DETAIL ALBUM

Tracks:

1. Epitaph
2. Carbonman
3. Berserk
4. Blood Ghost
5. Hybris
6. Wrath – Salvation
7. Backstory Wound
8. Ein Deutscher Requiem
9. Vergebung
10. Welcome Deathrow

Platenlabel
Napalm Records

Labelnummer
Promo-cd

Distributie
PIAS/Rough trade

Promo-agent
Napalm Records

Website Artiest
Deadlock

Deadlock is een Duitse metalband afkomstig uit Regensburg. Ze zijn begonnen in 1997 en sinds 2001 werken ze samen met Sabine Scherer, die de helft van de vocals verzorgde, maar dan clean. Ze verliet echter de band in 2014 enkele maanden na de tragische dood van drummer Tobias Graf. Een zwarte periode voor de band en twijfels om nog door te gaan. Maar opgeven staat niet in het woordenboek van Deadlock, Sabine werd vervangen door Margie Gerlitz en Werner Riedl nam de drums voor z’n rekening. ’Hybris’ is het resultaat van het gevecht door deze zware, zwarte periode. Deadlock brengt een mix van technische, melodische death-metal en de zware metalcore sound van tegenwoordig.
Het album start snoeihard met ‘Epitaph’, naar gewoonte krijgen we weer het spel tussen ruw en zacht door de stemmen van John en Margie. De track leunt dichter aan bij de melodische deathmetal dan bij vorige albums toen toch meer de metalcore zijde te horen was. Ook op ‘Carbonman’ krijgen we diezelfde sterke sound, geweldig gitaarwerk krijgen we in onze oren geslingerd. Het rustige einde van het nummer bezorgt je zeker kippevel. ‘Berserk’ begint rustig met een ietwat bombastisch aanvoelende intro maar bij deze band weet je gewoon dat alle geweld losbarst wanneer de vocals worden aangevuurd. De grunts en screams worden lustig rondgegooid enkel onderbroken door de vrouwelijke zangstem en de gitaarsolo’s. Nog een rustige intro op ‘Blood Ghost’, maar met zo’n titel weet je sowieso al dat dit nooit zal blijven duren. Tijdens de intro voel je de spanning al stijgen tot het nummer losbarst tot een geweldige melodische death metal track. Titeltrack ‘Hybris’ brengt ons een nummer dat zo op een album van Arch Enemy had kunnen staan. Het blijft me verrassen dat ze zo een afstand hebben genomen van de metalcore invloeden, die toch duidelijk deel uitmaakten van de sound op de vorige albums. M’n woorden zijn nog niet koud of daar is het metalcore geweld op ‘Wrath – Salvation’ dat brutaal wordt onderbroken door rustig gezang van Margie met bijhorende pianoklanken uit de keyboards van Sebastian. Deze track lijkt me een perfect spel tussen de ‘Wrath’ van John en de ‘Salvation’ van Margie. Snoeihard en brutaal, zo omschrijf je best ‘Backstory Wound’, een nummer dat staat als een huis en barst van de energie. ‘Ein Deutsches Requiem’ begint op z’n minst gezegd verrassend. Gezang dat je enkel in opera’s hoort of op gothic albums starten het nummer. Gezang dat doorklinkt terwijl de grunts en screams op je worden afgevuurd. Na wat opzoekwerk blijkt het om hun interpretatie te gaan van ‘Ein Deutsches Requiem’ van Johannes Brahms en opgedragen aan hun overleden drummer Tobias Graf. Dit is wat Sebastian Reichel hierover te zeggen had "Ein Deutsches Requiem" by Johannes Brahms totally captured me a few years ago. After the tragic death of our drummer Tobi, I felt a strong connection to this musical piece as well as to the lyrics. I was into creating our own Deadlock version out of it. We hope that our fans can feel the pain, despair, as well as hope and salvation, the same way we do.”. Na deze harde maar gevoelige track kiest de band passend voor een rustig akoestisch instrumentaal nummer met ‘Vergebung’ om daarna alle geweld nog eens te laten losbarsten met ‘Welcome Deathrow’. Diepe grunts, geweldige screams, bulderend gezang en de engelenstem die zo ongelofelijk één is geworden met deze band. Deadlock heeft weer een geweldige plaat afgeleverd.

