Blog Archives - KEYS AND CHORDS

Nik Barrell: Joy

8/12/2018

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

A Promise To Myself
Take That Weight Off Your Shoulders
I Know What You’ll Do
Start Again
Morning Sunrise
Lovers Are Free
Miss Devine
Beautiful Homes
Fiction Of Love
Jump For Joy
We Have A Start

Website Artiest:
Nik Barrell

Het levenspad van muzikanten kan soms zo imponerend zijn dat het enige aandacht verdient. De in Brighton vertoevende Londenaar Nik Barrell omzwierf een stukje van de wereld. Gaan de meesten richting States? Nik besloot naar Moskou te trekken. Ontmoette daar toevallig de Russian Chicago Blues band en trok hiermee door het Oostblok. Maakte kennis met Gypsy Band in Kiev en trok nadien naar Odessa in Oekraïne om in het folk centre vrienden voor het leven te maken. Onlangs verplaatste hij zijn reisgedrag richting Cuba om daar ook weer te jammen met enkele oude vrienden.
Al die invloeden hoor je NIET in zijn tweede album Joy. Wel hoorje bij de eerste noten een zekere opgewektheid die zeldzaam is bij singer-songwriters. Americana, pop- en musical tunes vullen de ruimte. Niet verwonderlijk met de medewerking van Alan Grice en Alex White van de Electric Soft Parade. Een heel divers album met intieme folk (Beautiful Homes), geënte soul(Start Again) en americana/pop (Morning Sunrise). En wil je helemaal van slag raken, luister dan naar de potentiële ‘james Bond’-song ‘Lovers Are Free’.
Joy moet je meerdere keren beluisteren om iedere maal een extra detail te ontdekken, van keys over sax en cornet naar accordeon. Verrassend!

Line-up:
Nik Barrell (Lead Vocals, Acoustic & Electric Guitars)
Alex White (Electr Guitars, Percussion)
Alan Grice (Electr Guitars,Drums, Piano, Mellotron,Percussion)
David Ronchetti (Bass)
Ted Richardson, Martin Passaner (Sax)
Craig Chapman (cornet)
Tom Bailey (Double Bass)
Sharon Lewis (Accordion)

Marino Serdons (3 ½)

Nice eclectic and soft popalbum with a lot of joy. Rare and recommended.

Jim Allchin: Prime Blues

7/12/2018

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Give It Up
Devil Don't Sleep
Voodoo Doll
Snuggle Up
Jimmy's Boogie
Summer Sunrise
Enough Is Enough (feat. Mike Zito)
Found The Blues
Two Bad Dreams (feat. Bobby Rush)
Pawn Shop Man
Lost My Mind
Up To Destiny
Tech Blues
Logoff

Website Artiest
Jim Allchin

De release ‘Prime Blues’ is het nieuwe album van de Pacific Northwest-gitarist Jim Allchin. Voor de opvolger van het veelgeprezen ‘Decisions’ uit 2017 trok Jim naar de beroemde Blackbird Studios in Nashville om opnieuw samen te werken met de Grammy-winnende producer, songwriter en drummer Tom Hambridge en het geweldig team van Mike Zito, Bobby Rush en The Memphis Horns. Van een succesformule gesproken. Het resultaat is veertien geweldige blues nummers. Openen doet Jim met het doordrenkte ‘Give It Up’. Kevin McKendree Hammond B3 is van de partij in de vettige blues track 'Devil Don’t Sleep.' Even naar de bayou voor het zompige 'Voodoo Doll’ en de geweldige groove in de rocker 'Snuggle Up'.
De instrumentale 'Jimmy's Boogie' is alweer een kolfje naar hand van gitaarslinger Allchin. Net zoals de blazerssectie vertegenwoordigd is in de zweemzoete Memphis soulballade 'Summer Sunrise’. Mike Zito mag vocaal de zuiderse blues rocker ‘Enough Is Enough’ inkleuren. Na het autobiografische en swingende ‘Found The Blues’ komen The Memphis Horns blueslegende Bobby Rush vervoegen in ‘Two Bad Dreams’ en hanteert Allchin zijn akoestische gitaar voor het innemende ‘Pawn Shop Man’. Gelukkig heeft Jim zijn gitaar niet verpand want ook in de losgeslagen rocker ‘Lost My Mind’ is een hij constante. Na de soulballade ‘Up To Destiny’ komt Allchin ons vergasten met een heerlijke stukje mondharmonica in het moderne ‘Tech Blues’ en het waanzinnige ‘Logoff’. Knap!

Philip Verhaege (4 ½)

Jim Allchin went to the famous Blackbird Studios in Nashville to re-collaborate with Grammy-winning producer, songwriter and drummer Tom Hambridge and his great team. Mike Zito, Bobby Rush and The Memphis Horns were prepared to provide their musical support. Speaking of a successful formula. The result is fourteen tracks great blues album!

