In Flames: Battles

DETAIL ALBUM
 
Tracks:

1. Drained
2. The End
3. Like Sand
4. The Truth
5. In My Room
6. Before I Fall
7. Through My Eyes
8. Battles
9. Here Until Forever
10. Underneath My Skin
11. Wallflower
12. Save Me

Platenlabel
Nuclear Blast
 
Labelnummer
Niet Gekend
 
Distributie
Niet Gekend
 
Promo-agent
Jaap Wagemaker (Nuclear Blast)
 
Website Artiest
In Flames

In Flames is zo een band die nog weinig introductie nodig heeft. Van een in Göteborg opgerichtte melodieuze metalband tot een band die door de meer mainstream ingeslagen weg tot de absolute top behoort van de hedendaagse metal industrie. Met hun nieuwste telg Battles zijn ze reeds aan hun 12e album toe. Elke keer er een nieuw In Flames album uitkomt is het toch telkens weer nieuwsgierig uitkijken wat de Zweden uit hun mouw gaan schudden. Gaan we terug richting de oude sound waar de fans van het eerste uur om smeken of gaan ze verder de huidige weg in die hun heeft gebracht tot waar ze nu staan ? De fans van het eerste uur zullen, spijtig voor hen, moeten inzien dat die oude sound wellicht nooit zal terugkeren. In Flames heeft doorheen de jaren zo een succesformule ontwikkeld dat je stom zou zijn om hier van af te wijken. Deze succesformule gemengd met wat nieuwe elementen vind je ook terug op hun nieuwste langspeler Battles. Al van bij de eerste noten van ‘Drained’ krijg ik kriebels in mijn buik. Ik heb In Flames zelf leren kennen 10 jaar geleden op de heilige grond in Dessel toen Come Clarity net was gereleased. Ik was direct fan de indertijd nieuwe sound hoewel ik zeker ook het oude, hardere en ruwere werk weet te appreciëren. Maar we zijn hier niet om over het verleden te praten of te discussiëren over de evolutie van In Flames maar wel om het te hebben over deze sterke nieuwe plaat. Zoals ik eerder vernoemde kreeg ik van ‘Drained’ al onmiddellijk kriebels, ik hou wel van die melodieuze intro’s die dan openbreken met Anders’ kenmerkende schreeuw. In Flames weet toch elke keer in hun nummers een refrein te gooien dat door duizenden fans kan worden meegezongen. Clean of schreeuwend, Anders staat er. Over het volgende nummer ‘The End’ is al vanalles geschreven in verschillende blogs, e-zines en dergelijke als één van de eerste nummers die ons kennis lieten maken met het nieuwe werk dat op komst was. Niet altijd even positief, vooral dan door het gebruik van het “kinderkoor”. Ikzelf vindt dit een sterk nummer dat volledig in de lijn van m’n verwachtingen ligt. Schreeuwende harde chorus, aanstekelijk refrein, rustige middenstukken die opbouwend werken doorheen het nummer en afwisselend gitaarspel. Op naar een semi-ballad met ‘Like Sand’, een nummer dat een leuke afwisseling bied tussen cleane en schreeuwende volcals met hier en daar een electronisch effectje. ‘The Truth’ was het eerste nummer dat kenbaar werd gemaakt aan het publiek en was niet direct wat ik ervan verwachtte. Het kinderkoor kwam me nogal storend over en ook het electronische effect op de vocals kon me weinig bekoren, gelukkig herpakken ze zich met de andere nummers op dit album. ‘In My Room’ verrast een beetje door het stemgeluid van Anders dat we niet vaak te horen te krijgen, nl. een iets lager gezongen cleane stem. Verder verrast het nummers nergens echt buiten misschien met een geweldige gitaarsolo. Meer geweldig gitaarwerk met de openingsriff op ‘Before I Fall’, de koortjes die nu op de achtergrond verscholen zitten werken hier duidelijk wel. Ook is er een interessant spel te horen tussen de instrumentale sound en de electronica die her en der de kop opsteekt. Het snelste nummer, en zo had het hele album mogen klinken, is ongetwijfeld ‘Through My Eyes’. Een lied dat ook bij de oudere fans een lach op het gelaat zal toveren. Opnieuw weten ze aan dit snelle nummer een aanstekelijk en makkelijk meezingbaar refrein mee te geven. Geweldige gitaarsolo’s en riffs zijn hier ook weer terug te vinden. Beste nummer van het album is titelsong ‘Battles’ met zijn doordringende drive die doorheen het nummer gonst. Alles vult mekaar goed aan op deze song. Het drumwerk, door nieuweling Joe Rickard, de riffs, de solo’s en zang alles past als een puzzel in elkaar. ‘Here Until Forever’ is het rustigste nummer van het album en tast de grenzen af van Anders’ stembereik. De hoge noten die hij hier haalt zitten perfect in de gevoelslijn van deze track. Best wel een aanstekelijk nummer. Het tempo wordt nog even opgeschroefd voor de laatste nummers van Battles. ‘Underneath My Skin’ is weer zo’n nummer dat live zal klinken uit duizenden meezingende kelen. De melodieuze flow en catchy refreinen zijn nu eenmaal de hedendaagse sound van In Flames gemengd met striemende gitaren en de schreeuwende vocals. Ik heb lange tijd gedacht dat ‘Wallflower’ een intrumentaal nummer was want die vocals bleven maar achterwege. De intro deed me soms wel wat denken aan de band Tool. Spelen doet de band hier met de normale robuuste sound, bijna gesproken zang en wat electronische snufjes. De sfeer die ze halverwege het nummer creëren komt het nummer zeker ten goede. Zeker wanneer het nummer na deze rustpauze helemaal openbloeit. Afsluiten doen ze het album met ‘Save Me’, een nummer met een experimentele intro die me vaag deed denken aan ‘Cloud Connected’ een nummer uit wat ouder werk. Opnieuw een nummer waar Anders z’n vocale grenzen aftast, grenzen die hem perfect liggen. Grenzen die aan het nummer ook een aparte drive en schwung geven. Nog een solo er tegenaan gooien en we kunnen besluiten dat dit niet hun beste werk is maar zeker en vast ook niet hun slechtste.

Peter Smet (4)

It could all be a little more less polished, a bit rougher and more daring. But then why change a succesformula ?