Peter Smet (4½)

DETAIL ALBUM

Tracks:

1. The Beginning Of The End
2. Live Again
3. Donner’s Pass
4. Self-Medicate
5. Power Troopers
6. Darkest Of Angels
7. The Surgeon
8. Defining Fire
9. Chosen
10. Phoenix Rising
11. You Must Like Suffering
12. Break When I’m Dead

Platenlabel
EMP Label Group

Labelnummer
Promo-cd

Distributie
SPV

Promo-agent
Rock ‘n’ Growl

Website Artiest
Dead By Wednesday

Dead By Wednesday is een Amerikaanse heavy-metalband uit New Haven, Connecticut opgericht in 2005.
Voor hun nieuwste album kozen de mannen van Dead By Wednesday voor een hele resem aan gastmuzikanten, vooral vocalisten. Hierdoor nemen ze wat afstand van hun gewoonlijke genre, hardcore metal, en volgen ze meer de sound van de gastzanger zoals duidelijk wordt tijdens deze review en het beluisteren van het album. Het album gaat van start met een bijna twee minuten durende intro ‘The Beginning Of The End’ die nagenoeg perfect wordt gevolgd door, voor mij alvast, het beste nummer. ‘Live Again’ kan genieten van de fantastische vocals van Brian Fair (Shadows Fall), een bangelijk goede track waar metalcore vanaf spat. ‘Donner’s Pass’ klinkt dan weer totaal anders door de meer klassieke heavy metal stem van Rob Dukes (ex-Exodus), maar dit is opnieuw een lekker klinkende track. De variatie zorgt ervoor dat je steeds weer uitkijkt naar het volgende nummer en telkens opnieuw wordt je weer verrast. Zo ook op ‘Self Medicate’ dat start met een geweldige intro afgelost door de schreeuw van Paul Stoddard (Diecast). De cleane stem van Paul past perfect in dit nummer, af en toe afgelost door meer ruwer klinkende noten en de occasionele schreeuw. ‘Power Troopers’ start als een echt hardcore plaat, laag getunede gitaren en ritmische drums. Met de vocals van Ceschi en David Ramos krijgen we een steengoede plaat. Ondanks Ceschi bekend als hip-hop artiest past alles wonderwel in dit nummer. John Arch (Fates Warning) is de volgende gastmuzikant in het rijtje. Hij geeft het beste van zichzelf op ‘Darkest Of Angels’, de titeltrack van het album. De hoge old school metalstem vindt z’n perfecte partner met het gitaargeweld van de band. Hoewel Dead By Wednesday meer aanleunt bij de hardcore metalbeweging bewijzen ze ook van andere markten thuis te zijn met dit album zonder hun afkomst te verloochenen. Het zijn niet de instrumenten maar wel de zangers die er soms een ander genre aan geven, of doen aanvoelen als een ander genre. Het wondermooie ‘The Surgeon’ laat ons genieten van de geweldige stem van, nu permanente, zanger Rob Roy bijgestaan door de akoestische gitaar van Marc Rizzo (gitarist van o.a. Soulfly en nu ook permanent lid van de band). Het nummer blijft nog nazinderen als het geweld terug losbarst op ‘Defining Fire’. Een track die bolstaat van de agressie en woede dankzij de vocals van Waylos Reavis (ex-Mushroomhead), toch een van de hardere nummers van het album en ook één van de betere. Laat je niet misleiden door de rustige, door drums bijgestane, intro van ‘Chosen’. Dit is een nummer passend voor in de wagen op een racetrack. Candiria vocalist, Carley Coma leverd hier geweldig werk af. Een track die heel goed aanleunt bij het gewoonlijke werk van de band. De A Capella vocale intro van Kris Keyes (Gargantua Soul) start ‘Phoenix Rising’, een degelijke hardcore plaat. De typische vocals zitten Kris als gegoten, Dead By Wednesday vult deze perfect aan. Lang doorklinkende gitaren als intro op ‘You Must Like Suffering’. Het nummer doet me aan een andere band denken, maar de naam ontglipt me. Laat het gerust weten in de comments als jullie er wel kunnen opkomen. ‘Break When I’m Dead’ is alweer het laatste nummer op dit geweldige album. Deze afsluiter wordt bijgestaan door Eric Ak van Flotsam & Jetsam. Een lekkere rechttoe, rechtaan rockplaat met geweldige riffs en dito solo’s. Een must-have voor je platencollectie