Delta Moon: Babylon Is Falling

7/12/2018

Foto

detail album

Tracks:

Long Way To Go
Babylon Is Falling
One More Heartache
Might Take A Lifetime
Skinny Woman
Louisiana Rain
Little Pink Pistol
Nobody's Fault But Mine
Somebody In My Home
One Mountain At A Time
Christmas Time In New Orleans

Website Artiest
Delta Moon

De immer populaire band Delta Moon stelt met volle trots hun tiende studioalbum voor. Het Atlanta swamp, rock en blues kwartet doorspekt hun sound nog steeds met die aanstekelijke grooves en snijdende gitaarriffs. De sound varieert van Deltablues, soul, Southern rock en diep gelovige gospelmuziek. Het album ‘Babylon Is Falling’ kenmerkt zich met vijf originele songs en zes geïnspireerde coverversies die werden geregistreerd in de Diamond Street Studio, Marlon Patton's House en Vick Stafford Studio én gemixt door Jeff Bakos, een van de topversterker-techneuten en onafhankelijke opnametechnici in het zuidoosten. De set opent met de gospel en workers blues song ‘Long Way To Go’. De titeltrack is dan weer een swampy geïnstrumenteerde song, net zoals het stemming wisselende, strak spijkerende en herwerkte ‘One More Heartache’, van Marvin Gay. RL Burnside’s ‘Skinny Woman’ is nog zo’n parel, én die doet ons uiteraard terugdenken aan die opwindende Fat Possum-blues stijl. De akoestische en country blues deuntjes uit ‘Louisiana Rain’ en het slide gitaar begeesterde ‘Little Pink Pistol’ divergeren met de haast huilende lowdown blues nummer ‘Somebody In My Home’, origineel van Howlin’ Wolf. Van het swingende en Southern klinkende ‘One Mountain At A Time’ gaat het naar het zuidelijke ‘Christmas Time In New Orleans’. Tom Gray (vocals, lapsteel, gitaar, keyboards, harmonica) Mark Johnson (gitaar, banjo, backing vocals), Franher Joseph (bas, backing vocals) en drummer Marlon Patton wonnen in 2003 meer dan verdiend de International Blues Challenge in Memphis. Sindsdien gaat het hard met de band.

Philip Verhaege (5)

Tom Gray (vocals, lap steel, guitar, keyboards, harmonica) Mark Johnson (guitar, banjo, backing vocals), Franher Joseph (bass, backing vocals) and drummer Marlon Patton won the 2003 International Blues Challenge in Memphis. Since then it’s goes very hard with the band. This Atlanta swamp, rock and blues quartet still punctuate their sound with handsome infectious grooves and cutting guitar riffs. The sound varies from Deltablues, soul, Southern rock and deep gospel. The album 'Babylon Is Falling' is characterized by five original songs and six inspired cover versions. Great !

Liam Jordan: Liam Jordan

6/12/2018

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

If You Want A Revolution
Bones Of Dreams
Mansion On The Hill
Weeping Willow
Song For The West Pier
Tap At My Window
Runnin’ Behind
Creature Man
Brass & Mirrors
Movin’ On To Better Things

Website Artiest
Liam Jordan

Singer-songwriter Liam Jordan is een van de meest gerespecteerde folk en Americana artiesten uit het zuidwesten van Engeland. Hij begon met zijn geliefde folk muziek in diverse bars, modificeerde zijn sound en leerde van zijn muzikale mentors. Liam verhuisde naar Brighton waar hij songwriting studeerde en optrad in en rond het communale muziekcircuit. Daar verenigde Liam zijn creatieve energie en pende er een paar van zijn meest populaire songs zoals 'Weeping Willow' en 'Song For The West Pier'. Enkele jaren geleden keerde Jordan terug naar het stadje Penzance, West Cornwall waar hij vaak zes tot zeven avonden per week concerteerde en zelfs twee tot drie optredens per dag had in het weekend. Het afgelopen jaar was een opwindende passus voor deze sympathieke folkrock singer-songwriter. Nadat hij in mei zijn zelf titelend debuutalbum uitbracht heeft Jordan net een heuse en uiterst succesvolle promotietournee achter de rug. Zijn eerste single 'Tap At My Window' prijkte, in samenwerking met Q Magazine, op Richer Unsigned's 'Best of June'-afspeellijst. Het project vatte eigenlijk twee jaar geleden aan toen Liam met behulp van zijn partner Jenny Bishop én een handvol vrienden enkele demo-songs registreerden. Enkele maanden later trok Liam Jordan (vocals, gitaar en mondharmonica) samen met een overvloed aan supergeschoolde en ervaren muzikanten zoals drummer en percussionist Stephen Jackson, pianist Gareth Young, Mark Burke en Steve Turner (elektrische gitaar) én enkele backingvocalisten naar de Cube Studios in Cornwell. De productie is in handen van Ross Rothero-Bourge en Gareth Young. De tien originele songs zijn een smeltkroes van folk, country en rock maar met een vette knipoog naar de blues sound. Het openingsnummer ‘If You Want A Revolution’ is meteen begeesterd met opwindende en knappe gitaarriffs. De toon is gezet en in ‘Bones Of Dreams’ worden de folkrocktunes verder ingekleurd door een rijkelijke muzikaliteit. Jordan’s bluesy mondharmonica arrangementen komen samen met Annabele Lainchbury vioolschikkingen in de spotlights. En Annabel’s viool textuur is zowaar nog significanter in het akoestisch geënthousiasmeerde ‘Weeping Willow’, de folk getinte nummers ‘Tap At My Window’ en ‘Runnin’ Behind’ en de activerende Americana blues song ‘Song For The West Pier’. En het kan zowaar nog spannender met het aanwakkerende ‘Creature Man’, dat is ingekleurd met Gareth Young’s pianoarrangementen en Jordan’s akoestische gitaarriffs. Het voortkabbelende ‘Brass & Mirrors’ staat in aangename antithese met het swingende ‘Movin’ On To Better Things’. Liam Jordan heeft een accuraat stemtimbre dat zich wel heel makkelijk laat leiden door een vaak intieme maar rijkelijke muzikale setting. Zijn eerste live release ‘Live At The Acorn Theatre’ is een vier tracks EP dan kan worden gedownload worden op CD Baby.

