonden ze reeds op de stage met rockers zoals Status Quo, Deep Purple en Joe Bonamassa. Na de release ‘Grow’ werd ook de plaat ‘Steal’, van ruim een jaar geleden, onder de doopvond gehouden. Dé opvolger van het succesvolle album ‘Breakfree’ uit 2012. Nu is er met ‘Paths’ een vijfde langspeler op het label Fat Toad Records/PIAS. Op ‘Paths’ blijken de heren te zijn geïnspireerd door de rocksound die de late jaren ’60 en jaren ’70 karakteriseerde. Nieuwe technologieën werden alweer vakkundig ingemengd in hun blues sound. Heel wat vintage instrumentatie zorgen voor de beoogde klankkleur. Het album opent met de rocker ‘One Way’. De hedendaags lyrics over politiek en klimaat zijn hier ook een regelgeving én die zijn ingekleurd met Wille’s heavy gitaarrriffs en Andrew’s beukende drumpartijen. De klimaatverandering is helaas niet meer uit de actualiteit weg te denken. En dat zijn ook Wille en zijn Bandits hier dus ook niet ontgaan.
Het funky ‘Make Love’ en ‘Victim Of The Night’ zijn openbaringen en klinken bijzonder radiovriendelijk. Het akoestische ‘Victim Of The Night’ zit boordevol structuur. Viool arrangementen en rustig voortkabbelende gitaarriffs maken de song werkelijk considerabel. Het nummer ‘Chakra’ klinkt zowaar nog rijkelijker en divergeert met het funky, rap en hiphop sensitieve ‘Keep It On The Down-Low’. Van de moderne inslag in ‘Judgement Day’ gaat het naar de rockmusical ‘How Long’, dat een ode is aan Soundsgarden Chris Cornell, die twee jaar geleden overleed. Van de opwindende groove uit ‘Find My Way’ gaat het gezwind naar de Indiase klanken in ‘Watch You Grow’ en het afsluitende ‘Retribution’, dat langzaam en gestaag uitgroeit tot een heuse climax. Knap…!

Philip Verhaege (4 ½)

25 april 2019: Spirit of 66, Verviers

The band combines new technologies with elements from blues, rock and world music. And all in between. Wille & The Bandits guarantee energetic bluesy rock with roots in the seventies.

The Allen Carman Project: Carmanology

18/3/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Groove Salad
Hearsay
Carisma
State of Mine
Morning After
Carmanology
El Fanfaron
Bodega
River

Website Artiest
The Allen Carman Project

Wanneer enkele vrienden beslisten om samen wat muziek te maken, wisten ze niet tot wat dit zou leiden. Drie singles stonden al in de Billboard chart, en de vierde is onderweg. Allen Carman groeide op in South Jersey, en begon op zijn twaalfde bas en piano te spelen. Later stond hij op het podium met verschillende artiesten, maar in zijn “thirties” besliste hij om ermee te stoppen, en werd advocaat. Nu twintig jaar later, nadat hij opnieuw contact had met percussionist Gumbi Ortiz en keyboardspeler Philippe Saisse laaide die passie weer op. Toen drummer Luis Alicea erbij kwam was het kwartet compleet. Voeg daarbij nog gastartiesten zoals levende legende gitarist Nile Rodgers, trompettist Rick Braun, gitarist Marc Antoine en saxofonist Andy Snitzer, en het album, dat pas op 5 april aanstaande uitkomt, was compleet. Daarop brengen ze een mengelmoes van contemporary jazz, R&B, Latin, Afro-Cubaans, funk en fusion. Er staan 8 originele tracks op, en de eerste single werd de opener, de uptempo contemporary jazz van ‘Groove Salad’. Vervolgens kwam de funky titeltrack op de proppen, waarna als derde single voor het wervelende ‘Hearsay’ gekozen werd. Nu is nummer 4 klaar, ‘State of Mine’, met de funky gitaar van Nile Rodgers. Voeg daarbij nog de bossa nova van ‘Carisma’ en ‘Bodega’ met Evan Garr’s elektrische viool. Als afsluiter voor een cover van Joni Mitchell’s ‘River’ gekozen. Een aanrader voor wie houdt van Tower of Power, en dergelijke. Opgewekte contemporary jazz.

Patrick Van de Wiele (4)

Highly recommended to lovers of Tower of Power, this is upbeat contemporary jazz.

Garry Mills: Look For A Star

16/3/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Eind jaren ’50, begin jaren ’60 was het voor Engelse artiesten niet evident om hun platen op de Amerikaanse markt te brengen, om nog maar te zwijgen om er in de charts te geraken. Wat Billy Fury, Adam Faith en Johnny Kidd niet lukte, kreeg Garry Mills met ‘Look For A Star’ wel voor mekaar. Het had allemaal anders kunnen lopen, moest de jonge ambitieuze rugbyspeler Mills, niet zijn been hebben gebroken. Omdat hij een jaar moest revalideren, kocht zijn vader hem een gitaar, vandaar…….. Op 17- jarige leeftijd tekende Garry reeds bij Top Rank Records. Dat label bracht meteen ‘Hey Baby (You’re Pretty)’ een eigen compositie van Mills uit, met de legendarische Joe Meek als engineer. De Britse platenindustrie keek echter constant wat er in Amerika gebeurde. Hierdoor kreeg Mills platen in handen die het in de USA maakten. Destijds was het ongewoon dat de artiest zijn eigen mening en gevoel volgde. Onder druk van manager en label coverde Garry Mills dus de Amerikaanse hits. Sommige songs lagen hem en anderen weer niet. Het best voelde hij zich in zijn vel bij ‘The Night You Became Seventeen’ een nummer van Jimmie Rodgers. Met een cover van Johnny Prestons ‘Running Bear’, wist Garry zelfs tot in de Japanse hitparade door te breken.
‘Look For A Star’ bevat dan ook hoofdzakelijk covers van lovesongs, die de tieners destijds aanspraken. Jammer dat men Mills niet zijn zin heeft laten doen, want zijn eigen composities ‘Hey Baby (You’re Pretty)’, ‘Town Girl’ en het instrumentale ‘Break-Thru’’ laten duidelijk een artiest horen die, zij het dan gesofisticeerd, kon rocken. Spijtig genoeg zagen diegenen die hem omringden dit anders.

Lambert Smits (4)

Because the British record industry kept an eye on what was on the charts in America in the middle of the last century, Garry Mills was forced to recording covers. If they had let Garry do his own thing more at that time, he would undoubtedly have become more known. That prove some of his original songs on this album.