Peter Smet (4)

DETAIL ALBUM

Tracks:

1. Death thy lover
2. Sleeping giant
3. Sinister N sweet
4. The Goose

Platenlabel
Napalm Records

Labelnummer
Niet Gekend

Distributie
PIAS/Rough Trade

Promo-agent
Napalm Records

Website Artiest
Candlemass

Met ‘Death Thy Lover’ komt Candlemass met een sterk nieuw album, de jubileum-EP bevat slechts vier nummers maar wel met de hoge kwaliteit die Candlemass onder de knie heeft. De doommetal band bestaat uit zanger Mats Levén, bassist Leif Edling, drummer Jan Lindh en gitaristen Mats Björkman en Lars Johansson.
Hoewel de band al meer dan drie decennia bestaat is deze nieuwe plaat uitgebracht om het dertig jarig bestaan van hun doorbraakalbum, ‘Epicus Doomicus Metallicus’ te vieren. Het rijke verleden van de band met vele wissels van bandleden en tot twee maal toe gesplitst te zijn heeft zijn sporen nagelaten op hun muziek doorheen de jaren. Met zanger Mats Levén heeft de muziek terug meer van de kracht gekregen die ze doorheen de jaren zijn verloren. ‘Death Thy Lover’ en ‘Sinister N Sweet’ zijn de prijspaardjes van de plaat, het zijn stevige, misschien wat trage nummers die de fans zeker zullen aanspreken.

Jonas Delien (3)

DETAIL ALBUM 

Tracks:

1. Behemoth
2. Ichor
3. Transmissions
4. Nerve
5. Crooked Finger
6. Priestess
7. See The Enemy
8. 8mm

Platenlabel
Noisolution

Labelnummer
120852

Distributie
Sonic Rendezvous

Website Artiest
Black Lung

Twee gitaren, drums en zang meer is er niet nodig om goede muziek te maken dachten de mannen van Black Lung. En gelijk hadden ze! Acht nummers lang weten ze meer dan de aandacht te houden met een mix van stonerrock en blues. Het geheel klinkt heel erg duister en doomy. De zang heeft wat van Ozzy Osbourne (toen hij nog goed bij stem was). Mijn persoonlijke favorieten op dit album zijn ‘Transmissions’ en “8mm”. Beide songs drijven voort op een repetitieve gitaarbrij, bijna hypnotiserend. In zijn geheel is deze cd best ok, je mist zeker geen basgitaar, maar vooral de zang is net iets teveel van hetzelfde.  Niet slecht maar zeker geen topper. Zeker in dit genre zal er iets meer nodig zijn voor de band om zich te onderscheiden van andere bands.