Philip Verhaege (5)

Liam Jordan has an accurate, handsome and hypnotic voice timbre that is easily guided by an often intimate but rich musical setting. The ten original songs are a melting pot of folk, country and rock with a big wink to the blues sound. This self-titled release is highly recommended! Check it out on Liam Jordan’s website…

Jennifer Porter: These Years

6/12/2018

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Crazy Love
Road To Redemption
Beast Of Burden
These Years
On A Night Like This
In Between Love
My Secret Desire
Unchain My Heart
Skin And Bone
For You

Website Artiest
Jennifer Porter

Jennifer Porter is een enorm getalenteerde artieste, die zowel in de jazz, blues, country en zelfs in opera actief is. Ze zong o.a. met het Classical and Jazz Orchestra en het wereldberoemde Glenn Miller Orchestra. Als pianiste stond ze reeds in voor de begeleiding van C.J. Chenier, Nathan & The Zydeco Cha-Chas en Buckwheat Zydeco’s Band. Op ‘These Years’ dat netjes verdeeld is onder 5 originele nummers en 5 covers, laat Jennifer horen dat ze een artieste is met niet alleen een uniek stemgeluid, maar die tevens weet hoe ze haar stem moet aanwenden. Fluweelzacht zet ze die in bij de eerste track, het van Van Morrison geleende ‘Crazy Love’ en de manier waarop ze ‘Beast Of Burden’ tot een laid back bluesjazz getint nummer omvormt, verdient respect. Dylan’s ‘On A Night Like This’ wordt in Porter’s versie, met inbreng van accordeon, dan weer leuke zydeco. Haar eigen composities mogen er evenwel ook zijn. Het trage ‘Road To Redemption’ verraadt meteen haar songschrijverstalent. Dit is ‘easy listening in a positive way’, zo ook in de titeltrack dat een ‘modern soul’ kantje heeft. Zwoel jazzy komt ze uit de hoek in ‘My Secret Desire’, waarna ze ‘Unchain My Heart’ een ietwat exotisch bossa tintje meegeeft.
Jennifer Porter heeft een aangenaam en professioneel klinkende stem. Ze zingt alsof het haar geen tikkeltje moeite kost, iets dat je bij veel hedendaagse zangeressen niet tegenkomt.
Dit alles, in sublieme arrangementen uitgevoerde nummers, maken van ‘These Years’ een album dat nog vaak aanspraak zal maken op mijn afspeelapparaat.

Lambert Smits (4 ½)

What a voice and what a repertoire! Jennifer Porter lets blues, zydeco and jazz infiltrate in 5 great own compositions and 5 covers. Covers that become a new song in her version. This is easy listening at top level. Highly recommended!

Sandy Caroll: Blues & Angels

5/12/2018

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Soak Me In The Spirit
Blues All for Myself
Somebody Gotta Dance
Wrapped In An Angel
Mama Don't Like It
Love Is a Wonderful Thing
Slings and Arrows
Headin' Home
Road Angels
Movin' On
Mississippi Me

Website Artiest
Sandy Caroll

Sandy Carroll keerde na een periode ‘on the route’ terug naar haar roots in Memphis en bracht er een jaar door met het headlinen bij een plaatselijke club op de historische Beale Street.
Ze schreef en registreerde de singles, 'If You Got It' en 'Memphis In May' in 1984. Die laatste werd een regionale hit en is sinds enkele jaren het onofficiële themalied voor de jaarlijkse festiviteiten in Memphis. Sandy trad ook op tijdens het Memphis In May Festival met de Memphis Horns, met speciale gast Rufus Thomas, en tijdens het eerste Beale Street Music Festival. Bij haar terugkeer naar Memphis in 1989 nam de legendarische Albert King haar song 'If You Got It' op dat verscheen op zijn laatste studioalbum 'Red House'. Sandy begon in die periode ook met het schrijven van nummers voor haar eigen debuutalbum 'Southern Woman', dat werd vrijgegeven in 1993. Ze bleef het album 'Southern Woman' promoten op heel wat verschillende festivals in het zuiden waaronder Arts in the Park, het Eureka Springs Blues Festival en het Southern Heritage Festival. In 1997 registreerde ‘the great late’ Luther Allison haar songs ‘Just As I Am’ en ‘It’s A Blues Thing’ voor zijn finale album ‘Reckless’, dat uiteindelijk ook werd genomineerd voor een Grammy. In datzelfde jaar realiseerde Sandy Caroll het succesvolle ‘Memphis Rain’. Tien jaar later was er dan ‘Rhythm Of The Rivers’ gevolgd door ‘Last Southern Belle’ (2016), ‘Unnaturally Blonde’ (2013) en ‘Just As I Am’ uit 2011. Nu is er dus ‘Blues & Angels’, een album waarin Sandy lekker in haar blues comfortzone blijft voor zitten. Het gospel begeesterde ‘Soak Me In The Spirit’ is meteen een leuke binnenkomer. Gitarist Will MacFarlane en Reba Russell én Daunielle Hill backing-vocalen zijn ook in het opbeurende ‘Somebody Gotta Dance’ van de partij. De zweemzoete soulballades ‘Blues All For Myself’ en ‘Wrapped In An Angel’ divergeren met het vrouwelijke empowerment in ‘Mama Don’t Like It’. Bij Johnny Rawls leende Sandy voor de gelegenheid ‘Love Is A Wonderful Thing’. Mister Rawls himself komt zijn vocale medewerking verlenen aan zijn nummer. Het duivelse ‘Slings and Arrows’ en het funky en gospel begeesterde ‘Headin’ Home’ zijn ingekleurd met Bernard Allison’s funky gitaarriffs. Met het zwaarmoedige ‘Road Angels’, het swingende ‘Movin’ On’ en de afsluitende liefdessong ‘Mississippi Me’ laat Sandy ons met een meer dan muzikaal bevredigend gevoel achter.