Ally Venable: Texas Honey

16/3/2019

Foto

detail album

Tracks:

Nowhere To Hide
Broken
Texas Honey
Blind To Bad Love
Come And Take It
Love Struck Baby
One Sided Misunderstanding
White Flag
Long Way Home
Running After You
Careless Love

Website Artiest
Alley Venable

De Texaanse blues diva Ally Venable wordt vaak omschreven als ‘The Hottest New Guitarist in Blues Music’. Voor een band die zijn derde album lost, legt Ally een heel aardige adelbrief voor.
Ze was in 2014 en 2015 ‘East Texas Female Guitarist of the Year’ én de Ally Venable Band was achtereenvolgens ook gehonoreerd in 2015, 2016 en 2017 als ‘East Texas Blues Band of The Year’. Ally had vorig jaar op het in Houston, Texas gebaseerde en gerenommeerde label New Connar Ray Music met ‘Puppet Show’ een dijk van een album te promoten, het tweede album na de veelgeprezen ‘No Glass Shoes’. Nu trok ze samen met Bobby Wallace (gitaar), bassist Zach Terry en drummer Elijah Owings naar Mike Zito’s Marz Studios in Nederland, Texas. Tien originele nummers en een coverversie werden onder Zito’s goedkeurend oog ingeblikt.
‘Nowhere To Hide’ trapt hier de deur in. Ally’s solide gitaarriffs, aangename stem en een beukende ritmesectie zijn de prefiguratie voor de release. Het modern spijkerende ‘Broken’ en de blues rocker ‘Texas Honey’ draven mateloos door onze woofer. In het duistere ‘Blind To Bad Love’, met Bobby Wallace achter de microfoon, gaat de voet even van het gaspedaal. Maar al even snel draaft Ally haar heavy gitaarriffs door je strot in ‘Come To Dab Love’. Stevie Ray’s ‘Love Stuck Baby’ is een aardige poging en ook het stemming wisselende ‘One Sided Misunderstanding’ kunnen wij hier best smaken. De song ‘White Flag’ grenst helaas tegen het heavy metal spectrum. Geef ons dan toch maar liever het Texas blues begeesterde ‘Long Way Home’ en ‘Running After You’. Ally Venable sluit op speelse wijze af met het knap opgebouwde ‘Careless Love’. Heavy Texas blues rock zijn inmiddels Ally's handelsmerk. Knap wat deze jonge dame uit haar vingerzettingen op gitaar weet te puren.

Philip Verhaege (4 ½)

For a band that solves his third album, Ally presents a nice noble letter.
She was 'East Texas Female Guitarist of the Year' in 2014 and 2015 and the Ally Venable Band was successively honored in 2015, 2016 and 2017 as 'East Texas Blues Band of the Year'.
Heavy Texas blues rock are Ally's trademark.

Elles Bailey: Road I Call Home

15/3/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:
Hell Or High Water
Wild Wild West
Deeper
What’s The Matter With You
Medicine Man
Road I Call Home
Foolish Hearts
Help Somebody
Little Peace Of Heaven
Miss Me When I’m Gone
Light In The Distance

Website Artiest
Elles Bailey

De uit Bristol afkomstige Elles Bailey was pas drie wanneer ze een virale en bacteriële longontsteking had. Ze herstelde langzaam, maar haar stemmetje was helemaal gekenterd.
Deze ruwe korrel in haar stem maakt haar vandaag tot een van de nieuwste blues sensatie uit de U.K. Twee jaar geleden was ze samen met Beth Hart en Sari Schorr genomineerd als ‘Best Female Vocalist’ voor de European Blues Awards. Dit jaar ontving ze vier nominaties voor de ‘U.K. Blues Awards’. Haar full lenght debuutplaat ‘Wildfire’ uit 2017 was dan ook de ultieme bevestiging van haar onmiskenbaar talent.
De release ‘Road I Call Home’ vertelt het verhaal over toerleven van een artiest, het promoten van het album ‘Wildfire’ en hoeveel haar leven sindsdien eigenlijk wel is veranderd. Elles graaft tekstueel dieper dan ooit en de nummers handelen over verlies, liefde, woede, vastberadenheid en het leven ‘on the route’. Live optreden is het natuurlijke habitat voor Elles en dat is uiteraard grotendeels afhankelijk van een nieuw album. Nu werden elf originele, al dan niet in co-schrijverschap, neergepend. Ellis trap de deur in met het radiovriendelijke ‘Hell Or High Water’. Na een akoestische intro groeit ‘Wild Wild West’ uit tot een heus caput. De strakke ritmesectie doet vermoeden dat Elles alweer samenwerkt met enkele van de beste hedendaagse artiesten. De track ‘Deeper’ is ingekleurd met knappe orgeltunes een blazerssectie en die ingetogen gitaarriffs. De blues ballade ‘What’s The Matter With You’ divergeert met de country rocker ‘Medicine Man’, dat is ingekleurd met knappe slide gitaar, én de boogierocker ‘Road I Call Home’. De slow blues ‘Foolish Heart’ en het harp en hoornsectie begeesterde ‘Help Somebody’ zijn haast autodidactische songs. Het moderne ‘Little Peace Of Heaven’ mag terecht heel wat radio-airplay claimen. Van de slide gitaar in ‘Miss Me When I’m Gone’ gaat het in één ruk naar de piano-ballade ‘Light In The Distance’. Met haar doorrookte stem versmelt Elles Bailey heerlijke roots, blues, country en soulvolle rock doorheen haar (h)eerlijke nummers.

Philip Verhaege (5)

Elles digs deeper lyrically and the songs are about loss, love, anger, determination and life on the road. Live performance is the natural habitat for Elles, but that is of course largely dependent on a new album. Now eleven original ones, whether or not in co-writing, were penned.
With her whispered voice, Elles Bailey merges wonderful roots, blues, country and soulful rock through her songs…!

Madeleine Roger: Cottonwood

15/3/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Sweet Little Lies
60 Years More
Lady Luck
Soldier Song
Cottonwood
Luckiest
Rough Hard
Automobile
This Way For Me
Have It All
Take My Time

Website Artiest:
Madeleine Roger

Vanuit thuisbasis Winnipeg charmeert folkzangeres Madeleine Roger als een strijdvaardige dame voor gelijke genderrechten. Onderhavig debuutalbum kwam dan ook tot stand met een evenredige verdeling man/vrouw in de studio’s. Het thema sluipt dan ook meermaals in haar songs. ‘Cottonwood’ werd neergepend in een cabin met houtkachtel (tuurlijk), afgelegen in de Manitoba backwoods. Tradities en roots worden meesterlijk aaneen geregen en gezongen. Haar zangstijl doet bijwijlen denken aan niemand minder dan Joni Mitchell in haar jonge jaren (’60 Years More’, ‘Soldier Song’). Alleen met haar gitaar, intiem en indringend, is ze dan ook op haar best. De meeste songs worden echter knap aangevuld met clarinet, mandoline, piano of viool. Een verscheidenheid die doet luisteren en genieten. Op ‘Lady Luck’ sneert de fiddle in ‘the wind and the rain’. En met een clarinet krijgt ‘Luckiest’ een jazzy twist. Schitterende folksongs of noem het americana voor mijn part, alleszins op hoog niveau. Met het album Cottonwood weet de Canadese vast elke folkliefhebber te overtuigen.

