vrijdag 29 mei 2026
Cultuurcentrum Palethe, Pelt

Report: Lambert Smits
Foto's: Stefan Meekers ©

​Met dank aan: CC Palethe, Tom Coppers
Voor de 13de editie van zijn PC’s Juke Joint had toetsenist Patrick Cuyvers andermaal een groot aantal vrienden en collega muzikanten uitgenodigd.
​
Naast hemzelf bestond de basis uit drummer Steve Wouters, bassist Kevin Maenen en gitarist Fabio Canini. Na een instrumentale shuffle mocht gastheer Cuyvers de spits afbijten met ‘He’s Gotta A Way With Women’. Met Marijke Hulsmans, frontvrouw van Along Comes Mary, presenteerde zich de eerste vocale gast. Marijke zocht het bij ‘These Boots Are Made For Walking’, destijds een hit voor Nancy Sinatra en het van Eddie Cochran gekende ‘Summertime Blues’, maar dan in de versie van Blue Cheer. Nummer waarop Fabio voor de eerste keer voluit mocht gaan op de zes snaren. Iets wat hij gedurende het ganse optreden meermaals, met verve, mocht doen. Met ‘Crying Time’ bracht hij daarna een duet samen met echtgenote Marijke.

Diversiteit was er volop in deze 13de editie. Daar zorgde de vocale groep, Snakes In Exile voor. A capella brachten ze ‘Bright Morning Stars’ en ‘Down In The River To Pray’. Nummers die zowel Ierse folk als flarden van gospel bevatten. Samen met de voltallige band volgde nog ‘My Mother Told Me’. De volgende gaste die zich aankondigde was Naomi Symons, dochter van Fons, de betreurde bassist van The Scabs. Naomi is een echte blues- en rockchick. Als afsluiter van de eerste set, etaleerde ze dat ruimschoots in het alom bekende ‘Wang Dang Doodle’.
Met ‘T-Bone Shuffle’, waarin saxofonist Igor Maseroli zich bij de band voegde, gaf Patrick het startschot voor de tweede set, waarna Naomi een knappe slowblues neerzette met ‘3 O’Clock Blues’, gevolgd door het swingende ‘Mama He Treats Your Daughter Mean’. Daarna was het tijd voor een tweede doortocht van de Snakes In Exile. Na de legendarische folkballade ‘The Long Black Veil’, besloten ze hun doortocht met een sublieme versie van ‘The Weight’ van The Band. Nummer waarop het publiek compleet uit de bol ging. De rockchick in Naomi kwam daarna opnieuw voor de volle 100 procent tot uiting in John Hiatt’s ‘Riding With The King’.

Afsluiten was voorbehouden voor Marijke. Na de klassieker ‘I Got My Mojo Workin’’, inclusief een formidabele saxpartij van Igor, zette ze zelfs de mondharmonica aan de lippen voor ‘Let’s Stick Together’, bekend van Bryan Ferry. Met een adembenemende versie van Lulu’s ‘Shout’, waar ze nog maar eens haar enorme vocale kwaliteiten liet horen, was het einde bijna in zicht. Met de bis, PC’s inmiddels klassiek geworden ‘I Want You To Be My Baby’, zorgden alle artiesten voor een schitterende apotheose.
​
Patrick mag fier zijn op zijn 13de editie. Een editie die een mooie afwisseling van muziekgenres bevatte. Een afwisseling die alleen maar kon scoren door de ronduit fantastische artiesten die hij uitnodigde.