Philip Verhaege (4 ½)

Sandy Carroll leaves us with a more than musically satisfying feeling.
This is a sultry blues album that has just enough diversity.

Dave Keller: Every Soul’s a Star

5/12/2018

Foto

detail album

Tracks:

Don't Let Them Take Your Joy
Every Soul's a Star
Baby, I Love You
Old Tricks
You Bring the Sunshine
Freedom Is Ours
This Is Gonna Hurt
It's All in Your Eyes
Kiss Me Like You Miss Me
When Are You Gonna Cry?
Ain't Givin' In

Website Artiest
Dave Keller

Dave Keller groeide op in Massachusetts, hield van muziek en nam pas zijn eerste gitaar in handen op zijn zestiende. Hij zong pas op zijn twintigste in een eerste band en werd bezield door mentors en soulzanger zoals Mighty Sam McClain, de mystieke soulgitarist Robert Ward, de akoestische blues-meester Paul Rishell en de legendarische Johnny Rawls. In 1993 verhuisde Dave dan naar Montpelier, Vermont en werd er stillaan een begrip binnen de plaatselijke muziek scene. Sinds gitarist Ronnie Earl, Dave Keller uitkoos om vocaal zijn album ‘Living In The Light’ in te zingen kreeg zijn muzikale carrière een boost. In slechts enkele jaren tijd is Keller genomineerd voor een Blues Music Award voor ‘Beste Soul/Blues Album’, heeft hij de Blues Challenge als ‘Best Self-Released CD Award’ gewonnen én is hij geselecteerd voor de beste opnames van het jaar van Downbeat Magazine . Nu kondigt Catfood Records de release 'Every Soul's A Star’ aan, het labeldebuut van de veelgeprezen blues/soulzanger en gitarist Dave Keller. Geproduceerd door Grammy award winnaar Jim Gaines werd het geheel opgenomen in Sonic Ranch in Tornillo, TX. De release ‘Every Soul's A Star’ herbergt tien originele nummers en de sprankelende cover ‘Baby, I Love You’, een eerbetoon aan wijlen Aretha Franklin. Dave Keller's soulvolle vocalen worden ondersteund door The Catfood houseband The Rays. Waaronder niet alleen de legendarische Motown-gitarist Johnny McGee, maar ook bassist Bob Trenchard, Dan Ferguson (Hammond B3, Wurlitzer, toetsenborden), drummer Richy Puga en de blazerssectie met trompettist Mike Middleton en Nick Flood (tenor en bariton sax). Keller’s Stratocaster voert samen de hoornsectie meteen de hoogste noot in de openingstrack ‘Don't Let Them Take Your Joy’. De backingvocals van Janelle Thompson en Shakara Weston geven de titeltrack dan weer die gospel touch mee. ‘Baby, I Love You’ is een Ronnie Shannon song dat in 1967 door Aretha Franklin op kaart werd gezet. De funky groove van Keller hakt er diep in, net zoals in ‘Old Tricks’. De soulballade ‘Freedom Is Ours’ en de mid-temo shuffle ‘This Is Gonna Hurt’ zijn haast opeenvolgende chapiters. De funky groove in ‘It’s All In Your Eyes’ zet vrijwel meteen aan tot enige moves net zoals ‘Kiss Me Like You Miss Me’ dan weer oprechte Memphis soul. De gitaarriffs van Motown artiest Johnny McGhee zijn hier alvast niet echt vreemd aan. De krachtige blazerssectie, Keller’s diepe soulstem en de makkelijk loslopende gitaarriffs zorgen voor een vrolijke boodschap.

Philip Verhaege (4 ½)

The powerful horn section, Keller's deep soul voice and the easily loosening guitar riffs create a cheerful musical message. Great tunes..!

The Teskey Brothers: Half Mile Harvest

4/12/2018

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Crying Shame
Say You’ll Do
Pain And Misery
Shiny Moon
Reason Why
I Get Up
Louisa
Til’ The Sky Turns Black
Hard Feeling
Honeymoon

Website Artiest
The Teskey Brothers

Het best bewaarde soul- en bluesgeheim situeerde zich tot voor kort in The Yarra Valley in Melbourne. Dat geheim wordt nu gelukkig openbaar gemaakt met het debuutalbum van The Teskey Brothers ‘Half Mile Harvest’. Spil zijn de broertjes Josh en Sam Teskey, aangevuld met Liam Gough op drums en percussie en Brendon Love op bas, backing vocals, percussie en gitaar. Josh Teskey tekent voor de leadvocals, ritmegitaar en harmonica. Zijn broer Sam neemt de leadgitaar en backing vocals voor zijn rekening. Tevens werden er muzikanten op viool, cello, Hammond, orgel, piano, trombone en trompet toegevoegd. Het viertal is niet over het spreekwoordelijke ‘één nacht ijs gegaan’. Gedurende 10 jaar hebben ze de songs de kans gegeven om te rijpen en te perfectioneren. ‘Half Mile Harvest’ dat begin dit jaar in eigen beheer werd uitgebracht, is nu onder de vleugels van het Decca label verschenen en mag al zeker een klassieker in het genre genoemd worden. Tussen haakjes, deze door Decca op de markt gebrachte cd, bevat in vergelijking met het eerder uitgebracht album, twee extra nummers. De bedoeling was om een album af te leveren dat de sound van Stax en Motown eerde, maar dit is duidelijk meer geworden. Vanaf het eerste nummer katapulteren The Teskey Brothers je terug naar de Stax studio anno 1962 toen Otis Redding tijdens overgebleven studiotijd enkele nummers mocht opnemen. ‘Crying Shame’ is een diamant van een slowsoul. Heerlijk gitaartje, een prima functionerende bescheiden ritmesectie en Josh donkere, in whiskey gemarineerde stem doen de rest. Het is alsof Otis Redding en Sam Cooke hem influisteren hoe hij het nummer met klasse kan brengen. Dat doet het legendarische duo ook in opvolgers ‘Say You’ll Do’ en ‘Pain And Misery’, emotioneel gebrachte soulvolle slepers. Het lijkt er zelfs op dat Otis de micro hanteert in het bluesy van mondharmonica voorziene ‘Reason Why’. Gospel en blues valt er te genieten op het enkel door handclaps en stem op de sporen gezette, vinnige ‘Louisa’. Kers op de taart is afsluiter, het bijna 12 durende van tempo wisselend ‘Honeymoon’, dat zachtjes instrumentaal uitdooft.
De verleiding is groot om dit album een ‘Best Of’ te noemen, maar dat zou The Teskey Brothers oneer aandoen. Het talent, de muzikaliteit en de tien originele nummers voorspellen dat de Brothers nog tot grootse dingen in staat zijn. Wees er maar zeker van dat we nog van hen zullen horen. Met ‘Half Mile Harvest’ leveren ze voor mij alvast hét soul- en bluesdebuut van 2018 af. Fans van oerdegelijke soul en blues reppen zich om dit meesterwerk in handen te krijgen.