Tom Coppers (3)

DETAIL ALBUM

Tracks:

1. No Bitter End (Video Clip version)
2. Your Heaven And Your Hell (with  Michael Monroe)
3. Eagle Eye (with Chad Smith)
4. An Empty Dream
5. Witch Hunt
6. Shameless
7. House of Wax
8. Goldfinger
9. Paradise (What About Us) (Tarja Mix) (with Within Temptation)

Platenlabel
EarMUSIC

Labelnummer
Promo-cd

Distributie
V2 Records Benelux

Website Artiest
Tarja

Op 5 augustus 2016 komt het nieuwe album ‘The Shadow Self’ uit, maar Tarja zorgt voor een verrassing voor haar fans. Zoals ze zelf op haar website aankondigde: “Surprise, surprise! I genuinely hope that ‘The Brightest Void’ is a pleasant surprise to each and every one of you. During the long process of recording the songs for my new studio album ‘The Shadow Self’, I realised that there were so many tracks, too many too dear to me, for just one album. So this time I decided to keep nothing for myself and to share all my favourite new songs with you, the fans, who have shown such passionate and constant support.”
Tarja Turunen is voor mij nog steeds de beste zangeres die Nightwish ooit gehad heeft, al komt Floor Jansen wel heel dicht in de buurt. Nadat Tarja in 2007 stopte bij Nightwish heeft ze een aantal solo albums opgenomen die niet allemaal een onuitwisbare indruk hebben nagelaten op mij. Al durf ik ‘My Winter Storm’ nog wel eens opleggen omwille van Tarja’s prachtige stem en de sfeer op het album. Ondertussen is ze ook al twee seizoenen een jurylid  bij The Voice Of Finland. En telkens won één van de artiesten die zij coachte de wedstrijd. 
‘The Brightest Void’ opent met ‘No Bitter End’: de eerste single die van deze prequel komt. Het nummer laat onmiddellijk horen wat een bereik de stem van Tarja heeft. Het nummer is poppy en stevig tegelijk. Een sterk begin van het album. In ‘Your Heaven And Your Hell’ krijgt Tarja de hulp van een andere Finse rockster: Michael Monroe. Monroe is bij ons vooral bekend als de zanger van glamrockband Hanoi Rocks, in zijn thuisland zit hij aan de zijde van Tarja in de jury van The Voice Of Finland. De stemmen van Monroe en Tarja passen perfect bij elkaar. Het resultaat is een erg toegankelijk rocknummer. Verrassend is het middenstuk waar je middels de stem van Tarja en wat saxofoon een heel erg soulvol en funky stuk krijgt. Klinkt vreemd maar het werkt wel.
Op ‘Eagly Eye’ krijgen we de volgende gastmuzikant voorgeschoteld. Achter de drumkit zit namelijk Chad Smith van Red Hot Chili Peppers. Niet onmiddellijk een meerwaarde, al staat het natuurlijk wel mooi op de cd-hoes.
‘An Empty Dream’ en ‘Witch Hunt’ laten vooral vocaal een heel sterke indruk na. Maar daar is voor mij dan ook wel alles mee gezegd. ‘Witch Hunt’ is zelfs gewoon saai.
Gelukkig volgen er nog twee covers die meer dan de moeite waard zijn. ‘House Of Wax’ is een meeslepende versie van de klassieker van Paul McCartney. En nu ga ik heel wat McCartney-fans tegen de schenen schoppen maar ik vind deze Tarja-versie zelfs nog net iets beter, spannender dan het origineel. Bij de volgende cover is dat niet zo. Schirley Bassey’s ‘Goldfinger’ torent toch nog huizenhoog boven deze versie uit. Al moet ik zeggen dat Tarja’s versie een verdienstelijke poging is. 
Als men ooit een moderne remake maken van de James Bond film ‘Goldfinger’ is de titelsong al klaar.
Afsluiten word er gedaan met ‘Paradise (What About Us)’. In 2013 is dit nummer al eens opgenomen met Within Temptation. Toen vond ik dat nummer al meer dan ok, een lekker in het oor liggend symfonisch poprocknummer. Het nummer staat op ‘The Brightest Void’ in een ‘Tarja-mix’ al hoor ik weinig verschillen met het origineel.
Vooral de eerste twee nummers en de twee covers maken van ‘The Brightest Void’ een must-have voor de fans. En het doet ons nu al reikhalzend uitkijken naar augustus.