Line-up:
Madeleine (Acoustic Guitars, Vocals)
Joanna Miller, Scott Senior, Julene Gravett (Drums)
Julian Bradford (Bass)
Lucas Roger, Logan McKillop (Electric Guitar)
Lloyd Peterson (Piano, Organ)
Olivia Maxfield, Amie Peterson (Harmonies)
Christine Bougie (Electric Guitar, Lapsteel)
Jeremy Penner (Fiddle)
Corey Ticknor (Mandolin)
Aisha Locken (Violin)
Chloe Feoranzo (Clarinet)
Rebecca Harder (Accordion)
Natanielle Felicitas (Cello)
And The Florence Lake Singers

Marino Serdons (4)

A worthy talented successor for Joni Mitchell. Fine folktunes, nice americana, interesting stories. This is world class !

Various Artists: Stirring Up Some Mod Soul Action

15/3/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Marv Johnson: With All That’s In Me
McKinley Mitchell: No Love Like My Love
Hank Ballard and the Midnighters: Let’s Go, Let’s Go, Let’s Go
Wilbert Harrison: Let’s Stick Together
Lee Dorsey: Ya Ya
Richard Berry and the Pharaohs: Louie Louie
Marvin Gaye: Hitch Hike
The Blues Busters: Tell Me Why
Lester Lanin & His Orch.: Russian Roulette
The Righteous Brothers: Little Latin Lupe Lu
Wanda Jackson: Whirlpool
Odessa Harris: A Rocking Good Way
Otis Rush: Homework
Millie Foster: Love Wheel
Little Luther: Steppin’ High
Mamie Perry with Gus Jenkins Orchestra: Lament
Lazy Lester: I’m A Lover Not A Fighter
Jesse Fortune: Too Many Cooks
Chris Kenner: Land Of 1000 Dances
Mary Wells: Shop Around
Slim Harpo: I Got Love If You Want It
BB ‘Blues Boy’ King and his Orch.: 16 Tons
Barbara McNair: He’s A King
Eddie Holland: If Cleopatra Took A Chance
Arthur Alexander: You Better Move On

Destijds was het Mapleton Hotel in het hartje van London’s West End de thuishaven van de gerenommeerde Flamingo Club. Even, en misschien nog meer belangrijk was de tweede club, de in 1955 geopende Americana, die zich in de kelder van het gebouw bevond. De Americana omarmde alles wat maar iet of wat gelinkt kon worden aan het land van Uncle Sam. Het was dan ook de favoriete plek voor de Amerikaanse G.I.’s die nog steeds in Engeland gestationeerd waren. Mits het betalen van entree, kwam je er terecht in een wereld vol exotische geluiden. Je kon er de ganse nacht vertoeven en dansen op de muziek van live acts, die zowel rhythm & blues, blues, jazz, calypso als het op dat moment meest geliefd genre, ska brachten. In 1958 verhuisde de Flamingo Club naar een nieuwe locatie, maar behield de sfeer van de Americana Club en werd al vlug ‘the place to be’ voor de aanhangers van de MOD cultuur. De muziek die er gedraaid werd was dansbaar en een groot aantal songs namen al vlug dagelijks bezit van de platendraaiers. Nummers die vaak wereldwijd bekendheid kregen, zoals Lee Dorsey’s ‘Ya Ya’ en het later door Bryan Ferry de hitlijsten ingezongen ‘Let’s Stick Together’ hier in de originele versie van Wilbert Harrison. Nog origineel hier is ‘Too Many Cooks’ van Jesse Fortune, dat later door Robert Cray gecoverd zou worden en zo zijn er op dit album nog meer te ontdekken. Lester Lanin zorgde er voor het skagevoel met ‘Russian Roulette’, terwijl The Righteous Brothers er een rockend popsfeertje introduceerden met ‘Little Latin Lupe Lu’. Muzikale diversiteit was er troef, zolang het maar matchte met de eigenheid van de club. Motown pioniers als Marv Johnson, Marvin Gaye en Mary Wells pasten perfect in het Americana Club plaatje, net als bluesartiesten Otis Rush, Lazy Lester, Slim Harpo en B.B. King.
‘Stirring Up Some Mod Soul Action’ is niet alleen een mooi klankbeeld van de sound die in de Americana Club weerklonk, maar is tevens een album met songs die ook vandaag nog moeiteloos overeind blijven en nog steeds ambiance kunnen brengen.

Lambert Smits (4 ½)

Not only a beautiful soundscape of the music in the London MOD clubs in the half of last century. But also a collection of rhythm & blues, blues, ska and soul that still sounds very fresh today. Beautiful compilation!

Greg Maroney: Secrets of the Sea

14/3/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Secrets of the Sea
Reverence
River of Dreams
Distant Shores
Arise in Hope
The Clock Strikes Nine
A Thousand Miles
Sea Breeze
Rippling Waters
Dreaming Tree
Emerald Lake
The Lighthouse

Website Artiest
Greg Maroney

De 12 originele composities op deze cd draaien allemaal rond de zee. Of het nu gaat om de diepste afgronden, de kusten, de rivieren of zelfs de bronnen die ze voedt. De Amerikaan Greg Maroney verwekte dit alles op zijn 25ste album, waarop hij op een Steinway Concert Grand piano speelt. Greg bestudeert al klassieke en jazzpiano sedert hij 5 jaar oud was. Daarnaast was ook Indiaanse muziek en die van het Midden Oosten aan de orde. Hij vindt zichzelf een modern romanticus op piano, waarbij de natuur zijn inspiratiebron is. Zijn doel is om anderen de schoonheid rondom ons te tonen, die in het dagelijks leven verloren gaat. Daarbij maakt hij gebruikt van de minimalistische techniek, waarbij de pianosnaren gedempt worden. Als je het even inbeeldt, kan je water horen rimpelen, of het zonlicht er zien op schijnen, en op het einde zelfs de vuurtoren zien schijnen. Mooie solo pianomuziek dus, geïnspireerd door de natuur.

Patrick Van de Wiele (4)

Greg Maroney’s 25th release is dedicated to the sea, from its deepest depths to the shores, rivers and tributaries. Beautiful solo piano inspired by nature.

Ear Candy Jazz Factory: Tangerine Peel Jam

14/3/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Tailwind
Urahara Cat Street
Monsoon in Crimson
Run Through the Urban City
The Feeling of Samurai
Autumn Foliage
Rain in Space
Hack Your Way Through the Sky
Snow Kaleidoscope
Step into the Inside of Kyoto

Website Artiest
Ear Candy Jazz Factory

In Japan is een nieuw label opgericht, Key Rei Jazz, en pianist Rei Narita is daar de belangrijkste artiest. Deze componist, pianist, en eigenaar van het label, zou een autoriteit zijn op gebied van smooth jazz in Azië. Hij ging voor deze nieuwe band in zee met de veertienjarige drumster Kanade Sato, die al op driejarige leeftijd achter het drumstel zat, en twee jaar later de Noah Project drum school volgde. Verder won ze de eerste prijs in de 2011 Roland V-Drums World Championship Junior Section Japan Final. In juli 2012 won ze de bronzen medaille in de Akira Jimbo Solo Drum Contest. In April 2014 behaalde ze de Grand Prize in the Under 18 Age Group of ""Hit Like a Girl"", een internationale wedstrijd voor vrouwelijke drumsters. Het trio wordt vervolledigd met Naoko Sakurai, een bassiste, die afgestudeerd is aan de Yamaha Music School of the Yamaha Music Foundation. Ze trokken alle drie al wereldwijd aandacht op YouTube. Dit is nu hun debuutalbum, waarvoor Rei Narita alle 10 tracks zelf componeerde. Hun muziek klinkt melodieus, zoals het wervelende ‘Tailwind’, het uptempo ‘Urahara Cat Street’ en ‘Hack Your Way Through the Sky’, de opgewekte tracks ‘Monsoon in Crimson’, ‘Run Through the Urban City’, ‘The Feeling of Samurai’, ‘Autumn Foliage’, ‘Snow Kaleidoscope’, de mid-tempo track ‘Step into the Inside of Kyoto’ en het zalig relaxte ‘Rain in Space’. Dit is de eerste maal dat ik een smooth jazz cd uit Japan ontvang, en hij bevalt me zeer. Een jeugdig initiatief, dat internationaal kan meetellen!