Lambert Smits (5)

'Half Mile Harvest' is the soul and blues debut of the year. If you're a fan of the historic Stax and Motown Sound, do not miss this album and get your copy. You won’t regret it!

Ben De La Cour: The High Cost Of Living Strange

4/12/2018

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Dixie Crystals
Uncle Bourdeaux Went To Texas
Company Town
Face Down Penny
Tupelo
Guy Clark’s Fiddle
Just Like The Blues
The High Cost Of Living Strange

Website Artiest:
Ban De La Cour

Bredero zei ooit “ het kan verkeren”. Niets is minder waar. De New Yorker Ben De La Cour tourde tien jaar geleden met zijn broer in de doom metal band, Dead Man’s Root. Tot iemand hem er tussen pot en pint op wees dat hij een prachtige singer-songwriter verbergt. Moe van het nachtelijke brasleven verhuisde hij via LA (release A Wasted Moon) en New Orleans (verliefdheid en release Ghost Light) naar Nashville. In 2016 verscheen zijn derde album Midnight In Havana. Concertdeuren openden, lauwerkransen rond zijn nek, winnaar Kerrville Folk Festival. Ben De La Cour’s ‘americanoir’ neigt soms naar Leonard Cohen en Bob Dylan. Het album start met 4 akoestische singer-songwriter songs en eindigt met 4 stevig begeleide americana. Zoals elke troubadour heeft hij wel wat verhalen te vertellen in de persoonlijke sfeer en diepmenselijk (‘Face Down Penny’, ‘Company Town’). En de begeleiding met viool, accordeon, fiddle en mandolin past perfect in zijn composities. Duistere elementen vind je wel tekstueel terug, muzikaal blijft het hoopvol en luchtig.
Desalniettemin, het hele stijlswitch van harde ‘doom’ naar zachte ‘hope’. Mooi!

Line-up:
Ben De La Cour (Vocals, Guitar, Mandolin, Moog)
Jimmy Sullivan (Bass, Vocals)
Erin Nelson (Drums, Percussion)
Billy Contreras (Fiddle)
Jeff Lisenby (Accordion)
Collins de La Cour (Backgound Vocals)
Becky Warren (Background Vocals)
Joe Lekkas (Bass on 8)

Marino Serdons (4)

Great new album from this Nashville troubadour. Narrative lyrics, no fake, honest storylines, with delicious musical support.

Peter V Blues Train: Shaken But Not Deterred

3/12/2018

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Don't Wanna Leave Memphis
Blue Monday
By The River
For All We Know
In Demand
T Bone Shuffle
Alibi
Don't Cheat On My Lady
Rodeo (No Bs)
Getting Closer Now
Been So Long
Shaken But Not Deterred
Worried Life Blues

Website Artiest
Peter V Blues Train

Deze veteranen van de New Yorkse blues en music scene raakten ons opnieuw met hun opmerkelijke tweede album ‘Shaken But Not Deterred’. De negen originele nummers en vier coverversies zijn opgenomen in de Shorefire Recording Studios. Ze zijn een verfijnde mix van moderne blues en zijn ingeweven met al even knappe jazz- en funky arrangementen. Het kwartet wordt geleidt door gitarist en zanger Peter Veteska, a.k.a.Peter V, uit het bruisende Bushwick, Brooklyn. Hij wordt gesteund door drummer Alex D'Agnese , Sean "Gravey" Graverson op bas en toetsenist Aron Gornish. The Train krijgt backing van enkele speciale vrienden waaronder Jeff Levine (B3) en Danny Walsh (sax). De strakke drumintro leidt ons meteen naar Peter’s innemende gitaarriffs en Jeff Levine’s hypnotiserende Hammondorgel in de openingssong ‘Don’t Wanna Leave Memphis’. Fats Domino’s ‘Blue Monday’ kreeg hier zelfs enige rock arrangementen aangemeten. De track ‘By The River’, dat ook eerder de openingssong was op het album ‘On Track’ uit 2017, is nu verfijnt met Bob DelRosso’s schitterende gitaarwerk. Van het gospelgevoelige ‘For All We Know’ en het saxofoon en Hammond B3 begeesterde ‘In Demand’ gaat het gezwind naar het Chicago beïnvloede ’T Bone Shuffle’ en de gruizige gitaarriffs uit ‘Alibi’. De rocker ‘Don’t Cheat On My Lady’, het funky ‘Rodeo’ (No BS), het duet ‘Getting Closer Now’ en het West Coast gevoelige ‘Been So Long’ , met drummer Paul Levinsky in een hoofdrol, zijn opeenvolgende chapiters. De titeltrack is dan weer een knappe New York gemotiveerde blues rocker. Om verrassend af te sluiten met het akoestische en haast unplugged ‘Worried Life Blues’. Real Goose bumps…!