Tom Coppers (3½)

DETAIL ALBUM:

Tracks:

1. Proclamation Of War
2. Blood For Blood
3. Blessed With Fire
4. Nothing Left To Fear
5. Nemes (A Global Killer)
6. The Scales Of Justice
7. Head Full Of Bullets
8. Forsaken
9. Harvest The Storm
10. State Of Desolation

Platenlabel
Kernkraftritter Records

Labelnumme
Promo-cd

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent:
Metal Promotions

Website Artiest:
Shotgun Justice

De band is gevormd in het jaar 2003 in Duitsland en is niet gelimiteerd aan 1 genre. Het genre van de band is een mix van Hard Rock, Metal en een aantal Trash Metal elementen. Hun nieuwe album “State Of Desolation” toont aan dat de band niet gelimiteerd is tot één genre. De nummers ‘straight to the point’ en zullen wel menige headbang momenten teweeg brengen tijdens live shows. Shotgun Justice had in het verleden te kampen met enkele line-up veranderingen maar dit heeft hun creativiteit zeker niet nadelig beïnvloed. De huidige bezetting rond oprichters Tobias Groß & Erik Dembke maakt dat vele genres nu aan bod komen. De toevoeging van Marco’s stemgeluid, die jarenlang klassieke zangtraining volgde is een verrijking voor de band. Nadelig is wel dat je aan het accent hoort dat de band afkomstig is uit Duitsland. In contrast met de stevige sound worden sommige nummers ondersteund met de zang van een zangeres. Die vocalen zorgen soms voor een unieke draai in de nummers, wat daarom niet altijd positief is maar je moet er van houden. Hoewel deze plaat niet volledig mijn smaak van muziek is, heb ik desondanks toch met genot naar dit album geluisterd.
Wie dit album bij Kernkraftritter Records besteld krijgt er buiten het album ook nog eens een biertje en een USB stick in de vorm van een pistool bij waarop de nummers nog eens in MP3 formaat staan.

Lars Kaethoven (3½)

DETAIL ALBUM

Tracks:

1. Make War (Not Love) 
2. Bad Blood 
3. The Truth Hurts 
4. Put The Lights Out
5. Denial 
6. Let Sleeping Dogs Lie 
7. One Man Army 
8. Down In The Dumps 
9. The Beast Is Back 
10. Switchblade Knife