Patrick Van de Wiele (4)

This new smooth jazz trio from Japan is youthful initiative, that can stand among international smooth jazz artists!

Lily & Madeleine: Canterbury Girls

14/3/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Self Care
Supernatural Dadness
Just Do It
Canterbury Girls
Bruises
Pachinko Song
Circles
Can’t Help The Way I Feel
Analog Love
Go

Website Artiest:
Lily & Madeleine

De zusjes Lily & Madeleine exploreren op hun vierde album ‘what it means to be a women in the 21ste century’. Het eerste album ook waarin ze als muzikanten ‘full control’ hadden over 10 eigen songs. Ingeblikt in 10 dagen
De titel ‘Canterbury Girls’ zette ons heel even op het verkeerde muziekspoor. Het heeft niets te maken met de gelijknamige Engelse stad, bakermat van de psychedelische sound. Neen, het is genoemd naar het Canterbury Park in Indiana. hun Amerikaanse thuishaven. De composities leunen sterk aan bij Midlake, Abba en Nancy Wilson. Niet zo folky als Kate & Anna McGarrigle, maar zeker even boeiend. ‘Self Care’ toetst af op een pianobegeleiding, perfecte samenzang en strings zoals bij de Schotse Belle & Sebastian. Disco/soul drijft dan weer boven in Supernatural Sadness. En met ‘Just Do It’ bewandelen ze R&B. Reverb in het instrumentarium is volop aanwezig, wat de zweverigheid van sommige songs versterkt. De lieve dames zijn natuurlijk niet aan hun proefstuk, en zeer gegeerd als backing vocals. Met ‘Canterbury Girls’ treden ze voorgoed uit de schaduw van hun mannelijke assistenten Ian Fitchuk en Daniel Tashian. Download zeker de titelsong Canterbury Girls en het up-tempo Pachinko Song', of het sixties getinte ‘Can’t Help The Way I Feel’. Eigenlijk over de hele lijn zeer aangename harmonieuze melodieën om te koesteren!

Marino Serdons (4)

The fourth album of Lily & Madeleine brings us 10 emotional songs. Look in the mirror or even better, listen to their music.

Various Artists: Stirring Up Some Gospel

14/3/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

The Gospel Pearls: Two Little Fishes
Evelyn Freeman: Didn’t It Rain
The Staple Singers: Good News
The Soul Seekers: Something’s Got A Hold Of Me
The Wanderers: Shadrach Meshack And Abednego
Sister Marie Knight: Who Rolled The Stone Away
The Famous Ward Singers: I’m Getting Richer
Cross Jordan Singers: Precious Lord
Fay Simmons: He Got The Whole World In His Hands
The Nightower Brothers: Until He Comes
North Philadelphia Juniors: Got To Go To Heaven
Mahalia Jackson: I’m On My Way
Rev. Utah Smith: Two Wings
Marion Williams: Packin’ Up
James Cleveland: I Need Jesus On My Journey
Kae Williams: Old Man Mose
Bessie Griffin and The Gospel Pearls: Lord Don’t Move The Mountain
Sister Wynona Carr: The Ball Game
The Gospel Harmaniers: To Close
Roy Brown: Goliath
The Traveling Echoes: Jesus Loves Me
Sister O.M. Terrell and her Guitar: I’m Going To That City (To Die No More)
The Soul Stirrers: Wade In The Water
Buddy Lamp: Promised Land
Spirit Of Memphis: Lost In Sin

Om de roots van gospel te lokaliseren, moeten we zowat een 300 tal jaren terug in de geschiedenis gaan, naar de kerkgezangen in het zuiden van Amerika. De Afro Amerikanen wisten als geen ander om de erediensten op te luisteren. Wanneer een zanger of zangeres de solopartij voor zijn of haar rekening nam, herhaalde het koor deze, zodat er een ‘call and response’ ontstond. Voet stampend en in de handen klappend werd het ritme aangegeven. Het is mede door de ‘field recordings’ van Alan Lomax in de jaren ’40 dat het genre aan de oppervlakte kwam. In de jaren ’50 zag de kerkgemeenschap verschillende gospelzangers de overstap maken naar de meer wereldlijke muziek. Een bekend artiest die deze stap zette, was niemand minder dan Sam Cooke, die we hier met The Soul Stirrers horen in ‘Wade In The Water’. De kerk zag dit echter niet graag gebeuren, en bestempelde de overstap als het werk van de duivel. De opkomst van de soul, vaak verweven met gospel, zorgde ervoor dat het genre uiteindelijk meer mainstream werd. Ondertussen wordt gospel gelukkig als een volwaardig, op zichzelf staand genre beschouwd. Het Engelse Jasmine label brengt een aantal prachtige gospelsongs samen op ‘Stirring Up Some Gospel’, een album dat deel uitmaakt van de door het label uitgebrachte serie ‘The Original Sound Of UK Club Land’. Bekende nummers zoals ‘Good News’ van The Staple Singers, het opzwepende ‘Something’s Got A Hold On Me’ van The Soul Seekers, Fay Simmons’ ‘He Got The Whole World In His Hand’ en Mahalia Jackson’s ‘I’m On My Way’ zijn alom gekend. Het hypnotiserend karakter van het genre, komt zeker tot uiting in James Cleveland’s ‘I Need Jesus On My Journey’. Dit album geeft een mooi beeld van de evolutie die gospel doormaakte, waarbij ‘Two Wings’ van Rev. Utah Smith de oorsprong van het genre het meest symboliseert.
‘Stirring Up Some Gospel’ zal niet alleen de leek, maar ook de doorwinterde gospelfan bekoren.

Lambert Smits (4)

Nice compilation of the Jasmine label that shows the evolution that gospel went through on the basis of known and lesser-known songs.