Philip Verhaege (4 ½)

His musical focus is to create a unique sound of blues music which is more upbeat and influenced by jazz and funk. Great stuff!

Brandon Isaak: Rise ‘n’ Shine

3/12/2018

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Right Around The Corner
Lose The Blues
I Wanna Be Your Man
Can’t Do No Wrong
Beautiful Day
PdD In The Blues
That’s How I Feel
Me And The Blues
Time To Git It On
Blame It On The Girl
No Matter What They Name
Perfectly Happy With The Blues
Sweet Dana Lee”

Website Artiest
Brandon Isaak

Na heel wat nominaties voor en door The Maple Blues Awards, (Canada's nationale blues-awards) heeft deze Yukonion-gitaarslinger vorig jaar eindelijk zijn eerste MBA gewonnen als ‘Acoustic Act of the Year’. Onlangs werd hij opnieuw genomineerd, maar dan in de categorie ‘Guitarist of the Year’. Vorig jaar was Brandon genomineerd als ‘Song Writer of the Year’, ‘Acoustic Act of the Year’ en ‘Album of the Year’ voor zijn soloalbum ‘Here On Earth’. Hij was ook een van de dertien Canadese artiesten die werden uitgekozen om een road song over hun
provincie en/of territorium te schrijven voor de Great Canadian Song Quest 2011. Brandon
Isaak vertegenwoordigde British Columbia in 2012 op de International Blues in Memphis, TN.
Brandon is ook bekend als frontman en songwriter/gitarist bij de populaire Canadese jump band The Twisters, die gebaseerd zijn in Vancouver, Canada. Maar ook zijn nieuw project Brandon Isaak & his Saints of Swing is zeer populier en succesvol. Door de jaren heen speelde hij met grootheden als Corey Harris, Guy Davis, Taj Mahal, Colin Linden, Harrison Kennedy, Serena Ryder, The Sojourners en Jim Byrnes. Net als met zijn geëlektrificeerde vrienden wijlen Jeff Healey, Joe Louis Walker, Kenny “Blues Boss" Wayne en Chicago Blues Diva Zora Young. Brandon's affiniteit voor de rauwheid en spontaniteit in de blues is haast ongeëvenaard. Nu heeft Brandon, broer van Chris Isaak, zijn derde studio album te promoten. En Brandon divergeert alweer dat het een lust is. De openingstrack ‘Right Around The Corner’ is meteen een New Orleans piano begeesterde blues song. Na het ragtime blues beïnvloede ‘Lose The Blues’ gaan we opnieuw naar de Crescent City voor het lekker funky ‘I Wanna Be Your Men’. Van het Piedmont en swingende ‘Can’t Do No Wrong’ gaat het gezwind naar de lapsteel tunes in ‘Beautiful Day’, het funky ‘PhD In The Blues’ en het meeslepende ‘That’s How I Feel’. Brandon neemt maar al te graag zijn dobro voor het Delta blues geënthousiasmeerde ‘Me And The Blues’ en het mondharmonica gemotiveerde ‘Time To Git It On’. De ballade ‘Blame It On The Girl’ staat dan weer in aangename antithese met de Delta blues songs ‘No Matter What Thy Name’, ‘Perfectly Happy With The Blues’ én het jazzy New Orleans swingende ‘Sweet Dana Lee’. Heerlijk…!

Philip Verhaege (5)

Now Brandon Isaak has to promote his third studio album. And Brandon is diverging again with blues, swing, gospel. ragtime and country. His affinity for rawness and spontaneity in the blues is unrivaled. The release ‘Rise ‘n’ Shine’ is a highly recommended album…!

Laurie Jane and The 45s: Late Last Night-Elixir of Sara Martin

2/12/2018

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Late Last Night
Achin' Hearted Blues
Blind Man Blues
Strange Lovin' Blues
Sugar Blues
My Man Blues
Joe Turner Blues
Can't Find Nobody To Do Like My Daddy Do
Pleading Blues
Atlanta Blues
I'm Gonna Be a Lovin' Old Soul
'Tain't Nobody's Bus'ness If I Do