Platenlabel
Steamhammer

Labelnummer
Niet Gekend

Distributie
SPV

Website Artiest
Pro-Pain

Het New-Yorkse kwartet heeft weinig introductie nodig. Opgericht in 1992 door zanger/bassist Gary Meskil. Sinds hun baanbrekende debuutalbum ‘Foul Taste Of Freedom’ , dat werd genomineerd voor een hele reeks awards, verdiende de band genegenheid en respect van talloze fans over de hele wereld en is terecht beschouwd als een ware hardcore metal legende en beschouwd als de grondleggers van de New-York Hardcore (NYHC). Iedere Pro-Pain album is een toonbeeld van intensiteit, inspiratie en eerlijkheid zonder compromissen.
De tweede re-release van Pro-Pain die uitkomt op dezelfde dag, namelijk 3 Juni. ‘The Truth Hurts’ is het tweede full-album van de band na hun uitstekende debuut. Het eerste wat me direct opviel bij het beluisteren van deze plaat was het verschil in sound ten opzichte van hun debuut. Niet zozeer bij de instrumenten maar wel bij de vocals. Terwijl op het debuut de zang nog vrij zuiver en braaf was, klinkt op dit album een duidelijk rauwere, meer schreeuwende stem. Het album start ijzersterk met een lekkere drumintro, gesproken woorden waarna de bas en gitaren invallen en de schreeuw losbarst. ‘Make War (Not Love)’ zet direct de toon voor het verdere album. Terwijl in mijn opinie het debuutalbum nog meer hardcore/punk klonk, kun je hier toch spreken van een meer hardcore/metal album. Is dit de start van metalcore ? ‘Bad Blood’ zet de gezette toon verder en ook ‘The Truth Hurts’ brengt meer van het goede. ‘Put The Light Out’ start als een echte metaltrack, gitaarsolo’s en riffs als intro om dan de hardcore vocals te laten ontspringen. Niemand minder dan Ice-T verleent zijn medewerking aan deze track en bewijst dat hardcore en rap wel degelijk kunnen samen passen. Er opnieuw een snok aangeven zo kun je het beste ‘Denial’ omschrijven, geen compromis, geen genade. In ‘Let The Sleeping Dogs Lie’ hoor je duidelijk de melodie van de film The good, the bad and the ugly. ‘One Man Army’ is een iets meer down-tempo nummer en valt op door de fantastische saxofoon solo. Een lange intro is te horen op ‘Down In The Dumps’, het nummer barst pas echt los na een dikke minuut, niks ergs natuurlijk. ‘The Beast Is Back’ is een treffende titel voor een song op een tweede plaat natuurlijk, afsluiten doet het album met ‘Switchblade Knife’.

Peter Smet (4)

DETAIL ALBUM

Tracks:

1. Foul Taste Of Freedom
2. Death On The Dance Floor
3. Murder 101
4. Pound For Pound
5. Every Good Boy Does Fine
6. Death Goes On 
7. Rawhead
8. The Stench Of Piss
9. Picture This
10. Iraqnophobia
11. Johnny Black
12. Lesson Learned
13. God Only Knows

Bonus Tracks:

1. Take It Back 
2. Pound For Pound (Remix)

Platenlabel
Steamhammer

Labelnummer
Promo-cd

Distributie
SPV

Website Artiest
Pro-Pain

Het New-Yorkse kwartet heeft weinig introductie nodig. Opgericht in 1992 door zanger/bassist Gary Meskil. Sinds hun baanbrekende debuutalbum ‘Foul Taste Of Freedom’, dat werd genomineerd voor een hele reeks awards, verdiende de band genegenheid en respect van talloze fans over de hele wereld en is terecht beschouwd als een ware hardcore metal legende en beschouwd als de grondleggers van de New-York Hardcore (NYHC). Iedere Pro -Pain album is een toonbeeld van intensiteit, inspiratie en eerlijkheid zonder compromissen.
24 Jaar na de release van hun debuut brengen de mannen van Pro-Pain deze klassieker opnieuw uit in een speciale re-release. Volledig geremasterd en met twee bonus tracks blijkt dat deze plaat nog steeds staat als een huis in de moderne hardcore/metal scene. Het geluid van het album is fel verbeterd ten opzichte van het debuut en dat is zeker een goede reden om dit oude album aan te schaffen. Al moet je natuurlijk wel fan zijn van het genre, want dit is straight to the point hardcore. Een review schrijven van een re-release is niet gemakkelijk omdat er al zoveel is over geschreven tijdens de originele release. De nummers zijn nog steeds dezelfde en zelf aan de bonus-tracks is niets veranderd dus voor de echte fans misschien een teleurstelling dat er niks extra aan is toegevoegd. Het enthousiasme dat de band had en nog steeds heeft hoor je direct op opener en titel track ‘Foul Taste Of Freedom’ en dit enthousiasme blijft gedurende het gehele album je zintuigen prikkelen. ‘Death To The Dancefloor’ is zo’n nummer dat je luidkeels kan meezingen op optredens van de band, simpele lyrics en een leuk ritme. Iets meer uptempo is ‘Murder 101’ en ‘Pound For Pound’ is een echte old-school klassieker, typische vocals die vandaag vaak nog terug te horen ze zijn bij hedendaagse bands. De trompetten die ‘Every Good Boy Does Fine’ klinken beter dan ooit tevoren op deze plaat. Lekker swingend gaat de plaat verder met ‘Death Goes On’ en ‘Rawhead’. We kennen het allemaal wel van langs de afsluitingen op grote festivals ‘The Stench Of Piss’ maar dit is zeker geen zeikplaat. Dat dit een zeer gevarieerde plaat is bewijst ‘Picture This’, zeker met de gebruikte intro, net zoals ‘Iraqnophobia’. Het wah-wahpedaal wordt lustig gebruikt tijdens ‘Johnny Black’ de meest punk klinkende track van het album. Een bekend kinderrijmpje, dat we ook kennen van Korn, opent ‘Lesson Learned’. ‘Lesson Learned’ is een fantastisch up-tempo nummer en voor mij één van de betere op deze plaat. ‘God Only Knows’ is de afsluiter van de plaat  en dat is spijtig want hier kan ik nog wel een tijdje verder naar luisteren. Gelukkig zijn er dan nog twee bonus-tracks met ‘Take It Back’ en een remix van ‘Pound For Pound’.