Terry Ohms: Terryfirma

14/3/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Mind Blow
Bring All To Front
Peaks And Valleys
Doubtin It
We Love You
Those Eyes
Remember How To Live
Opportunity
Little Bit

Website Artiest:
Terry Ohms

Steengoed album van Alabama’s wonderkind Wes McDonald onder het alterego Terry Ohms. Het full album Terryfirma barst uit haar voegen van weerspannigheid, kracht en energie. Garage en fuzz met classicrock en daar nog een twist in. Terry Ohms blaast je omver! Oh, het album begint dan ook schijnbaar met een overdated ‘Mind Blow’ om na enkele minuten over te schakelen naar de fuzzgitaren. Niet voor de hand liggende switch. En dan volgt de intrigerende dansbare song ‘Bring All To Front’ met een onweerstaanbare groove, theatraal vocalspel en etherische elektronica. Van rock over dance naar psychedelia en vice versa…onverwacht knap! Natuurlijk hoor je invloeden van Gram Parsons en Todd Rundgren. En wat gezegd van de Bee Gees-stemmetjes in Peaks And Valleys ? Ook in ‘We Love You’ speelt hij met ritmes en vocals, zodat je bezwijkt voor zijn muzikale exploraties. In ‘Opportunity’ flirt hij heel origineel met de synth-pop van de jaren ’80. Lounge gitaren, vloeiende melodieën en veel gevoel voor ritme typeren Terry Ohms. Sta open voor Terry’s experimenteel gedachtegoed, teleurstelling zal er niet zijn. Het volledige album werd door hem zelf ingespeeld en geproduced. Zelfs artwork en video’s spruiten als kool uit het brein van deze duizendpoot. Wat een Klasse!!

Marino Serdons (4)

A terryfying creative album from wonderboy Terry Ohms. Liquid melodies and dance rhythms, fuzz guitars and inspiring voices. Pleasantly surprised!

Sam & Julia: So Far, So Good

13/3/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Benjamin
Come Cry
Save This Sorry Fool
Mayhem
Two Track Station
A Widow’s Lullaby

Website Artiest:
Sam & Julia

Sam Van Ommen en Julia Schellekens, piepjonge Nederlanders vol enthousiasme, verbazen met hedendaagse americana op hun debuut EP So Far, So Good. Het duo, fysiek én muzikaal aan elkaar gewaagd, pakt uit met 6 verhalende songs op rijke gitaarlijnen. Invloeden van Bob Dylan, Emmylou Harris en Neil Young kneedden zachtjes in de eigen stijl. De hoge zangstem van Sam combineert perfect met Julia’s timbre. Zoals het hoort bij folk en country passeren alledaagse onderwerpen de revue: scheiding, verdriet en troost, onbegrip. Niet de meest vrolijke. De composities ademen echter een positieve diversiteit en retro, en zullen zeker ook een ouder publiek aanspreken. De emotionele benadering in de uitvoering wordt deskundig versterkt met bijdrages op piano en pedal steel. Een veelbelovende start!

Line-up:
Sam Van Ommen (Guitar, Vocals)
Julia Schellekens (Keys, Vocals)
Niels De Jonge (Drums, Percussion, Backing Vocals)
Hugo Zuiker (Bass)
Pascal Voorbraak (Guitar, Backing Vocals)
Leif De Leeuw (Pedal Steel, Guitar)
Eric Lensink (Whistle)
Tim Knol (Producer, Backing Vocals)

Marino Serdons (3 ½)

Beautiful debut from two young Dutch musicians with a lot of potential. Emotional songs on cosy guitar lines. A must for the next edition of Nakedsong Eindhoven!

Various Artists: Do You Mean It (Earthquakes From The Gitbox)

13/3/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Memphis Slim: Let The Good Times Roll Creole
Al Vance: Every Woman I Know
Mickey And Sylvia: Shake It Up
Clearwater: Momie Momie
The Midnighters: Open Up The Back Door
Johnny Watson: Lookin Back
T-Bone Walker: The Reason
The Cals: Country Woman
Rev. Utah Smith: Two Wings
Sister Rosetta Tharpe: Strange Things Happening Everyday
Big Mac: Rough Dried Woman Pt.1
Edgard Blanchard: Mr. Bumps
Nathaniel Mayer: I Had A Dream
Ike Turner And His Kings Of Rhythm: Do You Mean It
Danny Cobb: My Isabella
Roy Montrell: Mudd
Little Milton: I Need Somebody
The Del-Rays: Dimples
Elmore James: Shake Your Moneymaker
Smokey Smothers: I Ain’t Gonna Be No Monkey Man No More
Jimmy Nolen: The Way You DO
Charlie Lucas Combo: Walkin’
Pearl Bailey: You Gotta Dance
Earl King: Come On Pt. 1
John Fred: Lenne
Guitar Shorty: Irma Lee
Howlin’ Wolf: Rockin’ Daddy
Robert Ward: Your Love Is Real

Na ‘Burning Frets’, ‘Work With It’ en ‘The Big Push’ is ‘Do You Mean It’ het vierde album in de rubriek ‘Guitar Killers’, die deel uitmaakt van de Koko-Mojo serie. Titeltrack die afkomstig is van de op dit album opgenomen song van Ike Turner And His Kings Of Rhythm. De opkomst van de elektrische gitaar zorgde er ontegensprekelijk voor dat het instrument een bijzondere plaats innam in de ontwikkeling van de blues, rhythm & blues en rock-‘n-roll. Het aantal kwalitatief hoogstaande songs in deze genres, uit het midden van de vorige eeuw is dan ook quasi onuitputtelijk. Samensteller Little Victor heeft ook nu weer uitermate zijn best gedaan om 28 fantastische nummers te bundelen. Nummers die de diverse stijlen illustreren. Memphis Slim vliegt er dadelijk in New Orleans stijl in met ‘Let The Good Times Roll Creole’, op de hielen gezeten door de rock-‘n-roll van Al Vance met ‘Every Woman I Know’. Ook nu weer presenteren zich een pak klinkende namen. Van Johnny Watson, die later ‘guitar’ als nickname toevoegde, krijgen we het opzwepende ‘Looking Back’, gevolgd door de sublieme, uit de duizenden herkenbare sound van grootmeester T-Bone Walker met ‘The Reason’. Voor een instrumentaal bluesje kan je dan weer terecht bij Edgard Blanchard’s ‘Mr. Bumps’, een mooi samengaan van gitaar en sax. In dezelfde categorie speelt ook Roy Montrell met ‘Mudd’.
Een minder gekend, maar daarom niet minder leuk nummer is de boogie ‘Lenne’, de flipside van het in 1964 uitgebrachte ‘You’re Mad At Me’ van John Fred. Later oogstte hij samen met zijn Playboys een dijk van een hit met ‘Judy In Disguise’. Verder herbergt dit album legendes als Sister Rosetta Tharpe, Little Milton, Elmore James, Smokey Smothers, Guitar Shorty, Howlin’ Wolf en Robert Ward. Prachtige verzameling!

Lambert Smits (5)

The rise of the electric guitar undeniably contributed to the development of the blues, rhythm & blues and rock & roll. Little Victor once again bundled 28 superior guitar songs from the last century. And as always ‘no fillers, only killers’. Great compilation!