Website artiest
Laurie Jane and The 45s

De voor ons totaal onbekende Laurie Lane and The 45s komen uit Louisville, Kentucky. Maar na een eerste luisterbeurt is het een naam die we in de muziekscene nog dikwijls zullen aantreffen. De swingende openingstrack ‘Late Last Night’ is een nummer van Sara Martin waar eigenlijk het hele album aan geconsecreerd is. Laurie Jane transformeert het nummer hier naar een fifty’s rock en boogie song. Heel wat nummers vloeiden dus uit de pen van Sara Martin. En dat is geen onbekende artieste voor ons. De populaire blues en vaudeville zangeres Sara Martin komt ook Louisville, Kentucky, had heel wat opnamen voor het label Okeh Records en stond in de jaren ’20 bekend als ‘The Blues Sensation of The West’. En ook haar nummer ‘Achin' Hearted Blues’ onderging hier een ware metamorfose dat zelfs langzaam uitgroeit tot een knap soul nummer. De ballade ‘Blind Man Blues’ schreef Sara destijds in co-schrijverschap met Sidney Bechet. In de versies ‘Strange Loving Blues’, het rauwe ‘Pleading Blues’ en ‘Atlanta Blues’ laat Laurie de wereld zien wat voor een expressieve stem ze zelf wel heeft. Het swingende en met hoornsectie én gitaarriff overgoten ‘Sugar Blues’ divergeert dan weer met het dobro geïnfluenceerde ‘My Man Blues’ en het zwaar beladen ‘Joe Turner Blues’. Het nummer ‘Can't Find Nobody To Do Like My Daddy Do’ is hier alweer een knappe blues rocker dat origineel uit 1925 stampt. Uit dezelfde tijdsgeest komt ook het slide gitaar begeesterd ‘I'm Gonna Be a Lovin' Old Soul’. Als afsluiter werd 'Tain't Nobody's Bus'ness If I Do’ uitgekozen. Origineel werd Sara Martin vaak begeleidt door Fats Waller op piano. Laurie Jane is samen met gitarist/piano Cort Duggins, drummer Scott Dugdale, bassist Jason Embry, saxofonist Brian “Boss” Hogg en speciale gasten Screamin' John Hawkins (gitaar) en trompettist Eric Snyder met brio geslaagd om de muziek van Sara Martin opnieuw in het daglicht te stellen en nieuw leven in te blazen. Tijdloos is het minste wat we van deze muziek kunnen zeggen.

Philip Verhaege (5)

Laurie Jane has succeeded with brio to put the music of Sara Martin back in the light and to revitalize. Timeless is the least we can say about this music.

Foghorn Stringband: Rock Island Grange

2/12/2018

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Reuben’s Train
Rose In The Mountain
Pretty Fair Miss Out In The Garden
Grigsby’s Hornpipe
The Violet and The Rose
Lonesome Homesich Blues
Natural Bridge Blues
Ain’t Got time
Banks Of Old Tennessee
Only the Lonely
Jake’s Got The Bellyache
Mon Vieux Wagon
Ridin’ In An Old Model T
Lonesome Valley
Train On The Island
Going Home
Give MeThe Roses
Rose Connolly
The Rose Waltz

Website Artiest:
Foghorn Stringband

Ze bestaan nog. De rootsbands die geen enkele toegift toen aan de moderniteit. In Portland, Oregon, waart nog zo’n old school bluegrass band rond met een zwak voor ambiance. Foghorn Stringband levert met ‘Rock Island Grange’ haar negende album af. De opnames voor het album gebeurden wel degelijk in ‘old grange’ op Orcas Island in Washington (State). De warme naturel akoestiek van de beroemde zaal moest en zou vereerd worden met hun muzikale bezetenheid. Traditionele foot-stomping music die je terug katapulteren in de tijd van cowboy boots. De band geniet er van om het publiek te vermaken met snelle banjo, hevige fiddle, fingerpicking mandoline en pretentieloze songs. Negentien nummers staan op dit vrolijke album:honky tonk country, bluegrass, cajun. Dance tunes die alleen fysiek vermoeien. Geen voorkeuren op dit schitterende album. Wie denkt geen verbazing te vinden, moet echter eens aandacht besteden aan de bass van Nadine Landry. Zelden dat een dame een contrabas bepoteld met zoveel flair, kracht en finesse. Ook een pluim voor het hoesontwerp van de cd: een uniek en ingenieus plooiwerk in woestijnkleur.

Line-up:
Caleb Klauder (Vocals, Mandolin, Fiddle)
Reeb Wilms (Vocals, Guitar)
Nadine Landry (Vocals, Upright Bass)
Stephen ‘Sammy’ Lind (Vocals, Fiddle Banjo)

Marino Serdons (4)

Outstanding skill and panache. Nineteen fine footstompin’ tunes. Enjoy this lovely roots album.

Deva Premal: Deva

2/12/2018

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Seven Chakra Gayatri Mantra
Sarva Mangala
Prabhujee
Buddham Sharanam
Mahamantra
Vakratunda Mahakaya
Seven Chakra Gayatri Mantra (Phrabu Mix)

Website Artiest:
Deva Premal

Al jaren vult de chant zangeres concertzalen met mantra’s. In haar kindertijd zong haar vader de ‘Gayatri Mantra’ elke avond als slaapmutsje voor het opgroeiende meisje. De basis werd gelegd voor het verspreiden van de helende krachten van repetitieve gezangen. Samen met haar man Miten reizen ze de wereld af met hun ‘devotianal songs’. Ook bij meditatie- en relaxatiegroepen wordt gretig gebruik gemaakt van hun opnames. Met onderhavige cd ‘Deva’ overtuigt onze ‘Divine Loving’ (=Deva Premal in Sanskriet) helemaal niet. De gezangen zijn eentonig, ontbreken melodie en een duidelijk ritme. Vermoedelijk is dit een natuurlijk uitvloeisel van haar innerlijke ziel die steeds dieper het onderbewuste opzoekt, en daarbij vergeet dat haar publiek zelden zo diep gaat. De medewerking van niemand minder dan Anoushka Shankar (dochter van Ravi Shankar) op sitar kan het muzikale niveau ook niet optrekken. De luisteraar, de beoefenaar van (transcendentale) meditatie, de persoon die nood heeft aan rust en vrede in het hoofd, kan best teruggrijpen naar een album van 2009 ‘Mantras For Precarious Times’ of ‘The Essence’ uit 2000.