Peter Smet (4)

DETAIL ALBUM

Tracks:
Remedy Lane Re:mixed

1. Of Two Beginnings
2. Ending Theme (Remix)
3. Fandango
4. A Trace Of Blood
5. This Heart Of Mine (I Pledge)
6. Undertow
7. Rope Ends
8. Chain Sling
9. Dryad Of The Woods
10. Remedy Lane
11. Waking Every God
12. Second Love
13. Beyond The Pale

Remedy Lane Re:lived

1. Remedy Lane
2. Of Two Beginnings
3. Ending Theme
4. Fandango
5. A Trace Of Blood
6. This Heart Of Mine (I Pledge)
7. Undertow
8. Rope Ends
9. Chain Sling
10. Dryad Of The Woods
11. Waking Every God
12. Second Love
13. Beyond The Pale

Platenlabel
Inside Out Music

Labelnummer
IOMSECD 456

Distributie
Inside Out Music

Website Artiest
Pain of Salvation

Het Zweedse Pain of Salvation is intussen al meer dan 30 jaar een gevestigde waarde in de wereld van de progressieve metal, vooral de albums ‘The Perfect Element’ en ‘Remedy Lane’ mogen in geen enkele collectie ontbreken. En blijkbaar vonden Daniel Gildenlow en zijn kompanen dat met name het tweede album een opsmukbeurt kon gebruiken op het gebied van de mixing. Hiervoor deden ze een beroep op Jens Bogren (Fascination Street Studios), die eerder al achter de knoppen zat bij Opeth, Symphony X en Haken, maar ook betrokken was bij ‘Be’ en ‘Scarsick’ van de groep zelf. Men kan zich natuurlijk de vraag stellen wat de meerwaarde kan zijn van de heruitgave van een album uit 2002. Feit is wel dat de muziek van de groep destijds zeer gelaagd en complex was, waardoor soms niet alle instrumenten goed uit de verf kwamen en de bedoelde ‘wall of sound’ net iets te overweldigend werd. Op dat gebied heeft Bogren uitstekend werk verricht, niet dat de songs nu helemaal anders klinken maar de productie is glashelder, dit is vooral te horen in de stevige, symfonische passages van ‘Ending Theme’ en ‘Fandango’ met zijn complexe ritmes. Maar ook in de kalmere nummers zoals ‘This Heart Of Mine’ en het folky ‘Dryad of the Woods’ zijn er duidelijke verschillen met het origineel. Naast de remix hebben de heren ook een live-versie van het album uitgebracht, met name van het optreden op Progpower USA in 2014. Van de originele line-up is enkele Daniel Gildenlow overgebleven, niet zo verbazingwekkend want hij is uiteindelijk de spilfiguur met zijn fantastische stem en dito gitaarspel. Maar ondanks de vele personeelswissels klinken de live-nummers ongelofelijk goed, het zijn allemaal klasse-muzikanten met een speciale vermelding voor de Franse drummer Léo Margarit. 
Naast de nieuwe mixing en het live-album hebben ook het artwork en de booklet een facelift ondergaan, dit maakt het wellicht ook aantrekkelijk voor de fiere bezitters van het origineel. Je kan trouwens de cd’s apart of in een pakket kopen en er zijn tevens vinyl-lp’s voorhanden. ‘Remedy Lane’ is wellicht één van de meest progressieve albums van de groep en zal als dusdanig wellicht zowel fans uit metal als progressieve rock aanspreken, niet twijfelen dus!