Brandon Santini: The Longshot

13/3/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Don’t Come Around Here
Beggin’ Baby
One More Day
Drive You Off My Mind
Heartbreaker
Broken Bones
Back To You
My Worried Mind
Going Home
Evil (Is Going On)
Somebody’s Gotta Go

Website Artiest
Brandon Santini

Er zijn veel verschillende meningen over wat de toekomst van de blues-mondharmonica zal zijn. Internationale touring vocalist en harmonicaspeler Brandon Santini is ontegensprekelijk een waardig artiest om in de gaten te houden. Hij behoord overduidelijk tot nieuwste golf jonge blues artiesten die een voetafdruk in de blues geschiedenis zal nalaten. Brandon Santini kocht in 1997, in de regio Piemonte in Noord-Carolina, zijn eerste mondharmonica op zijn vijftiende toen zijn moeder hem op zijn verzoek, naar de plaatselijke muziekwinkel bracht. Hij richtte in 2003 de Blues Music Award genomineerde band Delta Highway. Brandon verhuisde dan naar Memphis, waar hij de geluiden en de cultuur opsnifde van de Delta en North Mississippi Hill Country. Lokale bars in en rond Beale Street hadden allang geen geheimen voor Brandon. Hij heeft vijf Blues Music Award-nominaties, heel wat festival headlinings en zelfs op het podium gestaan met Buddy Guy en Gary Clark, Jr. De nieuwste release ‘The Longshot’ op het Amerikaanse label Showplace Music neemt de luisteraars mee op een rijkelijke muzikale roetsjbaan. Het zal je dan ook niet verbazen dat deze 36-jarige zanger/harmonicaspeler, net zo beïnvloed en geïnspireerd is door legendarische rockartiesten als The Rolling Stones, Tom Petty & The Heartbreakers, The Allman Brothers Band en Creedence Clearwater Revival, maar ook door Little Walter, Muddy Waters en Howlin’ Wolf. Brandon opent spectaculair met de stemming wisselende en hand klappende blues rocker ‘Don’t Come Around Here’. Heavy gitaarriffs, bonzende drums, opwindende Hammondorgel en zijn harpvirtuositeit dragen de song. Het radiovriendelijke ‘Beggin’ Baby’ en het rijkelijk geïnstrumenteerde ‘One More Baby’ zijn volgende chapiters. Het semi-akoestische ‘One More Day’, het swampy ‘Drive You Off My Mind’, het country begeesterde ‘Heartbreaker’ en ‘Broken Bones’ bewerkstelligen zijn heterogeniteit.
De songs ‘Back To You’ en ‘My Worried Mind’ zijn op hun beurt dan weer rammeiende Texas blues rockers. Het akoestische en opzwepende ‘Going Home’ staat in aangenaam contrast met het spijkerende ‘Evil’ (Is Going Home). In het afsluitende ‘Somebody’s Gotta Go’ trekt Santini nog eens alle registers open. Brandon Santini heeft alweer een dijk van een release te promoten. Hopelijk zien we Brandon Santini hier snel ergens ten lande…!

Philip Verhaege (5)

The latest release 'The Longshot' by Brandon on the American label Showplace Music takes the listeners on a rich musical roller coaster. Heavy guitar riffs, pounding drums, exciting Hammond organ and his harp virtuosity carry the songs. Brandon Santini has been to promote a beautifulof release.

Jay Kipps Band: How To Polish Your Longhorn

12/3/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Colt 45
Rotten Apple Blues
Everyone But Me
Big Old Engine
Hard Core
Sinister
The Only Reason
Harp Bomb
Gonzo (Live)
Call Me the Breeze (Live)
Surffarie

Website Artiest
Jay Kipps Band

Het schitterende album ‘How To Polish Your Longhorn’ werd opgenomen in Wildlife Sanctuary Sound en geproduceerd door Stewart Gunn. De band levert melancholische en hoopvolle songs, prachtige melodieën, oprechte teksten, prachtige country en blues arrangementen en zweemzoete harmonieën. De release ‘How To Polish Your Longhorn’ is het debuut voor Jay Kipps Band. Harmonica, Rhythm gitarist en vocalist Jay Kipps, Chad Burford (lead gitaar), Chris Lubker (bas), drummer Cory Bruyea, Stewart Gunn (percussie en slide gitaar) en Erin Kipps (ukelele) introduceren nu elf onvervalste nummers. Voor de back-up vocalen zorgt Strawberry Sunshine (aka Maddie Ball). Jay Kipps Band opent enigszins spectaculair met een spaghetti Western movie sound uit ‘Colt 45’. In aangenaam contrast staat dan het bluesy ‘Rotten Apple Blues’, dat is ingekleurd met opwindende harptunes en gezapige gitaarriffs. De harp raast ook door in het sompige ‘Everyone But Me’ en het country opwindende ‘Big Old Engine’. Het nummer ‘Hard Core’ is doorspekt met enige slidegitaar, net zoals de beukende baslijn in ‘Sinister’ zorgt voor een funky inslag. Het traag tergende ‘The Only Reason’ divergeert en staat in antithese met het hand klappende gospelgevoel dat ‘Harp Bomp’ aanwakkert. De funky track ‘Gonzo’ is een live registratie net zoals JJ Cale’s ‘Call Me The Breeze’. Afsluiten doet Jay Kipps Band met de surfrocker ‘Surffarie’. De release ‘How To Polish Your Longhorn’ is een meer dan fatsoenlijk schijfje…!

Philip Verhaege (4 ½)

The release 'How To Polish Your Longhorn' is a honest album ...!

Hayes Carll: What It Is

12/3/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

None’ya
Times Like These
Things You Don’t Wanna Know
If I May Be So Bold
Jesus And Elvis
American Dream
Be There
Beautiful Thing
What It Is
Fragile Man
Wild Pointy Finger
I Will Stay

Website Artiest:
Hayes Carll

In die zeventien jaren na zijn debuut stapelde Hayes tal van awards bij elkaar gaande van beste zanger, beste singersongwriter, grootste folkartiest tot americana muzikant van het jaar. Grote voorbeeld Townes Van Zandt roept nog steeds gemengde gevoelens op bij Hayes Carll.
Wat zijn songs zo boeiend maken zijn de afwisselende verhalen over politiek, liefde, verlies, een dode bar: kortom het leven in al haar facetten. Met een country rock stijl versiert hij zijn teksten tot boeiende songs. Soms in de eenvoud van folk, meestal in een rijkelijk palet van ritmewisselingen. Met ‘I May Be So Bold’ treedt hij in de treinsporen van de grote Johnny Cash. In ‘Jesus And Elvis’ , hangend aan de bar, komt de songwriter bovendrijven met een beschrijving van een kroeg ergens in Texas. Fiddle en af en toe een niet evidente trompet zorgen voor de sfeerschepping. Verrassend hoe creatief hij uit de hoek kan komen: een poppy ‘Fragile Man’, het bluesy ‘Wild Pointy Finger’.
Hayes Carll staat met zijn leeftijd van 43 jaar duidelijk aan de top. En met afsluiter ‘I Will Stay’ (een ballad met whistle en acoustic guitar) hopen we dat hij voor eeuwig blijft. Een absolute must voor country-folk en americana liefhebbers!

Marino Serdons (4 ½)

Strong new album from Texas’ songwriter Hayes Carll. Every americana fan should listen to this highly acclaimed musician. Great songs, great music!