Line-up:
Deva Premal (Vocals)
Miten (Vocals, Producing)
Manose (Bansuri Flute, Sansula, Percussion)
Joby Baker (Piano, Keyboards, Bass, Guitars)

Marino Serdons (2 ½)

With respect for Deva Premal, but this album cannot compeat with earlier work. Boring, boring,…enervating. We refer to ‘The Essence’ (2000) for a real relaxation.

J. P. Harris: Sometimes Dogs Bark At Nothing

1/12/2018

Foto

title 0

Tracks:

JP’s Florida Blues #1
Lady In The Spotlight
When I Quit Drinking
Long Ways Back
Sometimes Dogs Bark At Nothing
Hard Road
I Only Drink Alone
Runaway
Miss Jeanne-Marie
Jimmy’s Dead And Gone

Website Artiest
J.P. Harris

Eigenlijk zou je J.P. Harris’ vierde album, waaraan leden van de Old Crow Medicine Show meewerkten, in één zin kunnen recenseren, namelijk ‘als je een boon hebt voor authentieke in de old school gewortelde country, schaf je dan als de bliksem dit album aan’. Wij verklaren ons nader. J.P. Harris vliegt er onmiddellijk stevig in met ‘JP’s Florida Blues #1’ een outlaw countryrocker van formaat. Meteen vervolgt Harris met ‘Lady In The Spotlight’ en ‘When I Quit Drinking’, twee door akoestische gitaren en pedal steel gedragen songs. Authentieker dan hier kan je niet zijn. Nog niet overtuigd, geen probleem! De ‘ééntegelslows’ ‘Long Ways Back’ en het met piano overgoten ‘I Only Drink Alone’ trekken je steevast over de streep. Het mooiste nummer is ongetwijfeld de titeltrack. Heerlijke akoestische slidegitaar en een emotioneel verhalende Harris maken er een luistersong ‘par excellence’ van. Tijd voor weer iets meer uptempo werk. Dat komt er country rockend aan met ‘Hard Road’.
‘Sometimes Dogs Bark At Nothing’ is een album dat bewijst dat ‘good old country’ zeker niet iets uit een ver verleden is. J.P. Harris bewijst dat het genre levendiger dan ooit is.

Lambert Smits (4 ½)

J.P Harris delivers an album that revives the authentic country. Beautiful ballades accompanied by acoustic guitars and some country rockers.

In Layman Terms: Strong Roots

1/12/2018

Foto

DETAILS ALBUM

Tracks:

Strong Roots
I'm Somebody
Make Me Yours
Ain't Gonna Fake It No More
Heartbroken
Fever
Notice Me
Way Too Far

Website Artiest
In Layman

Cole (gitaar, cigar box, vocals) en Logan (bas, cigar boxbas, vocals) Layman groeiden samen al musiceren op. In 2015 ontmoette het duo trompettist Hamed Barbarji wat het begin was van een geweldige vriendschap en een gepassioneerde samenwerking. Drummer Nick Davidson vervoegde dan in 2017 de band en voltooide het solide viertal. De bandleden zijn allen multi-instrumentalisten en schrijven heel eigen originele muziek. Hun unieke en gevarieerde sound varieert van gruizig, foot-stomping akoestische blues tot geëlektrificeerde bigband tunes. Dit alles pakken ze netjes in met een Americana-ondertoon én een vleugje moderne flair. Het tweede album, 'Strong Roots' is de opvolger van het debuutalbum 'Tangled', dat in 2016 werd uitgebracht. Cole voltooide twee jaar aan het Berklee College of Music met als hoofdvak muziektherapie, vervolledigde zijn opleiding in Virginia en geeft privé gitaarlessen. Logan is een eerstejaarsstudent aan de Indiana University, waar ze zowel aan de School of Psychology als aan Jacob's School of Music studeert om een diploma muziektherapie te behalen. Bassist Logan treedt ook op in de acapella band Crimson Cadence. Hamed is op zijn beurt een junior Trumpet Performance major aan de Virginia Commonwealth University. In 2017 was Hamed solist bij het Virginia Commonwealth University Symphony Orchestra, dat als semi-finalist deelnam aan de National Trumpet Competition in Denver, Colorado. Drummer Nick Davidson tenslotte is afgestudeerd aan de Virginia Commonwealth University met een diploma in Jazz Studies. Hij was een drumset artiest en speelde heel wat muziekgenres aan de oostkust . Nick werkt bij
RBH-drums, waar hij samen met Bruce Hagwood enkele van de beste drumers ter wereld vormde. Hij doceert drumline aan Princess Anne High School en de Virginia Beach City Public Schools. Hij speelt momenteel ook in groepen zoals Grace Street Seven (20's traditionele jazz) en Hamed Barbarji Quartet (Jazz Funk). Nu promoot het kwartet dus het nieuwbakken album ‘Strong Roots’. En met zo schoolgaande achtergrond openen ze strak met de funky en rockende bigband titeltrack. En het wordt zowaar nog gezelliger met het opgewekte ‘I’m Somebody’, dat bol staat van slide gitaar, flugelhorn en strakke drums. Het trompet begeesterde ‘Make Me Yours’ is nog zo’n knaller van een track. Van de blues ballade ‘Ain’t Gonna Fake It No More’ gaat het in een ruk naar het zuiders spijkerende ‘Heartbroken’ en ‘Fever’, origineel bij elkaar gepend door Otis Blackwell en Eddie Cooley. Het stemming wisselende en jazzy geïnstrueerde ‘Notice Me’ en het met gitaarriffs overgoten ‘Way Too Far’ zijn twee uitstekende uitsmijters.

Philip Verhaege (4 ½)

With their combined talents, this tightly grooved team has put out one of this year’s most unique and refreshing cd’s. ‘Strong Roots’ is not your typical blues CD.