Claude Bosschem (4½)

DETAIL ALBUM

Tracks:

1. Arrogance
2. Theory Of Conspiracy
3. Deception
4. Intolerance Means War
5. Guerra Santa
6. Failed System
7. Hostages
8. Surrounded By Serpents
9. Cyber War
10. Hypocrisy
11. Devastation
12. Wayfarer

Platenlabel
Napalm Records

Labelnummer
Promo-cd

Distributie
PIAS/Rough Trade

Website Artiest
Nervosa

Nervosa is een thrash metal band uit Sao Paulo, Brazilië. De band werd opgericht in 2010 door Prika Amaral die gitaar en backing-vocals voor haar rekening neemt. Ze wordt bijgestaan door twee vrouwelijke kompanen, Fernanda Lira als bassist/lead zangeres en drummer Pitchu Ferraz. Ondanks voordien in verschillende bands te zitten en met verschillende genres te experimenteren van deathmetal tot crossover hebben de dames met Nervosa hun gedeelde passie gevonden, Thrash metal.
Met ‘Agony’ brengt Nervosa haar tweede full-lenght uit. De eerste helft van het album brengt ons heel wat sterk werk. Opener ‘Arrogance’ brengt dreunende drums, strakke riffs in een mid-tempo track met beukende ritmes en de wat death-metal aanvoelende vocals. Dit alles maakt van deze track een meer dan behoorlijke opener. 'Theory of Conspiracy' ontploft meteen erna door nog meer woedende, scheurende riffs en opnieuw die razende drums die door de speakers racen. Vooral de halsbrekende riffs en furieuze drums in de laatste helft van de track brengen deze naar een hoogtepunt op dit album. 'Deception' maakt gebruik van een eenvoudige build-up ,knapperig riff-werk met een lekkere grunt van Fernanda Lira naast de beukende drums. ‘Intolerance Means War' beschikt over razende leads en drums die als zweepslagen wonden slagen in een reeks strakke riffs. 'Guerra Santa' brengt ons riff-werk dat je blaren bezorgd zelf als je luchtgitaar speelt. De tweede helft van het album is iets minder sterk maar scheert toch nog hoge toppen 'Failed System' maakt gebruik van een strakke intro met vurige drums. 'Hostages' werkt zich door middel van een stijlvol geploeter aan drums en riffs door de voorbij tikkende seconden. 'Surrounded By Serpents’ is weer zo een nummer waar de inspanning van afstraalt. 'Cyber War' is voorzien van een dreunende bass-intro met een mooie opbouw die verandert in retestrak razend riff-werk dat langs verschillende volgas tempoveranderingen door je trommelvliezen zal knallen. 'Hypocrisy' werkt langzaam door een geleidelijke opbouw die langs bonst in een strakke, woedende blast met stampende drums en de kenmerkende leads. 'Devastation' is opnieuw voorzien van vlijmscherpe drums en snoeihard gitaarwerk, of was het nu andersom. Afluiten doen we met 'Wayfarer' wat opvalt en bijblijft aan deze track is de soulvolle acapella vocals op het einde die zorgen voor een finale met een blijvende indruk. Geen idee of het de zangeres zelf is of een gast-zangeres.

Peter Smet (3)