Hank Shizzoe: Steady As We Go

12/3/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Careless Love
I Been Treated Wrong
On Top Of Old Smokey
Make Me A Pallet On Your Floor
Days Of Heaven
Steady As We Go
Cool Water
Stand By Your Man
Havre De Grace
They’re No Good
California

Website Artiest
Hank Shizzoe

Het is steeds weer vol verwachting dat er uitgekeken wordt naar nieuw werk van Hank Shizzoe. Verwachtingen die steeds ingelost worden, al gaat Hank op dit album nog een stap verder. Op ‘Steady As We Go’, sinds 1994 inmiddels reeds zijn zestiende album, presenteert hij zich als een in een superieure vorm verkerende singer/songwriter en gitarist. Omringd door zijn fabuleuze band geeft Shizzoe hier het beste van zichzelf. Dat doet hij aan de hand van 11 nummers, waarvan er 3 nieuw zijn. De overige 8 zijn covers van nummers die Hank al jaren wou opnemen. Waarom hij er zo lang mee wachtte, blijft een raadsel, want zijn uitvoeringen overtreffen vaak het origineel. De reden hiervoor is te zoeken in het vakmanschap van Shizzoe en zijn muzikanten. Daardoor wordt er hier enorm relaxed gemusiceerd en kan Hank zich de nummers op een ongedwongen manier eigen maken, zodat de covers meer dan louter covers worden. Het hele album baadt in een heerlijke downhome bluessfeer. Daar zijn niet alleen Washboard Sam’s ‘I Been Treated Wrong’ en Mississippi John Hurt’s ‘Make Me A Pallet On Your Floor’ oorzaak van, maar de ontspannen sfeer die er ongetwijfeld tijdens de opnames heerste. Dit komt nog extra tot uiting in de ballade ‘On Top Of Old Smokie’, waar Hank zich laat inspireren door de versie van die andere Hank, namelijk Hank Williams. Verder leende Shizzoe o.a. bij Randy Newman (‘Days Of Heaven’), Tom Petty (‘California’) en Tammy Wynette (‘Stand By Your Man’). Deze laatste krijgt doordat het door een man wordt gebracht nog een extra dimensie. Bovendien sluiten de nieuwe nummers ‘Havre De Grace’, ‘They’re No Good’ en de titeltrack hier naadloos bij aan.
Dit album mag tot het beste van Hank Shizzoe gerekend worden.

Lambert Smits (5)

Hank Shizzoe is in top form on this album. With 8 covers he wanted to record for a long time, supplemented with 3 original songs, Hank delivers a homogeneous album. His craftsmanship and the relaxed atmosphere that the album radiates, make the covers more than just covers. They become Hank Shizzoe songs. 'Steady As We Go' belongs to his best work!

John Mayall: Nobody Told Me

11/3/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

What Have I Done Wrong
The Moon Is Full
Evil And Here To Stay
That’s What Love Will Make You Do
Distant Lonesome Train
Delta Hurricane
The Hurt Inside
It’s So Tough
Like It Like You Do
Nobody Told Me

Website Artiest
John Mayall

‘The Godfather Of Britisch Blues’ is terug van nooit weggeweest. Met zijn Bluesbreekers plaveide hij ooit de weg voor legendarische blues artiesten als Peter Green, Mick Taylor, Mick Fleetwood, Walter Trout en zelfs Eric Clapton. Op zijn vijfentachtigste (Macclesfield, 29 november 1933) is ‘The Blues Hall of Fame’ member John Mayall nog even viraal als pakweg zestig jaar geleden. Want zolang draait hij al mee in dit blues wereldje. De tien songs werden gereleaset in The Foo Fighters’ Studio 606 onder het goedkeurende oog van co-producer en Forty Below Records oprichter Eric Corne. Naast zijn Chicago ritmesectie van Jay Davenport (drums), bassist Greg Rzab (bas) en Billy Watts op ritmegitaar nodigde hij een indrukwekkende en gevarieerde cast uit. En dat zijn allemaal persoonlijke favorieten van Mayall, waaronder Todd Rundgren, Little Steven Van Zandt van The E Street Band, Alex Lifeson van de band Rush, Joe Bonamassa, Larry McCray en Carolyn Wonderland. Mayall opent met de schitterende uptempo blues rocker ‘What Have I Done Wrong’, origineel van Magic Sam. Halfgod Bonamassa mag hier zijn snaren beroeren. De leeftijd heeft geen vat op John’s stembanden en overstijgt nog steeds het energiepeil dat sommigen trachten te plegen. Dat noemt men dan werkelijk een muzikale deur intrappen. Larry McCray komt het bas gestructureerde ‘The Moon Is Full’ inkleuren. De meest onverwachte special guest is toch wel Alex Lifeson, van de prog-rock band Rush. Hij beperkt zich met enkele gitaarriffs tijdens de slowblues ‘Evil and Here To Stay’.
Todd Rundgren etaleert zijn gitaarskills in het soulgemotiveerde ‘That’s What Love Will Make You Do’. Het nummer ‘Distance Lonesome Train’ heeft Joe Bonamassa als credits voor de lyrics en Carolina Wonderland hanteert vakkundig haar gitaar op zijn song. Gitaar wizzard Bonamassa himself is terug in het opzwepende ‘Delta Hurricane’. In Gary Moore’s ‘The Hurt Inside’ mag McCray nog eens meedoen. En dan komt een origineel Mayall afsluitende drieluik door onze woofer geknald. Het Chicago blues georiënteerde ‘It’s So Tough’, het swingende ‘Like It Like You Do’, met een schitterende honky tonk piano én de afsluitende piano ballade ‘Nobody Told Me’ zijn werkelijk meesterwerken, van huh..jawel een meester in de blues!
The Blues Is Alve and Kicking, just like his master, John Mayall…!

Philip Verhaege (5)

The Blues Is Alve and Kicking, just like his master, John Mayall…! The ten songs were relayed in The Foo Fighters' Studio 606 under the approval of co-producer and Forty Below Records founder Eric Corne. In addition to his Chicago rhythm section of Jay Davenport (drums), bass player Greg Rzab (bass) and Billy Watts (Lucinda Williams) on rhythm guitar, John’s invited an impressive and varied list of guest guitarists, all of Mayall's personal favorites, including Todd Rundgren, Little Steven Van Zandt from The E Street Band, Alex Lifeson from Rush, Joe Bonamassa, Larry McCray and Carolyn Wonderland. Great..!

Arlen Roth: Tele Masters

11/3/2019

Foto

DETAILS ALBUM

Tracks:

Remington Ride
Key To The Highway
White Lightning
Bunky
Rumble
Mrs. Robinson
Satisfied Mind
Roadworthy
I Can Fix It
Tennessee Walz
Joe’s Blues
Funky Mama
Ghost Riders In The Sky
Tuff Tele
Promised Land
A Minor Thing

Website Artiest
Arlen Roth

Arlen Roth wordt beschouwd als een van de meest invloedrijke gitaristen aller tijden. Arlen, geboren in de Bronx, New York was op zijn negende reeds behendig op gitaar Hij werd hierbij diep aangemoedigd door zijn vader, New York Magazine- cartoonist, Al Ross. Misschien heeft geen ander instrument in de muziekgeschiedenis zo'n diepgaand effect gehad op de historie, stijl en ontwikkeling van de populaire muziek dan de Fender Telecaster. Arlen Roth is niet aan zijn proefstuk toe en had in 1996 het spraakmakende boek, inclusief twee cd’s, ‘Arlen’s Roth Masters of The Telecaster’ in de winkelrekken. Hij staat bekend om zijn innovatie op slide-gitaar en publiceerde op zijn 21ste zijn eerste boek over dit onderwerp in 1973. Arlen werkte samen met Bob Dylan, Ry Cooder, John Prine, Levon Helm, The Bee Gees over Huey Lewis, Janes Ian, Eric Andersen, Phoebe Snow én Simon en Garfunkel. Zijn eerste album ‘Guitarist’ won ‘The Montreaux Critics Award for Best Instrumental Album of the Year’ in 1978, en zijn 12de album, ‘All Tricked Out!’ werd bekroont met liefst vier Grammy nominaties. Zijn bekwaamheid en competentie op de Telecaster heeft hem de bijnaam ‘Master of The Telecaster’ opgeleverd.
Roth bracht met ‘Slide Guitar Summit’ een album uit, vol met duetten en met veel slide-gitaargrootheden zoals Johnny Winter (Johnny's laatste opname), Sonny Landreth , Cindy Cashdollar, Greg Martin, Lee Roy Parnell, Jimmy Vivino, David Lindley, Rick Vito, Jack Pearson en vele anderen.
Als een diehard liefhebber van de Fender Telecaster heeft Arlen nu een album samengesteld dat een eerbetoon brengt aan alle meesterlijke spelers die dat speciale model hanteerden. Het project Arle Roth’s ‘Tele Masters’ is een eerbetoon aan Danny Gatton, Roy Buchanan, Albert Collins, Jimmy Bryant en vele andere. De instrumentale openingssong ‘Remington Ride’ plaveit de weg voor ‘Key To The Highway’ met vocalist Jack Pearson. In ‘White Lightning’ komt Steve Cropper (gitaar, vocals) de band vervoegen. Gitarist Brad Paisley is een graag geziene gast in ‘Bunky’, net zoals Will Ray dat is op het hemelse surfrocker ‘Rumble’, origineel van Link Wray. Albert Lee mag dan Paul Simon’s ‘Mrs. Robinson’, ja die uit de Mike Nichols’ film The Graduate’, de hemel in prijzen. Vince Gill mag zijn snaren beroeren in ‘Satisfied Mind’ en dat doet ook Brent Mason in het originele ‘Roadworthy’. In het New Orleans gemotiveerde ‘I Can Fix It’ komt Jack Pearson vocaal de band ondersteunen. Pee Wee King’s ‘Tennessee Waltz’ is een excellente countryballade ingezongen door dochter Lexie Roth. Gitaar god Joe Bonamassa is te horen in ‘Joe’s Blues’, een eerbetoon aan Albert Collins, en Johnny Hiland mag Stan Jones’ Ghost Riders In The Sky’ gestalte meegeven. En dan is het de beurt aan Bill Kircher in de rocker ‘Tuff Tele’. Sweet Mikey C. mag de countryrocker inzingen, net zoals Redd Volkaert hier zijn vingerzettingen neerplant op zijn Telefender snaren. Tom Hambrigde was verantwoordelijk voor de productie en het strakke drumwerk. Heerlijk schijfje…!

Philip Verhaege (5)

His latest album Tele Masters, is an album mostly recorded in Nashville, featuring Arlen in duets with other Telecaster Masters. This album, as well as the Slide Summit are both Produced by the Grammy-award winning Tom Hambridge, who is also on the drums.

Various Artists: Tore Up! (Hot Harps Come Together)

11/3/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Hot Shot Love: Harmonica Jam
Model ‘T’ Slim: Shake Your Boogie
Silas Hogan: I’m Gonna Quit You Pretty Baby
Smokey Smothers: Twist With Me Annie
Dusty Brown: Well, You Know
Tommy Brown: Southern Women
Lightning Slim: Have It Your Way
Willie Cobbs: Eating Dry Onions
Jerry McCain: She’s Tough
Elmore James: Look Onder Yonder Wall
Sammy Myers: My Love Is Here To Stay
Johnny Preston: I Got My Eyes On You
Little Red Walters: Picking Cotton
Buster Brown: Madison Shuffle
Buddy Skiffer: Baby Please
Little Mac: I’m Your Fool
Sunny Blair: Please Send My Baby Back
Harmonica Fats: Tore Up
Papa Lightfoot: Mean Old Train
Judy Clay: Do You Think That’s Right
Rockin’ Sidney: You Ain’t Nothing But Fine
Louisiana Red: I Done Woke Up
Mo-Jo Buford: Whole Lotta Woman
Doctor Ross: Call The Doctor
Lazy Lester: Sugar Coated Love
Polka Dot Slim: A Thing You Gotta Face
J.B. Lenoir: Back Door
Eddie Kirkland: Train Done Gone

De mondharmonica, vaak ook de Mississippi saxophone genoemd, heeft in de blues steeds een prominente rol gespeeld. Ook nu nog doen hedendaagse bluesmannen veelvuldig beroep op de smoelschuiver. Als aanvulling op nummer 9 in de Koko-Mojo serie ‘You’re Too Bad’, is er nu deze ‘Tore Up!’, gevuld met 28 kwalitatief hoogstaande harpsongs, want dat zijn ze. Samensteller Little Victor selecteerde klassieke en door bluesliefhebbers gekende nummers en koppelde ze aan een aantal obscure opnames. Bij beluistering rijst al vlug de vraag waarom deze laatsten niet meer bekendheid kregen. Blueslegendes als Silas Hogan, Smokey Smothers, Elmore James, Louisiana Red en Lazy Lester, om er maar enkele te noemen, integreerden de mondharmonica met succes op hun opnames. Het instrument leent zich trouwens perfect om emoties te verklanken, wat in de blues niet onbelangrijk is. Scheurend, melancholisch, opwekkend heeft de mondharmonica in de loop der jaren met heel wat artiesten een verbond gesloten en dat in diverse onderdelen van de blues. Het instrument leende zich ook voor opzwepende instrumentals zoals in het hier opgenomen ‘Madison Shuffle’ van Buster Brown. Ook heden ten dage is het instrument nog steeds gegeerd in de blues en nemen nog steeds diverse harpers het tegen mekaar op in ‘harmonica battles’.
Op ‘Tore Up!’ krijg je een prachtig beeld van het belang van de mondharmonica aan de hand van bluesopnames van legendarische labels als o.a. Sun, Excello, Rex, Fire, Fury, Bea & Baby en Atlas.

Lambert Smits (5)

This number 21 in the beautiful Koko-Mojo series is a nice addition to the earlier released 'You're Too Bad', which also placed the harmonica in the spots. "Tore Up!" offers a nice collection of well-known and more obscure blues songs in which the harmonica takes a central place. Fantastic album!